Database TUiN

Tuin- en landschapsarchitectuur in Nederland

  • externe gebruiker (Let opwarning)
  • Log in as
  • language nl
  • Over
    Databank en Collectie TUiN

    De databank biedt informatie over historische en bestaande Nederlandse tuinen, parken, buitenplaatsen en landgoederen, begraafplaatsen, ruilverkavelingen, recreatie- en villaparken en andersoortige 'groene monumenten'. Opgenomen zijn beschrijvingen van objecten van tuinhistorische en landschapsarchitectonische waarde en hun ontwikkeling; van de verschillende opdrachten die tuin- en landschapsarchitecten hebben uitgewerkt en van de bijbehorende documenten met beeldmateriaal. Ook biografische informatie over landschapsarchitecten is in de databank te vinden.

    De databank TUiN maakt de collectie TUiN met ontwerpen van de belangrijkste tuin- en landschapsarchitecten van Nederland voor iedereen beschikbaar.
    De collectie TUiN is een van de Speciale Collecties van Bibliotheek WUR.
    De beschrijvingen en het beeldmateriaal van de vierdelige Gids voor de Nederlandse tuin- en landschapsarchitectuur (1995-2000) zijn ook in de databank TUiN zijn opgenomen.

Records 1 - 20 / 25

Zuidplein Rotterdam (object)
Locatie
Rotterdam (Rotterdam / Zuid-Holland / Nederland)
Ligging
Metroplein
Tuintype
(Openbaar) Park / Plantsoen / Recreatieterrein
Tuinarchitect
Warnau, H. (1988)
toon 1 project(en)...
Zuidplein en omgeving Rotterdam (project)
Projectnummer
46.018.
Opdracht
Prijsvraag
Datering
1988
Tuinarchitect
Opdrachtgever
RKS, Dienst SO Rotterdam en CBK
Beschrijving
Plan is gemaakt door Hans Warnau en Sigurdur Gudmundsson in het kader van de manifestatie 'Rotterdam '88, de stad als podium'. Zie boek "Drie pleinen, zes ontwerpen", p 82 tm 87
toon 4 document(en)...
Kontrasten blad 1 (document)
Inventarisnr.
46.018.01
Type document
Toelichtende tekst
Vervaardiger
Warnau, H.
Materiaal
foto
Formaat
12,5 x 12,5
Herkomst
collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.018.
Zuidplein 1988 plan en omgeving blad 2 (document)
Inventarisnr.
46.018.02
Type document
Ontwerp / Plattegrond
Vervaardiger
Warnau, H.
Datum
1988
Materiaal
foto
Schaal
1:500, 1:1000
Formaat
12,5 x 12,5
Herkomst
collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.018.
Zuidplein 1988 plan, beeld of ornament, blad 3 (document)
Inventarisnr.
46.018.03
Type document
Ontwerp / Plattegrond
Vervaardiger
Warnau, H.
Datum
1988
Materiaal
foto
Schaal
1:500
Formaat
12,5 x 12,5
Herkomst
collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.018.
Zuidplein 1988 vogelvluchtperspectief, blad 4 (document)
Inventarisnr.
46.018.03
Type document
Overige tekeningen
Vervaardiger
Warnau, H.
Datum
1988
Materiaal
foto
Formaat
12,5 x 12,5
Herkomst
collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.018.
Vink, F. (architect)
Geboortedatum
1934-00-00
Geslacht
M
Opleiding
HOTA, Boskoop
Werkzaam
1959-1999
Beschrijving
Frans Vink liep stage bij Hans Warnau te Amsterdam en P.A.M. Buys te ’s-Hertogenbosch en deed examen bij prof. Bijhouwer in Wageningen. Vanaf 1959 trad hij in dienst van het tuinarchitectenbureau van Bart J.J.M. de Ruyter te Tilburg. Vanaf het overlijden van De Ruyter in april 1972 heeft hij het bureau onder dezelfde naam (Tuin- en landschapsarchitektenburo Bart de Ruyter B.V.) voortgezet tot 1999. Daarna is het bureau opgeheven. Naast zijn werkzaamheden voor het bureau gaf F. Vink les over de geschiedenis van de tuinarchitectuur aan middelbare agrarische scholen in Nijmegen en Venlo. Een aantal ontwerptekeningen die eigendom waren van het bureau zijn door Frans Vink in 2013 geschonken aan de Speciale Collecties van Bibliotheek Wageningen UR.
Bouwterrein plan Oost te Heiloo (object)
Locatie
Heiloo (Heiloo / Noord-Holland / Nederland)
Tuintype
(Openbaar) Park / Plantsoen / Recreatieterrein
Tuinarchitect
Otto, H. (1959)
toon 2 project(en)...
Bouwterrein plan Oost te Heiloo (project)
Projectnummer
39.048.
Opdracht
Ontwerp
Datering
1959
Tuinarchitect
toon 2 document(en)...
Vorm waterpartij uitbreiding plan Oost te Heiloo (document)
Inventarisnr.
39.048.01
Type document
Ontwerp / Plattegrond
Datum
1959
Materiaal
transparant
Schaal
1:1000
Herkomst
Collectie Hein Otto
Vindplaats
L 5
Bestaande boom- en struikbeplanting op de bouwterreinen plan Oost (document)
Inventarisnr.
39.048.02
Type document
Ontwerp / Plattegrond
Datum
1959
Materiaal
transparant
Schaal
1:500
Herkomst
Collectie Hein Otto
Vindplaats
L 5
Heiloo. Uitbreidingsplan Oost. Beplanting. (project)
Projectnummer
39.064.
Datering
1959-1961
Tuinarchitect
Opdrachtgever
Gemeente Heiloo
toon 2 document(en)...
Heiloo. Uitbreidingsplan Oost. Beplanting (document)
Inventarisnr.
39.064.01-02
Type document
Beplantingsplan; Beplantingslijst
Gedateerd
ja
Datum
1959-1961
Gesigneerd
ja
Materiaal
Calque en lichtdruk
Schaal
1:1000
Herkomst
Collectie Hein Otto
Vindplaats
L 19 en map 39.064.
Heiloo. Uitbreidingsplan Oost. Beplanting (document)
Inventarisnr.
39.064.03
Type document
Beplantingsplan; Beplantingslijst
Gedateerd
ja
Datum
1959-1961
Gesigneerd
ja
Materiaal
lichtdruk, ingekleurd
Schaal
1:1000
Herkomst
Collectie Hein Otto
Vindplaats
L 19 en map 39.064.
Station (object)

Station, Meerssen. Ontwerp: Hein Otto, 8-3-1961. Tekening J.F.
meer afbeeldingen

Station, Meerssen. Foto: ca. 1985
Locatie
Meerssen (Meerssen / Limburg / Nederland)
Ligging
langs de spoorlijn Aken-Maastricht
Tuintype
(Openbaar) Park / Plantsoen / Recreatieterrein
Tuinarchitect
Otto, H. (1961 C)
Oppervlakte
1.4 ha.
Toegankelijk
ja
Beschrijving
Dit kleine station in een bocht van de spoorlijn tussen Maastricht en Heerlen behoort door zijn groenaanleg al jaren tot de mooiste van Nederland. Met veel gevoel voor ruimtelijkheid heeft de toenmalige tuinarchitect van de Nederlandse Spoorwegen Hein Otto het terrein ingericht. Hij gebruikte hiervoor beuken- en larixhagen gecombineerd met - deels bestaande - boomgroepen van paardekastanje, plataan, zilverlinde, zilveresdoorn, moeraseik en Noorse esdoorn. Een bestaande moestuin, die eveneens werd omhaagd, verbindt de beide boomgroepen met elkaar. Het simpele ontwerp is een fraai voorbeeld van funktionalistische groenontwerpen. Het niveauverschil ter plaatse en de architectonische context zijn doelmatig versterkt met onverbloemd materiaalgebruik in een fraaie en evenwichtige compositie. Door middel van de opeenvolgende hagen in verschillende hoogten lijken een soort van coulissen tezijn gecreëerd die refereren aan het lijnenspel van de rails. Hein Otto (1916-1994) legde met een kleine groep tuin- en landschapsarchitecten als Hans Warnau, Wim Boer, P.A.M. Buys en Nico de Jonge de basis voor de moderne ontwikkeling van het vakgebied van de tuinen landschapsarchitectuur na 1970. Tussen 1946 en 1979 was Otto in dienst van de Nederlandse Spoorwegen, waarvoor hij stationsbeplantingen maakte en beplantingen bij rangeerterreinen. Van Otto's minimalistische oeuvre zijn nog maar weinig stijlzuivere voorbeelden bewaard gebleven, waarvan dit station volgens sommigen 'tot de mooiste tuinen van Nederland' behoort.
Hoge Develpark (object)
Locatie
Zwijndrecht (Zwijndrecht / Zuid-Holland / Nederland)
Ligging
aan beide zijden van de Parklaan
Tuintype
(Openbaar) Park / Plantsoen / Recreatieterrein
Tuinarchitect
Warnau, H. (1962); Meyers, J. (1962)
Oppervlakte
30 ha.
Toegankelijk
ja
Beschrijving
Het Hoge Develpark is een zuiver voorbeeld van de streng modernistische ontwerpstijl van de Nederlandse tuinarchitect Hans Warnau. Het park heeft de functie van een wijkpark dat geheel omgeven is door groensingels die het van de omliggende woonwijken afschermen. Het is gelegen op een verhoging in het landschap die rond 1300 als vluchtplaats bij overstromingen diende. Deze verhoging wordt omsloten door een meander van het afgedamde riviertje de Devel. De rechtlijnige plantvakken van gemengd inheems bosplantsoen en vierkante graspartijen zorgen voor een afwisselend open en gesloten karakter. Het park wordt op sommige plaatsen doorsneden door lange rechte lanen en onbeplante grasstroken die zorgen voor de ruimtelijke geleding. De asymmetrisch uitgewerkte as tussen het zwembad en de kinderboerderij benadrukt, volgens de ontwerper Hans Warnau, het op zichzelf staande karakter van het park binnen deomgevende woonwijken. Tevens wilden de ontwerpers Warnau en Meijers door deze as het contrast duidelijk maken tussen het parkontwerp als hedendaags mensenwerk en de plastische vorm van de eeuwenoude getijdenstroom. De samenstellende delen van het park hebben elk op zichzelf een herkenbare en funktionalistische vorm gekregen. In het ontwerp ontbreekt iedere vorm van verwijzing naar een geïdealiseerd natuurlijk landschap.
toon 2 project(en)...
luchtfoto's Develeiland (project)
Projectnummer
52.0331B.
toon 1 document(en)...
Twee luchtfoto's van Develeiland (document)
Inventarisnr.
52.0331B.01-02
Type document
Foto
Herkomst
TLU Utrecht
Vindplaats
doos 52.004.
Develpark te Zwijndrecht (project)
Projectnummer
46.048.
Opdracht
Aanleg
Datering
1962
Opdrachtgever
Gemeente Zwijndrecht
toon 4 document(en)...
Develeiland Zwijndrecht en kleinere kopie (document)
Inventarisnr.
46.048.01
Type document
Ontwerp / Plattegrond
Vervaardiger
Buijs, Meijers, Warnau
Gedateerd
ja
Datum
1960-04-00
Gesigneerd
ja
Materiaal
kopie op papier
Formaat
36,5 x 53
Herkomst
collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.048.
Develeiland Zwijndrecht (document)
Inventarisnr.
46.048.02
Type document
Ontwerp / Plattegrond
Materiaal
kopie op papier
Formaat
10,5 x 15
Herkomst
collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.048.
Luchtfoto Develeiland Zwijndrecht (document)
Inventarisnr.
46.048.03
Type document
Foto
Materiaal
foto
Formaat
21 x 29,5
Herkomst
collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.048.
Het Develpark te Zwijndrecht, tekst in Nederlands en Engels (document)
Inventarisnr.
46.048.04.
Type document
Toelichtende tekst
Vervaardiger
Warnau H.
Datum
1962
Herkomst
collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.048.
Vijverpark (object)
Locatie
Papendrecht (Papendrecht / Zuid-Holland / Nederland)
Ligging
Kraaihoek
Tuintype
(Openbaar) Park / Plantsoen / Recreatieterrein
Tuinarchitect
Otto, H. (1955)
Oppervlakte
2.1 ha.
Stichtingsjaar
1955
Toegankelijk
ja
Beschrijving
Het Vijverpark wordt ook wel zuiveringspark genoemd, omdat het aangelegd is rondom een zuiveringsvijver. De aanleg van de beplanting rondom de vijver, die onder andere dienst doet als visvijver, werd ontworpen door Hein Otto. Otto, die aanvankelijk kunstenaar wilde worden, studeerde aan de Landbouwhogeschool bij onder anderen J.T.P. Bijhouwer. Samen met Hans Warnau en Bijhouwer vertegenwoordigde hij de artistiek georiënteerde richting binnen de Hogeschool. Van 1951 tot 1978 was Otto beplantingsadviseur in Papendrecht, waar hij behalve parken ook de beplanting in woonwijken en groenstroken ontwierp. Typerend voor zijn stijl zijn de dicht opeengeplante bomenrijen van onder meer abelen, die in de jaren negentig grotendeels gekapt zijn (zoals in de wijk Middenpolder), wegens het teveel wegnemen van licht in de woningen. Een ander kenmerk van zijn werk is het gebruik van gemengde bloem- en besdragende heestersoorten, die door hun verschillende bloeiwijze en bladvorm en - kleur een steeds wisselend beeld opleveren. Dit paste Otto ook toe in de beplanting rond het Vijverpark. In de loop der tijd bleken deze combinaties van, wat men in de tijd van de landschapsstijl 'Engels hout' noemde, wel fraai, maar te onderhoudsintensief voor een gemiddelde plantsoenendienst. In 1997 is een nieuw plan gemaakt voor de beplanting rond het vijverpark, waarbij het assortiment wordt teruggebracht en er meer groepen van één soort worden aangeplant.
Midden Delfland (object)
Locatie
Delft (Delft / Zuid-Holland / Nederland)
Ligging
tussen Delft, Rotterdam en Maassluis
Tuintype
(Openbaar) Park / Plantsoen / Recreatieterrein
Tuinarchitect
Toegankelijk
ja
Beschrijving
In de Reconstructiewet van 1977 werd bepaald dat het open weidegebied Midden Delfland zou worden ontwikkeld tot een 6700 hectare grote groene bufferzone tussen de Haagse en Rotterdamse agglomeraties. Behalve het keren van de opdringende verstedelijking, diende het gebied een oplossing te bieden voor stagnatie in de landbouw, de groeiende behoefte aan extensieve recreatie en de teruglopende natuurwaarden ter plaatse. Van hetgrotendeels agrarische gebied moest uiteindelijk een derde deel ingericht worden als recreatiegebied voor uiteenlopende vormen van recreatie. Na de vaststelling van de reconstructieplannen werd het gebied gezoneerd, waarbij per zone een verschillende invulling plaatsvond. Zo werden de intensieve recreatieve zones in de randgebieden in deomgeving van de steden Vlaardingen, Schiedam, Rotterdam en Delft geprojecteerd. Het middengebied, een veenweidegebied waar natuurwaarden en landschapsbehoud een belangrijke rol spelen, blijft het agrarische karakter behouden, hoewel een aantal boeren naar elders verhuisde. Tussen de verschillende zones bevinden zich overgangsgebieden. Zo werden voor het gebied, dat door de Gaag met Schipluiden wordt verbonden en aansluit bij het Westland, oplossingen met een heel eigen karakter ontwikkeld, zoals dagrecreatieve steunpunten binnen de tuinbouw- en weidegebieden. Door de grootte van het gebied en de vele betrokkenen bij de relatief nieuwe aanpak op basis van een reconstructie, kwamen de plannen in langzaam tempo tot stand. Aan de specifieke invulling van de recreatiegebieden, die mede door hun uiteengelegen posities en de vele doorsnijdingen ter plaatse weinig samenhang konden vertonen, werd ongeveer twintig jaar gewerkt. De herinrichting van het Lickebaertgebied (1185 hectare) bij Vlaardingen tot hetVlaardingen- West en de inrichting van eendeel van de Abtswoudse polder (2465 hectare) ten zuiden van Delft als bosgebied zijn hiervan duidelijke illustraties. Ook het middendeel van het Lickebaertgebied werd bestemd voor blijvend agrarisch gebruik. Voor het recreatieve deel werd het bestaande kavelpatroon als leidraad gebruikt. Het patroon wordt echter op concentratiepunten doorkruist door royale geometrische vormen zoals cirkels en driehoeken van wegen en opgaande beplanting. De krachtige inbreng van geometrische elementen,onder andere bij de Krabbeplas van 20 hectare en bij de vormgeving van een oorspronkelijk geplande, maar niet uitgevoerde puinstortheuvel, is afkomstig van de landschapskunstenaars Bauke IJlstra en Flip Lambalk, die in 1984 werden ingeschakeld door de Reconstructiecommissie. De aanpak van IJlstra en Lambalk, die samenwerkten met de landschapsarchitecten Servaas van Dusseldorp en Steven Slabbers, is tekenend voor de nieuwe tendens in de jaren tachtig, waarbij men niet schroomde om nieuwe, cultuurlijk dominante vormen in het bestaande landschap aan te brengen. Het waren aanvankelijk vooral kunstenaars en architecten die de landschapsarchitecten inspireerden tot deze meer uitgesproken vormgevingsstandpunten. Direct onder Delft werd een 'bos' ontworpen, dat momenteel in ontwikkeling is: het Abtswoudse Bos, met grillige waterlopen, die gerelateerd werden aan de geologische patronen uit de tijd vóór de inpoldering, toen het gebied nog een nat broekbos met kreken was. Dit plan, ontworpen door Servaas van Dusseldorp en Hans van Kempen van de Grontmij, sluit aan bij een wijkpark voor de Delftse wijk Tanthof: het Abtswoudsepark, ontworpen door de Dienst Stadsontwikkeling van deGemeente Delft. Bij het ontwerp van dit park is de strenge kavelstructuur van de voormalige polder behouden gebleven. (Zie ook : Abtswoudsepark te Delft.) Andere in ontwikkeling zijnde concentratiegebieden in Midden Delftland zijn de Broekpolder, die aansluit bij het natuurreservaat Vlietlanden, met een golfterrein, bosaanplant en een vogelobservatiegebied en het gebied rond de oost Abtspolder, ten noorden van het bedrijventerrein Spaanse Polder te Rotterdam. Het hele gebied wordt doorkruist door langzaamverkeerroutes bestemd voor wandelaars, fietsers, ruiters en kanovaarders. De combinatie landschapsbehoud, intensieve en extensieve recreatie, natuurbehoud en de ontwikkeling van nieuw 'natuur'-bos, maakt Midden Delfland tot een uitgesproken eigentijds landschap, waar de stedeling de illusie wordt geboden van een nieuw Arcadië, waar men kan rusten, dwalen en spelen en waar de boeren deels als parkwachter fungeren, zodat men eveneens voeling houdt methet agrarische bestaan. Hoewel tegenwoordig andere procedures worden gebruikt bij nieuwe landinrichtingsprojecten, heeft de reconstructie Midden Delfland in dezen toch een zekere voorbeeldfunctie gehad.
toon 1 project(en)...
Studie ontwerp Midden Delfland (project)
Projectnummer
40.508.
Opdracht
Studieontwerp
Datering
?
Tuinarchitect
Beschrijving
Ontwerp samen met H. Warnau gemaakt, ongedateerd
toon 1 document(en)...
Tekeningen (document)
Inventarisnr.
40.508.001-003
Vervaardiger
Boer, W.C.J.
Herkomst
Collectie Boer, W.C. J.
Vindplaats
M204
Oude Algemene Begraafplaats (object)

Ontwerp: H. Warnau en J. Meijers, 1959. Origineel: TLU Utrecht
Locatie
Uithoorn (Uithoorn / Noord-Holland / Nederland)
Ligging
Amsteldijk Noord
Tuintype
Begraafplaats
Tuinarchitect
Warnau, H. (1959); Meyers, J. (1959); Kalff, J. (1979)
Oppervlakte
0.13 ha.
Toegankelijk
ja
Beschrijving
In 1959 werd door de landschapsarchitecten Hans Warnau en J. Meijers een structuurplan gemaakt voor deze begraafplaats. Hiervan werd het eerste deel uitgevoerd in de jaren 1967-1968. De grafvelden zijn ongeveer 80 cm boven het niveau van de paden aangebracht, ingekaderd door beplanting en toegankelijk door een schuin omhoog lopend pad. Het idee van de open grafvelden, slechts voorzien van gras, grijpt terug op de oude dodenakkers. Warnau en Meijers gingen heel ver in het bepalen van de uiteindelijke vormgeving van de begraafplaats en gaven zelfs het hek (boerenhek) vorm en bepaalden de steensoort van de grafstenen. Voor de grafstenen kon gekozen worden uit een, door hen samengesteld, modellenboek met 25 voorbeelden. Dit, tezamen met het besloten karakter van de aanleg en het feit dat er gras gemaaid moest worden op de graven, wekte veel weerstand en leidde tot een aantal veranderingen. De door Warnau later ontworpen begraafplaatsen in Dronten (1964), Hoofddorp (1965) en Lelystad (1968) kregen een vergelijkbare hoofdopzet met ruime, open grafvelden omgeven door een strak kader, gevormd door beplanting. Op de begraafplaats in Uithoornstaan fraaie treurwilgen.
toon 2 project(en)...
Ontwerp en beplantingsplan voor begraafplaats te Uithoorn (project)
Projectnummer
52.0460.
Opdracht
Ontwerp; Beplanting; Documentatie
Datering
1959-1964
Opdrachtgever
Gemeentebestuur van Uithoorn
Beschrijving
tevens document uit 1979 aanw.
toon 1 document(en)...
Ontwerp en beplantingsplan voor begraafplaats te Uithoorn (document)
Inventarisnr.
52.0460.01-
Type document
Foto; Beplantingsplan; Brief / Correspondentie; Situatietekening
Gedateerd
ja
Datum
1959-1964
Materiaal
divers
Herkomst
TLU
Vindplaats
doos 52.006
Ontwerp begraafplaats Uithoorn (project)
Projectnummer
46.046.
Opdracht
Aanleg
Datering
1959-1968
Opdrachtgever
Gemeente Uithoorn
toon 4 document(en)...
Aanleg begraafplaats beplanting (document)
Inventarisnr.
46.046.01
Type document
Beplantingslijst
Vervaardiger
Grontmij NV
Gedateerd
ja
Datum
1965-03-16
Gesigneerd
ja
Materiaal
kopie op papier
Schaal
1:500
Formaat
58 x 59
Herkomst
collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.046.
(Begraafplaats Uithoorn) geen titel (document)
Inventarisnr.
46.046.02
Type document
Ontwerp / Plattegrond
Materiaal
foto
Formaat
19 x 21
Herkomst
collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.046.
Begraafplaats te Uithoorn (document)
Inventarisnr.
46.046.03
Type document
Ontwerp / Plattegrond
Vervaardiger
Meijers en Warnau
Gedateerd
ja
Datum
1964-04-00
Gesigneerd
ja
Materiaal
foto
Schaal
1:500
Formaat
23 x 26,5
Herkomst
collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.046.
Foto's van begraafplaats (document)
Inventarisnr.
46.046.04
Type document
Foto
Vervaardiger
Meijers en Warnau
Materiaal
foto
Formaat
diverse afmetingen
Herkomst
collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.046.
Algemene Begraafplaats te Hoofddorp (object)

Plan voor uitbreiding: Meijers, Warnau, Hofman en Kalff, Tuin en Landschapsarchitecten, 1965; Speciale Collecties Wageningen UR
meer afbeeldingen
Locatie
Hoofddorp (Haarlemmermeer / Noord-Holland / Nederland)
Ligging
Hoofdweg 395
Tuintype
Begraafplaats
Tuinarchitect
Warnau, H. (1960)
Oppervlakte
6 ha.
Stichtingsjaar
1957
Toegankelijk
ja
Beschrijving
Evenals op eerder door hen aangelegde begraafplaatsen kozen de ontwerpers Hans Warnau en Jan Kalff voor een aanleg met door beplanting omgeven grafvelden. De terreinen bestemd voor de graven zijn enigszins opgehoogd zodat deze als afzonderlijke eenheden langs een verdiept gelegen centrale ontsluiting gesitueerd zijn. De taluds op de overgangen zijn beplant met beukenhagen en maskeren het hoogteverschil, dat alleen nog merkbaar is in het stijgen van het pad. Door de keuze van losse eenheden was het mogelijk de begraafplaats in de loop der tijdnaar behoefte uit te breiden en direct vanaf het begin over besloten en intieme ruimten te beschikken. De beukenhagen op detaluds zorgen voor een strakke en heldere afscheiding zodat er binnen de 'grafkamers', als grasvlak ingericht, een grotevariatie aan staande en liggende graftekens toegepast kan worden zonder een rommelige indruk te laten ontstaan. De graven liggen grotendeels in aaneengesloten rechte rijen. De aula op de begraafplaats is een ontwerp van Gerrit Rietveld en grenst aan één zijde aan een omsloten tuin. Een bijzonder onderdeel vormt de joodse begraafplaats. In 1965 maakte Warnau (Bureau Meijers, Warnau, Hofman en Kalff Tuin- en Landschapsarchitecten) een plan voor uitbreiding van de begraafplaats volgens dezelfde hoofdopzet.
toon 3 project(en)...
Uitbreiding van de algemene begraafplaats "de Wilgenhof" te Hoofddorp (project)
Projectnummer
52.0725.
Opdracht
Ontwerp
Datering
1966
toon 1 document(en)...
Groot aantal schetsontwerpen, plattegronden, documenten betreffende de uitbreiding van begraafplaats "De Wilgenhof" (document)
Inventarisnr.
52.0725.01-
Type document
Documentatie; Schets; Ontwerp / Plattegrond
Gedateerd
ja
Datum
1966
Materiaal
divers
Herkomst
TLU
Vindplaats
doos 52.025
Algemene begraafplaats Hoofddorp (project)
Projectnummer
46.029.
Opdracht
Aanleg
Datering
1960
Opdrachtgever
Gemeentewerken Hoofddorp
Algemene begraafplaats Hoofddorp (project)
Projectnummer
46.029.
Opdracht
Aanleg
Datering
1960
Opdrachtgever
Gemeentewerken Hoofddorp
toon 7 document(en)...
13 Foto's van de Algemene Begraafplaats Hoofddorp (document)
Inventarisnr.
46.029.01
Type document
Foto
Vervaardiger
Akkermans, Guy; onbekende fotograaf
Gesigneerd
ja
Materiaal
foto
Vindplaats
dos. 46.029.
Negatiefnr.
een aantal
Dianr.
dia nr. 26
Schetsontwerp begraafplaats Hoofddorp (document)
Inventarisnr.
46.029.02
Type document
Ontwerp / Plattegrond
Vervaardiger
Meijer, Warnau, Hofman, Kalff
Gedateerd
ja
Datum
1966-01-00
Gesigneerd
ja
Materiaal
kopie op calque en kopie op papier
Schaal
1:500
Formaat
21 x 29,7
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.029.
Schetsontwerp begraafplaats Hoofddorp (document)
Inventarisnr.
46.029.03
Type document
Ontwerp / Plattegrond
Vervaardiger
Meijer, Warnau, Hofman, Kalff
Gedateerd
ja
Datum
1965-11-00
Gesigneerd
ja
Materiaal
viltstift en inkt op papier
Schaal
1:500
Formaat
60 x 104,5
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.029.
Begraafplaats Hoofddorp overzichtsplan van de uitbreidingen (document)
Inventarisnr.
46.029.04
Type document
Ontwerp / Plattegrond
Vervaardiger
Meijer, Warnau, Hofman, Kalff
Gedateerd
ja
Datum
1965-11-00
Gesigneerd
ja
Materiaal
fotokopie op calque
Schaal
1:500
Formaat
21 x 29,7
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.029.
Begraafplaats Hoofddorp gravenplan (document)
Inventarisnr.
46.029.05
Type document
Ontwerp / Plattegrond
Vervaardiger
Meijer, Warnau, Hofman, Kalff
Gedateerd
ja
Datum
1966-01-00
Gesigneerd
ja
Materiaal
viltstift op papier
Schaal
1:200
Formaat
60 x 104,5
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.029.
Begraafplaats Hoofddorp gravenplan (document)
Inventarisnr.
46.029.06
Type document
Ontwerp / Plattegrond
Vervaardiger
Meijer, Warnau, Hofman, Kalff
Gedateerd
ja
Datum
1966-01-00
Gesigneerd
ja
Materiaal
fotokopie op calque
Schaal
1:200
Formaat
21 x 29,7
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.029.
Toelichting bij de opdracht (document)
Inventarisnr.
46.029.07
Type document
Toelichtende tekst
Vervaardiger
Warnau en Kalff
Gedateerd
ja
Datum
1960-01-00
Gesigneerd
ja
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.029.
Overbos (object)
Locatie
Beverwijk (Beverwijk / Noord-Holland / Nederland)
Ligging
Overboslaan
Tuintype
(Openbaar) Park / Plantsoen / Recreatieterrein
Tuinarchitect
Bleeker, A. (1990)
Oppervlakte
11 ha.
Toegankelijk
ja
Beschrijving
Het parkontwerp voor het gebied Overbos in Beverwijk, gelegen op een overgang tussen oude strandwallen en afgegraven veengebieden, kent een lange geschiedenis, waarin inspraak een belangrijke rol speelt. In het bestemmingsplan uit 1970 was Overbos al bestemd tot parkgebied met onder meer een sporthal en drie hockeyvelden. Bij gebrek aan financiële middelen werd het niet direct als zodanig ingericht en jarenlang fungeerde hetals een stedenbouwkundig restgebied. Toen de gemeente in 1984 besloot het park alsnog in te richten met, behalve 1.5 hectare water en 6.5 hectare parkgroen, ook terrasflats en bungalows, kwamen de buurtbewoners in verzet. Zij richtten in 1988, toen de plannen actueel werden, de groep de Groene Long op, die pleitte voor een volledige parkinrichting. Om het vormen van ideeën te stimuleren, werd er onder andere een besloten prijsvraag uitgeschreven, waarin verschillende tuin- en landschapsarchitecten hun visie op het gebied konden leveren. De inzenders waren: Lodewijk Wiegersma, Van Empelen & Van Aalderen, West 8 en Ecoplan. De ontwerpen waren zeer uiteenlopend: Van Empelen & Van Aalderen kwam met een uitgebalanceerd, uiterst sober ontwerp, dat herinneringen oproept aan de eerste lichting modernisten in Nederland zoals Hans Warnau en Wim Boer. Het ontwerp van Lodewijk Wiegersma bestond hoofdzakelijk uit bossen. Het jonge bureau West 8 kwam met een modernistisch stadspark met een betegeld manifestatieterrein en het bureau Ecoplan met een uiterst terughoudend 'ecologisch' ontwerp. De prijsvraag vormde daarmee een fraai ijkpunt in de parkarchitectuurdiscussies van de late jaren tachtig. De Groene Long gaf de voorkeur aan het op ecologische principes gebaseerde plan van Ecoplan, maar om de discussie te verhelderen, werd deAditi Kho verzocht de voorstellen samen te brengen in twee uitersten: een stadspark en een bospark, die ter inspraak aan de bevolking werden voorgelegd. De resultaten van deze inspraak moesten verwerkt worden in een definitief ontwerp, dat door de gemeente werd opgedragen aan de landschapsarchitecte Ank Bleeker. Ank Bleeker was al vanaf de beginperiode als adviseur bij de activiteiten van de Groene Long betrokken. Mede door de inspraakronde ging de opdrachtverstrekking gepaard met een uitgebreid programma van eisen. In tegenstelling tot West 8, die het park isoleerde van de context van de wijk, verankerde Bleeker met een aansluitend, bijna orthogonaal padenplan haar ontwerp in de wijk. Zij zette hiermee zelfstandig een van de tradities van het bureau Bakker en Bleeker op het gebied van stedelijke groenstructuren voort. Door de bestaande sporthal en een deels bestaand hockeyveldencomplex wordt het gebied in twee delen verdeeld, die Bleeker elk een uitgesproken karakter gaf. Het kleinste deel is ingevuld als stadstuin met een vierkante waterpartij en het grootste deel als een bospark met een smalle, slingerende waterloop. Een brede gracht met een waterspeeltuin verbindt de beide waterpartijen met elkaar. Een langzaamverkeerroute, die dwars door het park loopt, verbindt de beide parkdelen. De sportvelden en de sporthal vormen een derde sfeerelement tussen het bosgedeelte en de bloemrijke stadstuin in. Omdat het terrein geen zuivere rechthoek vormt en de randen enigszins onbestemd zijn, heeft de inbedding in de wijk ook binnen het park een padenpatroon tot gevolg gehad, dat op een bepaald punt een knik vertoont. Het opnemen van zuiver rechthoekige sportvelden leidde daarbij op sommige plaatsen tot smalle driehoekige restruimtes. Knikkende en schuin lopende paden zorgen voor een afwisselend beeld, maar vormen geen heldere hoofdstructuur of een grid, zoals dat in de jaren tachtig in de nieuwe stadsparken werd gepropageerd. Ook doet Bleeker niet mee met de nieuwe mode van de manifestatieterreinen. Haar ontwerp is meer een voorzichtig en zorgvuldig zoeken tussen de non-hiërarchie van het strukturalisme (in de bospartij), de meer architectonische vorm van het modernisme (in de stadstuin) en het voortdurend vertalen van de eisen van de bewoners. Deze komen ongetwijfeld aan hun trekken met dit veelzijdige park. De stadstuin is gedetailleerd met kleurrijke plantvakken, waar niet alleen veel te zien maar ook veel te ruiken valt. Behalve vakken met rozen en vaste planten, hier en daar gescheiden door geschoren hagen, zijn er ook schoolwerktuinen opgenomen. De verschillendebuitenkamers worden verbonden door een sterk slingerend pad. Dit deel grenst aan het vierkante bassin, waarin waterplanten groeien. Het oostelijk gelegen bospark is minder onderhoudsintensief en ingeplant met hakhout. De hoger gelegen delen zijn ingeplant met eik en esdoorn en de lagere met es en wilg. De beslotenheid ervan vloeit rechtstreeks voort uit een van debewonerseisen. De smalle, slingerende waterloop, die de sfeer oproept van een oude stroomgeul, is in feite een serpentine die van niets naar nergens loopt en daarmee het besloten karakter versterkt. Een bijzonder landschappelijk elementis hier het open speelveld, dat waterpas in de bestaande glooiing van de strandwal is ingebracht, en zodoende het bestaande niveauverschil binnen het terrein zichtbaar maakt. In 1991 werd met de aanleg van Overbos begonnen.
Museumplein (object)

Ontwerp en tekening: P.J.H. Cuypers, 1891. Uit: Bouwkundig weekblad 14-11-1891
meer afbeeldingen

Foto 1955; TLU Utrecht

Masterplan: Sven-Ingvar Anderson, tekening: Stadsdeel Zuid, 1995; Dienst ruimtelijke ordening, Amsterdam
Locatie
Amsterdam (Amsterdam / Noord-Holland / Nederland)
Ligging
Museumplein
Tuintype
(Openbaar) Park / Plantsoen / Recreatieterrein
Tuinarchitect
Toegankelijk
ja
Beschrijving
De eerste plannen voor de inrichting van het gebied van het huidige Museumplein dateren al uit 1870. Tussen het Vondelpark en de Boerenwetering lag een driehoekig terrein met moestuinen,boomgaarden, molens en enkele buitenverblijven. De gemeente wilde dit gebied ontwikkelen als woonbuurt voor de gegoede stand. Stadsingenieur J.G. van Niftrik maakte een ontwerp voor de stadsuitbreiding geïnspireerd door de Parijse architect baron G.E. Haussmann, met lange boulevards die elkaar haaks snijden, maar vanaf de in het midden van de driehoek gelegen as, die het verlengde vormde van de Spiegelstraat, uitwaaierden als bij een hoepelrok. Het plan kreeg dan ook de bijnaam Crinolineplan, maar liep stuk op de onderhandelingen met de gemeente Nieuwer-Amstel op het grondgebied waarvan de uitbreiding zou moeten komen te liggen. Toen de architect P.J.H. Cuypers in 1875 opdracht kreeg een Rijksmuseum voor schilderijen te ontwerpen, ging hij bij de situering uit van het axiale plan van Van Niftrik. Het museum was dermate dominerend, dat het een ruime stedenbouwkundige context behoefde. Cuypers ontwierp behalve het gebouw op de kop van de as een bebouwingsplan voor de hele omgeving van het museum. De museumtuin zette zich links en rechts van het gebouw voort in twee rechthoekige parken. De as werd aan de zuidzijde afgesloten door een symmetrisch gebouw en tussen dit gebouw en het museum lag een veelhoekig plein. In het uitgevoerde plan uit 1902 is het tweede gebouw verdwenen en het plein versmald, door er aan weerszijden nog twee bouwblokken aan toe te voegen. Behalve de bouw van het Van Goghmuseum in 1973 is aan de rooilijnen nadien niet veel meer veranderd. Het plein bestond uit een groot grasveld, dat 's winters als ijsbaan verhuurd was aan de Amsterdamse IJsclub. Derijen bomen werden in de hongerwinter gekapt. Na de oorlog maakte C. van Eesteren een herinrichtingsplan. In de as van het plein en het museum legde hij een brede weg aan, die ook wel smalend de kortste snelweg van Nederland werd genoemd. De noordelijke percelen en de randen van het zuidelijk deel werden beplant metbomen. Dit voorlopige herinrichtingsplan van Van Eesteren bepaalde veertig jaar lang het gezicht van het Museumplein. In 1954 ontwierp de landschapsarchitect Hans Warnau de tuin achter het Stedelijk Museum. Hij dit deed onder C. van Eesterenbij de Afdeling Stadsontwikkeling van de Dienst Publieke Werken van Amsterdam. Het was de bedoeling deze tuin, die grenst aan het Museumplein, in nauwe relatie te brengen met dit veel grotere plein en het toch te behandelen als een aparte eenheid behorend bij het museum. Warnau ontwierp een tuin met rechthoekige ruimten en een L-vormig waterbassin. Deze liggen rondom het museumterras dat door zijn driehoekige vorm de verdraaiing van het museum ten opzichte van het museumplein op zeer fraaie wijze opvangt. Met de ophanden zijnde uitbreiding van het Stedelijk Museum door Alvaro Siza verdwijnt deze tuin. In 1990 besloot de gemeenteraad dat het Museumplein opnieuw een autovrije ruimte moest worden, geschikt voor manifestaties, bewoners en bezoekers. De Museumstraat moest verdwijnen en er moesten ondergrondse garages worden aangelegd. De Zweedse landschapsarchitect Sven-Ingvar Anderson kreeg opdracht een nieuw inrichtingsplan te ontwerpen, dat tussen 1996 en 1999 wordt uitgevoerd. Het masterplan gaat uit van een grote open ruimte. Hiervoor zullen veel bomen worden gekapt en zal de dominantie van het museum over het plein, dat hierdoor groter lijkt, afnemen. Anderson sluit hier met zijn ontwerp aan op de tendens van grote open stedelijke ruimtes, zoals de eveneens door hem ontworpen Le Parvis de la Défense in Parijs en het Karlsplatz in Wenen. Voor het museum is een langgerekt bassin met dubbele rijen bomen opgenomen. Dit is eigenlijk het enige symmetrische gedeelte. Vreemd genoeg plande Anderson hier ook sportvelden, iets wat Van Eesteren juist niet passend vond in de voorname monumentaliteit van het geheel. Opmerkelijk is ook de 'lichtlijn', een lijn die 's nachts van onderen wordt belicht en over de hele lengte van het plein loopt, maar niet in de as van het ontwerp. Het zuidwestelijke deel wordt deels bebouwd met uitbreidingen van het Van Goghmuseum van Kisho Kurokawa en het Gemeentemuseum van Alvaro Siza. Anderson bepaalde wel dat het zicht op het Rijksmuseum behouden moest blijven. In het oostelijk deel, dat als eerste werd uitge- voerd, zijn een lindelaan en een langgerekte bloementuin opgenomen. Hier staat ook het monument van de vrouwen van Ravensbrück.
toon 1 project(en)...
Documentatie plein / museumtuin (project)
Projectnummer
01.2027.
Opdracht
Documentatie
toon 11 document(en)...
"Een en ander omtrent de museum-terreinen en hunne omgeving"; brochure 6 p. (document)
Inventarisnr.
01.2027.01A
Type document
Documentatie
Vervaardiger
Hamersveld, J.F. van
Gedateerd
ja
Datum
1903-05
Herkomst
Springer
Vindplaats
dos. 55
Plattegrond van plan tot uitbreiding van het Z.W. gedeelte der gemeente Amsterdam (document)
Inventarisnr.
01.2027.01B
Type document
Ontwerp / Plattegrond
Vervaardiger
Hamersveld, J.F. van
Gedateerd
ja
Datum
1903-03
Materiaal
Fotolitho
Schaal
1 : 2500
Formaat
36,5 x 45,5 cm.
Herkomst
Springer
Vindplaats
dos. 55
Schets voor een museumtuin; uit Handelsblad (document)
Inventarisnr.
01.2027.02
Type document
Schets
Vervaardiger
Bauer, M.A.J. (schilder)
Gedateerd
ja
Datum
1928-02-04
Herkomst
Springer
Vindplaats
dos. 55
Artikel "Tuinkunstwerk het plan Bauer" uit de Telegraaf (document)
Inventarisnr.
01.2027.03
Type document
Artikel
Vervaardiger
Ramaer, H.
Gedateerd
ja
Datum
1928-02-07
Herkomst
Springer
Vindplaats
dos. 55
Artikel "Twee groote stadspleinen. I. Het Museumplein" met tekening toekomstig museumplein; uit Handelsblad (document)
Inventarisnr.
01.2027.04
Type document
Artikel; Ontwerp / Plattegrond
Gedateerd
ja
Datum
1928-02-18
Herkomst
Springer
Vindplaats
dos. 55
Artikel over "bezwaren tegen den Bauer-tuin" uit de Telegraaf met foto's van J.F. Staal en M.A.J. Bauer (document)
Inventarisnr.
01.2027.05
Type document
Artikel
Gedateerd
ja
Datum
1928-12-10
Herkomst
Springer
Vindplaats
dos. 55
Ingezonden stuk van de voorzitter van de Bond van Ned. Tuinkunstenaars; uit Handelsblad (document)
Inventarisnr.
01.2027.06
Type document
Artikel
Gedateerd
ja
Datum
1929-02-06
Herkomst
Springer
Vindplaats
dos. 55
Ingezonden stuk "De opera-quaestie (kwestie)"; uit Merkelbach ochtendblad (document)
Inventarisnr.
01.2027.07
Type document
Artikel
Vervaardiger
Casseres, de;; Eesteren, C.J. van;; Karsten
Gedateerd
ja
Datum
1929-02-06
Herkomst
Springer
Vindplaats
dos. 55
Tekening museumplein; uit Handelsblad (document)
Inventarisnr.
01.2027.08
Type document
Artikel
Gedateerd
ja
Datum
1928-07-29
Herkomst
Springer
Vindplaats
dos. 55
Fotoplaat maquette Bauer (document)
Inventarisnr.
01.2027.09
Type document
Foto
Herkomst
Springer
Vindplaats
dos. 55
Luchtfoto museum-kwartier (document)
Inventarisnr.
01.2027.10
Type document
Foto
Herkomst
Springer
Vindplaats
dos. 55
Gijsbrecht van Aemstelpark (object)
meer afbeeldingen
Variante namen
Parkstrook Buitenveldert
Locatie
Amsterdam (Amsterdam / Noord-Holland / Nederland)
Ligging
Van Nijenrodeweg
Tuintype
(Openbaar) Park / Plantsoen / Recreatieterrein
Tuinarchitect
Boer, W.C.J. (1959); Warnau, H. (1959); Petri, H. (1971); Otto, H.
Oppervlakte
18 ha.
Toegankelijk
ja
Beschrijving
Het Gijsbrecht van Aemstelpark, ook wel het Buitenveldertpark genoemd, vormt een van de hoogtepunten van de Nederlandse modernistische parkarchitectuur uit de periode van het Nieuwe Bouwen direct na de oorlog. De belangrijkste vernieuwing lag in het feit, dat de parken niet langer een gesublimeerde schijnnatuur vertegenwoordigden, maar dat zij gerelateerd waren aan een bredere stedenbouwkundige visie en aan een functioneel gebruik. Het ontwerp voor dit park ont- stond naar aanleiding van een in 1959, door de Bond voor Nederlandse Tuinarchitecten en de gemeente Amsterdam, uitgeschreven prijsvraag. Verscheidene tuin- en landschapsarchitecten werden uitgenodigd hun visie te geven voor een ongeveer twee kilometer lange groenstrook van slechts 100 tot 150 meter breedte, die een onderdeel vormde van de stedenbouwkundige opzet van de nieuwe tuinwijk Buitenveldert. Een van de voorwaarden van de prijsvraag was, dat er een duidelijk programma van eisen werd geformuleerd. Het betrof een uitdaging voorde nieuwe naoorlogse generatie funktionalistische tuinarchitecten, die definitief hadden afgerekend met de clichés van de landschapsstijl, de pittoreske doorkijkjes en de formele, op de klassieken georinteerde, tuinarchitectuur, alsmede met het sortiment van romantische, uitheemse boomcomposities. In de praktijk grepen velen als stijlmiddel, vooralvoor grotere parken, naar de zogenaamde funktionalistische landschapsstijl met een landschappelijke belijning, gerelateerd aan een functioneel gebruik, zoals bijvoorbeeld J.T.P. Bijhouwer en J.G.M.C. Hanekroot bij het Zuiderpark in Rotterdam. Er was slechts een handvol ontwerpers, die het modernistische 'form follows function' ook daadwerkelijk wist om te zetten in een nieuw ontwerpconcept. Onder hen waren H. Warnau en de winnaar van de prijsvraag voor het Gijsbrecht van Aemstelpark: W.C.J. Boer. Hun werk vertoont verwantschap met dat van vroege modernisten van vóór de Tweede Wereldoorlog, zoals van de bekende Duitse tuinarchitect Leberecht Migge uit de jaren twintig. Een hoge mate van rechtlijnigheid en helderheid typeert de plattegronden van de inzendingen van zowel Boer als Warnau, waarbij die van Warnau nog strenger is dan die van Boer. Het park is aan alle kanten ingebed in het stedenbouwkundig kavelpatroon van de wijk en de ritmiek van de bebouwing. Het ontwerp van Boer toont een strakke invulling met drie achter elkaar geschakelde eilanden, omzoomd en onderling gescheiden door een rechthoekige waterpartij. Twee eilanden zijn eveneens rechthoekig en het middelste is vierkant. Het orthogonale padenpatroon sluit met bruggen naadloos aan op de tegenover het water liggende bebouwing. Het kleinste eiland is ingevuld als bloementuin met uitsluitend vierkante bloemperken en een theehuis. Het vierkant is ingericht als ontmoetingsplein, omzoomd met een dubbele bomenrij en de grootste rechthoek als open speelweide. Het park werd iets afwijkend, maar wel volgens de principes van het prijsvraagontwerp uitgevoerd. De spaarzaam toegevoegde architectonische elementen, zoals het theehuis (architect D.L. Sterrenburg), een trappartij en de banken (architect Aldo van Eyck) zijn uitgesproken sober en modernistisch van vorm en contrasteren sterk met het inmiddels volgroeide groen. Ten oosten en ten westen van dit park zet het groen zich stedenbouwkundig voort in respectievelijk de richting van het Amstelpark en, aan de overzijde van het water, in de richting van het Amsterdamse Bos. Deze twee delen worden tegenwoordig ook Gijsbrecht van Aemstelpark genoemd. Hoewel velen het park te monotoon vonden, werd het plan in kringen van het Nieuwe Bouwen enthousiastontvangen. De uitvoering geschiedde in de jaren 1959- 1962. Vooral in de late jaren zestig en in de jaren zeventig tijdens het strukturalisme kregen de funktionalistische architectonische parken als het Gijsbrecht van Aemstelpark veel kritiek. Zij zouden niet natuurlijk en avontuurlijk genoeg zijn. In 1971 maakte de kunstenaar Hans Petri een herinrichtingsplan voor het ontmoetingsplein. Tegenwoordig, met de tweede lichting van het modernisme vanaf de jaren tachtig, bestaat er echter weer belangstelling voor de ideeën van Boer en Warnau.
toon 4 project(en)...
Parkstrook Buitenveldert (project)
Projectnummer
46.002.
Opdracht
Prijsvraag
Tuinarchitect
toon 1 document(en)...
Parkstrook Buitenveldert; motto is afgeplakt (document)
Inventarisnr.
46.002.01
Type document
Ontwerp / Plattegrond
Vervaardiger
Warrnau, H.
Materiaal
Met zwarte tekenpen ingetekende kopie op papier
Schaal
1: 2500
Herkomst
achief Warnau
Vindplaats
46.002.01
Gijsbrecht van Amstelpark te Amsterdam Buitenveldert (project)
Projectnummer
40.135.
Opdracht
Aanleg
Datering
1960-1971
Tuinarchitect
Beschrijving
045, 047 : Voorstel eventuele wijziging ontmoetingsplein i.v.m. veligheid (ong. 1980?)
toon 3 document(en)...
Tekeningen (document)
Inventarisnr.
40.135.001-048
Datum
1960-1971
Herkomst
Collectie Boer, W.C. J.
Vindplaats
GF 40.135 en GF-doos met o.a. Gijsbrecht van Aemstelpark; M50, M51, M52 en M53
Foto's (document)
Inventarisnr.
40.135.049
Type document
Foto
Herkomst
Collectie Boer, W.C. J.
Vindplaats
M208 Portef. V
Documentatie (document)
Inventarisnr.
40.135.050
Type document
Documentatie
Vervaardiger
Boer. W.C.J.
Herkomst
Collectie Boer, W.C. J.
Vindplaats
doos 74
Gijsbrecht van Amstelpark (project)
Projectnummer
09.031.
Opdracht
Aanleg
Tuinarchitect
toon 1 document(en)...
3 opnames in dit park (document)
Inventarisnr.
09.031.01-03
Type document
Dia transparant
Vindplaats
dia 1397, 1398 en 1399
Prijsvraag voor parkstrook in Buitenveldert (project)
Projectnummer
39.179.
Opdracht
Ontwerp
Datering
1959
Tuinarchitect
Opdrachtgever
Bond van Nederlandse Tuinarchitecten
toon 6 document(en)...
Parkstrook Buitenveldert. Motto: Dreven (document)
Inventarisnr.
39.179.01-02
Type document
Ontwerp / Plattegrond; Technische tekening
Materiaal
lichtdruk op papier
Schaal
1:25.00
Herkomst
Collectie Hein Otto
Vindplaats
map 39.179.
Tuinstad Buitenveldert. Situatie Parkstrook. (document)
Inventarisnr.
39.179.03
Type document
Situatietekening
Vervaardiger
Dienst gemeentewerken Amsterdam
Materiaal
lichtdruk op papier
Schaal
1:25.00
Herkomst
Collectie Hein Otto
Vindplaats
map 39.179.
Tuinstad Buitenveldert. Passage Groenstrook. (document)
Inventarisnr.
39.179.04
Type document
Situatietekening
Vervaardiger
Dienst gemeentewerken Amsterdam
Materiaal
lichtdruk op papier
Schaal
1:1000
Herkomst
Collectie Hein Otto
Vindplaats
map 39.179.
Schema Tuinstad Buitenveldert (document)
Inventarisnr.
39.179.05
Type document
Situatietekening
Vervaardiger
Dienst gemeentewerken Amsterdam
Materiaal
lichtdruk op papier
Schaal
1:1000
Herkomst
Collectie Hein Otto
Vindplaats
map 39.179.
Programma B.N.T. prijsvraag. Groenstrook Tuinstad Buitenveldert te Amsterdam-Zuid (document)
Inventarisnr.
39.179.06
Type document
Toelichtende tekst
Vervaardiger
Dienst gemeentewerken Amsterdam
Datum
1959
Materiaal
brochure
Herkomst
Collectie Hein Otto
Vindplaats
map 39.179.
Jury-rapport B.N.T.-prijsvraag 1959. "Groenstrook Tuinstad Buitenveldert". (document)
Inventarisnr.
39.179.07
Type document
Toelichtende tekst
Vervaardiger
Dienst gemeentewerken Amsterdam
Datum
1959
Materiaal
brochure met kopieën van het winnende ontwerp.
Herkomst
Collectie Hein Otto
Vindplaats
map 39.179.
Frankendael (wijk) (object)
meer afbeeldingen
Locatie
Amsterdam (Amsterdam / Noord-Holland / Nederland)
Ligging
tussen de Hoflaan en de Hugo de Vrieslaan.
Tuintype
(Openbaar) Park / Plantsoen / Recreatieterrein; Tuindorp / Tuinwijk / Villawijk
Tuinarchitect
Ruys, M. (1949); Warnau, H. (1949)
Stichtingsjaar
1949
Toegankelijk
ja
Beschrijving
De tuinwijk Frankendael, vanwege de platte daken bijgenaamd Jeruzalem, werd in de late jaren dertig in de polder Watergraafsmeer ontwikkeld, in het gebied tussen het oude Frankendael en de Nieuwe Oosterbegraafplaats. De bouw van moderne eengezinswonin- gen werd doorgaans uitgevoerd in strokenbouw: in vrijstaande rijen aan elkaar gebouwde woningen. Sommige stedenbouwkundigen vonden strokenbouw echter te monotoon en misten eenzekere saamhorigheid. Hiertoe werden verschillende oplossingen gevonden. Een daarvan was de zogenaamde 'open hovenbouw', waarbij de langwerpige bouwvolumes gesitueerd werden rond een binnenhof, echter zonder de nadelen van een geheel aaneengesloten bouwblok, zoals ongunstige bezonning. Een eerder ontwerp uit 1939 voor de wijk Frankendael met eengezinswoningen in strokenbouw werd op initiatief van de Amsterdamse stedenbouwkundige Jakoba Mulder in 1948 gewijzigd volgens dit model van open hovenbouw. Als stedenbouwkundige trad B. Merkelbach op, zowel in combinatie met Ch.J.F. Karsten als met P.J. Elling. Bij het ontwerp van de woningen zelf, was Mart Stam betrokken. Allen behoorden tot de richting vanhet Nieuwe Bouwen. De duplexwoningen kregen lichte kleuren en voor die tijd grote raampartijen. Voor de beplanting in de wijk, die om een speciale vormgeving vroeg, werd contact opgenomen met de tuinarchitecten Mien Ruys en Hans Warnau. Zij behoorden beiden op dat moment tot de tuinarchitecten, die de moderne stromingen op de voet volgden en bekendstondenom hun heldere vlakverdeling. Bij Mien Ruys kwam daar bovendien haar eigenzinnige gebruik van vaste planten bij. Ruys ontwierp met advies van Warnau voor de acht binnenhoven identieke plattegronden. Om een optimaal ruimtelijk effect te verkrijgen, gebruikte zijverschillende vlakken werden ingevuld als gazon met verspreid staande solitaire bomen, vaste-plantenborder en als speelplein. Het speelplein ligt beschut tussen heesterbegroeiing. De zandbak met de afgeronde hoeken en de speeltoestellen werden ontworpen door Aldo van Eijck. De structuur van de binnentuinen is nog altijd goed te herkennen. De vaste-plantenvakken werden in de loop der tijd gevuld met onderhoudsarme soorten. Nu de oorspronkelijke bewoners van de wijk vergrijsd zijn, worden de speelplaatsen nog maar zelden gebruikt.
Darwinplantsoen (object)

Ontwerp en tekening: Hans Warnau, 1952. Herkomst afbeelding: WUR
Locatie
Amsterdam (Amsterdam / Noord-Holland / Nederland)
Ligging
Darwinplantsoen
Tuintype
(Openbaar) Park / Plantsoen / Recreatieterrein
Tuinarchitect
Mulder, J.H. (1950); Warnau, H. (1952); Evers, R. (1992)
Oppervlakte
3.75 ha.
Toegankelijk
ja
Beschrijving
Het Darwinplantsoen is een langgerekte parkstrook aan de rand van tuindorp Frankendael. Jakoba Mulder maakte in 1950 een samenhangend ontwerp voor zowel het tuindorp als het park, dat echter voor wat betreft het parkgedeelte niet is uitgevoerd. Het uitgevoerde ontwerp werd in 1952 door Hans Warnau gemaakt, in de tijd dat hij onder leiding van C. van Eesteren werkte bij de Afdeling Stadsontwikkeling van de Dienst Publieke Werken. Van oost naar west bestond het rechtlijnig ontworpen plantsoen uit een kleine rozentuin, een speelweide, een vaste-plantentuin met taxushagen en een verhard bomenplein met zandbak en speelvijver. Deze vijver is niet uitgevoerd. Door een sloot en een zwaar beplante berm werd het plantsoen gescheiden van de Gooiseweg. De vasteplantentuin en de rozentuin liggen op het niveau van de aangrenzende woonwijk, de overige delen liggen op het oorspronkelijke maaiveld, dat één meter lager is. De hagen in het plan zijn van hulst. Het oorspronkelijke beplantingsplan van de vaste-plantentuin werd gemaakt door Henny Hofman-Kuper. Volgens Hans Warnau zelf is het ontwerp te zien als poging een tuinarchitectonische vertaling te geven van wat Van Eesteren voor ogen stond bij 'Het Nieuwe Bouwen'. De vaste-plantentuin is in 1992 opnieuw ingericht.
toon 1 project(en)...
Darwinplantsoen, Amsterdam (project)
Projectnummer
46.003.
Opdracht
Ontwerp
Datering
1952
Tuinarchitect
Opdrachtgever
Gemeentewerken Amsterdam
toon 3 document(en)...
Ontwerp en profielen Darwinplantsoen (document)
Inventarisnr.
46.003.01
Type document
Ontwerp / Plattegrond
Vervaardiger
Warnau, J.
Datum
1952
Materiaal
Met viltstift en kleurpotlood ingekleurde kopie op papier
Schaal
1:1000, 1:400
Formaat
67,5 x 55,5
Herkomst
archief Warnau
Vindplaats
46.003.01
Negatiefnr.
bij 46.003.03
Dianr.
1591
Informatieve tekst over ontwerp van het Darwinplantsoen Amsterdam (document)
Inventarisnr.
46.003.02
Type document
Toelichtende tekst
Herkomst
archief Warnau
Vindplaats
46.003.02
Foto en negatief van het Ontwerp Darwinplantsoen (van 46.003.01) (document)
Inventarisnr.
46.003.03
Type document
Foto
Herkomst
archief Warnau
Vindplaats
46.003.03
Dianr.
1591
Maarsseveense Plassen (object)
meer afbeeldingen
Variante namen
Westbroek - Achttienhoven
Locatie
Maarssen / Westbroek / Achttienhoven (Maarssen / Utrecht / Nederland)
Ligging
Herenweg 53
Tuintype
(Openbaar) Park / Plantsoen / Recreatieterrein; Ruilverkaveling
Tuinarchitect
Warnau, H. (1958--1963); Pemmelaar - Groot, M. (1994)
Oppervlakte
550 ha.(vraag) / 546 ha.(vast) -- (plassen =25ha.)
Coördinaten
bloknr. 952; kaartblad 9, Atlas ruilverkavelingen
Toegankelijk
ja
Beschrijving
Bloknr. 451: Westbroek - Achttienhoven, is in deze ruilverkaveling opgenomen. Recreatiegebied dat is aangelegd als onderdeel van de herverkaveling van het tuinbouwgebied tussen Utrecht en Maarssen. Het zand uit de plas is gebruikt om de Utrechtse wijk Overvecht op te hogen. De strakke vorm van de plassen is een symbool van de onnatuurlijke ingreep in het landschap. De ontwerper, landschapsarchitect Hans Warnau, zag de plassen als een 'Fremdkörper' in het veenweidegebied. In 1994 is er een 'Waterspeeleiland' voor kinderen geopend, ontworpen door Mariska Pemmelaar-Groot.
toon 3 project(en)...
Ruilverkaveling Maarsseveense Plassen (project)
Projectnummer
42.0952.
Opdracht
Reconstructie
Datering
1959-07-11
Beschrijving
Aangenomen op 1959-12-29; vastgesteld op 1970-02-11
Verwijzing
R255/mapO20
Ruilverkaveling Westbroek - Achttienhoven (project)
Projectnummer
42.0451.
Opdracht
Reconstructie
Datering
1951-03-06
Beschrijving
230 ha. (aanvraag)
Verwijzing
Opgenomen in bloknr. 952: Maarsseveense Plassen
Ruilverkaveling Maarseveense Plassen / Westbroek (project)
Projectnummer
46.031.
Opdracht
Aanleg
Datering
1958-1963
Opdrachtgever
Prov. Dienst Utrecht en Prov. Waterstaat
toon 10 document(en)...
Toelichting bij het ontwerp (document)
Inventarisnr.
46.031.01
Type document
Toelichtende tekst
Vervaardiger
Warnau, H.
Gedateerd
ja
Datum
1995-04-15
Gesigneerd
ja
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.031.
Situatie ruilverkaveling Westbroek (document)
Inventarisnr.
46.031.02
Type document
Topografische kaart / Stadsplattegrond (gedrukt)
Gesigneerd
ja
Materiaal
foto van kaart
Schaal
1:25.000
Formaat
21 x 29,7
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.031.
Ruilverkaveling Westbroek (document)
Inventarisnr.
46.031.03
Type document
Topografische kaart / Stadsplattegrond (gedrukt)
Vervaardiger
Prov. Dir. Utrecht en Prov. Waterstaat
Gesigneerd
ja
Materiaal
foto van ingetekende kaart
Schaal
1:10.000
Formaat
21 x 29,7
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.031.
Ruilverkaveling Maarseveense Plassen. Plan van voorzieningen. (document)
Inventarisnr.
46.031.04
Type document
Topografische kaart / Stadsplattegrond (gedrukt)
Vervaardiger
Prov. Dir. Utrecht en Prov. Waterstaat
Materiaal
kopie op papier
Schaal
1:20.000
Formaat
21 x 29,7
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.031.
Ruilverkaveling Maarseveense Plassen. NO gedeelte. Hoogten en afwerking oevers. (document)
Inventarisnr.
46.031.05
Type document
Technische tekening
Vervaardiger
Meijers en Warnau tuinarchitecten, Amsterdam
Gedateerd
ja
Datum
1963-12-17, gewijzigd 1964-04-00
Gesigneerd
ja
Materiaal
kopie op fotopapier
Schaal
1:500, 1:1000 en 1:2500
Formaat
21 x 29,7
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.031.
Recreatiegebied Westbroek. Schets no. 1 (document)
Inventarisnr.
46.031.06.
Type document
Schets
Vervaardiger
Buys, Meijer en Warnau tuinarchitecten
Gedateerd
ja
Datum
1958-02-28
Gesigneerd
ja
Materiaal
kopie op fotopapier
Schaal
1:10000
Formaat
21 x 29,7
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.031.
Toegang Strandbad (document)
Inventarisnr.
46.031.07
Type document
Technische tekening
Vervaardiger
Buys, Meijer en Warnau tuinarchitecten
Gedateerd
ja
Datum
1963-04-09
Gesigneerd
ja
Materiaal
kopie op fotopapier
Schaal
1:1000
Formaat
21 x 29,7
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.031.
Plan Maarseveense plassen. Terrein bij strandbad. (document)
Inventarisnr.
46.031.08
Type document
Technische tekening
Vervaardiger
Meijers en Warnau tuinarchitecten Amsterdam
Gedateerd
ja
Datum
1961-12-08
Gesigneerd
ja
Materiaal
kopie op fotopapier
Schaal
1:1000
Formaat
21 x 29,7
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.031.
Plan Maarseveense plassen. (document)
Inventarisnr.
46.031.09
Type document
Technische tekening
Gedateerd
ja
Gesigneerd
ja
Materiaal
kopie op fotopapier
Formaat
21 x 29,7
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.031.
Recreatieplan Maarseveense Plassen (document)
Inventarisnr.
46.031.10
Type document
Ontwerp / Plattegrond
Vervaardiger
Meijers en Warnau
Gedateerd
ja
Gesigneerd
ja
Materiaal
kopie op fotopapier
Formaat
21 x 28,3
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.031.
Groenstructuur (object)
Locatie
Dronten (Dronten / Flevoland / Nederland)
Ligging
Dronten
Tuintype
Groenstructuur / Landschapsontwerp
Tuinarchitect
Warnau, H. (1960)
Toegankelijk
ja
Beschrijving
Het dorp op de voormalige zuiderzeebodem werd ontworpen door defunktionalistische stedebouwkundige C. van Eesteren. Het ligt aan een slinger van een poldervaart, die uitgebreid is met een kleine haven. Teneinde de waterkant onbebouwd en openbaar toegankelijk te houden werd hier een bosstrook met sportvoorzieningen aangelegd die loopt tot aan de gemeente Lelystad. Aan de zuidzijde, die ook de zonzijde is, is het dorp gericht op het open agrarische land. Maar aan de noordoostzijde vindt men ook bospercelen; deze zijn alle rechthoekig van vorm.Dit is typerend voor de ontwerpen van Hans Warnau, die behoort tot de zuivere funktionalisten op het gebied van de tuin- en landschapsarchitectuur. Frisse lucht, ruimte, goede bereikbaarheid en actieve sportbeoefening waren de moderne eisen; het pitoreske in de parkarchitectuur had afgedaan. Het ontwerp kondigt zich in de omgeving aan door zijn rijk omzoomde toegangslanen, zoals de westelijke toegangslaan, die door tien rijen iepen geflankeerd wordt. Zoals dat wel meer gebeurde in de IJsselmeerpolders, werd in het ontwerp rekening gehouden met de groei van de gemeente. Een aantal bospercelenzou later moeten wijken voor nieuwbouw. De aanleg biedt, vooral nu de bomen volgroeid beginnen te raken, een fraaie lokale karakteristiek en wandel- en sportmogelijkheden op het niveau van een modern stadspark.
TLU landschapsarchitecten (voorheen: Tuin- en Landschapsarchitectenbureau Utrecht BV) (architect)
Werkzaam
1980--
Beschrijving
Het bureau heeft al een lange historie. Wat in 1964 ooit begon als “Meijers Warnau Hofman Kalff”, werd later “Tuin- en Landschapsarchitectenburo Utrecht b.v.” In 2001 wijzigde de naam officieel in “TLU landschapsarchitecten”. Vanaf 1980 tot 2013 zijn diverse mensen uit- en toegetreden tot deze maatschap. In 1982 trad Johan Hofman uit; in 1983 Thecla van der Ham en in 1984 Hans Weitjens. Vanaf 1996 tot 2002 voerden Jan Kalff en Hanneke Toes samen het bureau. Jan Kalff trad af als directeur en sinds 1 januari 2002 voeren Hanneke Toes en Mariëtte Claringbould samen de directie.
Warnau Hofman Kalff tuinarchitecten BV (architect)
Werkzaam
1973--1980
Beschrijving
1973: oprichting / nieuwe naam voor tuinarchitectenbureau Buys Meyers Warnau; 1980: uittreding Hans Warnau, Kalff en Hofman samen met Thecla van der Ham en Hans Weitjens, nieuwe naam: Tuin- en Landschapsarchitectenbureau Utrecht BV
toon 2 project(en)...
Artikelen, herziening Stedelijk Groen Lelystad (project)
Projectnummer
52.1521.
Opdracht
Documentatie
Datering
1969; 1995
toon 2 document(en)...
Nota inzake recreatievraagstukken bij de ontwikkeling van een plan (concept, 2e aanvullingen herziening Stedelijk Groen Lelystad) (document)
Inventarisnr.
52.1521.01
Type document
Documentatie
Gedateerd
ja
Datum
1969
Herkomst
TLU
Vindplaats
doos 52.149
De structuur van Lelystad en het landschap : Proeve van een samenvatting van tot nu toe ontwikkelde ideeën (document)
Inventarisnr.
52.1521.02
Type document
Documentatie
Gedateerd
ja
Datum
1967
Materiaal
Kopieën
Herkomst
TLU
Vindplaats
doos 52.149
Stedelijk groen Lelystad (project)
Projectnummer
46.030.
Opdracht
Advies
Datering
1966-1973
Opdrachtgever
Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders
toon 9 document(en)...
Nota Stedelijk Groen Lelystad (document)
Inventarisnr.
46.030.01
Type document
Overige teksten
Vervaardiger
Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders
Gedateerd
ja
Datum
1966-07-08
Gesigneerd
ja
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.030.
Nota inzake recreatievraagstukken bij de ontwikkeling van een plan voor Lelystad, concept, 2e aanvulling en herziening (document)
Inventarisnr.
46.030.02-04
Type document
Overige teksten
Vervaardiger
Meijers, Warnau, Hofman en Kalff tuin- en landschapsarchitecten
Gedateerd
ja
Datum
1969-05-22 en 1969-08-07
Gesigneerd
ja
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.030.
Eerste woonvlek. Lelystad. Spel en Groen. Wijzigingen en aanvullingen tekst Spel en Groen d.d. 15-3-1973 (document)
Inventarisnr.
46.030.05
Type document
Overige teksten
Vervaardiger
Meijers, Warnau, Hofman en Kalff tuin- en landschapsarchitecten
Gedateerd
ja
Datum
1973-02-16
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.030.
Schetsplan middenruimte woongebied 1.2.1, 1 foto en 3 kopieën (document)
Inventarisnr.
46.030.06
Type document
Schets
Vervaardiger
Meijers, Warnau, Hofman en Kalff tuin- en landschapsarchitecten (te herkennen aan handschrift)
Gedateerd
ja
Datum
1970-06-00
Materiaal
kopie op papier
Schaal
1:500
Formaat
21 x 29,7
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.030.
Overzicht recreatieterreinen bij Tweede Nota Stedelijk Groen Lelystad kaartn no. 6 (document)
Inventarisnr.
46.030.07
Type document
Ontwerp / Plattegrond
Materiaal
kopie op papier
Schaal
1:50.000
Formaat
65 x 80
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.030.
Bestemmingen stadsgebied bij Tweede Nota Stedelijk Groen Lelystad (document)
Inventarisnr.
46.030.08
Type document
Ontwerp / Plattegrond
Materiaal
kopie op papier
Schaal
1:50.000
Formaat
30 x 79
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.030.
Concept voor beleidskaart (kaartbestemmingen landschap Lelystad) (document)
Inventarisnr.
46.030.09-10
Type document
Beplantingsplan
Materiaal
kopie op papier
Schaal
1:50.000
Formaat
49 x 63
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.030.
10 foto's van stedelijk groen Lelystad (document)
Inventarisnr.
46.030.10
Type document
Foto
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.030.
14 foto's van stedelijk groen Lelystad, Dronten en Biddinghuizen (document)
Inventarisnr.
46.030.11
Type document
Foto
Datum
1960-1978
Herkomst
Collectie Warnau
Vindplaats
dos. 46.030.
Cleveringa, H.H.Br. (architect)
Geboortedatum
1936-00-00
Geslacht
M
Beschrijving
Heino Cleveringa werd geboren in Uithuizen en maakte op aanraden van zijn docent Geke Hollema de overstap van de op fruit- en groenteteelt gerichte Tuinbouwschool Frederiksoord naar de Rijksmiddelbare Tuinbouwschool in Boskoop. Van 1957 tot 1960 volgde hij met vier medestudenten de Hogere Opleiding Tuinarchitectuur in Boskoop. Onder leiding van Hans Warnau moesten de studenten een week lang Londense squares opmeten en analyseren - het bleek een van de meest leerzame excursies ooit. Cleveringa was een van de oprichters van het Vakblad Groen, dat een voortzetting was van het te zeer op kwekers gerichte De Boomkwekerij. Beïnvloed door zijn werk als landschapsarchitect bij de Grontmij, zeer op kostenbeheersing gericht, heeft Cleveringa altijd geprobeerd schoonheid en haalbaarheid in zijn ontwerpen te combineren. De Grontmij voerde opdrachten uit voor erfbeplantingen, ruilverkavelingen, sportcomplexen en recreatiegebieden rond de steden, de 'rode sterren' uit de Tweede Nota ruimtelijke ordening. Cleveringa werkte er van 1960 tot 1971, waarna hij een dependance van het bureau van Wil Snelder in Nieuwegein begon. In de groeikernen Nieuwegein en Alkmaar werkte Cleveringa aan de inrichting van woongebieden. Op institutioneel gebied heeft hij zich sterk ingezet voor de fusie van de Vereniging voor Tuin- en Landschapsarchitectuur (VTL) en de Bond van Nederlandse Tuinarchitecten (BNT) tot de Nederlandse Vereniging voor Tuin- en Landschapsarchitectuur (NVTL). (Bron: M. Steenhuis, Maakbaar Landschap, 2009, p. 424).
Buys, P.A.M. (architect)
Geboortedatum
1923-05-19
Geslacht
M
Opleiding
Middelbare Tuinbouwschool Aalsmeer; Opleiding tuinarchitectuur Boskoop
Beschrijving
1949-1953 Tuinarchitectenbureau P.A.M. Buys - J. Meijers te 's Hertogenbosch; 1953 - 1961 Tuinarchitecten bureau P.A.M. Buys-Meijers-Warnau; 1961-1973 P.A.M. Buys, tuin- en landschapsarchitect, 's Hertogenbosch; 1973-1989 P.A.M. Buys en B. van der Vliet, tuin- en landschapsarchitecten, 's Hertogenbosch; 1989 -heden P.A.M. Buys, tuin- en landschapsarchitect te Vught. Pieter Buys werd geboren op 19 mei 1923 te Haarlem. Na de mulo volgde hij de Middelbare Tuinbouwschool te Aalsmeer. Mede door het lezen van de boeken van John Bergmans besloot hij in Boskoop de opleiding tuinarchitectuur te gaan volgen, waar hij les kreeg van onder anderen Wim van Gelderen, architect van de Stijlgroep. Onder zijn klasgenoten bevond zich ook de latere tuinarchitect Wim Boer. In 1942 werd Buys assistent bij tuinarchitect Haspels, die de praktijk van D.F. Tersteeg had overgenomen. In 1946 bezocht hij Denemarken, een toonaangevend land op het gebied van moderne tuinarchitectuur, waar hij onder anderen kennis maakte met C.Th. Sørensen. Later zou Buys een bijdrage over Deense tuinarchitectuur schrijven voor het boek De tuin van het moderne landhuis van E. Buwalda (1953). Teruggekeerd in Nederland begint hij in 1949 een bureau met J. Meijers. In 1953 treedt H. Warnau toe als derde compagnon. Buys werkt voornamelijk in het zuiden van het land, terwijl de anderen in het noorden en midden werken. In 1961 komt er een einde aan de samenwerking tussen Buys, Meijers en Warnau. In 1963 wordt Bob van der Vliet zijn assistent en vanaf 1973 zijn compagnon in het Bureau Buys & Van der Vliet. P.A.M. Buys blijft tot zijn pensionering in 1989 bij dit bureau werkzaam; B. van der Vliet tot 1998. Buys werkt vanaf 1989 als zelfstandig tuin- en landschapsarchitect verder. Het bureau wordt voortgezet door F.H. Meijer, J.H.A.M. Thijssen en R.B. Dubbeld, drie medewerkers, die vanaf de jaren tachtig werkzaam zijn bij het bureau. Zij gaan door onder de naam MTD Buys & Van der Vliet landschapsarchitecten. Het zeer diverse werk van P.A.M. Buys heeft een constante moderne signatuur: zijn vormgeving is nondecoratief en wars van trends, met de nadruk op zuivere, mathematische verhoudingen. Zijn ontwerpen staan sterk in relatie tot de architectuur van het Nieuwe Bouwen, maar zijn benadering van het landschap ontwikkelde zich verder dan de puur funktionalistische. Buys bepleitte al vroeg het behoud van landschappelijke waarden en van de 'genius loci'. In de loop van zijn carrière maakte hij de functie steeds vaker ondergeschikt aan de esthetiek. Behalve door moderne kunststromingen als 'De Stijl' raakte Buys in de jaren vijftig geïnspireerd door de Bossche School, een architectuurstroming rond de Benedictijner monnik Dom. Hans van der Laan. Van der Laan ontwikkelde een esthetische leer, waarmee hij een theoretisch kader probeerde te verschaffen aan de ideale maatvoering van de moderne architectuur. Deze leer was niet gebaseerd op klassieke verhoudingen, maar op nieuwe, door hem zelf ontwikkelde getallenreeksen. Hoewel Buys de leer van het 'plastische getal' eerder gevoelsmatig dan theoretisch toepaste, was zijn ontwerpwijze ook sterk op het ruimtelijke evenwicht gericht. Hij werkte nauw samen met verschillende moderne architecten en kunstenaars. In die zin, en vergeleken met zijn vroege voorbeeld John Bergmans, was Buys eerder een buitenruimtelijk vormgever dan een echte 'plantjesman' die zich uitputte in het toepassen van bijzondere soorten. Beplanting was bij hem meer een stijlmiddel dan een uitgangspunt. Naast zijn werk als landschapsarchitect was Buys ook docent aan het Hoger Bouwkundig Onderwijs te Arnhem, Tilburg en Amsterdam. Van 1968 tot 1970 gaf hij les aan de Landbouwhogeschool te Wageningen. Van 1977 tot 1983 was hij lid van het bestuur van de BNT, de Bond van Nederlandse Tuin- en Landschapsarchitecten. Het huidige bureau MTD Buys & Van der Vliet Landschapsarchitecten zet de moderne traditie van Buys voort met eigentijdse middelen. Behalve met het ontwerpen van parken en tuinen voor particulieren en bedrijven, houdt het bureau zich bezig met de inrichting van de openbare ruimte in brede zin, zoals stedenbouwkundige (her)inrichting, geluidswering en milieuvraagstukken. Bron: M. Steenhuis, B.A.M. Buys. Maken en laten.). Pieter Buys (1923) is sinds de oprichting van zijn bureau in 's-Hertogenbosch, in 1949, onafgebroken als tuin- en landschapsarchitect en ontwerpdocent werkzaam geweest. Buys' oeuvre heeft zich ontwikkeld vanuit de combinatie van de Deense tuinarchitectuur met de Bossche Schoolarchitectuur. Hij werd geboren in Haarlem en groeide op in Amsterdam en Bussum. Van 1938 tot 1941 doorliep hij de middelbare tuinbouwschool in Aalsmeer: 's ochtends kreeg hij les in theorie van de bloementeelt, 's middags werkte hij op de kwekerij. Vervolgens ging hij naar de Rijksmiddelbare Tuinbouwschool in Boskoop en sloot die af met een specialisatie tuinarchitectuur. In 1946 trad Buys in dienst bij tuinarchitect Haspels in Bussum. Als een van de eerste Nederlandse tuinarchitecten vertrok hij in 1947 voor een studieperiode naar Kopenhagen. Kenmerkend voor de Deense tuinarchitectuur vond Buys het streven naar eenvoud, zowel wat betreft de lijnvoering, de beplanting, als de te gebruiken materialen en de toepassing van hagen. Teruggekomen in Nederland nam hij samen met Jasper Meijers het Bossche bureau Hasselman over, waar in 1953 ook Hans Warnau als vennoot toetrad. Vrijwel direct, in 1949, boekte het bureau succes met de eerste prijs voor het park Studenterlunden in Oslo, dat werd afgedrukt in De Boomkwekerij. In 1961 trad Buys uit de maatschap, om in 1973 een samenwerking aan te gaan met ir. Bob van der Vliet. In 1989 ging hij met pensioen, maar twintig jaar later ontwerpt hij nog altijd. Buys bouwde een uiteenlopende beroepspraktijk op waarin ontwerpen voor stedelijk groen, terreinaanleg bij scholen, universiteiten en instellingen en particuliere tuinen de hoofdmoot vormden. In zijn beroepspraktijk heeft hij veel betekend voor de gelijkwaardige samenwerking van tuinarchitecten met architecten en ingenieurs. Veel van de architecten met wie Buys samenwerkte behoorden tot de Bossche School - een groep ontwerpers die het gedachtegoed van architect-monnik Dom Hans van der Laan bestudeerden. Een hoofdthema in de Bossche School is het begrip relaties: tussen binnen en buiten, tussen de dikte van de wand en de binnenruimte, tussen natuurlijke en cultuurlijke elementen. Harmonie was het streven, harmonie in maatverhoudingen, materiaalgebruik en het samenspel tussen gebouw en buitenruimte. In de samenwerking met Buys ontstonden gedifferentieerde relaties tussen gebouw en buitenruimte, met behoud van eenvoud in de vormgeving. De Deense fijnzinnigheid en gevoel voor detail zijn door Bijhouwer in Onze Eigen Tuin uit 1961 beschreven. Bijhouwer schreef over een 'nieuwe kunstzinnigheid' bij de Denen, 'die direct afstamt van het fijne gevoel voor materiaal en verhoudingen van de 18e en eerste helft van de 19e eeuw, van renaissance en empire dus. Dit komt tot uitdrukking in keramiek en glaswerk, in meubel en interieur, in middenstandswoning en openbaar gebouw, die modern zijn zonder modernisme, en ook in de tuinkunst, in park en plantsoen en particuliere tuin, op charmante wijze besloten en ingedeeld. Als geheel zou men kunnen spreken van een hoge woon-beschaving, die zich demonstreert in elk onderdeel van de menselijke omgeving.' Dat was nog eens iets anders dan de wooncultuur van de Nederlanders, die in hun interieur en tuinaanleg terugvielen op confectie en achterhaalde tradities. De Scandinavische connectie is bij geen ontwerper zo duidelijk als bij Buys - zijn Deense ervaring, gecombineerd met de samenwerking met de Bossche Schoolarchitecten maken hem onderscheidend in de Nederlandse beroepspraktijk.
<< previous | next >>
 
U moet eerst inloggen om gebruik te maken van deze service. Login als Wageningen University & Research user of guest user rechtsboven op deze pagina.