Staff Publications

Staff Publications

  • external user (warningwarning)
  • Log in as
  • language uk
  • About

    'Staff publications' is the digital repository of Wageningen University & Research

    'Staff publications' contains references to publications authored by Wageningen University staff from 1976 onward.

    Publications authored by the staff of the Research Institutes are available from 1995 onwards.

    Full text documents are added when available. The database is updated daily and currently holds about 240,000 items, of which 72,000 in open access.

    We have a manual that explains all the features 

Current refinement(s):

Records 1 - 20 / 182

  • help
  • print

    Print search results

  • export

    Export search results

  • alert
    We will mail you new results for this query: keywords==ecological restoration
Check title to add to marked list
Governance conditions for successful ecological restoration of estuaries : lessons from the Dutch Haringvliet case (first online)
Buitenhuis, Yannick ; Dieperink, C. - \ 2019
Journal of Environmental Planning and Management (2019). - ISSN 0964-0568 - 20 p.
delta area - ecological restoration - estuaries - governance - Haringvliet
Ecological restoration projects may provide solutions for degraded ecosystems in estuaries, but are challenging due to complex governance processes. Scientific studies on the latter are limited. The aim of this paper is to provide a better understanding of the governance process aiming at ecological restoration in estuaries. Based on a literature review, five success conditions for ecological restoration projects in estuaries were formulated. These conditions concern: (1) the presence of options for experimentation; (2) the use of the right communication strategies; (3) a pro-active role of key individuals; (4) sufficient project support; (5) active stakeholder and knowledge integration. These conditions were elaborated upon in a case study on the reopening of the sluices in the Dutch Haringvliet and by conducting seven expert interviews. The case study was a clear “example of failure” due to absence of several conditions. We conclude with some
recommendations to enhance future ecological restoration projects.
Relatie KRW-doelen en macrofauna in beken in Noord-Brabant
Verdonschot, Ralf ; Verdonschot, Piet - \ 2017
Wageningen : Wageningen Environmental Research - ISBN 9789463436205 - 50
waterlopen - ecologisch herstel - kaderrichtlijn water - macrofauna - indicatoren - soortensamenstelling - streams - ecological restoration - water framework directive - indicators - species composition
De toestand en ontwikkeling van macrofauna in de langzaam stromende Noord-Brabantse laaglandbeken en -riviertjes (KRW-watertypen R4, R5 en R6) blijft in veel gevallen ver achter bij de doelen die voor deze beken geformuleerd zijn in het kader van, onder andere, de KRW. Om de oorzaken hiervan te identificeren zijn monitoringsdata van de waterschappen, gegevens afkomstig van de NDFF en historische gegevens geanalyseerd, waarbij gekeken is naar de status van voorkomen en de milieu- en habitatpreferenties van de in de macrofauna maatlat genoemde kenmerkende soorten voor de verschillende watertypen.
A blooming business : Identifying limits to Lake Taihu's nutrient input
Janssen, Annette B.G. - \ 2017
University. Promotor(en): Wolf Mooij, co-promotor(en): J.H. Janse; A.A. van Dam. - Wageningen : Wageningen University - ISBN 9789463431897 - 268
lakes - freshwater ecology - aquatic ecosystems - nutrients - cycling - nutrient flows - biodiversity - algae - models - critical loads - limnology - spatial variation - ecological restoration - china - meren - zoetwaterecologie - aquatische ecosystemen - voedingsstoffen - kringlopen - nutriëntenstromen - biodiversiteit - algen - modellen - limnologie - ruimtelijke variatie - ecologisch herstel

Last century, Lake Taihu (China) became serious eutrophic due to excessive nutrient input. During the 1980s, the first algal blooms emerged in the lake, reaching disastrous proportions in 2007. During that year, the intake of drinking water had to be shut down and millions of people had to look for an alternative source of drinking water. This raises the question whether such problems can be avoided. Of crucial importance in avoiding and reducing toxic algal blooms is the identification of the maximum nutrient load ecosystems can absorb, while remaining in a good ecological state. In this thesis, I aim to determine the critical nutrient load for Lake Taihu. I approach the search for critical nutrient loads of Lake Taihu in five steps with diversity as an overarching topic throughout this thesis: diversity in lakes, diversity in models, diversity in spatial distribution of nutrient and water sources, diversity in the development of lakes around the earth and finally diversity within specific lakes. From the long list of available models I chose the model PCLake to use in my analysis because it is the most extensively used food web model applied for bifurcation analysis of shallow aquatic ecosystems. The approach has resulted in a range of critical nutrient loads for different parts of Lake Taihu. Furthermore, critical nutrient loads depend on management goals, i.e. the maximum allowable chlorophyll-a concentration. According to the model results, total nutrient loads need to be more than halved to reach chlorophyll-a concentrations of 30-40 μg.L-1 in most sections of the lake. To prevent phytoplankton blooms with 20 μg.L-1 chlorophyll-a throughout Lake Taihu, both phosphorus and nitrogen loads need a nearly 90% reduction. This range contrasts to the single point of recovery that is often found for small shallow lakes. The range in critical nutrient loads found for Lake Taihu can be interpreted as providing a path of recovery for which each step leads to water quality improvement in certain parts of the lake. To reach total recovery, nutrient reduction seems to be the most promising management option.

Bouwen met Noordzee-natuur : uitwerking Gebiedsagenda Noordzee 2050
Rozemeijer, M.J.C. ; Slijkerman, D. ; Bos, O.G. ; Röckmann, C. ; Paijmans, A.J. ; Kamermans, P. - \ 2017
IJmuiden : Wageningen Marine Research (Wageningen Marine Research rapport C024/17) - 36
noordzee - natura 2000 - windmolens - kustbeheer - aquacultuur en milieu - natuurtechniek - ecologisch herstel - north sea - windmills - coastal management - aquaculture and environment - ecological engineering - ecological restoration
In dit rapport wordt het concept ‘Bouwen met Noordzee-natuur’ uitgewerkt tot een aantal adviezen aan het Ministerie van Economische Zaken (EZ) om ‘Bouwen met Noordzee-natuur’ een stap verder te brengen in de concretisering. De definitie van ‘Bouwen met Noordzee-natuur’ zoals gebruikt in dit rapport is: Het gebruik maken van de zee en de natuur op een manier die leidt tot versterking van het mariene systeem, de natuur en de biodiversiteit (bron: Gebiedsagenda Noordzee 2050). Dat laatste kan vervolgens worden geoperationaliseerd als versterking van behoud en duurzaam gebruik van soorten en habitats die van nature in de Nederlandse Noordzee voorkomen, dan wel meer specifiek in relatie tot inheemse soorten en habitats van Natura 2000- en KRM-soorten en -gebieden, en/of inheemse rode lijst-soorten, en inheemse soorten en habitats van de OSPAR-lijst. De kans op introductie van exoten moet daarbij geminimaliseerd worden. In het voorliggend document zijn kansen en knelpunten voor het concept Bouwen met Noordzee-natuur geïnventariseerd door middel van een kennisinventarisatie, interviews en een workshop met stakeholders.
The steering role of plant-soil interactions in natural community dynamics and nature restoration
Wubs, Engel Reinder Jasper - \ 2017
University. Promotor(en): Wim van der Putten; T.M. Bezemer. - Wageningen : Wageningen University - ISBN 9789463434447 - 242
soil plant relationships - soil - plants - ecological restoration - terrestrial ecosystems - soil inoculation - plant communities - soil ecology - bodem-plant relaties - bodem - planten - ecologisch herstel - terrestrische ecosystemen - bodeminoculatie - plantengemeenschappen - bodemecologie

Biodiversity is declining worldwide and many ecosystems have been degraded due to human actions. There have been many attempts to restore degraded ecosystems, but restoration success varies. Past human management has left important abiotic and biotic legacies and active intervention is needed to overcome these legacies. Legacy effects include altered abiotic conditions and limited availability of appropriate seeds. However, plants also have many interactions with the myriad organisms that inhabit the soil. Soil biota include e.g. bacteria, fungi, nematodes, collembolan, and mites. Restoring plant-soil interactions may be key to successful ecological restoration, because studies on natural succession in ecosystems show that both plant and soil communities develop in concert. In addition, late-successional soil communities promote the performance of late-succession plant species that are often the target species for restoration. The aims of my thesis were to 1) test whether inoculation of living soil can improve restoration of species-rich grasslands and dry heathlands, and 2) understand how plant-soil interactions affect plant composition and diversity.

In a large-scale field experiment, called “Reijerscamp-experiment”, I tested the potential of soil inoculation to speed up ecosystem restoration. On a former arable field large areas of on average 0.5 ha were inoculated with a thin layer of <1 cm living soil, which was taken either from a mid-succession grassland or a dry-heathland. After six years I monitored the species composition of the vegetation and the soil community. I found that both types of inoculum had substantially altered the community composition of both soil and vegetation. Moreover, the soil inocula had caused a shift in the direction of the respective donor communities. In a parallel mesocosm experiment I repeated the experiment while sowing a standardized species-rich seed mixture to ensure that seed availability was the same in all treatments. Also in this case the sown plant community developed towards the respective communities found in the donor sites. Consequently the soil community is, at least in part, able to steer plant community composition in the field.

I also tested how mixtures of inocula from different donor systems affect restoration success. In a greenhouse experiment I made replacement series of soil inocula sourced from arable fields, mid-succession grasslands and dry heathlands and monitored the responses of target and ruderal plant species. The target species all responded positively to higher proportions of heathland material in the inoculum, while the responses of the ruderal species were variable. Interestingly, a 50:50 mixture of arable and heathland inoculum strongly reduced the growth of the ruderal species. Soil inoculation may be considered as a way of microbiome engineering, which is a newly emerging field mainly used to improve human health and agricultural production. My results show that conceptually similar techniques can be applied to improve inocula for the restoration of ecological communities.

In a second field experiment I tested the long-term consequences of soil inoculation with and without sowing mid-successional plant species for plant and soil community composition. I found that sowing strongly altered plant community composition for over two decades. Soil inoculation, on the other hand, substantially altered the composition of the soil nematode community and that these effects persisted for at least 15 years. However, in contrast to the Reijerscamp experiment, the effect of soil inoculation on vegetation composition was transient. I propose that in this case the presence of an intact arable top soil, as well as perhaps a too minimal difference between the composition of the donor and recipient soil communities may have limited the impact of the soil inocula.

In general, the restoration of plant cover and a number of common (‘matrix’) plant species can be achieved using standard approaches, e.g. reducing site fertility and providing seed material, but creating conditions that allow for coexistence of both locally dominant and rare subordinate species proves much more elusive. Fundamental knowledge on how biodiversity is regulated is needed to restore diverse plant communities including the rare species. Testing plant-soil feedback provides a way to directly study the net consequences of the myriad interactions between plants and soil biota for plant performance and community composition. However, while both plants and soil communities are strongly heterogeneous in space and time, spatiotemporally explicit tests of plant-soil feedback are rare.

In a greenhouse experiment I studied how spatial heterogeneity in plant-soil feedbacks influence plant communities. I found that when multiple species conditioned the soil, plant performance was reduced compared to mono-specific soil conditioning. This reduction in competitive ability led to a higher plant diversity in the experimental communities. The plant responses were not related to differences in abiotic conditions, but soil conditioning induced clear changes in fungal community composition. Recent meta-analyses and experiments have shown that spatial heterogeneity in abiotic conditions only promotes plant diversity when the grain of the heterogeneity is larger than the size of individual plants. When it is smaller, heterogeneity simply selects for those species that have the highest root plasticity and this leads to lower plant diversity. Together, these results suggest that spatial heterogeneity in abiotic conditions only promotes plant beta diversity, while interaction with the soil community, primarily soil-borne antagonists, maintains plant alpha diversity.

Finally, I used repeated soil conditioning by conspecific and heterospecific species to show that soil feedbacks may carry over across soil conditioning periods. In contrast to what is commonly assumed my data show that heterospecific soil-conditioning can result in equally negative PSF as repeated conspecific soil-conditioning and repeated conspecific soil-conditioning does not always lead to stronger negative feedback. Instead, the particular sequence of plant species that successively condition the soil strongly determines the sign and magnitude of PSF. These results highlight the need to incorporate sequential soil-conditioning in models of plant communities and effective crop-rotations.

In conclusion, plant-soil interactions are a key aspect in the natural dynamics of plant communities and can be used to improve restoration of semi-natural ecosystems. Abiotic conditions and dispersal ability determine which species may occur in a given site. However, at small spatial scales plant-soil feedbacks and particularly interactions with soil borne antagonists can enhance plant species diversity. Manipulation of the soil community, through inoculation of soil from well-developed donor sites can speed up natural succession and even steer its direction in the field. However, soil inoculation success will not be universal and depends on the match in abiotic conditions of donor and recipient sites, as well as the community composition of the inoculum and the resident communities. Future studies are needed to test the success of introducing soil communities across environmental gradients.

Naar een Actieplan Heischrale graslanden : hoe behouden en herstellen we heischrale graslanden in Nederland?
Zee, Friso van der; Bobbink, Roland ; Loeb, Roos ; Wallis de Vries, Michiel ; Oostermeijer, Gerard ; Luijten, Sheila ; Graaf, Maaike de - \ 2017
Wageningen : Wageningen Environmental Research (Wageningen Environmental Research rapport 2812) - 135
graslanden - graslandbeheer - ecologisch herstel - habitats - grasslands - grassland management - ecological restoration
Heischraal grasland is een van oorsprong soortenrijk ecosysteem in het zandlandschap, het heuvellandschap en de duinen. De staat van instandhouding van de habitattypen H6230 en H2130C (waar dit ecosysteem in Nederland wordt verdeeld) is slecht, met name de droge varianten. Dat is extra zorgelijk, omdat het om prioritaire habitattypen gaat, dat wil zeggen dat er extra aandacht moet zijn voor het zo spoedig mogelijk bereiken van een gunstige staat van instandhouding. Er is landelijk gezien nog maar 30-40 ha redelijk ontwikkeld heischraal grasland over. Veel heischrale graslanden, ook die er qua soortensamenstelling nog relatief goed uitzien, zijn sterk verzuurd. Door menselijke aanvoer van eerst zwavel en nu stikstof is de zuurbuffering in de bodem ernstig aangetast, en monitoring van de stikstofbelasting laat zien dat deze nog nauwelijks is verminderd.
Monitoring effecten zandsuppletie Leuvenumse beek 2016
Verdonschot, Ralf ; Dekkers, Dorine ; Verdonschot, Piet - \ 2017
Wageningen : Wageningen Environmental Research - ISBN 9789463431170 - 34
waterlopen - herstel - ecologisch herstel - zandsuppletie - macrofauna - gelderland - streams - rehabilitation - ecological restoration - sand suppletion
In de Leuvenumse beek wordt vanaf 2014 het suppleren van zand als beekherstelmaatregel toegepast door Waterschap Vallei en Veluwe en Natuurmonumenten. Omdat over deze relatief nieuwe maatregel nog niet veel kennis voorhanden is, worden sindsdien de hydromorfologische en biologische ontwikkelingen gevolgd. In 2016 zijn in een aantal suppletietrajecten metingen verricht aan het profiel van de beekbodem, zijn substraatschattingen en metingen aan stroomsnelheid en diepte van de beek verricht en is de samenstelling van de macrofaunalevensgemeenschap onderzocht met behulp van een quickscan-techniek. De macrofauna- en substraatmetingen zijn een herhaling van metingen in 2014, zodat de ontwikkeling in de tijd is vastgelegd.
China’s grassland policies and the Inner Mongolian grassland system
Liu, Min - \ 2017
University. Promotor(en): Wim Heijman, co-promotor(en): J. Huang; Liesbeth Dries; Xueqin Zhu. - Wageningen : Wageningen University - ISBN 9789463430241 - 156
grassland management - livestock farming - china - rural development - policy evaluation - social systems - ecological restoration - sustainable agriculture - mongolia - nei mongol - normalized difference vegetation index - graslandbeheer - veehouderij - plattelandsontwikkeling - beleidsevaluatie - sociale systemen - ecologisch herstel - duurzame landbouw - mongolië - nei monggol - genormaliseerd verschil in de vegetatie-index

Grasslands play a significant role in the global ecosystem, livestock production and millions of household livelihoods. However, grassland degradation has become a worldwide problem, and rural poverty has become exacerbated in some pastoral areas. The sustainable management and use of grasslands that maintain the productive and adaptive capacity of ecosystems while providing for the well-being of human communities are crucial concerns. In practice, various policy interventions have been initiated by governments all over the world to devote to grassland conservation, livestock production and improving local household livelihoods. This research aims to evaluate the effectiveness of the policy interventions for grassland ecosystems and livestock production in the pastoral areas of China. The conceptual framework for this research is based on Ostrom’s Social-Ecological Systems (SESs) framework. Four specific research questions are addressed. It is hoped that the research findings of this thesis can make a contribution to providing some references for policy development in light of the sustainable management and use of grasslands.

Van heidebebossing naar heidelandschap : onderzoek naar herstel van de Noordelijke Manderheide (Natura 2000-gebied Springendal & Dal van de Mosbeek)
Bijlsma, R.J. ; Bevaart, K. ; Geraedts, W.H.K.M. ; Waal, R.W. de - \ 2016
Wageningen : Wageningen Environmental Research (Wageningen Environmental Research rapport 2759) - 51
heidegebieden - bebossing - landschap - ecologisch herstel - twente - heathlands - afforestation - landscape - ecological restoration
De Manderheide in Noordoost-Twente is onderdeel van het Natura 2000-gebied Springendal – Dal van de Mosbeek. Dit rapport presenteert een plan voor het herstel van de Manderheide in het kader van het Programma Aanpak Stikstof, met name gericht op habitattype Droge heiden (H4030) in de context van een goed functionerend heidelandschap. Als uitgangspunten gelden: 1) herstel op landschapsschaal door koppeling van voedselarme en voedselrijkere terreindelen, 2) ontsnippering van leefgebieden, 3) inpassing van cultuurhistorische elementen en 3) vorming van een robuust en beheerbaar heideareaal. Deze punten worden nader uitgewerkt tot zes randvoorwaarden: reserveren van bufferzones, instellen van integrale begrazing, plaatselijk ontwikkelen van eikenbos, betrekken van cultuurhistorische waarden, omvormen van bos naar heide op relatief rijke bodem en ontsnipperen van oude en nieuwe heide, inclusief extensieve akkers, tot een open heidelandschap. De beschouwde oppervlakte is ca. 220 ha, waarvan ca. 75 ha volgens plan zou moeten worden omgevormd. Hierdoor ontstaat ca. 145 ha aaneengesloten heidelandschap.
Doorstroommoerassen en moerasbeken : typebeschrijvingen en ontwikkeling maatlatten voor de biologische kwaliteitselementen
Verdonschot, Ralf ; Runhaar, Han ; Buijse, Tom ; Bijkerk, Ronald ; Verdonschot, Piet - \ 2016
Wageningen : Wageningen Environmental Research - ISBN 9789463431118 - 128
moerassen - wateropslag - waterlopen - ecologisch herstel - herstel - macrofauna - marshes - water storage - streams - ecological restoration - rehabilitation
In deze rapportage worden maatlatten beschreven voor het beoordelen van doorstroommoerassen en moerasbeken. In dit rapport wordt de nadruk gelegd op beken met moerasontwikkeling op zandgrond (KRW-typen R4 en R5), omdat deze wateren talrijk en wijd verspreid voorkomen op de Nederlandse hogere zandgronden. In hoofdstuk 2 wordt een systeembeschrijving gegeven van het doorstroommoeras en de moerasbeek. Ook wordt de relatie tussen deze wateren en de bestaande KRW-typen beschreven. In hoofdstuk 3 tot en met 8 wordt een aanzet gegeven voor maatlatten voor de verschillende biologische, fysisch-chemische en hydromorfologische kwaliteitselementen op basis van de huidige kennis van deze systemen en beschikbare datasets uit Nederland en het buitenland. In hoofdstuk 9 een monitoringsprotocol gegeven, omdat de huidige voorschriften niet in alle gevallen bruikbaar zijn in doorstroommoerassen en moerasbeken. Ten slotte zijn in de hoofdstukken 11 en 12 de maatlatbeschrijvingen opgenomen analoog aan de beschrijvingen opgenomen in Van der Molen et al. (2012).
Procesindicatoren PAS : rapportage 2016
Smits, N.A.C. ; Mucher, C.A. ; Ozinga, W.A. ; Waal, R.W. de; Wamelink, G.W.W. - \ 2016
Wageningen : Wageningen Environmental Research (Wageningen Environmental Research rapport 2771) - 61
stikstof - indicatoren - monitoring - ecologisch herstel - habitats - vegetatie - nitrogen - indicators - ecological restoration - vegetation
In het kader van het Programma Aanpak Stikstof (PAS) is in 2016 doorgewerkt aan een aantal onderwerpen rondom de ecologische onderbouwing van het PAS, waaronder de procesindicatoren. Binnen de PAS-monitoring is afgesproken dat het proces van natuurherstel ook op korte termijn gevolgd wordt om zo snel mogelijk de effectiviteit van de herstelmaatregelen in kaart te brengen. Hiervoor zijn de PAS-procesindicatoren ontwikkeld. Deze procesindicatoren zijn vooral bedoeld om een indicatie van het herstelproces te geven. Deze procesindicatoren kunnen verschillen per habitattype en per maatregel, maar ook per gebied. Om die redenen is een flexibel systeem ontworpen met diverse parameters: luchtfoto’s, abiotische metingen, vegetatie en soorten. De huidige rapportage betreft de verslaglegging van de ontwikkelde systematiek van PAS-procesindicatoren.
Aquatisch ecoloog Piet Verdonschot wil kennis biologen beter inzetten voor herstelmaatregelen "verbind wetenschap en waterschap"
Verdonschot, Piet - \ 2016
aquatic ecology - ecological restoration - flora - fauna - monitoring - scientific research

Herstelmaatregelen om waterkwaliteit te verbeteren zijn maar weinig effectief. In zijn oratie tot bijzonder hoogleraar herstelecologie geeft Piet Verdonschot uitleg.

Herstel en ontwikkeling van laagdynamische, aquatische systemen in het rivierengebied
Arts, Gertie ; Verdonschot, Ralf ; Maas, Gilbert ; Massop, Harry ; Ottburg, Fabrice ; Weeda, Eddy - \ 2016
Driebergen : Vereniging van Bos- en Natuurterreineigenaren, VBNE (Alterra-rapport 2729) - 128
aquatische ecosystemen - aquatisch milieu - ecologisch herstel - rivierengebied - nederland - aquatic ecosystems - aquatic environment - ecological restoration - netherlands
Na een inleiding (Hoofdstuk 1) beschrijft het rapport achtereenvolgens de macro-evertebraten (Hoofdstuk 2); de vissen, amfibieën en reptielen (Hoofdstuk 3); en de waterplanten van het rivierengebied (Hoofdstuk 4). Hoofdstuk 5 beschrijft de uitgevoerde GIS analyse en presenteert de resultaten en de kansenkaarten. Alle gegenereerde kaarten zijn opgenomen in twee bijlagerapporten. Hoofdstuk 6 geeft een discussie van het uitgevoerde onderzoek ten aanzien van de methode, de beschikbare gegevens en de analyse en plaatst de resultaten in het licht van uitgevoerde herstelmaatregelen in het rivierengebied. Hoofdstuk 7 vat de voornaamste conclusies samen. Hoofdstuk 8 geeft een overzicht van de gebruikte literatuur.
Sleutels tot herstel van hoogveen
Limpens, J. ; Duinen, G.A. van; Schouten, M.G.C. ; Tomassen, H. - \ 2016
Landschap : tijdschrift voor landschapsecologie en milieukunde 33 (2016)2. - ISSN 0169-6300 - p. 82 - 91.
natuurbeheer - hoogveengronden - hoogveengebieden - ecologisch herstel - biodiversiteit - toegepast onderzoek - hydrologische factoren - ruimtelijke variatie - sphagnum - bodems van waterrijke gebieden - waterstand - nature management - bog soils - moorlands - ecological restoration - biodiversity - applied research - hydrological factors - spatial variation - wetland soils - water level
Hoogvenen herbergen een unieke biodiversiteit, variërend van insectenetende zonnedauw, kleurrijke veenmossen tot broedende kraanvogels. Genoeg reden dus om hoogvenen te beschermen en te herstellen. Dankzij de nauwe samenwerking tussen beheerders en onderzoekers en de daaruit resulterende kennisontwikkeling is herstel van levend hoogveen in Nederland niet langer een droom. In dit artikel geven we een overzicht van de hoogtepunten van 18 jaar OBN-onderzoek en sluiten af met een kijkje naar de toekomst.
Herstel kwaliteit van natte heide in het zandlandschap
Wallis de Vries, M.F. ; Bobbink, R. ; Jansen, A.J.M. ; Vogels, J.J. - \ 2016
Landschap : tijdschrift voor landschapsecologie en milieukunde 33 (2016)2. - ISSN 0169-6300 - p. 110 - 115.
016-3951 - natuurbeheer - ecologisch herstel - heidegebieden - bodemkwaliteit - flora - vegetatie - fauna - toegepast onderzoek - bodems van waterrijke gebieden - grondwater - nature management - ecological restoration - heathlands - soil quality - vegetation - applied research - wetland soils - groundwater
Het verspreidingsgebied van natte heiden is in omvang min of meer gelijk gebleven sinds de laatste ontginningen. De kwaliteit blijft echter een dalende trend vertonen door de inwerking van stikstofdepositie en verdroging. Tegelijkertijd zijn er veelbelovende resultaten geboekt door nieuwe vormen van herstelbeheer. OBN heeft daarvoor de kennisbasis ontwikkeld. In dit artikel worden de daaruit voortvloeiende inzichten uiteen gezet en worden uitdagingen voor de toekomst geschetst.
Natuurherstel door grondtransplantatie
Wubs, E.R.J. ; Putten, W.H. van der; Bosch, M. - \ 2016
Landschap : tijdschrift voor landschapsecologie en milieukunde 33 (2016)1. - ISSN 0169-6300 - p. 11 - 14.
ecologisch herstel - natuurbeheer - grondverzet - landverbetering - landbouwgronden - zandgronden - heidegronden - graslanden - veldproeven - natuurgebieden - bodembiologie - ecological restoration - nature management - earth moving - land improvement - agricultural soils - sandy soils - heathland soils - grasslands - field tests - natural areas - soil biology
Natuurherstel op voormalige landbouwpercelen, vooral op zandgronden, wordt uitgevoerd om bestaande natuurgebieden te vergroten en ecologische verbindingszones te versterken. Belangrijke beperkende factoren zijn bodemgerelateerd: hoge nutriëntengehaltes, ongeschikte zaadbanken en tekort aan geschikt bodemleven. Een combinatie van ontgronden en transplantatie van grond uit verder ontwikkelde natuurgebieden kan het natuurherstel op akkers sterk versnellen.
Geo-engineering experiments in two urban ponds to control eutrophication
Waaijen, G. ; Oosterhout, J.F.X. ; Douglas, G.C. ; Lurling, M.F.L.L.W. - \ 2016
Water Research 97 (2016). - ISSN 0043-1354 - p. 69 - 82.
lakes - restoration management - ecological restoration - eutrophication - field experimentation - dredging - bentonite - water quality - phytoplankton - water treatment - meren - herstelbeheer - ecologisch herstel - eutrofiëring - experimenteel veldonderzoek - baggeren - bentoniet - waterkwaliteit - fytoplankton - waterzuivering
Many urban ponds experience detrimental algal blooms as the result of eutrophication. During a two year field experiment, the efficacy of five in situ treatments to mitigate eutrophication effects in urban ponds was studied. The treatments targeted the sediment phosphorus release and were intended to switch the ponds from a turbid phytoplankton-dominated state to a clear-water state with a low phytoplankton biomass. Two eutrophic urban ponds were each divided into six compartments (300–400 m2; 210–700 m3). In each pond the following treatments were tested: dredging in combination with biomanipulation (involving fish biomass control and the introduction of macrophytes) with and without the addition of the flocculant polyaluminiumchloride, interception and reduction of sediment phosphorus release with lanthanum-modified bentonite (Phoslock®) in combination with biomanipulation with and without polyaluminiumchloride; biomanipulation alone; and a control. Trial results support the hypothesis that the combination of biomanipulation and measures targeting the sediment phosphorus release can be effective in reducing the phytoplankton biomass and establishing and maintaining a clear-water state, provided the external phosphorus loading is limited. During the experimental period dredging combined with biomanipulation showed mean chlorophyll-a concentrations of 5.3 and 6.2 μg L−1, compared to 268.9 and 52.4 μg L−1 in the control compartments. Lanthanum-modified bentonite can be an effective alternative to dredging and in combination with biomanipulation it showed mean chlorophyll-a concentrations of 5.9 and 7.6 μg L−1. Biomanipulation alone did not establish a clear-water state or only during a limited period. As the two experimental sites differed in their reaction to the treatments, it is important to choose the most promising treatment depending on site specific characteristics. In recovering the water quality status of urban ponds, continuing attention is required to the concurrent reduction of external phosphorus loading and to maintaining an appropriate fish community.
Van open riool naar leefbare beek, een flinke stap in de goede richting
Schollema, Peter Paul ; Dongen, M. van; Dam, H. van; Winter, Hendrik V. ; Griffioen, A.B. ; Vroome, A.I. de - \ 2015
De Levende Natuur 116 (2015)3. - ISSN 0024-1520 - p. 104 - 108.
afvoerwater - waterkwaliteit - waterlopen - aquatische ecologie - pesticiden - natuurgebieden - monitoring - ecologisch herstel - drenthe - effluents - water quality - streams - aquatic ecology - pesticides - natural areas - ecological restoration
Een beek in het Noorden van het land waarover in 1941 wordt gemeld dat in de benedenloop meer dan 5000 pond dode vis is afgevoerd en rond 1961 vrijwel alle vis uit het water verdwenen blijkt te zijn. Ook het water waar een monsternemer in 1964 meldt dat de roggebroden tijdens het uitvoeren van de metingen voorbijdreven. Het is erg moeilijk voor te stellen dat we het hier hebben over de Drentsche Aa, één van de meest intacte beeksystemen van Nederland. De beek heeft de laatste eeuw grote veranderingen in waterkwaliteit ondergaan, zowel in positieve als negatieve zin. Welke oorzaken lagen hieraan ten grondslag, hoe reageerde de beekgebonden natuur hierop en wat is er nodig voor verder herstel?
De stikstofkringloop in duinbodems : Micro-organismen in de Amsterdamse Waterleiding Duinen
Bloem, J. ; Jagers Op Akkerhuis, G.A.J.M. - \ 2015
Infoblad Veldwerkplaats (2015). - p. 2 - 3.
duingebieden - bodem-plant relaties - stikstof - bodemchemie - ecologisch herstel - duneland - soil plant relationships - nitrogen - soil chemistry - ecological restoration
In het kader van Natura2000 worden zeldzame soorten en
habitattypen beschermd, waaronder Habitattype H2130, de
Grijze duinen. Dit is zelfs een van de prioritaire habitattypen,
dat wil zeggen dat spoedmaatregelen gewenst zijn om ze in
een gunstige staat van instandhouding te brengen.
In veel duingebieden is de hoge stikstofdepositie een probleem
voor een gunstige staat van instandhouding van dit
type. Daarom is binnen de PAS (Programmatische Aanpak
Stikstof) voor de Grijze duinen een herstelstrategie uitgewerkt,
die onder andere is gebaseerd op de beheermaatregel
plaggen. Er is echter nog veel onduidelijkheid over de stikstofkringloop
in de bodem en in welke mate de atmosferische
stikstof wordt vastgelegd en welke gevolgen dit heeft voor
het bodemleven en de vegetatie. Daarom zijn in het kader van
OBN en in opdracht van de duinwaterleidingbedrijven enkele
onderzoeken uitgevoerd in verschillende typen duinbodems
(kalkrijke en kalkarme) naar de rol van stikstof en het bodemleven
(vooral bacteriën, schimmels en micro-arthropoden) en
naar de bodem en vegetatiesuccessie in Grijze duinen.
In deze veldwerkplaats zijn een viertal onderzoeken gepresenteerd.
Tijdens een fietstocht door de Amsterdamse Waterleidingduinen
zijn drie onderzoekslocaties bezocht en is in het
veld gediscussieerd over de implicaties van de onderzoeken
voor de effectiviteit van plaggen en andere beheermaatregelen
in de Grijze duinen.
Coral restoration Bonaire : an evaluation of growth, regeneration and survival
Meesters, H.W.G. ; Boomstra, B. ; Hurtado-Lopez, N. ; Montbrun, A. ; Virdis, F. - \ 2015
Den Helder : IMARES Wageningen UR (Report / IMARES Wageningen UR C152/15) - 33
coral - ecological restoration - marine ecology - bonaire - koraal - ecologisch herstel - mariene ecologie
The Coral restoration of Staghorn (Acropora cervicornis) and Elkhorn (A. palmata) as practiced by the Coral Restoration Foundation Bonaire (CRFB) is shown to be highly successful in terms of growth and survival of new colonies, in both nurseries and transplant locations. Coral restoration is expected to contribute to ecosystem services and increase coastal protection, biodiversity, fish biomass, and tourism.
Check title to add to marked list
<< previous | next >>

Show 20 50 100 records per page

 
Please log in to use this service. Login as Wageningen University & Research user or guest user in upper right hand corner of this page.