Staff Publications

Staff Publications

  • external user (warningwarning)
  • Log in as
  • language uk
  • About

    'Staff publications' is the digital repository of Wageningen University & Research

    'Staff publications' contains references to publications authored by Wageningen University staff from 1976 onward.

    Publications authored by the staff of the Research Institutes are available from 1995 onwards.

    Full text documents are added when available. The database is updated daily and currently holds about 240,000 items, of which 72,000 in open access.

    We have a manual that explains all the features 

Current refinement(s):

Records 1 - 20 / 97

  • help
  • print

    Print search results

  • export

    Export search results

  • alert
    We will mail you new results for this query: keywords==honingbijen
Check title to add to marked list
De Aziatische hoornaar: gevolgen voor bestuivers en bestuiving.
Cornelissen, A.C.M. ; Tom, Jolanda ; Dooremalen, J.A. van; Tol, R.W.H.M. van - \ 2018
Wageningen : Wageningen University & Research - 42 p.
Aziatische hoornaar, - honingbijen - invasieve exoot - bestuiving - bijengezondheid
De Aziatische hoornaar is een invasieve exoot die op onder andere honingbijen jaagt. De gevolgen van de aanstaande introductie voor bestuivers wordt in dit rapport op basis van een literatuurstudie onderzocht. Daarnaast wordt een strategisch beleidsadvies geformuleerd voor het omgaan met de Aziatische hoornaar.
Weerstand van honingbijenvolken
Blacquiere, T. ; Heemert, K. van - \ 2016
Bijenhouden 9 (2016)3. - ISSN 1877-9786 - p. 11 - 11.
apidae - honingbijen - diergezondheid - bijensterfte - biologische achteruitgang - nadelige gevolgen - varroa - thermoregulatie - bijenproducten - honey bees - animal health - bee mortality - biodeterioration - adverse effects - thermoregulation - hive products
14 maart jl. organiseerde Bijen@WUR
het al weer vierde symposium over de
gezondheid van bijen, onder het thema
‘Weerstand van bijenvolken’, want bijen
kunnen veel zelf. Hoe bijen en imkers
zouden moeten omgaan met de kleine
bijenkastkever, als die zijn opmars
vanuit Italië begint, bleef nog even
geheim, want Bram Cornelissen had
het druk met zijn eigen weerstand
tegen de griep. Frank van Langevelde
van Resource Ecology bleek een
perfecte, snel beschikbare vervanger
met een verhaal over de thermoregulatie
van bijenvolken en individuele bijen
De Kleine Bijenkastkever : Een beknopt overzicht van de huidige kennis
Cornelissen, A.C.M. - \ 2016
Wageningen : Wageningen UR, PRI bees - 29 p.
honingbijen - apidae - insectenplagen - aethina tumida - bijenziekten - honey bees - insect pests - bee diseases
De kleine bijenkastkever is een parasiet van de westerse honingbij (Apis mellifera spp.). In 2014 is deze kever aangetroffen in Zuid-Italië. Ondanks een uitvoerig uitroeiings-programma blijkt een jaar later dat de kever zich in het gebied gevestigd heeft. Het is aannemelijk dat de kever zich in de komende jaren verder over Europa zal verspreiden. De kever kan grote schade aan bijenvolken aanrichten, maar is met gerichte methodieken goed te beheersen. Dit document geeft een beknopt overzicht van de huidige kennis, over de kleine bijenkastkever
Beehold : the colony of the honeybee (Apis mellifera L) as a bio-sampler for pollutants and plant pathogens
Steen, J.J.M. van der - \ 2016
University. Promotor(en): Huub Rijnaarts, co-promotor(en): Tim Grotenhuis; Willem Jan de Kogel. - Wageningen : Wageningen University - ISBN 9789462577510 - 206 p.
apis mellifera - honey bees - honey bee colonies - biological indicators - sampling - instruments - pollution - pollutants - heavy metals - plant pathogenic bacteria - erwinia amylovora - erwinia pyrifoliae - analytical methods - honingbijen - honingbijkolonies - biologische indicatoren - bemonsteren - instrumenten (meters) - verontreiniging - verontreinigende stoffen - zware metalen - plantenziekteverwekkende bacteriën - analytische methoden

Bio-sampling is a function of bio-indication. Bio-indication with honeybee colonies (Apis mellifera L) is where the research fields of environmental technology and apiculture overlap. The honeybees are samplers of the environment by collecting unintentionally and simultaneously, along with nectar, pollen, water and honeydew from the flowers or on the leaves, other matter (in bio-indication terms: target matter) and accumulating this in the colony. Collected target matter, in this thesis heavy metals, the plant pathogens Erwinia pyrifoliae and Erwinia amylovora and the soil pollutant γ-HCH, is collected from the colony by subsampling. Subsampling the honeybee colony is done by taking and killing bees from the hive (sacrificial) or by collecting target matter from the bee’s exterior without killing the bee (non-sacrificial). In environmental technology terms the application of the honeybee colony is a Passive Sampling Method (PSM). In this thesis the possibilities and restrictions of the PSM honeybee colony are explored.

Bio-indication is a broad research field with one common factor: a living organism (bio) is applied to record an alteration of the environment (indication). The environment may be small such as a laboratory or big such as an ecosystem. Alterations in the organism may vary from detecting substances foreign to the body to mortality of the organism. In environmental technology the concept Source-Path-Receptor (SPR) is applied to map the route of a pollutant. It describes where in the environment the pollution is, how it moves through the environment and where it ends. This environment is the same environment of all living organisms, ergo also honeybees. Honeybees depend on flowers for their food. In the SPR concept, a flower can be a source, path or receptor. Along with collecting pollen, nectar, water and honeydew, target matter is collected by honeybees. Each honeybee functions as a micro-sampler of target matter in the environment, in this case the flower. Each honeybee is part of a honeybee colony and in fact the honeybee colony is the bio-sampler. The honeybee colony is a superorganism. The well-being of the colony prevails over the individual honeybee. Food collection is directed by the colony’s need. Foragers are directed to the most profitable food sources by the bee dance and food exchange (trophallaxis). The result of this feature is that mainly profitable sources are exploited and poor food sources less or not at all. During the active foraging period hundreds to thousands of flowers are visited daily. The nectar, pollen, water and honeydew plus the unintentionally collected target matter is accumulated in the honeybee colony. In order to obtain target matter the colony must be subsampled. This is done by picking bees from the hive-entrance (hive-entering bees) or inside the hive (in-hive bees) and processing them for analysis (sacrificial). This is the most commonly applied method. However, it is possible to subsample the colony without picking and processing the bees by collecting target matter from the hive-entering bee’s exterior (non-sacrificial). For non-sacrificial subsampling of the honeybee colony the Beehold device with the sampling part Beehold tube has been developed. The results of bio-indication with honeybee colonies are qualitative and indicative for follow up study (Chapter 1).

Six bio-indication studies with honeybee colonies for bio-indication of heavy metals, the plant pathogens Erwinia pyrifoliae and Erwinia amylovora and the soil pollutant γ-HCH are presented. Chapter 2 describes how the concentration of eighteen heavy metals in honeybees fluctuate throughout the period of July, August and September (temporal) at the study sites: the city of Maastricht, the urban location with an electricity power plant in Buggenum and along the Nieuwe Waterweg at Hoek van Holland (spatial). A number of the metals have not been previously analysed in honeybees. To study whether honeybees can be used for bio-indication of air pollution, the concentrations of cadmium, vanadium and lead were compared to concentrations found in honeybees. The honeybee colonies were placed next to the air samplers. Only significant differences of metal concentrations in the ambient air also show in honeybees. This was the case with vanadium in ambient air and honeybees. The spatial and temporal differences of cadmium and lead were too futile to demonstrate a correspondence (Chapter 3). In a national surveillance study in 2008 the concentration of eighteen metals in honeybees has been analysed. The results showed a distinct regional pattern. Honeybees in the East of the Netherlands have higher concentrations of heavy metals compared to the bees in the West. Besides regional differences local differences were also recorded. An approximate description of the land use around 148 apiaries (> 50% agriculture, > 50% wooded area, > 50% urban area and mixed use) indicated the impact of land use on metal concentrations in honeybees. In areas with > 50% wood significantly higher concentrations of heavy metals were detected (Chapter 4). Subsampling of the honeybee colonies in Chapter 2, 3 and 4 was done sacrificially. In the studies presented in Chapter 5, 6, and 7 the honeybee colonies were subsampled non-sacrificially or simultaneously non-sacrificially and sacrificially. The plant pathogen E. pyrifoliae causes a flower infection in the strawberry cultivation in greenhouses. In greenhouse strawberry cultivation honeybees are applied for pollination. In Chapter 5 the combination pollination / bio-indication by honeybee colonies is studied. This proved to be a match. E. pyrifoliae could be detected on in-hive bees prior to any symptom of the infection in the flowers. In the Beehold tube, the bacterium was detected at the same time as the first tiny symptoms of the infection. In Chapter 5 the principles on which the Beehold tube is based are presented and discussed. The plant pathogen E. amylovora causes fireblight in orchards. The combination pollination / bio-indication has also been applied in this study performed in Austria in 2013. It is known that E. amylovora can be detected on honeybees prior to any symptom in the flower or on the fruit tree. A fireblight outbreak depends on flowering period, humidity and temperature. In 2013 no fireblight infection emerged in the orchards where the study was performed. Therefore, the bacterium could not be detected on the honeybees. γ-HCH (Lindane) is one of the soil pollutants in the Bitterfeld region in Saxony-Anhalt in Germany. It is the result of dumping industrial waste around the production locations. Although γ-HCH is bound to soil particles there is a flux to groundwater and surface water. Consequently, the pollution may end up in the sediments of the streambed and flood plains. The study objective was to investigate the hypothetic route of γ-HCH from polluted soil (source), via soil erosion and atmospheric deposition (route) to the receptor (flowering flowers) by detecting γ-HCH in the Beehold tube. Although on average over 17000 honeybees passed through the Beehold tube daily for a maximal period of 28 days, no γ-HCH has been detected. The pollen pattern in the Beehold tube revealed where the bees collected the food (Chapter 7).

The application of the honeybee colony has pros and cons. Distinctive pros are many micro samplers, the extensive collection of matter (both food and target matter) and the accumulation in the colony. For successful bio-indication with honeybee colonies, determining factors are: the target matter, location of the target matter, distance between target matter and the honeybee colony, individual or pooled subsampling, the minimal sampling frequency and sample size, and sacrificial or non-sacrificial subsampling applied solely or in combination. Taking bees from a colony impacts upon the colony’s performance and consequently the passive sampling method. Based on a long-years’ experience and inter-collegial discussion it is stated that 3% of the forager bees (hive-entering) and 1.5% of the in-hive bees can be sampled safely without impacting upon the colony. This restriction does not apply when carrying out non-sacrificial subsampling of the honeybee colony (Chapter 8).

Performing bio-indication with honeybee colonies has more applications than have been exploited so far. Further research can make a change. In particular I mention here the combination of pollination and bio-indication and the application of non-sacrificial subsampling solely or in combination with sacrificial subsampling.

Everywhere Apiculture is practiced (all over the world except the polar areas) bio-indication with honeybee colonies can be applied in a simple, practical and low cost way.

De bijdrage van (wilde) bestuivers aan een hoogwaardige teelt van peren en aardbeien : nieuwe kwantitative inzichten in de diensten geleverd door bestuivende insecten aan de fruitteeltsector in Nederland
Groot, G.A. de; Knoben, Nieke ; Kats, R.J.M. van; Dimmers, W.J. ; Zelfde, M. van 't; Reemer, M. ; Biesmeijer, Koos ; Kleijn, D. - \ 2016
Wageningen : Alterra, Wageningen-UR (Alterra-rapport 2716) - 67 p.
pyrus communis - peren - fragaria ananassa - aardbeien - bestuiving - bestuivers (dieren) - apidae - honingbijen - bombus - syrphidae - wilde bijenvolken - nederland - pears - strawberries - pollination - pollinators - honey bees - wild honey bee colonies - netherlands
De foeragerende honingbij
Steen, J.J.M. van der - \ 2015
Bijenhouden 9 (2015)6. - ISSN 1877-9786 - p. 7 - 9.
bijenhouderij - foerageren - honingbijen - apis - drachtplanten - bloeiende planten - nectar - stuifmeel - bestuivers (dieren) - beekeeping - foraging - honey bees - pollen plants - flowering plants - pollen - pollinators
Dit artikel is een compilatie van het Wageningen-UR PRI rapport 606 ’Factoren die het foerageergedrag van honingbijen bepalen (deel I)’. In dit rapport wordt het haalgedrag van de honingbij beschreven: hoe wordt het bepaald en wat wordt verzameld en hoe. Daarnaast is in het rapport een drachtplantenlijst opgenomen (deel II). Hoe bijen drachten bezoeken is interessant voor de bijenhouder en van wezenlijk belang voor het inzetten van honingbijen voor bestuiving en voor het interpreteren van uitkomsten in studies waarin bijenvolken gebruikt worden voor het aantonen van plantenziekten en milieuverontreinigingen.
Spuitschade (2) - 25 jaar registratie in Nederland
Jilesen, C. ; Driessen, T. ; Steen, J.J.M. van der; Blacquière, T. ; Scheer, H. van der - \ 2015
Bijenhouden 9 (2015)6. - ISSN 1877-9786 - p. 20 - 21.
bijenhouderij - apis mellifera - honingbijen - bijensterfte - pesticiden - inventarisaties - geschiedenis - monitoring - bijenziekten - onbedoelde effecten - beekeeping - honey bees - bee mortality - pesticides - inventories - history - bee diseases - nontarget effects
In 1990 is in Nederland een werkgroep opgericht om jaarlijks gevallen van massale bijensterfte te inventariseren die volgens getroffen imkers veroorzaakt zijn door blootstelling aan gewasbeschermingsmiddelen (Oomen, 1992). De werkgroep jubileert dit jaar en heeft daarom haar bevindingen met spuitschade in de afgelopen 25 jaar samengevat
Rapport Honingbijen : Surveillance Programma 2014
Biesmeijer, K. ; Groot, G.A. de; Rijk, T.C. de; Steen, J.J.M. van der - \ 2015
Leiden : Naturalis Biodiversity Center - 16 p.
apidae - honingbijen - bijenhouderij - diergezondheid - bijenziekten - bijensterfte - varroa - overheidsbeleid - landbouwkundig onderzoek - nederland - pesticiden - milieufactoren - honey bees - beekeeping - animal health - bee diseases - bee mortality - government policy - agricultural research - netherlands - pesticides - environmental factors
Naar aanleiding van het door staatssecretaris Sharon Dijksma geïnitieerde brede-maatschappelijke overleg over de gezondheid van bijen zijn verschillende partijen in actie gekomen en is er een gezamenlijke agenda vastgesteld. Topprioriteit kreeg het vaststellen van de oorzaken voor de sterfte van honingbijenvolken in Nederland. Het ministerie van Economische Zaken (EZ) heeft vervolgens opdracht gegeven aan een consortium onder leiding van Prof. Dr. Koos Biesmeijer van Naturalis Biodiversity Center en de Universiteit van Amsterdam om dit consortium te leiden en vorm te geven. De hoofdfinancier is EZ (51%) met Nefyto als co-financier (49%), het totale budget bedraagt maximaal 1.2 miljoen euro en het project zal lopen van 2014 tot 2018. Hoofddoel: Vaststellen van de status van de gezondheid van honingbijen in Nederland en het in kaart brengen van de risicofactoren die correleren met de wintersterfte van volken, waaronder blootstelling aan gewasbeschermings-middelen, bijenziekten, voedselaanbod, landschap en milieu, en de imkerpraktijk.
Spuitschade (1) - 25 jaar registratie in Nederland
Jilesen, C. ; Driessen, T. ; Steen, J.J.M. van der; Blacquière, T. ; Scheer, H. van der - \ 2015
Bijenhouden 9 (2015)5. - ISSN 1877-9786 - p. 18 - 19.
bijenhouderij - apis mellifera - honingbijen - bijensterfte - pesticiden - inventarisaties - geschiedenis - monitoring - beekeeping - honey bees - bee mortality - pesticides - inventories - history
In 1990 is in Nederland een werkgroep opgericht om jaarlijks gevallen van massale bijensterfte te inventariseren die volgens getroffen imkers veroorzaakt zijn door blootstelling aan gewasbeschermingsmiddelen (Oomen, 1992). De werkgroep jubileert dit jaar en heeft daarom haar bevindingen met spuitschade in de afgelopen 25 jaar samengevat
Wintervoer, High Fructose Corn Syrup (HFCS) en Hydroxymethylfurfural (HMF)
Steen, J.J.M. van der - \ 2015
Bijenhouden 9 (2015)5. - ISSN 1877-9786 - p. 7 - 8.
bijenhouderij - bijvoeding - honingbijen - invertsuiker - suikers - beekeeping - supplementary feeding - honey bees - invert sugar - sugars
Inwinteren is het slotstuk van het bijenjaar, een soort “Grande Finale” na een seizoen hard werken met de bijen. We geven onze bijen voldoende voedsel om de winter goed door te komen en in het voorjaar weer fris en vrolijk aan de slag te kunnen gaan. Gelukkig is het eenvoudig mits er aan enkele voorwaarden voldaan wordt. Waarom winteren we onze bijen in? Simpelweg omdat we de honing, hun ‘dure’ wintervoorraad, geheel of gedeeltelijk afnemen en daar suiker als goedkoop alternatief voor in de plaats geven
Economisch nut volstaat niet als basis natuurbeheer
Kleis, R. ; Kleijn, D. - \ 2015
Resource: weekblad voor Wageningen UR 9 (2015)20. - ISSN 1874-3625
wilde bijenvolken - apidae - honingbijen - natuurbeheer - bestuivers (dieren) - economische analyse - akkerranden - biodiversiteit - wild honey bee colonies - honey bees - nature management - pollinators - economic analysis - field margins - biodiversity
De bestuiving van landbouwgewassen is het werk van slechts een handjevol soorten bijen. De rest is economisch gezien nutteloos. Als argument voor natuurbeheer is dus meer nodig dan economisch nut.
Factoren die het foerageergedrag van honingbijen bepalen (deel I); Dracht in Nederland (cultuurgewassen en wilde planten) (deel II)
Steen, J.J.M. van der; Cornelissen, B. - \ 2015
Wageningen : Plant Research International, Wageningen UR (Rapport 606) - 94
apis mellifera - honingbijen - diergedrag - bestuivers (dieren) - dansen (bijen) - door bijen verzameld stuifmeel - seizoenen - drachtplanten - veldgewassen - vruchtbomen - openbaar groen - wegbermplanten - wilde planten - waarden - honey bees - animal behaviour - pollinators - dances - bee-collected pollen - seasons - pollen plants - field crops - fruit trees - public green areas - roadside plants - wild plants - values
Om een inschatting te kunnen maken van het risico dat honingbijen blootgesteld worden aan gewasbeschermingsmiddelen, andere stoffen zoals atmosferische depositie van fijnstof en organismen zoals plantpathogene microorganismen, is in opdracht van het Ministerie van EZ/Landbouw een samenvatting gemaakt van de informatie, beschikbaar over de aantrekkelijkheid van Nederlandse gewassen voor honingbijen (Apis mellifera). De opdracht is vorm gegeven in twee delen. Deel I is een beschrijving van het bijenvolk met de focus op het foerageergedrag, gevolgd door een beschrijving van factoren die het foerageergedrag bepalen, hoe de bijen hun omgeving exploreren en exploiteren en een lijst met kengetallen over het foerageren van honingbijen. Deel II geeft een overzicht van cultuurgewassen en wilde planten met bijbehorende waarden van nectar en stuifmeel voor honingbijen met bloeitijden en verwijzingen naar goede drachtplantenboeken. Hieronder zijn puntsgewijs relevante zaken gegeven die in het rapport verder uitgewerkt zijn. Honingbijen zijn voor hun voedsel (nectar en stuifmeel) volledig afhankelijk van planten. Het foerageergedrag en de voorkeur voor gewassen hangt af van de behoefte in het volk en de aantrekkelijkheid van het gewas als nectar- en stuifmeelbron. Het foerageergedrag wordt voortdurend aangepast aan de beschikbare dracht en de behoeften van het bijenvolk. Honingbijen leven in volken die variëren in grootte van ~7000 individuen in het voorjaar (maart) tot 20 000 à 30 000 in de zomer en weer afnemend in oktober. In het actieve foerageer- en broedseizoen is een derde tot een vierde deel foerageerster (haalbij). In de loop van een seizoen halen de bijen ten behoeve van het volk 25 kg water, 20 - 30 kg stuifmeel, 125 kg nectar en kleine hoeveelheden hars (propolis). Voor het halen van deze voedselcomponenten vliegen bijen tot 2 km voor water, tot 6 km voor stuifmeel en tot 12 à 13 km voor nectar. Meestal zullen de vluchten echter beperkt zijn tot 600-800 meter. De foerageerafstanden zijn in de zomer (juli – augustus) langer dan in het voorjaar (maart – mei). Met andere woorden, in het voorjaar wordt het voedsel in een kleiner gebied verzameld dan in de zomer. Het risico dat bijen aan een bespuiting zullen worden blootgesteld zou daarom na half juni hoger kunnen zijn dan in het voorjaar. Maar aan de andere kant zijn dan de meeste bespuitingen met insecticiden achter de rug. Het risico van blootstelling aan een insecticide is hoger in een gewas met een goed nectar- (hoeveelheid en suikerconcentratie) en stuifmeelaanbod. Foerageersters vliegen per dag gemiddeld 10 keer uit om voedsel te verzamelen, elke trip kan van een paar minuten tot een uur duren. Door communicatie via de bijendans en trophallaxis (voedseluitwisseling) wordt de keuze voor het benutten van een bepaalde dracht sterk gestuurd. Dat betekent dat bijen zich niet homogeen verdelen over het drachtgebied maar focussen op de meest profijtelijke drachten. Als gevolg daarvan is ‘geen bezoek’ en ‘veel bezoek’ in de verdeling meer vertegenwoordigd dan ‘een beetje bezoek’. Bijenvolken van een bijenstand verdelen zich niet allemaal gelijk over het drachtgebied; verschillende volken bezoeken deels verschillende en deels overlappende drachten. Hoewel de triggers en veelal de drempels bekend zijn, evenals de manier van foerageren, is het nog niet mogelijk precies te voorspellen hoe een volk zich verdeelt over meerdere velden. Omgekeerd is ook niet te voorspellen welk aandeel van verschillende volken op verschillende locaties in een bepaald veld mag worden verwacht. De nectar die binnengebracht wordt, wordt binnen enkele uren verdeeld over het volk; foerageersters gebruiken het als brandstof voor nieuwe foerageervluchten, het komt in het larvenvoedsel terecht en het meeste wordt opgeslagen. Vaste deeltjes zoals fijnstof en microbiële plantpathogenen verdelen zich snel over de bijen in het volk door fysiek contact
Ketenanalyse residu gewasbeschermingsmiddelen : Bloembollen, boomkwekerijproducten en vaste planten
Werd, H.A.E. de; Dalfsen, P. van; Kuik, A.J. van - \ 2015
Randwijk : Praktijkonderzoek Plant en Omgeving, Bloembollen, Boomkwekerij & Fruit - 87
pesticiden - bloembollen - sierplanten - houtachtige planten - apidae - honingbijen - bijensterfte - bemonsteren - insecticidenresiduen - analyse - fungiciden - acariciden - pesticides - ornamental bulbs - ornamental plants - woody plants - honey bees - bee mortality - sampling - insecticide residues - analysis - fungicides - acaricides
Greenpeace heeft in het voorjaar van 2014 bloembol- en knolproducten en tuinplanten in pot op residuen van gewasbeschermingsmiddelen en biociden laten onderzoeken. PPO Wageningen UR heeft op verzoek van KAVB, Anthos en de LTO Vakgroep Boomkwekerij en Vaste planten, de herkomst van de gevonden residuen geanalyseerd. Hierbij is voor 18 van de bemonsterde en 2 extra gewassen in beeld gebracht wat het toegelaten gebruik van fungiciden, insecticiden en acariciden in Nederland is. Vervolgens zijn voor dezelfde 18 gewassen de gevonden residuen vergeleken met de te verwachten residuen op basis van het toegelaten gebruik. Ook de herkomst van de residuen die niet te verklaren zijn op basis van het in Nederland toegelaten gebruik is geanalyseerd. Binnen deze studie zijn geen nieuwe proeven of metingen uitgevoerd, maar zijn schattingen van het verloop van de ordegrootte van residugehaltes gemaakt op basis van de eigenschappen van de betreffende stoffen.
Ook een honingbij ontgift zich : drugkoeriers en narcoticabrigades actief in de bij
Scheer, H. van der; Blacquiere, T. - \ 2014
Bijenhouden 8 (2014)1. - ISSN 1877-9786 - p. 29 - 31.
honingbijen - foerageren - insecticiden - ontgifting - metabolische detoxificatie - diergezondheid - imidacloprid - bombus - honey bees - foraging - insecticides - detoxification - metabolic detoxification - animal health
Honingbijen komen bij het foerageren met allerlei stoffen in aanraking, ook met insecticiden.Maar ze zijn ook in staat tot ontgiften. Dit artikel geeft uitleg over het mechanisme daarvan enover recent onderzoek op dit gebied aan bijen.
Interactie tussen varroa en omgevingsfactoren. Bijennieuws 28
Blacquière, T. ; Cornelissen, B. ; Dooremalen, C. van; Steen, J.J.M. van der - \ 2014
Wageningen : Bijen@wur
apidae - honingbijen - bijensterfte - doodsoorzaken - factoranalyse - milieufactoren - technieken - detectie - wetenschappelijk onderzoek - honey bees - bee mortality - causes of death - factor analysis - environmental factors - techniques - detection - scientific research
Het probleem van de sterfte van bijenvolken is multifactorieel. Allerlei factoren kunnen soms een beetje of soms zelfs sterk negatieve uitwerking hebben op bijenvolken, en die negatieve uitwerking kan in principe bijdragen aan de bijensterfte. Sommige factoren komen ook nog hand in hand (varroa en sommige virussen). Zolang de relatieve bijdrage van factoren niet bekend is kunnen we maar beter uitgaan van en rekening houden met een mogelijke bijdrage en ondertussen de factoren waar we alvast iets aan kunnen doen zo gunstig mogelijk te maken
Effect varroa op volksgrootte pas zichtbaar als het te laat is?
Dooremalen, C. van; Cornelissen, B. ; Langevelde, F. van - \ 2014
Bijenhouden 8 (2014)3, juni 2014. - ISSN 1877-9786 - p. 20 - 22.
apidae - honingbijen - varroa destructor - mijten - bijenziekten - bijensterfte - besmetting - bestrijdingsmethoden - maatregelen - onderzoek - honey bees - mites - bee diseases - bee mortality - contamination - control methods - measures - research
De parasitaire mijt Varroa destructor is altijd en overal aanwezig in volken van onze honingbijen. Varroa verkot het leven van de volwassen bij, wat resulteert in een verhoogde kans op wintersterfte. Ondanks leen relatief geringe wintersterfte in 2012-2013 en 2013-2014 is het identificeren van een variabele om in een vroeg stadium wintersterfte te kunnen voorkomen nog steeds hard nodig. Met behulp van zo'n variabele kunnen er maatregelen genomen worden om sterfte te voorkomen.
Kleine bijenkastkever aangetroffen in Italië
Cornelissen, B. ; Pelgrim, W. - \ 2014
Bijenhouden 8 (2014)7, november 2014. - ISSN 1877-9786 - p. 25 - 26.
bijenhouderij - bijenziekten - aethina tumida - italië - verspreiding - dierziektepreventie - apidae - honingbijen - diergezondheid - bestrijdingsmethoden - beekeeping - bee diseases - italy - dispersal - animal disease prevention - honey bees - animal health - control methods
Voor de tweede keer in 10 jaar heeft de kleine bijenkastkever (Aethina tumida) voet aan de grond gekregen in Europa. Een eerste uitbraak in Portugal in 2004 werd snel ingedamd, maar een nieuwe uitbraak in het zuiden van Italië lijkt van permanente aard.
Imidacloprid of niet? (interview met Sjef van der Steen)
Kleis, R. ; Steen, J.J.M. van der - \ 2014
Resource: weekblad voor Wageningen UR 8 (2014)16. - ISSN 1874-3625 - p. 20 - 21.
honingbijen - apidae - wilde bijenvolken - doodsoorzaken - winter - bijenziekten - imidacloprid - onderzoek - proeven - mijtenbestrijding - bijensterfte - honey bees - wild honey bee colonies - causes of death - bee diseases - research - trials - mite control - bee mortality
Is bijensterfte het werk van neonicotinoïden? Ja, zeggen en denken velen. Volgens hen zijn de neo’s rechtstreeks verantwoordelijk voor de hoge sterfte onder bijen. Nee, toont Wagenings onderzoek aan. Intussen lijkt het met de sterfte voorzichtig de goede kant op te gaan.
Imidacloprid niet de oorzaak van wintersterfte bij bijen
Steen, J.J.M. van der - \ 2014
Boerderij 99 (2014)27. - ISSN 0006-5617 - p. 62 - 62.
apidae - honingbijen - bijenziekten - imidacloprid - chemische bestrijding - insecticiden - gewasbescherming - mortaliteit - doodsoorzaken - honey bees - bee diseases - chemical control - insecticides - plant protection - mortality - causes of death
Volgens Wageningen UR heeft Imidacloprid geen invloed op de overwintering van bijen.
Wat doen die bijen in de kast in de winter?
Anonymous, - \ 2013
[Wageningen] : Plant Research International (PRI)
apidae - honingbijen - bijenkasten - diergedrag - temperatuur - winter - warmtebehoud - thermoregulatie - honey bees - hives - animal behaviour - temperature - heat conservation - thermoregulation
In gebieden met een gematigd klimaat valt er voor honingbijen buiten niets te foerageren en het is veel te koud. Daarom verblijven honingbijen gedurende de koude winter in de kast. Maar wat doen die bijen eigenlijk in de kast in de winter?
Check title to add to marked list
<< previous | next >>

Show 20 50 100 records per page

 
Please log in to use this service. Login as Wageningen University & Research user or guest user in upper right hand corner of this page.