Staff Publications

Staff Publications

  • external user (warningwarning)
  • Log in as
  • language uk
  • About

    'Staff publications' is the digital repository of Wageningen University & Research

    'Staff publications' contains references to publications authored by Wageningen University staff from 1976 onward.

    Publications authored by the staff of the Research Institutes are available from 1995 onwards.

    Full text documents are added when available. The database is updated daily and currently holds about 240,000 items, of which 72,000 in open access.

    We have a manual that explains all the features 

Current refinement(s):

Records 1 - 17 / 17

  • help
  • print

    Print search results

  • export

    Export search results

  • alert
    We will mail you new results for this query: keywords==protein plants
Check title to add to marked list
Beter benutten van eigen gewas maakt import soja overbodig
Sanders, Johan - \ 2014
protein plants - protein foods - protein sources - soyabean oilmeal - soya protein - regional specialty products - grasses - biorefinery - sustainability - imports - european union countries - netherlands - usa - latin america

In de jaren vijftig gold de boer nog als een ‘achterlijke lomperik’, die via speciale streekverbeteringsprogramma’s de twintigste eeuw ingeloodst moest worden. Nu boeren agrarische ondernemers zijn geworden, overheerst de nostalgie naar het landleven in de jaren vijftig.

Mengteelten graan met erwten of veldbonen
Beeckman, A. ; Govaerts, W. - \ 2014
Biokennis bericht Dierlijke sectoren (2014)1. - 4 p.
gemengde teelt - graansoorten - erwten - tuinbonen - voedergewassen - eiwitleverende planten - peulvruchten - biologische landbouw - rassenkeuze (gewassen) - mixed cropping - cereals - peas - faba beans - fodder crops - protein plants - grain legumes - organic farming - choice of varieties
Door de stijgende krachtvoederprijzen – voornamelijk bij de eiwitrijke componenten – stijgt de interesse in eiwitteelten van eigen bodem. De teelt van peulvruchten zoals lupinen, erwten en veldbonen in monocultuur blijft echter een risicovolle onderneming. De voorbije jaren werd zowel in Vlaanderen als in Nederland ruime ervaring opgedaan met mengteelten. Hieronder een aantal praktische wenken gebaseerd op de ervaring en proefresultaten van voorbije jaren.
Witte lupine voor kalkrijke bodems : onderzoek over twee jaar naar perspectiefvolle lijnen
Nuijten, H.A.C.P. ; Prins, U. - \ 2014
Driebergen : Louis Bolk Instituut - 40
akkerbouw - lupinen - dekgewassen - veevoeding - eiwitleverende planten - humane voeding - kalkrijke gronden - lupinus albus - rassen (planten) - arable farming - lupins - cover crops - livestock feeding - protein plants - human feeding - calcareous soils - varieties
Lupine (Lupinus spp) kan interessant zijn voor zowel biologische als gangbare akkerbouwers die zoeken naar een vlinderbloemig gewas om hun vruchtwisseling te verruimen, niet alleen als veevoer maar ook voor humane voeding. De beschikbare rassen kunnen echter alleen op kalkarme (zand‐)grond geteeld worden, terwijl de grootste arealen akkerbouw in Nederland op kalkrijke kleigronden liggen. Er is dus behoefte aan kalktolerante rassen.
Replacement of soybean meal in compound feed by European protein sources : effects on carbon footprint
Boer, H.C. de; Krimpen, M.M. van; Blonk, H. ; Tyszler, M. - \ 2014
Lelystad : Wageningen UR Livestock Research (Livestock research report 819) - 46
eiwitbronnen - voedingswaarde - koolstof - emissie - voer - varkens - eiwitleverende planten - sojabonen - protein sources - nutritive value - carbon - emission - feeds - pigs - protein plants - soyabeans
The overall aim was to investigate if soybean products from South American can be replaced by protein sources produced in Europe in a sustainable way. Based on data from literature, and based on the systematics of the FeedPrint programme, the nutritional value and the carbon footprint (CFP) of these protein sources is determined. These protein sources are used in feed optimizations of a starter diet for pigs, thereby maintaining the nutritional value of the diet. Subsequently, the CFP of the grower diet is calculated. The results and conclusions will be discussed in this report.
Perspectieven van diverse bonen in het Zuidwesten
Timmer, R.D. - \ 2014
Kennisakker.nl (2014).
veldproeven - peulvruchten - akkerbouw - eiwitleverende planten - gewasopbrengst - zeeuws-vlaanderen - field tests - grain legumes - arable farming - protein plants - crop yield
In opvolging van het project “Verbetering ketenresultaat bruine bonen door beter uitgangsmateriaal” is in 2012 en 2013 door PPO, in opdracht van het Productschap Akkerbouw, een 2-jarig onderzoek uitgevoerd naar de mogelijkheden van de teelt van diverse soorten bonen in het Zuidwesten.
Perspectieven van peulvruchten op Zuidwestelijke zavel
Timmer, R.D. - \ 2014
Lelystad : PPO AGV - 21
peulvruchten - vollegrondsteelt - lichte zavel - zeeuws-vlaanderen - eiwitleverende planten - akkerbouw - phaseolus vulgaris - veldproeven - grain legumes - outdoor cropping - sandy loam soils - protein plants - arable farming - field tests
In opdracht van het Productschap Akkerbouw zijn diverse bonensoorten en droge peulvruchten in Zeeuws-Vlaanderen proefsgewijs geteeld en de perspectieven hiervan nagegaan. Het betreft de teeltjaren 2012 en 2013. Doel is om de zelfvoorzieningsgraad van plantaardig eiwit in de EU te verhogen.
Perspectief inlandse teelt eiwithoudende gewassen voor de mengvoederindustrie
Mheen, H.J.C.J. van der; Timmer, R.D. - \ 2013
Kennisakker.nl 2013 (2013)11 dec.
akkerbouw - glycine soja - glycine (fabaceae) - eiwitleverende planten - peulvruchten - opbrengst - rentabiliteit - optimalisatie - prijsvorming - erwten - vicia faba - arable farming - protein plants - grain legumes - outturn - profitability - optimization - price formation - peas
In 2011 en 2012 is door PPO, in opdracht van het Productschap Akkerbouw, een 2-jarig onderzoek uitgevoerd waarbij de teelttechnische aspecten en de gewasproductie van een zevental eiwithoudende gewassen in twee Nederlandse teeltgebieden (Zuidoostelijk- en Noordoostelijk zandgebied) werden onderzocht.
Perspectief inlandse teelt eiwithoudende gewassen voor de mengvoederindustrie : teeltervaringen en proefresultaten 2011 en 2012
Mheen, H.J.C.J. van der; Timmer, R.D. - \ 2013
Lelystad : Praktijkonderzoek Plant & Omgeving B.V. - 23
akkerbouw - eiwitleverende planten - oost-nederland - veevoeding - mengvoer - teelthandleidingen - peulgewassen - olieleverende planten - veldgewassen - regionale voedselketens - arable farming - protein plants - east netherlands - livestock feeding - compound feeds - cultivation manuals - legumes - oil plants - field crops - regional food chains
Hierbij is in eerste gekozen voor de belangrijkste ‘graanleguminosen’ (met een productiewijze naar analogie van de graanteelt) erwt, veldboon, sojaboon, blauwe en witte lupine
Groene veredeling : lupineveredeling voor kalkrijke bodems: onderzoek naar perspectiefvolle lijnen
Scholten, O.E. ; Lammerts Van Bueren, E. - \ 2013
lupinus - lupinen - plantenveredeling - biologische plantenveredeling - kalkrijke gronden - eiwitleverende planten - voedergewassen - akkerbouw - lupins - plant breeding - organic plant breeding - calcareous soils - protein plants - fodder crops - arable farming
Brochure met onderzoeksinformatie. Het doel van dit project is een evaluatie van lijnen van witte lupine op hun geschiktheid voor teelt op kalkrijke kleigrond om te beoordelen of er perspectief is voor verdere veredeling voor zowel gangbare als biologische teelt.
Lupineveredeling voor kalkrijke bodems : onderzoek naar perspectiefvolle lijnen
Nuijten, E. ; Prins, U. - \ 2013
Driebergen : Louis Bolk Instituut (Publicatie / Louis Bolk Instituut 2013-012 LbP) - 33 p.
lupinus - biologische plantenveredeling - kalkrijke gronden - rotaties - voedergewassen - voeding - plantenveredeling - nederland - eiwitleverende planten - akkerbouw - organic plant breeding - calcareous soils - rotations - fodder crops - nutrition - plant breeding - netherlands - protein plants - arable farming
Lupine (Lupinus spp) trekt belangstelling van zowel biologische als gangbare akkerbouwers die zoeken naar een vlinderbloemig gewas om hun vruchtwisseling te verruimen, niet alleen als veevoer, maar ook voor humane voeding. De beschikbare rassen kunnen echter alleen op kalkarme (zand-)grond geteeld worden, terwijl de grootste arealen akkerbouw in Nederland op kalkrijke kleigronden liggen. Er is dus behoefte aan kalktolerante rassen. In 2010 en 2011 zijn eerste verkenningen uitgevoerd met lijnen van witte lupine. In 2012 was het doel een bredere evaluatie van lijnen van witte lupine op hun geschiktheid voor teelt op kalkrijke kleigrond om te beoordelen of er perspectief is voor verdere veredeling voor zowel gangbare als biologische teelt. Op basis van de geselecteerde lijnen kunnen vervolgens rassen ontwikkeld worden. Met de veldproeven kan ook meer duidelijkheid verkregen worden over de mechanismen achter kalkgevoeligheid.
Lupine als sojavervanger in veevoer
Berkum, S. van; Janssens, S.R.M. - \ 2013
Utrecht : Kiemkracht (Rapport / InnovatieNetwerk nr. 13.2.314) - ISBN 9789050595087 - 47
lupinus - lupinen - voedergewassen - voer - eiwitleverende planten - nieuwe cultuurgewassen - haalbaarheidsstudies - economische haalbaarheid - akkerbouw - lupins - fodder crops - feeds - protein plants - new crops - feasibility studies - economic viability - arable farming
Momenteel zijn de in Europa verbouwde eiwitrijke gewassen geen alternatief voor sojaschroot in het veevoer; de teelt ervan is niet rendabel. De introductie in Europa van een in Latijns-Amerika voorkomende eiwit- en olierijke lupinesoort zou wel een aantrekkelijk gewas kunnen opleveren voor de boer en de (veevoeder)industrie. Voorwaarde is dat de productie per hectare van de nieuwe lupinesoort bijna tweemaal zo hoog is dan die van de nu in Europa verbouwde soorten. Door veredeling en teeltoptimalisatie kan productiviteitsgroei bereikt worden. Indien dat met succes wordt gerealiseerd, kan het jaarlijkse verbruik van sojaschroot in Nederland tot circa 40% worden vervangen door lupineschroot van eigen teelt.
Eiwitrijk voer uit eigen regio... kan dat?
Krimpen, M.M. van - \ 2013
In: Biologisch ondernemen : legpluimvee / Janmaat, L., Driebergen : Louis Bolk Instituut - p. 16 - 17.
voedergewassen - eiwitleverende planten - veevoeding - pluimveevoeding - varkensvoeding - biologische landbouw - fodder crops - protein plants - livestock feeding - poultry feeding - pig feeding - organic farming
Binnen Europa groeit de bezorgdheid over de grote hoeveelheid eiwithoudende gewassen die van buiten de EU worden geïmporteerd voor verwerking in met name varkens- en pluimveevoeders. Het betreft hoofdzakelijk sojaproducten, zoals sojabonen, -schilfers en -schroot. Deze onbalans tussen gebruik en beschikbaarheid van eiwitten binnen Europa zorgt voor een niet-duurzame veehouderij.
Cultivation, processing and nutritional aspects for pigs and poultry of European protein sources as alternatives for imported soybean products
Krimpen, M.M. van; Bikker, P. ; Meer, I.M. van der; Peet-Schwering, C.M.C. van der; Vereijken, J.M. - \ 2013
Lelystad : Wageningen UR Livestock Research (Report / Wageningen UR Livestock Research 662) - 48
varkenshouderij - pluimveehouderij - biologische landbouw - varkensvoeding - pluimveevoeding - eiwitleverende planten - teelt - voedermiddelbewerking - eiwitgehalte - voedergewassen - regionale voedselketens - pig farming - poultry farming - organic farming - pig feeding - poultry feeding - protein plants - cultivation - feed processing - protein content - fodder crops - regional food chains
In this study, the conditions are described for successfully cultivation, processing and applying alternative protein sources in (organic) pig and poultry diets under European climatic conditions, thereby taking sustainability characteristics, and legislative aspects into account.
Verkenning naar de mogelijkheden van eiwithoudende teelten in Europa
Kamp, J.A.L.M. ; Berkum, S. van; Timmer, R.D. ; Reeuwijk, P. van - \ 2011
Lelystad : PPO AGV - 25
eiwitleverende planten - diervoedering - voer - voedergewassen - teelt - akkerbouw - oppervlakte (areaal) - gewasopbrengst - protein plants - animal feeding - feeds - fodder crops - cultivation - arable farming - acreage - crop yield
Het Ministerie LNV is verzocht een verkenning uit te voeren naar de mogelijkheden van de teelt van eiwithoudende gewassen binnen Europa. Deze verkenning richt zich op grondstoffen voor gebruik in diervoeders. De aanleiding van deze vraag (motie Waalkens/Cramer) is gebaseerd op: • de constatering dat de Europese Unie een grootimporteur is van eiwithoudende gewassen; • de wereldwijde groei van de vraag naar eiwithoudende gewassen; • de trage voortgang bij de verduurzaming van de sojateelt; • de afnemende financiële middelen voor de veredeling van eiwithoudende gewassen door de afname van het geteelde areaal. In het WUR rapport naar eiwitvervangers (Kamp et al, 2008) is beschreven dat met name erwten, maar ook veldbonen en lupinen geschikte vervangers zijn. Tevens is berekend dat in West-Europa theoretisch voldoende areaal geteeld kan worden om aan de Nederlandse vraag naar eiwitgrondstoffen te voldoen. De hiervoor benodigde zeer grote areaalverschuiving tussen gewassen is niet realistisch. Zowel het (lagere) saldo van de sojavervangers in combinatie met (hogere) teeltrisico’s voor telers zijn hier debet aan. De West-Europese vraag naar diervoedergrondstoffen is in sterke mate prijsgestuurd. Het voederrantsoen van de dieren wordt geoptimaliseerd naar voersamenstellingen tegen minimale kosten. Dit leidt ertoe dat er een sterke correlatie blijkt te zijn tussen de prijzen van verschillende grondstoffen. Per saldo is niet te verwachten dat voor sojavervangers uit Oost-Europa een betere prijs betaald wordt. In Oost-Europa worden momenteel maar in beperkte mate eiwitgewassen geteeld, die vooral in de eigen regio worden afgezet. Het volume dat thans naar West-Europa wordt geleverd is zeer beperkt. Bovendien blijkt uit een eerste oriëntatie dat de transportkosten van bulkproducten uit Oost-Europa in dezelfde orde van grootte liggen als het bulkvervoer vanuit Zuid-Amerika. Dit leidt niet tot een relatief betere concurrentiepositie voor het Oost-Europese product. Het stimuleren van de teelt van sojavervangers zonder subsidies vereist het interessanter maken van deze gewassen ten opzichte van granen. Voor zowel telers als afzetmarkt moet de kostprijs per kg product van sojavervangers dalen. Dit kan door opbrengstverhoging in combinatie met verlaging van de teeltkosten. Veredeling en teeltonderzoek spelen dan een cruciale rol. Omdat de arealen van deze producten te gering zijn, is niet te verwachten dat veredelaars en teeltonderzoekers hiermee spontaan aan de gang gaan. Bovendien vereist dit een langjarige inspanning om de relatieve achterstand van deze gewassen ten opzichte van graan (de concurrent in bouwplan). Restproducten van 1e generatie biobrandstoffen (met name koolzaadkoek, DDGS) kunnen een belangrijke eiwitbron voor de diervoedersector vormen. Bij ongewijzigd beleid kan deze stroom nog fors groeien. In het eerder genoemde rapport (Kamp et al, 2008) wordt gewezen op het belang van consistent beleid om dit beoogde groei (bijdrage aan EU doelstellingen duurzame biobrandstoffen) te realiseren en indirect een groter volume aan bijproducten voor de diervoedersector beschikbaar te krijgen. Winning van eiwitten uit organisch materiaal (restproducten), bijv. overtollig gras, bietenblad enz. kan in potentie een dusdanig volume aan eiwit opleveren, dat het de import van soja voor een groot deel kan vervangen. Op dit moment is echter nog niet duidelijk of dit proces economisch haalbaar is. Wellicht kan deze ontwikkeling op een termijn van bijv. 5 jaar een deeloplossing bieden voor inperking van de soja-importen.
Novel protein crops as pig feed in organic farming
Helsper, J.P.F.G. ; Balkema-Boomstra, A. ; Ribot, S.A. ; Groot, M.J. ; Loo, E.N. van - \ 2006
Wageningen : RIKILT (Rapport / Plant Research International 112) - 13
biologische landbouw - varkenshouderij - voer - voedselplanten - plantaardig eiwit - eiwitleverende planten - organic farming - pig farming - feeds - food plants - plant protein - protein plants
Van 25 augustus 2005 tot 1 januari 2012 zijn biologische boeren verplicht om het aandeel biologisch geproduceerd voer in het totaal aan diervoer te verhogen van 85 naar 100%. In dit Engelstalige rapport worden de karakteristieken en mogelijkheden van biologisch geproduceerde eiwithoudende gewassen beschreven
Alternative protein crops in diets of organically housed weanling pigs
Peet-Schwering, C.M.C. van der; Krimpen, M.M. van; Kemme, P. ; Binnendijk, G.P. ; Diepen, J.T.M. van; Jongbloed, A.W. ; Henniphof, C.J. - \ 2006
Lelystad : Animal Sciences Group (PraktijkRapport / Animal Sciences Group : Varkens ) - 22
biologische landbouw - varkenshouderij - biggenvoeding - voedergewassen - plantaardig eiwit - eiwitwaarde - biggen - prestatieniveau - verteerbaarheid - eiwitleverende planten - organic farming - pig farming - piglet feeding - fodder crops - plant protein - protein value - piglets - performance - digestibility - protein plants
De effecten van voeding voor gespeende biggen met daarin drie verschillende niveaus van drie biologische eiwithoudende gewassen werden onderzocht op prestaties en gezondheid
Nieuwe eiwitgewassen voor de voeding van varkens in de biologische houderij
Balkema, A. - \ 2004
Wageningen : Plant Research International (Nota / Plant Research International 311) - 26
eiwit - diervoedering - varkens - biologische landbouw - nederland - varkenshouderij - voederpeulvruchten - pisum sativum - vicia faba - lupinus albus - lupinus luteus - lupinus angustifolius - chenopodium quinoa - nieuwe cultuurgewassen - eiwitleverende planten - protein - animal feeding - pigs - organic farming - netherlands - pig farming - fodder legumes - new crops - protein plants
Voor biologische veehouders geldt vanaf 2005 de eis dat alle voeders van biologische oorsprong dienen te zijn. In deze deskstudie worden de eigenschappen en potentie van alternatieve eiwitgewassen beschreven. Zaden van in ons land passendeleguminosen (erwt ( Pisum sativum), veldboon ( Vicia faba), lupine ( Lupinus albus, Lupinus luteus, Lupinus angustifolius) ) hebben een hoog eiwitgehalte vergeleken met dat van andere zaadgewassen doch lager dan dat van soja. De aminozuursamenstelling vanleguminosen is goed, alleen de niveaus van tryptofaan en de zwavelhoudende aminozuren zijn suboptimaal. Het gehalte aan lysine en threonine in het eiwit is hoog; hierdoor is het eiwit qua samenstelling complementair aan dat van granen. Leguminosenbevatten zogenaamde antinutritionele factoren (ANF): stoffen die de verteerbaarheid verminderen. De belangrijkste ANF s zijn: alkaloiden en tanninen, fytaat, protease-remmers, lectines, saponines en oligosachariden.Het gewas quinoa is interessant vanwegehet relatief hoge vet- en eiwitgehalte en de goede kwaliteit van het eiwit ten opzichte van granen. Voederproeven met biggen en kippen laten zien dat - met name - rassen van leguminosen met lage ANF-gehaltes het soja-aandeel in mengvoeders kunnenvervangen. Voor de biologische teler is veldboon wellicht het aantrekkelijkste gewas omdat dit gewas minder problemen met ziekten dan erwt kent. Op langere termijn zal ook lupine aantrekkelijk worden als aan de Nederlandse omstandigheden aangepaste rassenbeschikbaar komen; de thans in het buitenland ontwikkelde nieuwe rassen zullen zich in Nederland moeten bewijzen! Hetzelfde geldt voor quinoa.
Check title to add to marked list

Show 20 50 100 records per page

 
Please log in to use this service. Login as Wageningen University & Research user or guest user in upper right hand corner of this page.