Staff Publications

Staff Publications

  • external user (warningwarning)
  • Log in as
  • language uk
  • About

    'Staff publications' is the digital repository of Wageningen University & Research

    'Staff publications' contains references to publications authored by Wageningen University staff from 1976 onward.

    Publications authored by the staff of the Research Institutes are available from 1995 onwards.

    Full text documents are added when available. The database is updated daily and currently holds about 240,000 items, of which 72,000 in open access.

    We have a manual that explains all the features 

Current refinement(s):

Records 1 - 20 / 185

  • help
  • print

    Print search results

  • export

    Export search results

  • alert
    We will mail you new results for this query: keywords==verspreiding
Check title to add to marked list
Aardappel: knolgewas van wereldformaat : De oorsprong van de aardappel (herziene versie)
Pistorius, R. ; Hoekstra, R. - \ 2017
Wageningen : Centrum voor Genetische Bronnen Nederland - 20 p.
aardappelen - herkomst - verspreiding - genetische bronnen van plantensoorten - rassen (planten) - potatoes - provenance - dispersal - plant genetic resources - varieties
In vier eeuwen tijd is de aardappel uitgegroeid van een lokaal voedselgewas tot het op drie na grootste bulkvoedselgewas ter wereld. Nederland is in de laatste eeuw uitgegroeid tot 's werelds grootste exporteur van pootaardappelen. De aardappelteelt en -export liggen diep verankerd in onze landbouwgeschiedenis.
Improving communication and validation of ecological models : a case study on the dispersal of aquatic macroinvertebrates
Augusiak, Jacqueline A. - \ 2016
Wageningen University. Promotor(en): Paul van den Brink, co-promotor(en): V. Grimm. - Wageningen : Wageningen University - ISBN 9789462579378 - 192
macroinvertebrates - aquatic invertebrates - ecological modeling - ecology - models - dispersal - environmental policy - macroinvertebraten - waterinvertebraten - ecologische modellering - ecologie - modellen - verspreiding - milieubeleid

In recent years, ecological effect models have been put forward as tools for supporting environmental decision-making. Often they are the only way to take the relevant spatial and temporal scales and the multitude of processes characteristic to ecological systems into account. Particularly for environmental risk assessments of pesticides the potential benefits of including modelling studies were recognized and a dialogue between different stakeholder groups was opened. Representatives from academia, pesticide-producing industries, and regulators are nowadays discussing their needs, possibilities, and ways of implementation for improving the use and usefulness of such models. However, it quickly became evident that not all involved parties possess the same background knowledge in regards to modelling terminology and model quality understanding. Proper communication of a given model's structure, robustness, and soundness is crucial to render a model of real use to the decision-making. Doubts about a model's quality and mode of operation may lead to an immediate rejection of the conclusions drawn from its estimations.

In this thesis, we addressed this point of concern, and performed a literature review focusing on aspects surrounding quality assessments, validation, and communication of models. "Validation" was identified as a catch-all term, which is thus useless for any practical purpose. Based on the review, we developed a framework that splits the seemingly blurry process into associated components and introduce the term ‘evaludation’, a fusion of ‘evaluation’ and ‘validation’, to describe the entire process of assessing a model's quality and reliability. Considering the iterative nature of model development, the modelling cycle, we identified six essential elements of evaludation: (i) ‘data evaluation’ for scrutinising the quality of numerical and qualitative data used for model development and testing; (ii) ‘conceptual model evaluation’ for examining the simplifying assumptions underlying a model's design; (iii) ‘implementation verification’ for testing the model's implementation in equations and as a computer programme; (iv) ‘model output verification’ for comparing model output to data and patterns that guided model design and were possibly used for calibration; (v) ‘model analysis’ for exploring the model's sensitivity to changes in parameters and process formulations to make sure that the mechanistic basis of main behaviours of the model has been well understood; and (vi) ‘model output corroboration’ for comparing model output to new data and patterns that were not used for model development and parameterisation.

In a subsequent step, we used the evaludation framework to re-evaluate and adjust the documentation framework TRACE (TRAnsparent and Comprehensive Eco- logical modelling; Schmolke et al. 2010), a general framework for documenting a model's rationale, design, and testing. TRACE documents should provide convincing evidence that a model was thoughtfully designed, correctly implemented, thoroughly tested, well understood, and appropriately used for its intended purpose. TRACE documents link the science underlying a model to its application, thereby also linking modellers and model users, for example stakeholders, decision makers, and developers of policies. TRACE thus becomes a tool for planning, documenting, and assessing model evaludation, which includes understanding the rationale behind a model and its envisaged use.

To provide an example of the measures that can be taken to increase general trust in a model's design and output, we chose MASTEP (Metapopulation model for Assessing Spatial and Temporal Effects of Pesticides) for a case study. MASTEP is an individual-based model used to describe the effects on and recovery of the water louse Asellus aquaticus after exposure to an insecticide in pond, ditch, and stream scenarios. The model includes processes of mortality of A. aquaticus, life history, random walk between cells and density dependence of population regulation. One of the submodels receiving particular criticism was the random walk procedure and the uncertainty attached to the parameters used. The parameters were estimated based on experimental studies performed under very limiting conditions.

We designed and performed experiments to derive more precise parameters and to better understand the movement behaviour of this freshwater isopod. The experimental procedure that we developed employed video tracking of marked individuals that were introduced alone or as part of a group of unmarked individuals into arenas of approximately 1m2 in size. We recorded the paths of the marked individuals under a set of different conditions, i.e. presence or absence of food or shelter, population density, and after sublethal exposure to chlorpyrifos and imidacloprid. Based on the experimental findings, we refined the movement modelling procedure used in MASTEP to derive more realistic dispersal estimates, with which we revisited a modelling study performed previously by Galic et al. (2012). In this study, the effects of pesticide application timing on population dynamics and recovery times were tested and compared to outcomes from previous versions. It was furthermore possible to integrate an increased level of environmental complexity that could not be addressed before due to a lack of data. Compared to former versions of the population model, recovery times did not change significantly when the same movement parameters were applied to all simulated individuals. This indicates that the previous assumptions already yielded robust estimations. Accounting for life stage dependent movement restraints, though, delayed recovery when exposure occurred shortly before a reproduction cycle. Based on these findings, it was concluded that an increase of ever more realism and environmental complexity in modelling studies needs to be done carefully on a case-by-case basis. Increased realism in models can introduce an unwarranted increase in model complexity and uncertainty, which is not always supporting an improved credibility level of a model.

Despite the need for basic ecological research for more comprehensive ecological models, we further argue that a modelling study in general can benefit greatly from an improved plan that considers communication needs from the start. Considering such needs early on can help develop a time- and cost-saving strategy for model testing and data collection, while providing a thorough understanding of a model's underlying mechanisms across several layers of stakeholder groups.

Invasieve soorten Waddenzee: : Introductiekansen van probleemsoorten via schelpdiertransport
Tamis, J.E. ; Sneekes, A.C. ; Jak, R.G. - \ 2015
Den Helder : IMARES (Rapport / IMARES C173/15) - 49 p.
invasieve soorten - schaaldieren - veevervoer - verspreiding - aquatische ecosystemen - milieueffect - waddenzee - nederland - invasive species - shellfish - transport of animals - dispersal - aquatic ecosystems - environmental impact - wadden sea - netherlands
Pilot study on behaviour of sharks around Saba using acoustic telemetry - Progress report 2014
Winter, H.V. ; Vink, D. ; Beek, I.J.M. van - \ 2015
IJmuiden : IMARES (Report / IMARES Wageningen UR C026/15) - 21
haaien - saba - zeereservaten - telemetrie - migratie - verspreiding - universitair onderzoek - sharks - marine protected areas - telemetry - migration - dispersal - university research
Worldwide many shark populations are in strong decline mainly due to fisheries. Population status of sharks in the Caribbean is still poorly known. In order to be able to take effective measures to protect sharks, insight in their spatial behaviour during different life stages is required. Do marine parks enhance shark populations and if so at what scale? This pilot study mainly aims at determining the feasibility of using telemetry around Saba and at a later stage at the Saba Bank and surrounding islands, e.g. what logistics and which co-operation, catching and deployment methods are required to set-up telemetric experiments for target shark species, and to get a first insight of the scale of movement patterns of the target shark species.
Kleine bijenkastkever aangetroffen in Italië
Cornelissen, B. ; Pelgrim, W. - \ 2014
Bijenhouden 8 (2014)7, november 2014. - ISSN 1877-9786 - p. 25 - 26.
bijenhouderij - bijenziekten - aethina tumida - italië - verspreiding - dierziektepreventie - apidae - honingbijen - diergezondheid - bestrijdingsmethoden - beekeeping - bee diseases - italy - dispersal - animal disease prevention - honey bees - animal health - control methods
Voor de tweede keer in 10 jaar heeft de kleine bijenkastkever (Aethina tumida) voet aan de grond gekregen in Europa. Een eerste uitbraak in Portugal in 2004 werd snel ingedamd, maar een nieuwe uitbraak in het zuiden van Italië lijkt van permanente aard.
PSTVd (aardappelspindelknolviroïde) in Dahlia : deskstudie
Leeuwen, P.J. van - \ 2014
Lisse : Praktijkonderzoek Plant & Omgeving, Sector Bollen, bomen & fruit - 17
sierteelt - dahlia - aardappelspindelknolviroïde - viroïden - verspreiding - plantenvermeerdering - preventie - bedrijfshygiëne - gewasbescherming - landbouwkundig onderzoek - ornamental horticulture - potato spindle tuber viroid - viroids - dispersal - propagation - prevention - industrial hygiene - plant protection - agricultural research
PSTVd (potato spindle tuber viroid = aardappelspindelknollenviroïde) is een quarantaine organisme dat veel schade geeft in aardappel en tomaat. Dit viroïde is ook aangetroffen in Dahlia. Deze deskstudie is een eerste aanzet om aan te geven wat bekend is over dit viroïde, de waardplantenreeks, schade en symptomen, de wijze van verspreiding en variaties in PSTVd. Daarnaast is gekeken hoe met deze kennis een eerste aanzet is te geven over hoe met Dahlia moet worden omgegaan om verspreiding van dit viroïde in Dahlia te voorkomen. Verspreiding in andere gewassen vindt vooral plaats via vegetatieve vermeerdering en overdracht van sap. Dit lijkt ook voor Dahlia van belang. Bij andere gewassen zoals aardappel en/of tomaat is ook verspreiding via stuifmeel, zaad en luizen, soms onder specifieke omstandigheden, waargenomen. Deze aspecten lijken in eerste instantie voor Dahlia minder van belang.
Of mice and oaks : conditional outcomes in a seed-dispersal mutualism
Suselbeek, L. - \ 2014
Wageningen University. Promotor(en): Herbert Prins; Frans Bongers, co-promotor(en): Patrick Jansen; Sip van Wieren. - Wageningen : Wageningen University - ISBN 9789462571020 - 120
zaadverspreiding - verspreiding - mutualisme - knaagdieren - boomvruchten - sus scrofa - apodemus sylvaticus - ecologie - seed dispersal - dispersal - mutualism - rodents - tree fruits - ecology

PhD Thesis (defence scheduled for 10 October 2014, 4pm) – abstracts for library

Of Mice and Oaks: conditional outcomes in a seed-dispersal mutualism

Lennart Suselbeek

Abstract UK

Rodents like to wood mouse store acorns to overcome winter, but some of the stored acorns are never retrieved by the rodents. Those acorns that are not retrieved have a chance to germinate and establish into a new tree. Thus, the interaction between mice and oaks is potentially mutualistic. However, the interaction is only mutualistic when the acorns are placed in locations where germination is likely to take place. The aim of this study was to investigate whether and how the strategy of hoarding (i.e. storing the seeds) depended on the presence of wild boar (who are very fond of acorns too!), de abundance of acorns and the abundance of mice in the area. Wild boar did not seem to be very capable to detect the acorns that had been hidden in the soil by the rodents, and as a consequence they seem to have little effect on the hoarding strategy of rodents. The abundance of rodents and of acorns does affect the hoarding patterns of rodents. With more competition (i.e. more mice or fewer acorns), seeds are hidden more quickly and are being scattered more widely. The acorns benefit from this, as their chance to survive and successfully establish as a new tree increases with dispersal distance and seed spacing.

Abstract NL

Muizen leggen een wintervoorraad aan van eikels, maar een deel van deze voorraad wordt vaak niet opgegeten door de muizen. De niet opgegeten eikels hebben een kans om zich te vestigen als nieuwe eik, en daarmee is de interactie tussen muizen en eiken in potentie een mutualisme. Echter, er is alleen sprake van een mutualisme als de eikels op goede kiemplaatsen terecht komen. Doel van deze studie was te onderzoeken of de verstopstrategie van muizen afhankelijk was de aanwezigheid van wilde zwijnen (die ook dol op eikels zijn!), van het aanbod aan eikels, en van het aantal muizen in het gebied. De wilde zwijnen lijken niet goed in staat te zijn om de door muizen in de grond verstopte eikels terug te vinden, en daardoor hebben zij weinig invloed op het hamstergedrag van de muizen. Het aantal eikels en muizen heeft wel invloed op de verstopstrategie. Hoe meer concurrentie (dus, meer muizen of juist minder eikels), hoe sneller en meer verspreid de zaden verstopt worden. De eikels profiteren daar van, want hoe beter ze verspreid worden des te groter hun overlevingskans.

Al veel meldingen van nesten eikenprocessierups
Hellingman, S. ; Kuppen, H. ; Vliet, A.J.H. van; Bron, W.A. ; Buijs, J. ; Jelsma, R. ; Jans, H. - \ 2014
Kenniscentrum Eikenprocessierups
quercus - plantenplagen - thaumetopoea processionea - rupsen - brandharen - observatie - verspreiding - gezondheidsgevaren - controle - plant pests - caterpillars - urticating hairs - observation - dispersal - health hazards - control
Van Noord- tot Zuid-Nederland zijn al de eerste nesten van de eikenprocessierups aangetroffen. Nog nooit eerder zijn er in mei al zo veel nesten gezien. Het aantal eikenprocessierupsen lijkt ook hoger te liggen dan in voorgaande jaren.
Quantifying and simulating movement of the predator carabid beetle Pterostichus melanarius in arable land
Allema, A.B. - \ 2014
Wageningen University. Promotor(en): Joop van Lenteren, co-promotor(en): Walter Rossing; Wopke van der Werf. - Wageningen : Wageningen University - ISBN 9789461739100 - 133
bouwland - insectenplagen - natuurlijke vijanden - roofinsecten - predatoren - pterostichus melanarius - verspreiding - beweging - diergedrag - kwantitatieve analyse - motiliteit - modelleren - methodologie - arable land - insect pests - natural enemies - predatory insects - predators - dispersal - movement - animal behaviour - quantitative analysis - motility - modeling - methodology

Keywords: landscape entomology, movement ecology, quantifying movement, population spread, habitat heterogeneity, motility, edge-behaviour, diffusion model, model selection, inverse modelling, Pterostichus melanarius, Carabidae, entomophagous arthropod

Biological control provided by entomophagous arthropods is an ecosystem service with the potential to reduce pesticide use in agriculture. The distribution of entomophagous arthropods and the associated ecosystem service over crop fields is affected by their dispersal capacity and landscape heterogeneity. Current knowledge on entomophagous arthropod distribution and movement patterns, in particular for soil dwelling predators, is insufficient to provide advice on how a production landscape should be re-arranged to maximally benefit from biological pest control. Movement has mainly been measured in single habitats rather than in habitat mosaics and as a consequence little information is available on behaviour at habitat interfaces, i.e. the border between two habitats.

This study contributes to insight into movement patterns of the entomophagous arthropod Pterostichus melanarius (Illiger) in an agricultural landscape as a knowledge basis for redesign of landscapes for natural pest control. Movement patterns were studied with video equipment in experimental arenas of 5 m2 and with mark-recapture at much larger scales in the field. Interpretation of the results was supported by diffusion models that accounted for habitat specific motility µ (L2 T−1), a measure for diffusion of a population in space and time, and preference behaviour at habitat interfaces.

Movement of carabids has mostly been quantified as movement rate, which cannot be used for scaling-up. Available information on movement rate of carabids was made available for scaling-up by calculating motility from published data and looking for patterns through meta-analysis of data from thirteen studies, including 55 records on twelve species. Beetles had on average a three times higher motility in arable land than in forest/hedgerow habitat. The meta-analysis did not identify consistent differences in motility at the individual species level, and a grouping of species according to gender or size did not demonstrate a significant gender or size effect.

A methodology to directly estimate motility from data using inverse modelling was evaluated on data of a mass mark-recapture field experiment in a single field of winter triticale (x Triticosecale Wittmack.). Inverse modelling yielded the same result as motility calculated from squared displacement distances. In the first case, motility was calculated as an average over motility of individuals, in the second case motility was estimated from a population density distribution fitted to the recapture data. The similarity in motility between these two very different approaches strengthens the confidence in motility as a suitable concept for quantifying dispersal rate of carabid beetles, and in inverse modelling as a method to retrieve movement parameters from observed patterns.

The effect of habitat heterogeneity on movement behaviour was studied for P. melanarius across adjacent fields of oilseed radish (Raphanus sativus) and rye (Secale cereale) in a mark-recapture experiment. The field study was complemented by observations on movement behaviour in the experimental arena. Motility was neither significantly different between the crop species in the field nor in the arena. Overall movement in the field was significantly affected by behaviour at the interface between the crops. Beetles moved more frequently from rye to oilseed radish than in the opposite direction. The arena data indicated greater frequency of habitat entry into oilseed radish as compared to rye. Analysis of video tracking data from the arena resulted in estimates of motility that, when scaled up were close to those obtained in the field. Thus, the studies at the smaller and larger scales gave qualitatively and quantitatively similar results.

The effect of habitat heterogeneity on within-season dispersal behaviour was further explored in an agricultural landscape mosaic comprising perennial strips and different crop species with distinct tillage management. Semi-natural grass margins were functionally different from the crop habitats. Motility was lower in margins than in crop habitats, and at the crop-margin interface more beetles moved towards the crop than to the margin. Margins thus effectively acted as barriers for dispersal. In the crop habitats motility differed between fields but no consistent relations were found with crop type, food availability or tillage. Based on the motility in crop habitats P. melanarius was predicted to disperse over a distance of about 100 – 160 m during a growing season in a landscape without semi-natural elements. Given this range little redistribution of beetles is expected between fields within a growing season, even more when fields are surrounded by grass margins or hedgerows, meaning that the success of biological control by this species is more dependent on field management affecting local population dynamics than on habitat heterogeneity.

This thesis has resulted in a methodological approach to quantify dispersal behaviour of ground-dwelling insects from mark-recapture data in heterogeneous environments using inverse modelling. The combination of models and data proved to be powerful for studying movement and contributes to the development of predictive dynamic models for population spread of entomophagous arthropods. These models for population spread may be used as part of multi-objective assessment of alternative landscape configurations to find spatial arrangements of land use that maximize the ecosystem service of biological control as part of a wider set of landscape functions.

Beheersing van plooipaddestoel in potplanten
Hofland-Zijlstra, J.D. ; Breeuwsma, S.J. - \ 2014
Bleiswijk : Wageningen UR Glastuinbouw
potplanten - schimmels - basidiomycota - bestrijdingsmethoden - gewasbescherming - alternatieve methoden - verspreiding - bedrijfshygiëne - tests - pot plants - fungi - control methods - plant protection - alternative methods - dispersal - industrial hygiene
In de teelt van potplanten kan overmatige groei optreden van de goudgele plooiparasol, Leucocoprinus birnbaumii . Ook andere Leucocoprinus soorten worden waargenomen in de teelt. Hygiëne is belangrijk om verspreiding via grondresten en water te voorkomen. Dit onderzoek richt zich op het ontwikkelen van alternatieve beheersmaatregelen.
Risk analysis of exotic fish species included in the Dutch Fisheries Act and their hybrids
Schiphouwer, M.E. ; Kessel, N. van; Matthews, J. ; Leuven, R.S.E.W. ; Koppel, S. ; Kranenbarg, J. ; Haenen, O.L.M. ; Lenders, H.J.R. ; Nagelkerke, L.A.J. ; Velde, G. van der; Crombaghs, B. ; Zollinger, R. - \ 2014
Nijmegen : Nederlands Expertise Centrum Exoten (Report 2013.068) - 207
vissen - fauna - verspreiding - risicobeheersing - invasieve exoten - inventarisaties - fishes - dispersal - risk management - invasive alien species - inventories
In dit rapport worden de risico’s geanalyseerd van exotische vissoorten die zijn opgenomen in de Visserijwet en hun hybriden. De volgende soorten en één specifieke hybride zijn in de analyse meegenomen: beekridder (Salvelinus alpinus); roofblei (Leuciscus aspius); karper (Cyprinus carpio); Amerikaanse hondsvis (Umbra pygmaea); graskarper (Ctenopharyngodon idella); hybride ‘kruiskarper’ (Cyprinus carpio X Carassius spp.); snoekbaars (Sander lucioperca); giebel (Carassius gibelio) en kleine marene (Coregonus albula). Hoewel zeeforel (Salmo trutta trutta) was opgenomen in de initiële selectie van exotische soorten, is in consensus met experts besloten deze soort als inheems te beschouwen. Op basis van dit rapport worden de volgende maatregelen aanbevolen: - Het uitzetten van exoten, met name karper, giebel, snoekbaars, graskarper en vruchtbare hybriden (kruiskarper), moet gestopt of gereguleerd worden om verdere verspreiding en nieuwe introducties te voorkomen. - Het screenen van nationale en international vistransporten en maatregelen te nemen om de verspreiding van ziekten en andere meeliftende exoten te voorkomen.
Het raadsel van Luttelgeest
Jansen, B. - \ 2013
Vakblad Natuur Bos Landschap 10 (2013)10. - ISSN 1572-7610 - p. 6 - 7.
wolven - fauna - migratie - verspreiding - opinies - noordoostpolder - wolves - migration - dispersal - opinions
'Niets was als het leek.’ Een betere manier om de gang van zaken rondom de wolf van Luttelgeest te beschrijven is er niet. Het begon al met de vindplaats. Nadat alle kranten hadden geschreven dat er in Luttelgeest een doodgereden, sterk op een wolf gelijkend dier was gevonden, meldde Omroep Flevoland dat het dier niet in Luttelgeest maar in Marknesse de geest had gegeven. Maar als het eenmaal in alle kranten heeft gestaan, krijg je dat niet meer veranderd, zodat het dier, als het eenmaal is opgezet, gewoon een bordje ‘De Wolf van Luttelgeest’ omgehangen zal krijgen.
Aanvullend onderzoek naar verspreidingsroutes en mogelijkheden voor beheersing vam PIAMV
Kock, M.J.D. de; Kok, B.J. ; Aanholt, J.T.M. van; Lemmers, M.E.C. ; Lommen, S.T.E. ; Pham, K.T.K. ; Hollinger, T.C. ; Boer, F.A. de; Slootweg, G. - \ 2013
Lisse : Praktijkonderzoek Plant & Omgeving BBF - 49
bloembollen - lelies - virusziekten - plantago asiatica mosaic virus - plantenvirussen - plantenziektebestrijding - methodologie - ziektepreventie - technieken - tests - verspreiding - controle - ornamental bulbs - lilies - viral diseases - plant viruses - plant disease control - methodology - disease prevention - techniques - dispersal - control
Sinds 2010 kampt de leliesector met een relatief nieuw virus, Plantago asiatica mosaic virus (PlAMV). Praktijkgericht onderzoek is destijds spoedig opgestart om kennis te verkrijgen over mogelijke infectie- en besmettingsroutes en om mogelijkheden voor beheersing van dit virus te onderzoeken. Vijf onderzoeksvragen stonden centraal in dit onderzoek. Naast antwoord op deze vragen, heeft het onderzoek ook aanvullende informatie over PlAMV en lelie opgeleverd. Dit rapport beschrijft onderzoek dat in de periode zomer 2011 t/m zomer 2012 is uitgevoerd
Phytophthora-problematiek : inventarisatie van nieuwe Phytophthorasoorten in de teelt van boomkwekerijgewassen, in planten, grond en water
Kuik, A.J. van - \ 2013
Lisse : Praktijkonderzoek Plant & Omgeving, Business Unit Bloembollen, Boomkwekerij & Fruit - 37
boomkwekerijen - houtachtige planten als sierplanten - phytophthora - plantenziekteverwekkende schimmels - verspreiding - klimaatverandering - risicofactoren - inventarisaties - monitoring - forest nurseries - ornamental woody plants - plant pathogenic fungi - dispersal - climatic change - risk factors - inventories
Wortelrot en stambasisrot zijn een toenemend probleem in diverse teelten. Het inzetten van (dure) gewasbeschermingsmiddelen kan wel uitbreiding van Phytophthora tegengaan, maar kan eenmaal zieke planten niet genezen. Een bijkomend probleem is dat er steeds vaker, tot nu toe, onbekende Phytophthora-soorten worden gevonden. Ook internationaal worden problemen met Phytophthora gemeld. De afgelopen jaren kenmerken de zomers zich door periodes met hevige regenval. Deze omstandigheden zijn zeer gunstig voor uitbreiding van de waterminnende pseudoschimmel Phytophthora. Voorspeld wordt dat in de komende jaren Nederland natter wordt. De voorspellingen wijzen dus uit dat we rekening moeten houden met een groter risico op verspreiding van en problemen met Phytophthora, zowel in de volle grond als in de containerteelt. Het doel van dit project is het inventariseren van welke nieuwe Phytophthora-soorten er voorkomen en een inschatting te maken van de risico’s voor de boomkwekerij.
Oesterherpesvirus OsHV-1 µvar in de Waddenzee
Gittenberger, A. ; Engelsma, M.Y. - \ 2013
Leiden : GiMaRIS (GiMaRIS rapport 2013_04) - 10
oesters - visziekten - herpestes - inventarisaties - waddenzee - verspreiding - oysters - fish diseases - inventories - wadden sea - dispersal
Oesterherpesvirus OsHV-1 μvar werd voor het eerst in Nederland in 2010 in de Zeeuwse Delta ontdekt, en blijkt nu ook in de Waddenzee aanwezig te zijn. Het oesterherpesvirus OsHV-1 μvar is verantwoordelijk geweest voor een sterk verhoogde mortaliteit onder Japanse oesters langs de Franse, Engelse en Ierse kusten sinds 2008. Sindsdien worden de lidstaten vanuit EU verband geadviseerd maatregelen te nemen om de verdere verspreiding van dit virus tegen te gaan. Het virus kan zich onder meer verspreiden door verplaatsingen van schelpdieren, mee te liften met schepen waar oesters op groeien en via besmette oesterlarven die zich met de zeestromingen mee verspreiden.
Verspreiding van komkommerbontvirus (CGMMV) door vogels
Stijger, I. ; Hamelink, R. ; Ludeking, D.J.W. - \ 2012
Bleiswijk : Wageningen UR Glastuinbouw (Rapporten WUR GTB 1213) - 15
komkommerbontvirus - verspreiding - preventie - vogels - vectoren - komkommers - cucumis sativus - kassen - glastuinbouw - nederland - cucumber green mottle mosaic virus - dispersal - prevention - birds - vectors - cucumbers - greenhouses - greenhouse horticulture - netherlands
Het komkommerbontvirus is een zeer persistent virus. De afgelopen jaren heeft het zich uitgebreid naar meerdere bedrijven. Door komkommertelers worden veel verschillende maatregelen op het gebied van hygiëne doorgevoerd om het virus uit de kas te houden of om verspreiding te voorkomen. Ondanks deze maatregelen komt het virus toch soms in ongrijpbare patronen voor in de kas. In een onderzoek is nagegaan of vogels een vector kunnen zijn voor het virus. Vogels worden waargenomen in kassen en kunnen gemakkelijk door de luchtramen in en uit de kas vliegen. In het onderzoek konden ze de proefkas niet uit omdat de ramen waren afgegaasd. In deze kas met virus geïnfecteerde planten en gezonde komkommerplanten is vastgesteld dat vogels komkommerbontvirus kunnen verspreiden. In het onderzoek bleek dit al mogelijk 23 dagen nadat gezonde vogels in de kas waren losgelaten. Telers zullen dus alert moeten zijn op het invliegen van vogels. Aan de buitenkant van een vogel is niet te zien of deze virus bij zich heeft. Indien er in de buurt ook komkommers worden geteeld en bekend is dat daar virus in voorkomt dan moeten vogels wel degelijk tot mogelijke verspreiders worden gerekend
The possible role of honey bees in the spread of pollen from field trials
Kleinjans, H.A.W. ; Keulen, S.J. van; Blacquière, T. ; Booij, C.J.H. ; Hok-A-Hin, C.H. ; Cornelissen, A.C.M. ; Dooremalen, C. van - \ 2012
Utrecht : Ameco Environmental Services & Plant Research International (bees@wur) - 102
honingbijen - apidae - stuifmeel - spreiding - verspreiding - experimenteel veldonderzoek - transgene planten - wilde verwanten - hybridisatie - risicoschatting - nederland - honey bees - pollen - spread - dispersal - field experimentation - transgenic plants - wild relatives - hybridization - risk assessment - netherlands
Honey bees are important pollinators in agricultural crops, home gardens, orchards and wildlife habitats. As they fly from flower to flower in search of nectar and pollen, they transfer pollen from plant to plant, thus fertilizing the plants and enabling them to bear fruit. In light of this, honey bees could be a factor in spreading pollen grains derived from genetically modified (GM) plants in field trials. The extent to which pollen dispersal occurs and the distances achieved depends on many factors. Knowledge of these factors may be important for (future) risk assessments of GM plants. An overview of relevant information concerning the relationship between honey bees and pollen is presented, based on a literature survey, a database of pollen composition of Dutch honeys and a concise laboratory experiment.
Exotische rivierkreeften: opvallende soorten in Nederlandse watergangen
Koese, B. ; Verdonschot, R.C.M. ; Vos, J. - \ 2012
Dierplagen informatie 15 (2012)2. - ISSN 1388-137X - p. 19 - 21.
rivierkreeft - geïntroduceerde soorten - verspreiding - invasieve exoten - zoetwaterecologie - nadelige gevolgen - crayfish - introduced species - dispersal - invasive alien species - freshwater ecology - adverse effects
Sinds jaar en dag leven er rivierkreeften in de Nederlandse oppervlaktewateren. De laatste jaren zijn ze echter veel vaker in het nieuws dan daarvoor. Dit komt door de opkomst van een aantal opvallende nieuwkomers. Inmiddels staat de teller op tien soorten rivierkreeften, waaronder één inheemse soort. De inheemse rivierkreeft is nog maar op één plek in Nederland te vinden, in de omgeving van Arnhem. Van de negen exoten hebben er zes zich inmiddels in Nederland gevestigd. Het gedrag lijkt per soort te verschillen. Daarmee varieert ook de invloed die de soorten hebben op het ecosysteem en de schade die ze kunnen aanbrengen door bijvoorbeeld graafgedrag.
Salicornia pusilla Woods (eenbloemige zeekraal) na 25 jaar weer aangetroffen in Nederland
Moorsel, R. van; Janssen, J.A.M. ; Zonderland, A. - \ 2012
Gorteria 35 (2012)6. - ISSN 0017-2294 - p. 226 - 230.
salicornia - flora - vegetatietypen - verspreiding - aquatische ecologie - nederlandse waddeneilanden - friesland - vegetation types - dispersal - aquatic ecology - dutch wadden islands
Salicornia Pusilla Woods is aangetroffen in verscheidene kilometerhokken op de Boschplaat Terschelling. Het areaal van deze soort is beperkt tot Noordwest-Europa (Ierland, Groot-Britannië, Nederland, België en Noordwest-Frankrijk). In dit artikel worden eerdere vondsten van deze soort kort gememoreerd. De verschillen met de twee andere Nederlandse Zeekraal-soorten worden besproken, waarbij ook wordt ingegaan op de wijze waarop zaden van S. pusilla worden verspreid. Op 25 september 2011 gemaakte vegetatieopnamen laten zien dat de begroeiing gerekend kan worden tot het Puccinellion maritimae
Speuren naar sporen van Sclerotinia sclerotiorum in de lucht
Lamers, J.G. ; Wander, J.G.N. ; Russchen, H.J. - \ 2012 2012 (2012)6 april.
sclerotinia sclerotiorum - verspreiding - ascosporen - luchtsporen - sporenverspreiding - plantenziekteverwekkende schimmels - akkerbouw - dispersal - ascospores - air spora - spore dispersal - plant pathogenic fungi - arable farming
In 2011 hebben Productschap Akkerbouw en Productschap Tuinbouw onderzoek gefinancierd om te achterhalen of de sporendruk van Sclerotinia op een perceel afkomstig is van het eigen perceel of van naburige percelen. Dit is van belang om te achterhalen of teeltmaatregelen die gericht zijn op het tegengaan van sporenvorming op het eigen perceel perspectief kunnen hebben. In het eerste jaar van het onderzoek zijn er aanwijzingen verkregen dat ascosporen in grote mate in de lucht op gewashoogte aanwezig kunnen zijn zonder dat er duidelijk paddenstoelen in de omgeving aanwezig zijn. Afhankelijk van de situatie lijken er veel ascosporen van buiten het perceel te kunnen komen. Daarentegen zijn er ook situaties gevonden, waarbij de hoeveelheid ascosporen gekoppeld leek te zijn aan een bepaald perceel, ook al konden er geen paddenstoelen worden gevonden. Eerder hadden deze er wel gestaan.
Check title to add to marked list
<< previous | next >>

Show 20 50 100 records per page

Please log in to use this service. Login as Wageningen University & Research user or guest user in upper right hand corner of this page.