Staff Publications

Staff Publications

  • external user (warningwarning)
  • Log in as
  • language uk
  • About

    'Staff publications' is the digital repository of Wageningen University & Research

    'Staff publications' contains references to publications authored by Wageningen University staff from 1976 onward.

    Publications authored by the staff of the Research Institutes are available from 1995 onwards.

    Full text documents are added when available. The database is updated daily and currently holds about 240,000 items, of which 72,000 in open access.

    We have a manual that explains all the features 

Current refinement(s):

Records 1 - 20 / 70

  • help
  • print

    Print search results

  • export

    Export search results

  • alert
    We will mail you new results for this query: keywords==elisa
Check title to add to marked list
The neurotoxin BMAA in aquatic systems : analysis, occurrence and effects
Faassen, E.J. - \ 2016
Wageningen University. Promotor(en): Marten Scheffer, co-promotor(en): Miguel Lurling. - Wageningen : Wageningen University - ISBN 9789462577855 - 194
cum laude - neurotoxins - aquatic environment - urban areas - effects - environmental impact - daphnia magna - elisa - water quality - analytical methods - aquatic ecology - neurotoxinen - aquatisch milieu - stedelijke gebieden - effecten - milieueffect - daphnia magna - elisa - waterkwaliteit - analytische methoden - aquatische ecologie

Eutrophication is a major water quality issue and in many aquatic systems, it leads to the proliferation of toxic phytoplankton species. The neurotoxin β-N-methylamino-L-alanine (BMAA) is one of the compounds that can be present in phytoplankton. BMAA has been suggested to play a role in the neurodegenerative diseases Alzheimer’s disease, Parkinson’s disease and amyotrophic lateral sclerosis, although this hypothesis still needs to be confirmed. It is expected that the main human exposure pathways to BMAA are through direct contact with BMAA containing phytoplankton and through ingestion of BMAA contaminated food, such as fish and shellfish. However, reports on the occurrence of BMAA in aquatic systems have been conflicting and the cause of these reported differences was heavily debated. The use of different analytical methods seems to play a crucial role in the observed discrepancies, but initially, there was little consensus on which method produced most reliable results. The objectives of the work presented in this thesis therefore were to find out what has caused the differences in published results on BMAA concentrations, and to identify and produce reliable data on the presence of BMAA in aquatic systems. In addition, I aimed to determine the effect of BMAA exposure on a key species in many freshwater ecosystems, the grazer Daphnia magna.

The performances of different analytical techniques were compared, and LC-MS/MS analysis, either preceded by derivatisation or not, was found to produce most reliable results. LC-FLD and ELISA should not be used for BMAA analysis, as both methods risk misidentifying BMAA or overestimating its concentrations due to their low selectivity. When reviewing literature on the presence of BMAA in aquatic systems, it was found that the observed discrepancies in results could be explained by the use of unselective analytical methods in some studies, and by severe reporting deficiencies in others. When only studies that used appropriate analytical techniques and that correctly reported their work were taken into account, it was shown that BMAA could be present in phytoplankton and higher aquatic organisms, in concentrations of µg/g dry weight or lower. These results are in agreement with our findings of BMAA in cyanobacterial scums from Dutch urban waters. In a 2008 screening, BMAA was found to be present in 9 out of 21 analysed cyanobacterial scums, at concentrations ranging from 4 to 42 µg/g dry weight. When this screening was repeated 8 years later with 52 similar samples, BMAA was detected below the quantification limit in one sample and quantified in another sample at 0.6 µg/g dry weight.

In order to perform the work presented in this thesis, sensitive and selective analytical methods, mostly based on LC-MS/MS analysis without derivatisation, were developed. This resulted in a standard operating procedure for the underivatised LC-MS/MS analysis of BMAA in cyanobacteria. Also, a CYANOCOST initiated workshop was given, in which a group of scientists from 17 independent laboratories evaluated LC-MS/MS based methods in different matrices. A bound BMAA from found in the supernatant was the most abundant fraction in the positive samples that were tested: cycad seed, seafood and exposed D. magna. In addition, it was found that the deuterated internal standard used for quantification was not a good indicator for the release of BMAA from bound forms, resulting in unprecise quantification of total BMAA.

BMAA was found to reduce survival, somatic growth, reproduction and population growth in D. magna. Animals did not adapt to BMAA exposure: exposed animals born from exposed mothers had a lower brood viability and neonate weight than animals exposed to BMAA, but born from unexposed mothers. In addition, D. magna was shown to take up BMAA from the growth medium and to transfer it to its offspring. D. magna therefore might be an important vector for BMAA transfer along the pelagic food chain, but whether BMAA plays a role in preventing zooplankton from controlling cyanobacterial blooms needs further investigation.

Although BMAA research has much progressed between the start of this thesis’ work and its completion, some important questions still require an answer. Most urgently, it should be determined whether BMAA is indeed involved in the neurological diseases mentioned above, and if so, which doses trigger the onset of these diseases. Human exposure pathways should then be more systematically quantified, and it might be prudent to investigate if the occurrence of BMAA is restricted to aquatic systems, or whether sources from terrestrial systems contribute to BMAA exposure as well.

Label free targeted detection and quantification of celiac disease immunogenic epitopes by mass spectrometry
Broeck, H.C. van den; Cordewener, J.H.G. ; Nessen, M.A. ; America, A.H.P. ; Meer, I.M. van der - \ 2015
Journal of Chromatography. A, Including electrophoresis and other separation methods 1391 (2015). - ISSN 0021-9673 - p. 60 - 71.
simulated gastrointestinal digestion - gliadin gene family - t-cell epitopes - wheat-varieties - gluten peptides - processed foods - next-generation - proteins - extraction - elisa
Celiac disease (CD) is a food-related disease caused by certain gluten peptides containing T-cell stimulating epitopes from wheat, rye, and barley. CD-patients have to maintain a gluten-free diet and are therefore dependent on reliable testing and labeling of gluten-free products. So far, the R5-ELISA is the approved method to detect if food products can be labeled gluten-free. Because the R5-ELISA detects gluten in general, there is a demand for an improved detection method that quantifies specifically CD-epitopes. Therefore, we developed a new method for detection and quantification of CD-epitopes, based on liquid chromatography (LC) coupled to mass spectrometry (MS) in multiple reaction monitoring (MRM) mode. This method enables targeted label free comparative analysis of the gluten proteins present in different wheat varieties and species, and in wheat-based food products. We have tested our method by analyzing several wheat varieties that vary in CD-epitope content, as was shown before using immunoblotting and specific monoclonal antibodies. The results showed that a modern bread wheat variety Toronto contained the highest amounts of CD immunogenic peptides compared with the older bread wheat variety Minaret and the tetraploid wheat variety Dibillik Sinde. Our developed method can detect quantitatively and simultaneously multiple specific CD-epitopes in a high throughput manner.
No significant differences in the breadth of the foot-and-mouth disease serotype A vaccine induced antibody responses in cattle, using different antigens, mixed antigens and different toutes of administration
Tekleghiorghis, T. ; Weerdmeester, K. ; Hemert-Kluitenberg, F. ; Moormann, R.J.M. ; Dekker, A. - \ 2014
Vaccine 32 (2014)41. - ISSN 0264-410X - p. 5330 - 5336.
aluminum hydroxide gel - emergency vaccination - immune-responses - cross-protection - fmd vaccines - virus - elisa - potency - tests - challenge
Inactivated whole virus foot-and-mouth disease (FMD) vaccines are used worldwide for protection against FMD, but not all vaccines induce protection against all genetic variants of the same FMD virus serotype. The aim of this study is to investigate whether the “breadth” of the antibody response against different strains of the same FMD virus serotype in cattle could be improved by using a different adjuvant, a mix of antigens and/or different routes of administration. To this end, six groups of five cattle were vaccinated with different FMD virus serotype A strain vaccines formulated with Montanide ISA 206 VG adjuvant. Antibody responses for homologous and heterologous cross-reactivity against a panel of 10 different FMD virus serotype A strains were tested by a liquid-phase blocking ELISA. Results of cattle vaccinated with ISA 206 VG adjuvanted vaccine were compared with results obtained in a previous study using aluminium hydroxide-saponin adjuvant. No significant effect of adjuvant on the breadth of the antibody response was observed, neither for mixing of antigens nor for the route of administration (subcutaneous vs. intradermal). Comparison of antigen payload, however, increased both homologous and heterologous titres; a 10-fold higher antigen dose resulted in approximately four times higher titres against all tested strains. Our study shows that breadth of the antibody response depends mainly on the vaccine strain; we therefore propose that, for vaccine preparation, only FMD virus strains are selected that, among other important characteristics, will induce a wide antibody response to different field strains.
LUMINEX®: fast fluorescent detection : multiplex detection for the agricultural and food industries
Bergervoet, J.H.W. ; Currie, H.T. - \ 2014
precisielandbouw - teeltsystemen - gewasbescherming - voedselgewassen - detectie - enzymimmunoassay - elisa - immunoassay - voedselveiligheid - fluorescentie - precision agriculture - cropping systems - plant protection - food crops - detection - enzyme immunoassay - food safety - fluorescence
Luminex®: Detection of mycotoxins, pathogenic fungi, proteins, DNA/RNA
Machinale detectie van tulpenvirus in het open veld 2013 : Geautomatiseerde (machinale) detectie van TBV in volveldexperimenten met tulp in 2013
Baltissen, A.H.M.C. ; Polder, G. ; Doorn, J. van; Heijden, H.J.W.M. van der - \ 2014
Lisse : Praktijkonderzoek Plant & Omgeving BBF - 37
virusziekten - tulpen - tulpenmozaïekvirus (tulip mosaic virus) - gewasbescherming - proefvelden - elisa - vollegrondsteelt - bloembollen - viral diseases - tulips - tulip mosaic virus - plant protection - experimental plots - outdoor cropping - ornamental bulbs
Tulpenmoza¿ekvirus (TBV) in tulp veroorzaakt veel schade in de teelt. Om virusverspreiding door bladluizen te voorkomen moet de teler in een korte periode deze bronnen van infectie verwijderen. Een tijdrovende bezigheid, die ook specifieke deskundigheid vergt. Verder bespaart dit verwijderen ook het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen om de luizen te bestrijden. Echter, experts die dit kunnen zijn schaars. Om het gebrek aan goede ziekzoekers te compenseren, werkt Wageningen UR samen met een groep tulpentelers aan een oplossing. Gerobotiseerd ziekzoeken moet in een vroeg stadium symptomen van ziekten (TBV) in het gewas (in dit geval tulp) kunnen herkennen. Het streven is dat dit minimaal even goed gebeurt als door de experts.
Comparison of test methodologies for foot-and-mouth disease virus serotype A vaccine matching
Tekleghiorghis, T. ; Weerdmeester, K. ; Hemert-Kluitenberg, F. van; Moormann, R.J.M. ; Dekker, A. - \ 2014
Clinical and Vaccine Immunology 21 (2014)5. - ISSN 1556-6811 - p. 674 - 683.
binary ethylenimine - protection - potency - antibodies - cattle - elisa - variability - challenge - evolution - selection
Vaccination has been one of the most important interventions in disease prevention and control. The impact of vaccination largely depends on the quality and suitability of the chosen vaccine. To determine the suitability of a vaccine strain, antigenic matching is usually studied by in vitro analysis. In this study, we performed three in vitro test methods to determine which one gives the lowest variability and the highest discriminatory capacity. Binary ethylenimine inactivated vaccines, prepared from 10 different foot-and-mouth disease (FMD) virus serotype A strains, were used to vaccinate cattle (5 animals for each strain). The antibody titers in blood serum samples 3 weeks postvaccination (w.p.v.) were determined by a virus neutralization test, neutralization index test, and liquid-phase blocking enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA). The titers were then used to calculate relationship coefficient (r1) values. These r1 values were compared to the genetic lineage using receiver operating characteristic (ROC) analysis. In the two neutralization test methods, the median titers observed against the test strains differed considerably, and the sera of the vaccinated animals did not always show the highest titers against their respective homologous virus strains. When the titers were corrected for test strain effect (scaling), the variability (standard error of the mean per vaccinated group) increased because the results were on a different scale, but the discriminatory capacity improved. An ROC analysis of the r1 value calculated on both observed and scaled titers showed that only r1 values of the liquid-phase blocking ELISA gave a consistent statistically significant result. Under the conditions of the present study, the liquid-phase blocking ELISA showed less variation and still had a higher discriminatory capacity than the other tests.
Samen een practicum immunologie ontwerpen
Versluis, K. ; Savelkoul, H.F.J. - \ 2014
Bionieuws 24 (2014)9. - ISSN 0924-7734 - p. 14 - 14.
onderwijsmethoden - lesmaterialen - laboratoriummethoden - proeven - immunologie - elisa - docenten - voortgezet onderwijs - teaching methods - teaching materials - laboratory methods - trials - immunology - teachers - secondary education
Een ontwikkelteam van docenten werkt samen met immunologen van Wageningen Universiteit aan een lessenserie. Hoogleraar Savelkoul: "Ik kan in een dag een Elisa-expert van je maken". Het project wordt begeleid door Arjen Nawijn, leraar STOAS.
Danish designs on the control of bovine paratuberculosis
Bakker, D. - \ 2013
The Veterinary Journal 198 (2013)2. - ISSN 1090-0233 - p. 311 - 312.
avium subsp paratuberculosis - bulk-tank milk - infection - cattle - elisa
Begrijpen en bestrijden van bodemgebonden verspreiding van PIAMV en TVX
Kock, M.J.D. de; Slootweg, G. ; Aanholt, J.T.M. van; Lemmers, M.E.C. ; Pham, K.T.K. ; Dees, R.H.L. ; Boer, F.A. de; Hollinger, T.C. - \ 2013
Lisse : Praktijkonderzoek Plant & Omgeving, Business Unit Bloembollen, Boomkwekerij & Fruit - 73
bloembollen - lelies - gewasbescherming - elisa - plantago asiatica mosaic virus - tulpenvirus x - detectie - plantenvirussen - ornamental bulbs - lilies - plant protection - tulip virus x - detection - plant viruses
De leliebranche wordt geconfronteerd met een zeer besmettelijk virus dat een grote bedreiging is voor de gehele leliesector, het Plantago asiatica mosaic virus (PlAMV). Naast PlAMV is enkele jaren geleden een vergelijkbaar virus in lelie aangetroffen, het Tulpenvirus X (TVX). De besmettelijkheid van TVX lijkt bij lelie vergelijkbaar groot te zijn als de besmettelijkheid van PlAMV. Het is er alles aan gelegen om de verspreidingsroutes volledig in beeld te hebben om doeltreffende maatregelen te kunnen nemen om verdere verspreiding van het virus in de leliesector te voorkomen. Het onderzoek beschreven in dit rapport is een voortzetting van onderzoek aan PlAMV en TVX dat sinds 2010 wordt uitgevoerd. Er is uitgebreide ervaring opgebouwd met de mogelijkheden die ELISA- en PCR-toetsen kunnen bieden bij onderzoek, maar vooral ook voor de kwaliteitsbewaking van teeltmateriaal. Omdat de verspreidingsroutes complex zijn, is het belangrijk te weten wat de mogelijkheden en beperkingen zijn van bepaalde bemonsteringsmomenten en monstertype. Hoofdstuk 2 beschrijft de voordelen en beperkingen van de verschillende toetsmethoden en bemonsteringstypes. Daarnaast wordt uitleg gegeven over de interpretatie van toetsresultaten. Bij lelie kan infectie met PlAMV schadelijke symptomen veroorzaken. PlAMV kan daarentegen ook symptoomloos voorkomen. In Hoofdstuk 3 wordt beschreven dat symptomatische en symptoomloze infecties door hetzelfde PlAMV-virus wordt veroorzaakt. Er is slechts één type PlAMV in de Nederlandse lelieteelt aanwezig. Dit is belangrijke informatie met betrekking tot het gebruik van toetsmethoden voor kwaliteitsbewaking. Wanneer genetische variatie aanwezig zou zijn, dan zouden de toetsen daarop mogelijk aangepast moeten worden. Infectie met TVX bij lelie worden veroorzaakt door een TVX-stam die op kleine genetische details afwijkt van het TVX dat bij tulp infectie kan veroorzaken. Er zijn geen aanwijzingen dat tulp zelf de infectiebron is geweest voor TVX-infecties bij lelie. Het is momenteel de hypothese dat de tulpenstam van TVX vanuit tulp in een alternatieve waardplant terecht is gekomen. In deze alternatieve waardplant is TVX veranderd in de vorm die uiteindelijk bij lelie infecties kan veroorzaken. Dompelen van intacte bollen in een bad waarin PlAMV aanwezig was, resulteerde in vergelijkbare virusinfecties als bij dompeling van bollen waarvan de wortels waren afgeknipt. De bollen waren in dit geval slechts drie minuten gedompeld. Er hoeft dus geen verwonding aanwezig te zijn om infectie mogelijk te maken. Bij heftiger verwonding trad meer infectie op. Afspoelen van gespoelde of ontsmette bollen met schoon water kan resulteren in minder infectie, maar dit is niet altijd het geval (Hoofdstuk 4). Voorkomen van verwonding en aandacht voor wondherstel voor het dompelen is daarom zeker relevant. Tevens moeten lelie verwerkende bedrijven achteraan in de keten er rekening mee houden dat ook tijdens hun werkzaamheden met leliebollen kruisbesmetting en infectie bij partijen kan plaatsvinden wanneer zij gebruik maken van virusbesmet spoelwater of dompelbaden besmet met virus. Inpakbedrijven en exporteurs zijn daarom net zo verantwoordelijk voor een virusvrij eindproduct als veredeling en bollentelers. PlAMV en TVX zijn vrij hardnekkige virussen die buiten de plant langere tijd besmettelijk blijven. Bedrijfshygiëne is dan extra belangrijk om verspreiding binnen en tussen partijen te voorkomen. In Hoofdstuk 11 worden tips voor bedrijfshygiëne uitgebreid toegelicht. Vuil en plantenresten wegspoelen met (warm) water en eventueel zeep gebruiken om aankoeken van vuiligheid te voorkomen zijn het belangrijkst en het meest effectief. Middelen met virucide werking kunnen eventueel ingezet worden om achtergebleven virusdeeltjes alsnog te inactiveren. Er zijn middelen geïdentificeerd met voldoende virucide activiteit, maar alleen voor Virkon S is een toepassing in bedrijfsruimtes geregistreerd (Hoofdstuk 5). Er zijn tevens middelen geïdentificeerd die ook voldoende en snelle virucide activiteit hebben voor inactivatie van virus aanwezig in dompelbaden of spoelwater. Echter, voor geen van deze middelen is toepassing geregistreerd. Aanwezigheid van virusdeeltjes in de bodem of in virusbesmette gewasresten kunnen tijdens een nieuwe teelt tot infectie leiden. In Hoofdstuk 6 zijn de risico’s beschreven bij hergebruik van een perceel waar de voorafgaande lelieteelt besmet was met PlAMV of TVX. In de meeste gevallen treedt infectie vanuit het perceel op. De waargenomen percentages zijn niet erg hoog (0-8%), maar een virusvrij aangeplante partij is dan niet meer virusvrij. Tijdens diverse teeltprocessen tot aan de broei kunnen deze beperkte besmettingen via diverse risicovolle handelingen in een partij uitgroeien tot veel hogere percentages. Tijdens het onderzoek naar hergebruik van grond afkomstig van virusbesmette lelieteelt werd duidelijk dat de waardplantenreeks van PlAMV en TVX veel breder is. Een groot aantal onkruiden en groenbemesters zijn waardplant (Hoofdstuk 9). In relatie tot lelie worden in deze alternatieve waardplanten lagere virusconcentraties aangetroffen. Het is momenteel onduidelijk welke rol deze onkruiden en groenbemesters spelen bij de instandhouding van virusreservoirs in de bodem. Aanwezigheid van virusdeeltjes in de bodem of in virusbesmette gewasresten kunnen tijdens een nieuwe teelt tot infectie leiden. Stomen van de grond is toepasbaar bij kasteelt. Voor een goede inactivatie van virus in de grond is het belangrijk dat alle grond voldoende lang voldoende heet is geweest (Hoofdstuk 5). Het werken met dataloggers voor temperatuurregistraties is daarom zeker aan te bevelen. Er is tevens een methode ontwikkeld waarmee met ingegraven viruscapsules op een meer biologische wijze de inactivatie van PlAMV of TVX bestudeerd kan worden. Er zijn geen middelen met virucide activiteit bekend die toegepast kunnen worden in de bodem. Een chemische afdoding is daarom niet mogelijk. Omdat er geen vector betrokken is bij de bodemgebonden virusverspreiding hebben nematiciden of fungiciden geen effect op virusreservoirs in de bodem. Een gezond bodemleven en snelle vertering van plantresten heeft daarentegen zeker wel een functionele bijdrage in een effectieve vermindering van virus in de bodem. Natte grondontsmetting of toepassing van bodemfungiciden zou daarom misschien juist wel eens averechts kunnen werken bij het bestrijden van virusreservoirs in de bodem. De verspreiding van PlAMV en TVX is complex, de beheersing van dit virus nog complexer. Dit project heeft de sector een paar stappen verder gebracht in het begrijpen van de ervaringen met deze twee virussen. Tevens wordt steeds beter begrepen op welke wijze virusinfectie voorkomen kan worden. Op basis van de laatste inzichten zijn de maatregelen waarmee infectie en verspreiding van PlAMV en TVX voorkomen of beperkt kunnen worden geactualiseerd. Het inzichtelijk maken van de aanwezige besmettingen in partijen door middel van toetsen is van groot belang om de risico’s op infectie en verspreiding in te schatten. Immers, bij afwezigheid van virus, is er ook geen risico dat virusinfectie kan optreden. De praktijkadviezen in combinatie met een planmatige beoordeling van de kwaliteit door middel van toetsen heeft geresulteerd in de Kwaliteitssysteem Lelie 2.0, een resultaat van collectieve samenwerking binnen de Nederlandse leliesector.
Juiste moment bladbemonstering cruciaal voor nauwkeurige toetsuitslag
Kock, M.J.D. de - \ 2013
BloembollenVisie 2013 (2013)274. - ISSN 1571-5558 - p. 24 - 25.
lelies - bloembollen - virussen - timing - bemonsteren - methodologie - elisa - lilies - ornamental bulbs - viruses - sampling - methodology
Sinds dit jaar worden bladmonsters van lelie bij de BKD met de Elisa-methode standaard op vier virussen getoetst. Het is belangrijk om een nauwkeurige toetsuitslag te krijgen, omdat dit resultaat wordt gebruikt voor partijbeheer, teeltplanning, bepalen van de gewasbeschermingsstrategie, handel en export. Dit artikel geeft aan de hand van de verspreidingsroutes van de vier virussen en de invloed van het virus op de plant het meest geschikte moment van bemonsteren. Daarnaast beantwoordt de BKD een aantal veel gestelde ragen over dit onderwerp.
Culicoides obsoletus allergens for diagnosis of insect bite hypersensitivity in horses
Meide, N.M.A. van der - \ 2013
Wageningen University. Promotor(en): Huub Savelkoul, co-promotor(en): Edwin Tijhaar. - S.l. : s.n. - ISBN 9789461736697 - 228
paarden - equus - culicoides obsoletus - insectenbeten - allergenen - overgevoeligheid - allergieën - cytokinen - diagnose - elisa - vectoren, ziekten - immunologie - horses - equus - culicoides obsoletus - insect bites - allergens - hypersensitivity - allergies - cytokines - diagnosis - elisa - disease vectors - immunology

AInsect Bite Hypersensitivity (IBH) is the most common skin allergy in horses and involves a Type I (IgE mediated) hypersensitivity reaction against bites of insects, mainly of the Culicoides species. Welfare of affected horses is seriously reduced and no fully curative treatment is yet available. Furthermore, current diagnostic tests are unreliable because of their low sensitivity and specificity. Aim of our research was to increase the understanding of immunological aspects of IBH, with special attention to improving diagnosis by the characterization and production of recombinant allergens.

Whole body extracts (WBE) of three Culicoides species: C. obsoletus C. nubeculosus and C. sonorensis were evaluated for their applicability for diagnosis of IBH in horses in The Netherlands. They were tested for IgE binding by ELISA and Western blotting and for their capacity to degranulate basophils in a histamine release test. For all tests, best results were obtained with C. obsoletus. The ELISA was further evaluated using C. obsoletus extract on approximately 200 IBH affected and healthy horses, which demonstrated high test sensitivity and specificity. C. obsoletus-specific IgE serum levels were found to be the same in the IBH season and off season, suggesting that the test can be used to diagnose horses in winter when clincial symptoms are absent.

Since C. obsoletus was found to be the most important species for diagnosis of IBH in The Netherlands, mRNA of this Culicoides species was sequenced and assembled to create a transcriptome. Using the sequences from in literature described allergens from C. nubeculosus and C. sonorensis, similarity searches were performed on this transcriptome,. This resulted in the identification of seven allergens from C. obsoletus. These allergens were cloned and expressed as recombinant proteins in E. coli and named Cul o 1 – Cul o 7. The frequency of positive test results by ELISA within IBH affected horses ranged from 38 % to 67 %. The capability of the allergens to induce Type I hypersensitivity reaction in IBH affected horses was demonstrated by an intradermal test.

The applicability of the 7 C. obsoletus derived recombinant allergens was further evaluated and compared with C. obsoletus WBE in an IgE ELISA using a large number of horses.The highest test accuracy was obtained with WBE, followed by Cul o 2, 3 and 5. Two ELISA’s with a combination of recombinant allergens, combi-1 (Cul o 3, 5 and 7) and combi-2 (Cul o 1, 2, 5 and 7) were additionally performed and both resulted in high test accuracies close to that obtained with WBE. Both combi-1 and combi-2 resulted in a lower test sensitivity with samples collected in winter compared to samples collected in IBH season, but most IBH affected horses could still also be correctly diagnosed in winter.

The association between several factors and IgE levels against C. obsoletus whole body extract and the 7 recombinant allergens was quantified. Furthermore, the relation between IgE levels and severity of symptoms was examined. Severity of symptoms and IgE levels against several C. obsoletus allergens were found to be related. Factors that were found to be associated with IgE levels were: breed, age, month of scoring, interaction between IBH status and month of scoring, degree of itchiness and number of seasons horses were affected with IBH.

The general discussion discussed the prospects to use the produced recombinant allergens for immunotherapy treatment of IBH affected horses. The panel of all 7 recombinant allergens allows to determine for which exact components of C. obsoletus the IBH horses are allergic (“component resolved diagnosis”). This will enable a tailor made composition of (recombinant) allergens for use in immunotherapy.

Factsheet Bepaling PlAMV-status via een opplantmonster
Praktijkonderzoek Plant & Omgeving, - \ 2012
sierteelt - bloembollen - elisa - immunologische technieken - bemonsteren - kwaliteit - gewasbescherming - lelies - ornamental horticulture - ornamental bulbs - immunological techniques - sampling - quality - plant protection - lilies
Deze factsheet geeft achtergrondinformatie over het doel, de informatiewaarde en de werkwijze van een opplantmonster voor de diverse schakels in de keten.
Factsheet gebruik PlAMV-toetsen
Kock, M.J.D. de; Schadewijk, T. van; Frijlink, D. - \ 2012
lelies - lilium - kwaliteitscontroles - screenen - plantago asiatica mosaic virus - elisa - polymerase-kettingreactie - virusziekten - gewasbescherming - lilies - quality controls - screening - polymerase chain reaction - viral diseases - plant protection
Toetsen voor PlAMV zijn een onderdeel van een kwaliteitssysteem om virusvrij materiaal te produceren. Op basis van toetsuitslagen worden beslissingen gemaakt over de bestemming en gebruik van een partij. Het eerste overzicht met beschikbare toetsen voor PlAMV helpt bij het begrijpen van de verschillende toetsen die voor PlAMV beschikbaar zijn. In het tweede overzicht wordt per moment in de productiefase van lelies advies gegeven welke PlAMV-toetsen ingezet zouden moeten worden om met de grootst mogelijke betrouwbaarheid de virusstatus van een partij lelies te bepalen.
Genetic variation for infection status as determined by a specific antibody response against Mycobacterium avium subspecies paratuberculosis in milk of Dutch dairy goats
Hulzen, K.J.E. van; Koets, A.P. ; Nielen, M. ; Hoeboer, J. ; Arendonk, J.A.M. van - \ 2012
Journal of Dairy Science 95 (2012)10. - ISSN 0022-0302 - p. 6145 - 6151.
johnes-disease - holstein cows - fecal culture - heritability - susceptibility - elisa
Classical control strategies based on management restrictions to reduce transmission, culling of infected goats, and vaccination have not been able to eradicate Johne’s disease from infected herds. Selective breeding for less susceptibility to disease may be a useful additional tool to contribute to control of the disease. The aim of this study was to estimate genetic variation and heritability for infection status as determined by a specific antibody response against Mycobacterium avium subspecies paratuberculosis in milk of Dutch dairy goats. Milk samples from 950 goats were tested for antibodies specific to Johne’s disease by ELISA on 5 consecutive test days, with a time interval of around 3 mo. Test results were coded as infected or not infected according to the instructions of the manufacturer. Heritability of infection status was estimated for 3 data sets to determine the effect of repeated sampling: only test results obtained on the first test day (first-test); the maximum test result of each animal obtained on 1 of the 5 test days (max-test); and all test results per animal, with a maximum of 5 consecutive samplings (all-test). Data sets first-test and max-test were analyzed with a sire model with fixed effects for year of birth and stage of lactation, and random effects for sire and error. For data set all-test, an additional permanent environment effect was included in the model. The estimated heritability on the underlying scale ranged from 0.12 in data set first-test, to 0.09 in data set max-test, to 0.07 in data set all-test.
Toetsen voor PlAMV op leven en dood - wat zegt een toetsresultaat?
Kock, M.J.D. de - \ 2012
BloembollenVisie 2012 (2012)241. - ISSN 1571-5558 - p. 22 - 22.
lilium - afwijkingen, planten - diagnostische technieken - elisa - testen - virussen - plantago asiatica mosaic virus - landbouwkundig onderzoek - plant disorders - diagnostic techniques - testing - viruses - agricultural research
Bij virusdiagnostiek wordt veelvuldig gebruik gemaakt van laboratoriumtoetsen. Kort nadat in 2010 bekend werd dat onbekende afwijkingen bij lelie veroorzaakt werden door PlAMV, is door PPO Bloembollen en Bloembollenkeuringsdienst (BKD) dit virus nader bestudeerd en is er een PCR-toets specifiek voor PlAMV ontwikkeld. Sinds 2011 heeft de BKD een PlAMV-specifieke ELISA-toets beschikbaar. PCR- en ELISA-toetsen worden veel bij onderzoek gebruikt. Gelukkig worden PCR- en ELISA-toetsen ook steeds vaker bij bedrijfsvoering ingezet. Dit is een goede zaak!
Effect of herd prevalence on heritability estimates of antibody response to Mycobacterium avium subspecies paratuberculosis
Hulzen, K.J.E. van; Nielen, M. ; Koets, A.P. ; Jong, G. de; Arendonk, J.A.M. van; Heuven, H.C.M. - \ 2011
Journal of Dairy Science 94 (2011)2. - ISSN 0022-0302 - p. 992 - 997.
genetic-variation - immune-responses - cattle - infection - model - milk - resistance - selection - disease - elisa
Worldwide, classical control strategies based on hygiene and culling of infected animals have been implemented to eradicate Johne's disease. Breeding for disease resistance may be a useful additional tool to control the disease. The aim of this study was to estimate genetic parameters for the presence of a Mycobacterium avium ssp. paratuberculosis specific antibody response in milk of Dutch Holstein-Friesian cows using subsets of data based on within-herd test prevalence. The analyzed data set consisted of milk samples of 684,364 animals from 12,077 herds collected during the routine milk production scheme. Milk samples were tested for antibodies specific for Johne's disease by an ELISA test. Heritability estimates were calculated for 4 different subsets of data to determine the sensitivity of heritability for within-herd test prevalence. Results expressed as percentage of the sample to positive ratio were analyzed with a sire-maternal grandsire model with fixed effects for parity, year of birth, lactation stage, and herd; a covariate for milk yield at test day; and random effects for sire, maternal grandsire, and error. The estimated heritability ranged from 0.031 for the complete data set to 0.097 for herds with a test prevalence of at least 10%. Cross-validation was applied to determine which of the subsets of data produced the most accurate estimated breeding values. Results showed that for genetic selection to contribute to disease control, breeding values were estimated most accurately from herds with at least 2 animals that tested positive. In this subset the heritability was 0.041.
Evaluation of three commercial enzyme-linked imuunosorbent assays for the detection of antibodies against Salmonella spp. in meat juice from finishing pigs in Spain
Vico, J.P. ; Engel, B. ; Buist, W.G. ; Mainar-Jaime, R.C. - \ 2010
Zoonoses and Public Health 57 (2010)Suppl. 1. - ISSN 1863-1959 - p. 107 - 114.
diagnostic-tests - enterica prevalence - control program - slaughter pigs - swine - elisa - surveillance - culture - herds - infection
The control of animal salmonellosis is considered as a major objective in Europe and indirect ELISAs will be important tools for the implementation of control programs for this infection in pigs. We analyse the results yielded by three commercial ELISAs (Herdcheck Swine Salmonella, SALMOTYPE Pig Screen, and PrioCHECK Salmonella) on meat juice samples from a population of slaughter pigs of Aragon, NW Spain, to assess their efficacy using traditional and latent-class approaches. Overall, the Herdcheck Swine Salmonella detected more Salmonella-infected pigs than the other two tests, but its relative sensitivity was low (65.9%). A similar result was observed when only serotypes detectable by this test were considered (69.1%). When a Bayesian approach was used the Herdcheck Swine Salmonella showed also the highest overall accuracy (sensitivity = 88% and specificity = 74%). Our results suggest that a relatively small proportion of the observed prevalence in herds would be explained by using these ELISAs. Also, this study points out that when different ELISA tests are used within the same herd, results may differ substantially. Thus, caution is advised if it is decided to use these assays for herd health classification in Spanish Salmonella control programs
Multiplex-detectie van plantenpathogenen
Bergervoet, J.H.W. ; Peters, J. ; Vlugt, R.A.A. van der; Wolf, J.M. van der; Weerdt, M. de; Beekhoven, J. van - \ 2010
Gewasbescherming 41 (2010)3. - ISSN 0166-6495 - p. 145 - 145.
plantenvirussen - detectie - elisa - besparingen - biochemische technieken - plant viruses - detection - elisa - savings - biochemical techniques
Een manier om de kosteneffectiviteit van de detectie van plantenpathogenen te verbeteren is door het tegelijkertijd detecteren van meerdere pathogenen in één monster (zgn. multiplexen). Het gebruik van de Luminex xMAP-technologie biedt een uitgelezen platform om bestaande reagentia in te zetten in een multiplex-setting.
Ziekzoeken in tulp : lastig voor mens en robot
Doorn, J. van; Baltissen, A.H.M.C. ; Heijden, G.W.A.M. van der - \ 2010
BloembollenVisie 2010 (2010)189. - ISSN 1571-5558 - p. 20 - 21.
bloembollen - tulpen - tulpenmozaïekvirus (tulip breaking virus) - plantenvirussen - cultivars - verwijderen van ongewenste planten - elisa - robots - gewasbescherming - ornamental bulbs - tulips - tulip breaking virus - plant viruses - roguing - plant protection
In 2009 heeft de ziekzoekrobot voor het eerst op PPO onderzoek gedaan naar viruszieke tulpen. Ervaren ziekzoekers gingen eveneens aan de slag. De resultaten van de cultivar 'Barcelona' zijn geanalyseerd en hebben geleid tot enige aanpasssingen in het onderzoek dat in 2010 wordt voortgezet.
Dose response effects of avian influenza (H7N7) vaccination of chickens: Serology, clinical protection and reduction of virus excretion
Maas, H.A. ; Tacken, M.G.J. ; Zoelen-Bos, D.J. van; Oei, H.L. - \ 2009
Vaccine 27 (2009)27. - ISSN 0264-410X - p. 3592 - 3597.
inactivated vaccines - efficacy - antibodies - infection - elisa - quantification - susceptibility - nucleoprotein - turkeys - strain
Knowledge of the relation between the antigen content of inactivated avian influenza (Al) vaccines, the serological response after vaccination and protection of vaccinated animals is important for the choice of optimal vaccines and vaccination regimes as well as for the assessment of criteria for the licensing of new Al-vaccines. We studied this relation in a dose response study using inactivated H7N7 avian influenza vaccines with varying antigen content. The serological response depended on the antigen content of the vaccines. Anti-Al antibodies were detected most frequently with ELISA, followed by the virus neutralisation test and the haemagglutination inhibition (HI) assay. Chickens with measurable HI-antibody titers, using homologous H7N7 antigen. were all protected against clinical disease after challenge with highly pathogenic A/chicken/Netherlands/621557/03 H7N7 virus. However, in these chickens high levels of virus could still be present on days 2-4 after challenge. The reduction of virus titers after challenge, depended on the antigen content of the vaccines as well as on the serum antibody titers. While 10 haemagglutinating units (HAU), equivalent to 0.8 mu g haemagglutinin (HA) protein, per vaccine dose was sufficient for prevention of clinical disease, 128 HAU (9 mu g HA) per dose was required for reduction of virus titers in all chickens to 10(3) egg-infectious dose 50% (EID50) or less. In order to reduce virus titers below 10(3) EID50 per swab a HI-antibody titer of 64 was required. After use of the vaccine with the highest antigen content, challenge still induced a booster of antibody titers which is indicative of replication of challenge virus.
Check title to add to marked list
<< previous | next >>

Show 20 50 100 records per page

Please log in to use this service. Login as Wageningen University & Research user or guest user in upper right hand corner of this page.