Staff Publications

Staff Publications

  • external user (warningwarning)
  • Log in as
  • language uk
  • About

    'Staff publications' is the digital repository of Wageningen University & Research

    'Staff publications' contains references to publications authored by Wageningen University staff from 1976 onward.

    Publications authored by the staff of the Research Institutes are available from 1995 onwards.

    Full text documents are added when available. The database is updated daily and currently holds about 240,000 items, of which 72,000 in open access.

    We have a manual that explains all the features 

    Current refinement(s):

    Records 1 - 20 / 184

    • help
    • print

      Print search results

    • export

      Export search results

    • alert
      We will mail you new results for this query: keywords==lilium
    Check title to add to marked list
    Mechanisms of vegetative propagation in bulbs : a molecular approach
    Moreno-Pachón, Natalia - \ 2017
    Wageningen University. Promotor(en): R.G.H. Immink, co-promotor(en): H.W.M. Hilhorst. - Wageningen : Wageningen University - ISBN 9789463437011 - 178
    ornamental bulbs - tulipa - lilium - vegetative propagation - flowering date - gene regulation - genes - transcriptomes - dna sequencing - regeneration - shoot apices - bloembollen - tulipa - lilium - vegetatieve vermeerdering - bloeidatum - genregulatie - genen - transcriptomen - dna-sequencing - verjonging - scheuttoppen

    Vegetative propagation is very important for the survival of species with long juvenile and adult vegetative phases, as it is the case for bulbous plants. Bulbous plants are ornamental geophytes with a bulb as an underground storage organ. Among flower bulbs, tulip and lily are the two commercially leading plants in The Netherlands. Tulip propagates vegetatively via axillary bud outgrowth, while lily propagates via adventitious bulblet formation. The vegetative propagation rate in tulip is very low due to the limited amount of axillary buds that will grow successfully. Moreover, tulip is very recalcitrant to in vitro regeneration. On the other hand, lily propagates efficiently via adventitious bulblet formation, either naturally from the underground portion of the stem of the apical bud, or artificially from detached bulb scales.

    This thesis study aimed to understand how axillary bud outgrowth is controlled in tulip bulbs and how regeneration capacity is established in lily bulb scales. As a first step towards these goals, the state of the art of the molecular control of sexual and vegetative reproduction was reviewed for model species. Moreover, two approaches, “bottom-up” and “top-down”, to transfer the knowledge from model to non-model species were described (Chapter 2). In short, the “bottom-up” approach usually goes from individual genes to systems, assuming conservation of molecular pathways and using sequence homology searches to identify candidate genes. ”Top-down” methodologies go from systems to genes, and are based on large scale transcriptome profiling via e.g. microarrays or RNA sequencing, followed by the identification of associations between phenotypes, genes, and gene expression patterns and levels.

    Next (Chapter 3), two sets of high quality transcriptomes, one for tulip and one for lily were generated from a collection of several tissues using the Illumina HiSeq 2000 platform. Several assembly filtering parameters were applied, to highlight the limitations of stringent but routinely used filtering in de novo transcriptome assembly. The final created transcriptomes were made publicly available via a user friendly Transcriptome browser ( and their usefulness was exemplified by a search for all potential transcription factors in lily and tulip, with special focus on the TCP transcription factor family.

    One TCP member was of special interest because it has proven to integrate several pathways that control axillary bud outgrowth in a wide range of species. It is called TEOSINTE BRANCHED 1 (TB1) in monocots and BRNACHED 1 (BRC1) in dicots. A Tulipa gesneriana TB1 transcript was identified from the generated transcriptome and subsequently, tulip axillary bud outgrowth was studied through a “bottom-up” approach (Chapter 4). The degree of axillary bud outgrowth in tulip determines the success of their vegetative propagation. However the number of axillary meristems in one bulb is low –six on average– and not all of them seem to have the same growth capacity. The combination of physiological and targeted molecular experiments indicated that the first two inner located buds do not seem to experience dormancy (assessed by weight increase and TgTB1expression) at any point of the growth cycle, while mid-located buds enter dormancy by the end of the growing season. Moreover it was shown that TgTB1 expression in tulip bulbs can be modulated by sucrose, cytokinin and strigolactone, just as it has been reported for other species. However, the limited growth of mid-located buds even when their TgTB1 expression was naturally or artificially downregulated, pointed at other factors, probably physical, inhibiting their growth.

    Next, the remarkable regeneration capacity of lily by initiating de novo shoot meristems from excised bulb scales without the addition of exogenous hormones or growth regulators was studied using a “top-down” approach (Chapter 5). An extensive and comprehensive transcriptome set was generated from lily bulb scales in a time-series using two cultivars and two explant types, all differing in regeneration capacity. This set up provided first insight in the key molecular process underlying pro-meristem induction and meristem initiation in lily. We found that wounding activates a very fast regeneration response, probably mediated by APETALA2/ETHYLENE RESPONSIVE FACTORS (AP2/ERF,) such as LoERF115 and WOUND INDUCED DEDIFFERENTIATION 2 (LoWIND2), which in turn might mediate polar auxin re-distribution, cell proliferation and de-differentiation. Moreover, the timing and level of induction of shoot meristem regulators, such as ENHANCER OF SHOOT REGENERATION 2 (LoESR2) and SHOOT MERISTEMLESS (LoSTM) correlated with the regeneration capacity of the scale.

    Regardless the regeneration capacity of the different explants e.g. cultivar or position within the scale, regeneration occurs at the proximal-adaxial side of the bulb scale, right on top of the excision line. Thus the possible cellular and physiological factors granting lily bulb scales their competence to regenerate was investigated (Chapter 6). We found that the adaxial parenchyma tissue seems to be more competent than the abaxial tissue, partially because of higher number of secondary veins and larger cell population than the abaxial parenchyma region. It was proposed that upon explant excision, the polar auxin transport is disrupted, creating an auxin maximum at the excision line, which might create a gradient of cell divisions favouring the adaxial parenchyma tissue. The direction of this cell division gradient proved to be negatively affected by the absence of the adaxial epidermis. Moreover, explants without epidermis reduced dramatically their regeneration capacity, and lost the typical proximal-adaxial orientation of regeneration. Thus, a better understanding of the composition and physiology of the epidermis in lily bulb scales is essential to identify the regeneration stimulating signals originating from this tissue layer in Lilium sp.

    Finally in Chapter 7, integration of all the results was done and I addressed how this may contributes to the fundamental and applied understanding of vegetative propagation in bulbous plants. Also, some challenges are discussed, for example, the complexity in the architecture of tulip bulbs and how this influences ways for improving its rate of axillary bud outgrowth. The challenge to prove the findings of this thesis through functional analysis is also discussed and the possibility of using transient virus-induced gene silencing is highlighted. Moreover, the potential of lily bulb scales as a model system to study some aspects of de novo regeneration, as well as to study the recalcitrance of in vitro propagation is highlighted, supporting the idea that more “omics” data and biotechnological tools for bulbous plant research are necessary.

    The hot, the cold and the tulip : the regulation of flowering time and dormancy release
    Leeggangers, Hendrika A.C.F. - \ 2017
    Wageningen University. Promotor(en): Richard Immink, co-promotor(en): Henk Hilhorst. - Wageningen : Wageningen University - ISBN 9789463430289 - 244
    tulipa - lilium - tulips - flowering date - flowering - dormancy - plant development - temperature - plant physiology - vegetative propagation - tulipa - lilium - tulpen - bloeidatum - bloei - slaaptoestand - plantenontwikkeling - temperatuur - plantenfysiologie - vegetatieve vermeerdering

    The ornamental geophyte Tulipa gesneriana is the most cultivated bulbous species in the Netherlands. It is widely grown in the field for vegetative propagation purposes and in greenhouses for the production of high quality cut flowers. Over the last decade, the tulip bulb industry is affected by the rapid climate change the world is facing. Temperature is rising and influences the vegetative to reproductive phase change (floral induction) inside the tulip bulbs in spring and processes that are occurring during winter, such as dormancy release.

    In this thesis the two temperature-dependent processes related to tulip flowering, being floral induction and dormancy release, were investigated in detail with a special focus at the molecular level. Flowering time has been studied in a broad range of species, including the model species Arabidopsis thaliana and Oryza sativa. The current understanding of this process can be translated to non-model species, such as tulip, through a ‘bottom-up’ and ‘top-down’ approach (Chapter 2). For the ‘bottom-up’ approach conservation of molecular pathways is assumed and researchers make use of sequence homology searches to identify candidate genes. The ‘top-down’ approach starts from large scale data mining, such as RNA-sequencing (RNA-seq) data or microarrays, followed by the association between phenotypes, genes and gene expression patterns. Here, a comparison with data from model plant species is made at the end of the process and this also leads to the identification of candidate genes for a particular process.

    Large scale genomics data mining in tulip is only possible via transcriptome analysis with RNA-seq derived data, because no full genome-sequence is present at this moment. Genome sequencing remains a challenge for species with a large and complex genome, containing probably a large number of repetitive sequences, which is the case for tulip and lily. In chapter 3 a high quality transcriptome of tulip and lily is presented, which is derived from a collection of different tissues. In order to obtain good transcriptome coverage and to facilitate effective data mining, different filtering parameters were used. This analysis revealed the limitations of commonly applied methods used in de novo transcriptome assembly. The generated transcriptome for tulip and lily is made publicly available via a user friendly database, named the ‘Transcriptome Browser’.

    The molecular regulation of the temperature-dependent floral induction was studied through the use of RNA-seq (Chapter 4). A better understanding of this process is needed to prevent floral bud blasting (dehydration of the flower) in the future. The development at the shoot apical meristem (SAM) was morphologically investigated in two contrasting temperature environments, high and low. Meristem-enriched tissues were collected before and during the start of flower development. The start of flower development is morphologically visible by rounding of the SAM and correlates with the up-regulation of TGSQA, an AP1-like gene. A ‘top-down’ approach was used to identify possible regulators of the floral induction in tulip. However, Gene ontology (GO)-enrichment analysis of the differentially expressed genes showed that the floral induction, maturation of the bulb and dormancy establishment are occurring around the same period in time. Therefore a ‘bottom-up’ approach was followed to identify specific flowering time regulators based on knowledge obtained from other species. Expression analysis in tulip, heterologous analysis in Arabidopsis and yeast two hybrid-based protein-protein interaction studies revealed that Tulipa gesneriana TERMINAL FLOWER 1 (TgTFL1) is likely a repressor of flowering, whereas Tulipa gesneriana SUPPRESSOR OF OVEREXPRESSION OF CONSTANS-LIKE2 (TgSOC1L2) acts probably as a floral activator.

    Another well-known flowering time regulator is FLOWERING LOCUS T (FT), which is a member of the PEBP gene family found in Arabidopsis and many more plant species. In tulip and lily, a total of four highly similar sequences to FT and HEADING DATA 3A (Hd3a) were identified (Chapter 5). Overexpression of Lilium longiflorum FT (LlFT) and TgFT2 in Arabidopsis resulted in an early flowering phenotype, but upon overexpression of TgFT1 and TgFT3 a late flowering phenotype was observed. The tulip PEBP genes TgFT2 and TgFT3 have a similar expression pattern during development, but show a different behaviour in Arabidopsis. Therefore the difference within the amino acid sequence was investigated, which resulted in the identification of two important amino acids for the FT function, which appeared to be mutated in TgFT3. Interchanging of these amino acids between TgFT2 and TgFT3 resulted in conversion of the phenotype, showing the potential importance of these positions in the protein and these specific amino acids for the molecular mode of action of these two proteins. Based on all the data, LlFT is considered to play a role in creating meristem competency to flowering related cues and TgFT2 to act as a florigen involved in the floral induction. The function of TgFT3 is not clear, but phylogenetic analysis suggests a bulb specific function.

    After the floral induction and completion of flower development inside the tulip bulb, a period of prolonged cold is required for proper flowering in spring. Low temperature stimulates the re-mobilization of carbohydrates from the scale tissues to the sink organs, such as the floral stem, floral bud and leaves. Not many details are known about the molecular and metabolic changes during this cold period. In chapter 6, first insights are shown on the development of the different tissues inside the bulbs. The floral bud appears to be the least active tissue in comparison with the floral stem and leaves, suggesting a type of floral bud dormancy in tulip. However, metabolic changes are suggesting that the floral bud is still showing active cell division and/or preparation for elongation by turgor-driven cell wall extension. Dormancy of all tissues seems to be released ten weeks after planting and is correlated with the increase of glucose levels. In the leaves, from this same moment, photosynthesis related genes are up-regulated suggesting that the leaves are preparing for photosynthesis while still beneath the soil surface.

    At the end of the thesis a glance is given at different perspectives of the tulips life cycle, categorizing tulip as a perennial, biennial or annual plant species, respectively. The perennial way of life is applicable when growing bulbs from seeds, while biennial and annual are more in relation to vegetative propagation. Also the importance of bulb size is highlighted, because it will determine if the bulbs are able to flower or not the following spring. Two scenarios are discussed related to availability of energy in the presence of carbohydrates and meristem incompetency to floral inducing signals. Throughout all research done for this thesis, it became clear that tulip bulbs and seeds have a lot in common. By combining the knowledge of processes in different plant species or developmental systems it is possible to understand how flowering and dormancy release are regulated and this provides us with novel insights how these processes are regulated in bulbous plant species, such as tulip.

    Zaadoverdracht van het Strawberry latent ringspot virus in lelie : eindrapportage onderdeel zaadoverdracht van het onderzoek naar verspreidingsroutes van SLRSV in lelie
    Verbeek, Martin ; Stijger, Ineke ; Lemmers, Miriam - \ 2016
    Lisse : Praktijkonderzoek Plant & Omgeving, onderdeel van Wageningen UR, Business Unit Bloembollen, Boomkwekerij en Fruit - 21
    lelies - lilium - latent aardbeikringvlekkenvirus - virussen - quarantaine organismen - xiphinema - xiphinema diversicaudatum - overdracht - zaden - lilies - lilium - strawberry latent ringspot virus - viruses - quarantine organisms - xiphinema - xiphinema diversicaudatum - transfer - seeds
    Het Strawberry latent ringspot virus (SLRSV, in het Nederlands Latent aardbeikringvlekkenvirus) komt in een groot aantal gewassen voor, waaronder o.a. aardbei, framboos, bessenstruiken, verschillende fruitbomen (kers, pruim, perzik), groenten en kruiden (asperge, selderij, peterselie) en siergewassen (roos, lelie en narcis). Binnen de EU is dit virus een quarantaine organisme in plantmateriaal van aardbei, braam en framboos. In andere delen van de wereld is SLRSV ook een quarantaine organisme in andere gewassen, voor de export van lelie naar o.a. China en de Verenigde Staten geldt een 0-tolerantie. SLRSV wordt overgebracht door een tweetal aaltjes-soorten: Xiphinema diversicaudatum en X. coxi. Er zijn echter vermoedens dat dit virus ook op andere manieren verspreid kan worden dan alleen door de twee genoemde Xiphinema-soorten. Er is namelijk overdracht waargenomen in teelten waarin geen Xiphinema is waargenomen. De vraag is dus op welke manieren SLRSV kan worden verspreid. In de literatuur is al gerapporteerd dat SLRSV in een hoog percentage (~70%) met zaad over kan gaan in bijvoorbeeld selderij, munt en braam. Van zaadoverdracht in het gewas lelie is tot op heden nog niets bekend. Bovendien kan het virus zeer algemeen voorkomende onkruiden als herderstasje en muur infecteren. Het doel van het onderzoek waarover in dit verslag wordt gerapporteerd was het nagaan of de verspreiding van SLRSV in lelie al dan niet via zaadoverdracht kan plaatsvinden. Hiervoor werden experimenten uitgevoerd met een vijftal leliecultivars die via zaad worden vermeerderd. SLRSV kon bij deze cultivars in het zaad, het stuifmeel en in nieuwe zaailingen worden aangetoond. SLRSV kon zo in hoge mate worden aangetoond in zaden afkomstig uit partijen met een zeker percentage SLRSV. Bij één cultivar werd een percentage van 30% infectie gevonden in zaailingen die waren gegroeid uit zaad uit een besmette partij. Het virus kon ook worden aangetoond in het stuifmeel van geïnfecteerde bloemen. De vraag of het virus ook via stuifmeel kan worden overgedragen van de ene plant naar de andere plant wordt op moment van deze rapportage nog onderzocht in een project gefinancierd door iBulb. Sommige zaad-overgedragen virussen verblijven voornamelijk aan de buitenkant van het zaad (op of in de zaadhuid) en infecteren het nageslacht pas wanneer de kiemplant door de zaadhuid heen breekt (bijvoorbeeld potexvirussen en tobamovirussen). Bij dit soort virussen is een zaadontsmetting nog een mogelijkheid om infectie van de jonge kiemplantjes te voorkomen. In het onderzoek waarover hier wordt gerapporteerd is naar voren gekomen dat SLRSV tot een andere categorie virussen behoort, namelijk de virussen die zaadoverdraagbaar zijn en daarbij al in het zaad in endosperm en zelfs het embryo aanwezig zijn. Voor deze groep virussen is zaadontsmetting geen remedie tegen zaadoverdracht. Samengevat heeft dit onderzoek de volgende nieuwe inzichten opgeleverd: • SLRSV is zaadoverdraagbaar in lelie • SLRSV is aantoonbaar in endosperm en embryo van leliezaad. Zaadontsmetting is geen optie om zaadoverdracht te voorkomen.
    Aspects of bulblet growth of lily in vitro
    Askari Rabori, N. - \ 2016
    Wageningen University. Promotor(en): Richard Visser, co-promotor(en): Geert-Jan de Klerk. - Wageningen : Wageningen University - ISBN 9789462577602 - 130
    lilium - in vitro - growth - in vitro regeneration - abiotic conditions - stress - bulbs - lilium - in vitro - groei - in vitro regeneratie - abiotiek - stress - bollen

    Many geophytes have a high ornamental value. They are preferably propagated by micropropagation because in this way large quantities of uniform, disease-free starting material are produced in a short period of time. In comparison with shoots, bulblets have several clear advantages as starting material. Therefore, in vitro bulblet formation is an important target for improvement of tissue culture of geophytes. The research described in this thesis was carried out with the lily cultivars ‘Santander’ and ‘Stargazer’.

    Commercially, lily is the second geophyte in the global flower industry. The size of lily bulblets regenerated in vitro has a direct effect on the performance in the field. After planting, large bulblets sprout with a stem and gain twice as much weight compared with small bulblets that sprout with a rosette. In the present study we studied basic and applied aspects of the following topics: (1) new methods for sterilization during initiation, (2) the effect of scale-related factors on bulblet growth, (3) growth enhancement by moderate abiotic stresses, and (4) the effect of CO2 removal from headspace of tissue culture containers on lily bulblet growth and as a control Arabidopsis thaliana seedling growth.

    Contamination is an everlasting problem in tissue culture laboratories. Lily bulbs are underground organs and contain therefore more contaminants as compared with aerial organs. During initiation, operators cause additional contamination in two ways that have as yet not been recognized adequately. (1) Rinsing explants with sterile water after surface-sterilization is the generally advised method to remove the residues of decontaminants. However, when scales are heavily contaminated, the surface-sterilization does not kill microorganisms in all scales. Surface-sterilization is usually done with batches of 10 to 30 scales and the contaminated scales may cross-contaminate uninfected scales during rinsing in water. We have tested the rinsing water and found heavy bacterial contamination in the 2th and especially the 3rd rinse. The contaminated rinsing water resulted in a high incidence of cross-contamination. Cross contamination was reduced almost fully by rinsing in diluted NaClO solution (0.03%) instead of sterile water. There was no negative effect of diluted NaClO on growth. (2) A second way of introducing contamination by the operator is the entering of microorganisms during detachment from mother bulbs via the vascular bundles caused by negative hydrostatic pressure within the bulb tissue. By detaching scales from bulbs submerged in 0.03% NaClO, hydrostatic-pressure related contamination was strongly reduced. The growth of bulblets increased by 22% and 17% when cross contamination and negative-hydrostatic pressure related contamination were prevented.

    Storage organ formation is controlled by interacting environmental, biochemical and genetic factors. We studied various aspects of the effect of the scale explant. We found that large explants produced larger bulblets than small explants. When bulblets were excised and cultured in vitro, growth was improved by 33% when a small piece of the original scale explant was left attached to the bulblet. The position in the scale from where the explant was excised affected the growth of the regenerating bulblets. Basal-scale explants improved bulblet growth by 40-50 % compared with apical-scale explants. This might be related to the physiological state of the tissues: there was more starch and there were more vascular bundles present in basal scale explants. Furthermore, excision of an explant from the middle of the scale improved bulblet growth by 40-50 % compared with explants excised from the edge of the scale. In general, the middle scale explants were heavier and contained wider vascular bundles.

    Plants in stressful conditions tend to allocate a higher proportion of biomass to below-ground biomass (roots and storage organs) as compared to above ground biomass. We investigated the effect of moderate abiotic stresses on lily bulblets grown in vitro. In general, lily bulblets showed an increased growth after moderate stresses. Hot air increased growth by 30%, hot water by 40%. We also examined the effect of drought and anaerobiosis. Drought stress increased growth of bulblets by 40% in the cultivar ‘Stargazer’, but significantly decreased bulblet growth in cv ‘Santander’. Anaerobiosis increased growth in ‘Stargazer’ and ‘Santander’ by 32% and 65%, respectively. We also showed that a moderate stresses treatment protects lily bulblets against future severe abiotic stresses.

    In general, the in vitro situation is not favorable for plants. Composition of the headspace (high humidity, strongly fluctuating CO2- and O2-levels and accumulation of gases like ethylene), low light, and wounding are unfavorable conditions that plants have to deal with. We examined the effect of CO2 starvation on growth in vitro with and without addition of 3% sucrose to the medium. A CO2-poor headspace reduced the growth of bulblets, leaves, roots and scale explants strongly, also in the presence of 3% sucrose. CO2 removal from the headspace decreased growth of Arabidopsis seedlings by 50 % on medium with 3% sucrose. It seems unlikely that the growth reduction on medium with 3% sucrose is caused solely by the lack of sucrose production in photosynthesis when CO2 is removed. Indeed, we found evidence that the low CO2 resulted in heavy stress that in turn may reduce growth. Fv/Fm in lily and Arabidopsis dropped when CO2 was removed. Occurrence of reactive oxygen radicals (ROS) was examined in Arabidopsis seedlings by staining with nitroblue tetrazolium (NBT). ROS was virtually absent in ex vitro growing seedlings and very abundant in seedlings grown under CO2 starvation. Seedlings grown under normal tissue culture conditions showed an intermediate presence of ROS. We hypothesize that low levels of CO2 may results in ROS in in vitro seedlings which reduces growth.

    'Met genetische variatie kun je heel veel doen'
    Dwarswaard, A. ; Tuyl, J.M. van - \ 2015
    BloembollenVisie (2015)315. - ISSN 1571-5558 - p. 24 - 25.
    bloembollen - lilium - lelies - rassen (planten) - plantengenetica - plantenveredeling - landbouwkundig onderzoek - resistentie van variëteiten - ornamental bulbs - lilium - lilies - varieties - plant genetics - plant breeding - agricultural research - varietal resistance
    Na ruim 42 jaar zet onderzoeker Jaap van Tuyl van PRI in Wageningen een punt achter zijn loopbaan. Menig bolgewas kreeg zijn aandacht en altijd ging het om de genetische kant ervan. Van hyacinth tot lelie, van Zantedeschia tot tulp, telkens waren het de genen die inzicht gaven. Een portret van een man die de hele wereld afreisde om vooral over lelies te vertellen.
    Systeemaanpak lelieteelt
    Slootweg, G. - \ 2014
    lilium - plantmateriaal - vermeerderingsmateriaal - bedrijfshygiëne - fytosanitaire maatregelen - strategisch management - plantgezondheid - gewasbescherming - landbouwkundig onderzoek - innovaties - lilium - planting stock - propagation materials - industrial hygiene - phytosanitary measures - strategic management - plant health - plant protection - agricultural research - innovations
    Poster met informatie over een andere aanpak van de lelieteelt. Waarbij aandacht voor het project en de betekenis van systeemaanpak en wat zijn de maatregelen binnen deze andere aanpak.
    Belichting, CO2 en stuurlicht in de lelieteelt: een strategie voor energiebesparing
    Hogewoning, S.W. ; Trouwborst, G. ; Slootweg, G. ; Aanholt, J.T.M. van; Pot, C.S. ; Kok, B.J. - \ 2014
    Bunnik : Plant Lighting - 42
    glastuinbouw - lilium - cultuurmethoden - kooldioxide - dosering - belichting - assimilatie - plantenontwikkeling - groeistadia - lichtsterkte - effecten - greenhouse horticulture - lilium - cultural methods - carbon dioxide - dosage - illumination - assimilation - plant development - growth stages - light intensity - effects
    In de lelieteelt wordt langdurig belicht met een aanzienlijke intensiteit SON-T licht (6000-8000 lux ofwel ~78-104 μmol/m2s). Dit heeft een fors energieverbruik tot gevolg. Het doel van de belichting is (1) zwaardere takken, (2) remming van takstrekking (voorkomen slapheid), (3) verkorting van de teeltduur en (4) voorkomen van knopval en knopverdroging. CO2 dosering wordt niet toegepast in de lelieteelt. Eerder onderzoek van PPO heeft namelijk aangetoond dat CO2-dosering geen effect heeft op het takgewicht van Oriëntal-lelies en slechts een klein effect bij Longiflorums, Aziaten en LA-hybriden. Recent onderzoek door Plant Lighting en Plant Dynamics heeft echter aangetoond dat de fotosynthese van Oriëntals flink toeneemt bij aanvullend CO2. Dit is een schijnbare tegenstelling: Wel meer fotosynthese, maar niet meer takgewicht. Echter, mogelijk heeft lelie slechts een beperkte hoeveelheid assimilaten nodig voor een maximaal takgewicht en gaan extra aangemaakte assimilaten naar de bol. Als dat zo is, dan heeft CO2 dosering inderdaad geen zin bij voldoende belichting, maar wél bij lagere lichtniveaus. Daarom ligt aan dit onderzoek de volgende hoofdhypothese ten grondslag: Bij een suboptimale intensiteit belichting kan met CO2 dosering eenzelfde takgewicht gerealiseerd worden als bij een optimale lichtintensiteit zonder CO2 dosering.
    Merkervrije lelies met luisresistentie : Deel 2 : Eindrapport
    Krens, F.A. - \ 2014
    Wageningen : Plant Research International, Wageningen UR Plant Breeding - 19
    lilium - plantenveredeling - veredelingsmethoden - genetische modificatie - cultivars - resistentie van variëteiten - insectenplagen - aphis gossypii - lilium - plant breeding - breeding methods - genetic engineering - cultivars - varietal resistance - insect pests - aphis gossypii
    Genetisch gemodificeerde lelielijnen, die in een eerder project geproduceerd waren (PT project 12966), zijn in dit vervolgproject verder gekarakteriseerd. Het doel van project PT12966 en dit project was om GM lelies te maken die een tweetal nieuwe genen hebben ontvangen die ze resistent tegen of in ieder geval minder gevoelig zouden maken voor aantasting door bladluizen. Met als doel de introductie van resistentie tegen luizen is natuurlijk de ultieme test een resistentietoets, waarin planten blootgesteld worden aan doelinsecten, in dit geval de katoenluis, Aphis gossypii, als belager van lelies. Twee type toetsen zijn uitgevoerd aan 62 GM lelielijnen.
    Virtuele casus gentech siergewassen, fase 1 : PT14661, een vervolgproject van PT13973
    Krens, F.A. - \ 2013
    Wageningen : Plant Research International - 32
    genetische modificatie - siergewassen - lilium - gewasbescherming - toestemming - veldproeven - genetic engineering - ornamental crops - lilium - plant protection - consent - field tests
    Om in Europa genetisch gemodificeerde siergewassen te kunnen verkopen is toestemming nodig van de competente autoriteiten binnen de EU. Hiervoor is een traject nodig van aanvragen voor veldproeven in meerdere categorieën en tot slot de aanvraag voor marktintroductie. Om duidelijkheid te verkrijgen over de benodigde informatie voor een siergewas is besloten om een conceptaanvraag veldproef categorie 1 op te stellen met als voorbeeld merker-vrije gentech lelies met resistentie tegen bladluizen. Deze conceptaanvraag is doorgesproken met vertegenwoordigers van Bureau GGO en het COGEM secretariaat. Hiermee is meer duidelijkheid verkregen over informatie die nodig is voor categorie 1 en voor verdere aanvraag categorieën en voor marktintroductie.
    Merkervrije lelies met luisresistentie : Deel 1 : Eindrapport
    Krens, F.A. - \ 2013
    Wageningen : Plant Research International, Wageningen UR Plant Breeding - 17
    lilium - plantenveredeling - cultivars - veredelingsmethoden - genetische modificatie - resistentie van variëteiten - plantenplagen - lilium - plant breeding - cultivars - breeding methods - genetic engineering - varietal resistance - plant pests
    In eerdere projecten is een reproduceerbaar protocol ontwikkeld om lelie cultivars van verschillende typen (Longiflorum en Oriental) genetisch te modificeren en de merker-vrije technologie (geen ongewenste genen meer, alleen doelgenen) toe te passen. Dit project gaat over het produceren van merker-vrije gentech lelies met resistentie tegen bladluizen als overbrengers van virussen. Dit eindrapport deel I brengt verslag uit van de resultaten.
    Bolinductie en bolgroei bij weefselkweek van lelie
    Klerk, G.J.M. de - \ 2013
    Wageningen : Plant Breeding Wageningen UR - 32
    bloembollen - lilium - weefselkweek - cultuurmethoden - groei - bollen - besmetting - landbouwkundig onderzoek - ornamental bulbs - lilium - tissue culture - cultural methods - growth - bulbs - contamination - agricultural research
    Lelie is een van de twee bolgewassen die op grote schaal in weefselkweek worden vermeerderd. De technieken zijn grotendeels hetzelfde als gebruikt door Robb bij haar proefschrift over weefselkweek van lelie in 1954. Het belangrijkste verschil is dat de technieken die Robb toepaste bij veldbollen sinds ongeveer 1980 ook bij weefselkweekbolletjes worden toegepast. Het doel van het huidige onderzoek is weefselkweek van lelie te verbeteren, vooral wat betreft bolgroei. De resultaten kunnen bij andere bolgewassen toegepast worden.
    Resultaten 2012 lelieteelt in dunne substraatlaag : teeltdegronduit
    Slootweg, G. ; Kool, S.A.M. de - \ 2013
    lilium - lelies - plantmateriaal - substraten - duinzand - gewasopbrengst - lilium - lilies - planting stock - substrates - dune sand - crop yield
    Resultaten van lelieteelt in dunne substraatlaag in 2012. Het doel van het onderzoek is verkenning van de kansen en knelpunten van de teelt in substraatbedden met 20 cm gestoomde duinzandgrond.
    Relatie zetmeelgehalte leliebol en takkwaliteit, onderzoek 2010 - 2012
    Slootweg, G. ; Aanholt, J.T.M. van - \ 2013
    Lisse : Praktijkonderzoek Plant en Omgeving BBF - 25
    lilium - lelies - bollen - gewaskwaliteit - schubben - bloembollen - cultuurmethoden - timing - lilium - lilies - bulbs - crop quality - scales - ornamental bulbs - cultural methods - timing
    Indien leliebollen tijdens de teelt de gewenste bolmaat hebben bereikt besluiten sommige telers om verdere groei te beperken door het gewas half of volledig af te maaien. In dit project is onderzocht of het afmaaien van een leliegewas en het moment waarop dit gebeurt tijdens de bollenteelt van invloed zijn op de uniformiteit, de takkwaliteit en de knopbezetting in de kas en of het zetmeelgehalte een indicator kan zijn voor genoemde kwaliteitsaspecten van lelie.
    Gezocht: lelies die tegen een stootje van wortellesieaaltjes kunnen
    Elberse, I.A.M. ; Beers, T.G. van; Schomaker, C.H. - \ 2013
    BloembollenVisie 2013 (2013)271. - ISSN 1571-5558 - p. 23 - 23.
    bloembollen - lelies - lilium - plantenplagen - pratylenchus penetrans - cultivars - gevoeligheid van variëteiten - proeven - ornamental bulbs - lilies - lilium - plant pests - pratylenchus penetrans - cultivars - varietal susceptibility - trials
    Wat zou het mooi zijn als de lelieteelt in de toekomst minder afhankelijk zou zijn van Monam en meer gebruik zou kunnen maken van slimme cultivarkeuze. Hiervoor zijn cultivars nodig die een slechte waardplant zijn voor wortellesieaaltjes en er nauwelijks schade van ondervinden. PPO en PRI onderzochten vijf cultivars en probeerden de eerste stappen te zetten in het ontwikkelen van een goedkope toetsmethode. Dit bleek geen gemakkelijke opdracht.
    Onbekende bodemafwijking bij leliebollen : voortgezet diagnostisch onderzoek 2011/2012
    Vink, P. ; Dees, R.H.L. - \ 2013
    Lisse : Praktijkonderzoek Plant en Omgeving BBF - 9
    lilium - lelies - bollen - bacterieziekten - verkleuring - symptomen - landbouwkundig onderzoek - lilium - lilies - bulbs - bacterial diseases - discoloration - symptoms - agricultural research
    In de handel worden sinds 2005 af en toe partijen leliebollen aangetroffen waarbij sprake is van een onbekende bodemafwijking. Daarbij is sprake van glazige bolschubben die aan de basis geelachtig verkleurd zijn. Bij aansnijden van de bolbodem blijkt deze lichtbruin tot geelachtig verkleurd te zijn. Bollen met genoemde symptomen worden meestal uit de partij verwijderd of de bollen gaan in de bewaring verloren. Uit het afwijkende bolbodem- en schubweefsel zijn tot nu toe geen schimmels geïsoleerd en ook zijn nooit virussen aangetoond. Wel zijn regelmatig bacteriën gevonden. Om na te gaan om welke bacterieën het gaat en of ze werkelijk pathogeen zijn voor lelies is e.e.a. onderzocht in het kader van het voortgezet diagnostisch onderzoek.
    Sector leert omgaan met PIAM-virus in lelie (PPO-onderzoekers Casper Slootweg en Maarten de Kock beantwoorden dringen vragen over het PIAM-virus)
    Neefjes, H. ; Slootweg, G. ; Kock, M.J.D. de - \ 2013
    Vakblad voor de Bloemisterij 68 (2013)3. - ISSN 0042-2223 - p. 28 - 29.
    lilium - plantenvirussen - plantago asiatica mosaic virus - virusziekten - plantenziektebestrijding - landbouwkundig onderzoek - proeven - lilium - plant viruses - plantago asiatica mosaic virus - viral diseases - plant disease control - agricultural research - trials
    Het PIAM-virus in lelie is niet meer uit te roeien volgens de onderzoekers Maarten Kock en Casper Slootweg van PPO Lisse. Het hoogst haalbare is een beheersbaar niveau van besmetting, net als bij griep. Die situatie komt steeds dichterbij.
    Factsheet gebruik PlAMV-toetsen
    Kock, M.J.D. de; Schadewijk, T. van; Frijlink, D. - \ 2012
    lelies - lilium - kwaliteitscontroles - screenen - plantago asiatica mosaic virus - elisa - polymerase-kettingreactie - virusziekten - gewasbescherming - lilies - lilium - quality controls - screening - plantago asiatica mosaic virus - elisa - polymerase chain reaction - viral diseases - plant protection
    Toetsen voor PlAMV zijn een onderdeel van een kwaliteitssysteem om virusvrij materiaal te produceren. Op basis van toetsuitslagen worden beslissingen gemaakt over de bestemming en gebruik van een partij. Het eerste overzicht met beschikbare toetsen voor PlAMV helpt bij het begrijpen van de verschillende toetsen die voor PlAMV beschikbaar zijn. In het tweede overzicht wordt per moment in de productiefase van lelies advies gegeven welke PlAMV-toetsen ingezet zouden moeten worden om met de grootst mogelijke betrouwbaarheid de virusstatus van een partij lelies te bepalen.
    Factsheet Aandachtspunten voor schubbollenteelt lelie
    Kock, M.J.D. de - \ 2012
    virusziekten - lelies - bloembollen - tuinbouw - plantago asiatica mosaic virus - gewasbescherming - normen - standaardisering - lilium - viral diseases - lilies - ornamental bulbs - horticulture - plantago asiatica mosaic virus - plant protection - standards - standardization - lilium
    Sinds het aantreffen van PlAMV in lelies in 2010 is gesproken over het instellen van normeringen voor schubmateriaal, plantgoed en leverbaar. Op basis van ervaringen met dit virus heeft de KAVB-Productgroep Lelie voor 2013 adviesnormen voor schubbollen opgesteld. In deze factsheet worden deze adviesnormen voor PlAMV beschreven en ze worden aangevuld met overige aandachtspunten voor een virusvrije start van schubbollenteelt.
    Onderdrukking symptoomvorming PIAMV tijdens broei van lelies
    Kock, M.J.D. de; Kok, B.J. ; Aanholt, J.T.M. van; Lans, A.M. van der; Lemmers, M.E.C. ; Slootweg, G. - \ 2012
    Lisse : Praktijkonderzoek Plant en Omgeving BBF - 51
    lilium - forceren van planten - plantenvirussen - symptomen - plantago asiatica mosaic virus - plantenziektebestrijding - cultuurmethoden - ziektepreventie - landbouwkundig onderzoek - lilium - forcing - plant viruses - symptoms - plantago asiatica mosaic virus - plant disease control - cultural methods - disease prevention - agricultural research
    De leliesector is in het van voorjaar 2010 geconfronteerd met de aanwezigheid van een nieuw virus in lelie (Plantago asiatica mosaic virus, PlAMV). De omvang van de aanwezigheid van dit virus, en de schade die het virus voornamelijk tijdens de broeierij veroorzaakt, heeft de sector verrast. Een goede onderlinge samenwerking en communicatie tussen teelt, handel en broeierij, keuringsdienst, aangevuld met praktijkgericht onderzoek en toetswerkzaamheden heeft in een korte tijd veel informatie opgeleverd over de herkomst van het virus, de mogelijke verspreidingswijzen van het virus en details omtrent symptoomontwikkeling bij lelies. Op basis van beschikbare kennis wordt in de loop van 2011 door de Productgroep Lelie een plan van aanpak opgesteld om de besmettingsgraad van lelies met PlAMV in enkele jaren drastisch te verminderen. In dit project worden de volgende twee doelstellingen bestudeerd:Praktijkonderzoek naar teeltomstandigheden die effect hebben op symptoomvorming en onderzoek naar middelen waarmee virussymptomen kunnen worden onderdrukt.
    Lelieteelt in goten in Noord-Holland
    Kool, S.A.M. de - \ 2012
    BloembollenVisie 2012 (2012)258. - ISSN 1571-5558 - p. 22 - 22.
    lilium - bloembollen - teeltsystemen - goten - proeven - lilium - ornamental bulbs - cropping systems - ducts - trials
    Teelt van lelies "uit de grond" biedt kansen om ziektevrij lelies te telen in een duurzaam systeem. Daarom heeft een groep lelietelers in Noord-Holland het initiatief genomen voor een praktijkproef, waarin zij lelies in goten in de grond telen.
    Check title to add to marked list
    << previous | next >>

    Show 20 50 100 records per page

    Please log in to use this service. Login as Wageningen University & Research user or guest user in upper right hand corner of this page.