Staff Publications

Staff Publications

  • external user (warningwarning)
  • Log in as
  • language uk
  • About

    'Staff publications' is the digital repository of Wageningen University & Research

    'Staff publications' contains references to publications authored by Wageningen University staff from 1976 onward.

    Publications authored by the staff of the Research Institutes are available from 1995 onwards.

    Full text documents are added when available. The database is updated daily and currently holds about 240,000 items, of which 72,000 in open access.

    We have a manual that explains all the features 

    Current refinement(s):

    Records 1 - 20 / 40

    • help
    • print

      Print search results

    • export

      Export search results

    Check title to add to marked list
    Plant responses to multiple herbivory : phenotypic changes and their ecological consequences
    Li, Yehua - \ 2016
    Wageningen University. Promotor(en): Marcel Dicke, co-promotor(en): Rieta Gols. - Wageningen : Wageningen University - ISBN 9789462578043 - 165
    brassica oleracea - brevicoryne brassicae - aphidoidea - caterpillars - insect pests - pest resistance - defence mechanisms - phenotypes - insect plant relations - parasitoids - natural enemies - herbivore induced plant volatiles - plant-herbivore interactions - genetic variation - brassica oleracea - brevicoryne brassicae - aphidoidea - rupsen - insectenplagen - plaagresistentie - verdedigingsmechanismen - fenotypen - insect-plant relaties - parasitoïden - natuurlijke vijanden - herbivoor-geinduceerde plantengeuren - plant-herbivoor relaties - genetische variatie

    This thesis explores whether aphid-infestation interferes with the plant response to chewing herbivores and whether this impacts performance and behaviour of individual chewing insect herbivores and their natural enemies, as well as the entire insect community. I investigated this using three wild cabbage populations (Brassica oleracea) that are known to differ in inducible secondary chemistry, to reveal whether patterns were consistent.

    A literature review on recent developments in the field of plant interactions with multiple herbivores (Chapter 2) addressed how plant traits mediate interactions with various species of the associated insect community and their dynamics. In addition, the mechanisms underlying phenotypic changes in response to different herbivores were discussed from the expression of defence-related genes, phytohormones and secondary metabolites in plants to their effects on the performance and behaviour of individual insects as well as the entire insect community. In Chapter 3, I investigated the effects of early-season infestation by the aphid Brevicoryne brassicae on the composition and dynamics of the entire insect community throughout the season in a garden experiment replicated in two consecutive years. Aphid infestation in the early season only affected a subset of the community, i.e. the natural enemies of aphids, but not the chewing herbivores and their natural enemies. Moreover, the effects were only significant in the first half (June & July), but waned in the second half of the season (August & September). The effect of aphid infestation on the community of natural enemies also varied among the cabbage populations. Chapter 4 investigated the effects of aphid infestation on plant direct defences against chewing herbivores in laboratory experiments by comparing the performance of chewing herbivores and their parasitoids on aphid-infested and aphid-free plants. The performance of the specialist herbivore Plutella xylostella and its parasitoid Diadegma semiclausum was better on plants infested with aphids than on aphid-free plants, whereas the performance of the generalist herbivore Mamestra brassicae and its parasitoid Microplitis mediator was not affected by aphid infestation. These results suggest that aphid induced changes in plant traits may differentially affect the performance of leaf-chewing herbivore species attacking the same host plant, and also varied among the cabbage populations. Chapter 5 examined the effects of B. brassicae aphid infestation on plant indirect defences against chewing herbivores. In a two-choice olfactometer bioassay, preference behaviour for volatiles emitted by plants infested with hosts alone and those emitted by plants infested with aphids and hosts was compared for D. semiclausum and M mediator, larval endoparasitoids of caterpillars of P. xylostella and M. brassicae, respectively. In addition, the headspace volatiles emitted by host-infested and dually-infested plants were collected and analyzed. Co-infestation with aphids differentially affected volatile-mediated foraging behaviour of the two parasitoid species in an infestation period-dependent manner. Diadegma semiclausum preferred dually infested plants over host-infested plants when aphids infested the plants for a short time period, i.e. 7 days, but the volatile preference of D. semiclausum was reversed when aphid infestation was extended to 14 days. In contrast, M. mediator consistently preferred volatiles emitted by the dually-infested plants over those emitted by host-infested plants. The patterns of preference behaviour of the two wasp species were consistent across the three cabbage populations. Interestingly, the emission rate of most volatile compounds was reduced in plants dually-infested with caterpillars and aphids compared to singly-infested with caterpillars. This study showed that aphid infestation increased plant indirect defences against caterpillars, but depended on the aphid infestation period and specific caterpillar-parasitoid association. We hypothesized a negative interference of aphid infestation on plant defences against chewing herbivores based on previously reported SA-JA antagonism. In Chapter 6, we assessed the activation of SA and JA signaling pathways in plants infested by both aphids (B. brassicae) and various caterpillar species (P. xylostella, M. brassicae and Pieris brassicae) in different time sequences by quantifying transcription levels of the SA- and JA-responsive marker genes, PR-1 and LOX respectively. The results did not provide support for SA-JA antagonism. Compared to single infestation with each of the herbivore species, dual infestation with aphid and caterpillars had no interactive effects on the transcription levels of the SA- and JA-responsive maker genes, regardless of the temporal sequence of aphid and caterpillar attack, or the identity of the attacking caterpillar species.

    The findings of this thesis contribute to our understanding of plant responses to herbivory by insect species belonging to different feeding guilds and their ecological effects on other associated community members. Aphid infestation may interfere with plant direct and indirect defences against leaf-chewing herbivores at the individual species level, but the effects are species-specific and also depend on the infestation period of aphids. Early-season aphid infestation may further affect the composition of the insect community, but the effect is smaller influencing only a subset of the community compared to early infestation by chewing herbivores. The molecular mechanism underlying plant responses to both phloem-feeding and leaf-chewing herbivores are complex and require the investigation of a range of genes involved in JA- and SA-mediated defence signal transduction. Plant interact with multiple herbivores at different levels of biological organization ranging from the subcellular level to the individual and the community level, and an integrated multidisciplinary approach is required to investigate plant-insect interactions.

    Hoe zorgen zombierupsen voor een beter milieu?
    Vet, L.E.M. - \ 2015
    Universiteit van Nederland
    biodiversiteit - ecosystemen - sluipwespen - rupsen - plagenbestrijding - insectenplagen - organismen ingezet bij biologische bestrijding - milieubeheersing - gewasbescherming - verdedigingsmechanismen - biodiversity - ecosystems - parasitoid wasps - caterpillars - pest control - insect pests - biological control agents - environmental control - plant protection - defence mechanisms
    Filmpje van de Universiteit van Nederland: Hoe zorgen zombierupsen voor een beter milieu? Als je verschillende soorten organismen in een ecosysteem hebt, houden ze elkaar in balans. Daarom is biodiversiteit goed voor het milieu. Dit is ook waarom insectenplagen soms erger kunnen worden door het gebruik van pesticiden. Prof. dr. Louise Vet van Wageningen UR onderzoekt daarom hoe zombierupsen plagen kunnen bestrijden.
    Bodembacterie helpt plant tegen rupsenvraat
    Sikkema, A. ; Pangesti, N.P.D. - \ 2015
    Wageningen : St. voor Duurzame Ontwikkeling
    arabidopsis - bodembacteriën - rizosfeerbacteriën - pseudomonas - gewasbescherming - rupsen - plaagresistentie - biologische bestrijding - landbouwkundig onderzoek - arabidopsis - soil bacteria - rhizosphere bacteria - pseudomonas - plant protection - caterpillars - pest resistance - biological control - agricultural research
    Bodembacteriën die in het wortelmilieu van planten leven, verminderen de vatbaarheid van planten voor rupsenvraat. Dat blijkt uit onderzoek van Wageningse entomologen. In de modelplant Arabidopsis konden ze aantonen dat rhizobacteriën de plant in verhoogde staat van paraatheid brengen.
    Al veel meldingen van nesten eikenprocessierups
    Hellingman, S. ; Kuppen, H. ; Vliet, A.J.H. van; Bron, W.A. ; Buijs, J. ; Jelsma, R. ; Jans, H. - \ 2014
    Kenniscentrum Eikenprocessierups
    quercus - plantenplagen - thaumetopoea processionea - rupsen - brandharen - observatie - verspreiding - gezondheidsgevaren - controle - quercus - plant pests - thaumetopoea processionea - caterpillars - urticating hairs - observation - dispersal - health hazards - control
    Van Noord- tot Zuid-Nederland zijn al de eerste nesten van de eikenprocessierups aangetroffen. Nog nooit eerder zijn er in mei al zo veel nesten gezien. Het aantal eikenprocessierupsen lijkt ook hoger te liggen dan in voorgaande jaren.
    Climbing the walls : behavioural manipulation of insects by baculoviruses
    Houte, S. van - \ 2014
    Wageningen University. Promotor(en): Just Vlak; Monique van Oers, co-promotor(en): Vera Ros. - Wageningen : Wageningen University - ISBN 9789461738301 - 228
    baculoviridae - insecten - rupsen - lepidoptera - gastheer parasiet relaties - diergedrag - gedragsveranderingen - hyperactiviteit - moleculaire biologie - baculoviridae - insects - caterpillars - lepidoptera - host parasite relationships - animal behaviour - behavioural changes - hyperactivity - molecular biology

    Parasites often have severe effects on their hosts by causing developmental and physiological alterations in their hosts. These alterations may contribute to parasite growth, reproduction and survival. For example, host development may be inhibited so that more nutrients become available for the parasite. Parasites can also interfere with host behavior as a strategy to increase parasite survival or transmission. This phenomenon is known as ‘parasitic manipulation’ or ‘behavioural manipulation’. Although many examples of parasitic manipulation are known, the genetic basis underlying such manipulations is largely unexplored. A thorough understanding of how parasites manipulate their hosts’ behavior is therefore lacking, but it can be hypothesized that parasites carry specific genes that induce these behavioural alterations. Such ‘behavioural’ parasite genes likely affect one or more host proteins directly or via the expression of specific target genes in the host, which subsequently leads to altered behaviour. Understanding the details of such interactions between parasite and host is important as parasitic manipulation is thought to be wide spread in nature and to be a strong driver of the co-evolutionary arms race between parasite and host. Furthermore, the strategies employed by parasites to alter behavior likely provide important insights in the molecular mechanism of many behavioural processes. Chapter 2 of this thesis reviews our current understanding of the mechanisms of behavioural manipulation in invertebrates. It discusses known examples of behavioural manipulation and the present knowledge on the mechanistic basis of these manipulations. Furthermore, an overview of host genes and proteins that play a conserved role in behavioural traits in different invertebrate species is given. These genes and proteins are worthwhile to be studied in more detail in the context of parasitic manipulation, as they might be suitable targets for parasites to induce behavioural changes.

    This thesis focuses on behavioural manipulation in insect hosts by baculoviruses. Baculoviruses are DNA viruses that infect the larval stages of mainly lepidopteran insects. These viruses alter host behaviour in multiple ways. They induce hyperactivity in the larvae, which likely contributes to virus dispersal over a large area. In addition, baculoviruses alter host climbing behaviour leading to death at elevated positions, a phenomenon known as ‘tree-top disease’ or ‘Wipfelkrankheit’. This latter manipulation is thought to contribute to optimal virus dispersal on plant foliage. In the research described in this thesis baculoviruses and their lepidopteran insect hosts are used as a model system to study molecular mechanisms of behavioural manipulation. In Chapter 3 of this thesis the involvement of the protein tyrosine phosphatase (ptp) gene from the baculovirus Autographa californica multiple nucleopolyhedrovirus (AcMNPV) in the induction of hyperactivity of the beet armyworm Spodoptera exigua was studied. A homolog of this gene in Bombyx mori nucleopolyhedrovirus (BmNPV) was previously shown to be important in hyperactivity in the silkworm B. mori. The results in Chapter 3 showed that the AcMNPV ptp gene induces hyperactive behaviour in S. exigua larvae and that the phosphatase activity of the encoded PTP enzyme is crucial for this behavioural change. Phylogenetic inference revealed that the baculovirus ptp is presumably transferred from a (ancestral) lepidopteran host to a baculovirus. Within the family Baculoviridae, ptp is only present in group I NPVs, which are a group of phylogenetically related baculoviruses. It is hypothesized that ptp-induced hyperactivity is an evolutionarily conserved strategy of group I NPVs to manipulate host behaviour.

    To obtain insights into the target proteins of the baculovirus PTP enzyme to achieve hyperactive behaviour in infected caterpillars, a PTP substrate analysis was performed. Chapter 4 describes host and viral proteins that were found to co-purify with AcMNPV PTP. Many of these host proteins are known to be important in signalling pathways and behavioural traits. For one of these proteins, 14-3-3 z, mRNA transcript levels were found to be significantly higher in wild type AcMNPV-infected S. exigua larvae as compared to larvae infected with a mutant virus from which the ptp gene has been deleted (AcMNPV Δptp). The 14-3-3 protein is a known activator of the enzymes tryptophan hydroxylase and tyrosine hydroxylase, which in turn are required for synthesis of the neurotransmitters serotonin and dopamine. These signalling molecules are both important determinants in hyperactive behaviour in various organisms, and are associated with behavioural manipulation in several parasite-host systems. In Chapter 9 a model is proposed of how the putative interaction between baculovirus PTP and host 14-3-3 zmay lead to hyperactive behaviour.

    Within the baculoviruses two different genes that encode protein tyrosine phosphatases, ptp and ptp2, are found. While the ptp gene induces hyperactivity (described in Chapter 3), no function has yet been assigned to the ptp2 gene. Chapter 5 describes the functional

    characterization of the baculovirus ptp2 gene. PTP2 protein carries a conserved consensus sequence that is characteristic for mitogen-activated protein kinase (MAPK) phosphatases. SeMNPV ptp2 induced a mild apoptosis and caspase activation in insect cells upon transient expression, which may be related to its putative function as MAPK phosphatase. Several host proteins that co-purified with SeMNPV PTP2 have known functions in apoptosis and/or MAPK signalling, rendering them promising candidate proteins to be involved in SeMNPV PTP2-induced apoptosis and possibly MAPK signalling. Whether PTP2 also has any behavioural effect is unknown, but the data from this chapter indicate that PTP2 likely has a cellular function during virus infection.

    Baculoviruses are known to alter host climbing behaviour, commonly leading to death at elevated positions (tree-top disease). In Chapter 6 the hypothesis was tested that baculovirus-induced hyperactive behaviour and tree-top disease are induced by a single baculovirus gene. To this aim the effect of the hyperactivity-inducing ptp gene (Chapter 3) on tree-top disease was investigated. The results demonstrated that AcMNPV ptp, known to cause hyperactive behaviour in S. exigua, is not involved in tree-top disease in this host. This indicates that hyperactivity and tree-top disease induced by baculoviruses are governed by independent mechanisms. Furthermore, a moulting-dependent effect on tree-top disease in S. exigua was found, which may relate to physiological and/or ecological differences between moulted and unmoulted larvae. In the next chapter (Chapter 7) the effect of AcMNPV infection on tree-top disease was investigated for two different host species, Trichoplusia ni and S. exigua. Data show that in T. ni larvae AcMNPV induces tree-top disease, causing death at elevated positions. In contrast, in S. exigua a moulting-dependent effect on the height at death was observed, as was also described in Chapter 6. Furthermore, in this chapter the role of the AcMNPV egt gene, encoding ecdysteroid UDP glucosyl transferase, on tree-top disease in T. ni and S. exigua larvae was analysed. A homolog of this gene causes tree-top disease in Lymantria dispar larvae infected with L. dispar (Ld) MNPV. The results (Chapter 7) show that AcMNPV egt does not play a role in the observed death at elevated positions in the two host systems studied. This indicates that the role of egt in tree-top disease may not be conserved among members of the family Baculoviridae.

    In addition to the mechanisms employed by the generalist baculovirus AcMNPV to alter climbing behaviour, the effect of the specialist baculovirus S. exigua (Se) MNPV on tree-top disease in its only known host S. exigua was studied. In Chapter 8 it is shown that SeMNPV induces tree-top disease by triggering an aberrant response to light, and this positive phototaxis leads to death at elevated positions. A hypothesis is put forward that SeMNPV hijacks a host behavioural pathway that is involved in light perception to induce this positive phototactic response.

    Overall, the results of this thesis show that hyperactivity and tree-top disease are induced by baculoviruses through independent mechanisms and that distinct baculovirus species presumably use different genes and proximate mechanisms to induce tree-top disease. While the baculovirus ptp gene induces hyperactivity, possibly by targeting host 14-3-3 z, the baculovirus ptp2 gene may function as a pro-apoptotic gene. The baculovirus egt gene does not have a conserved function in tree-top disease, indicating that other viral genes may underlie this host manipulative strategy. This thesis also demonstrates that tree-top disease in SeMNPV-infected caterpillars is the result of a strong attraction to light.

    Parasitic manipulation is a fascinating biological phenomenon that can provide crucial information on how behavioural traits are controlled at the molecular level. The research described in this thesis provides several new insights in the mechanisms by which parasites manipulate the behaviour of their hosts.

    Paringsverstoring: een innovatieve oplossing voor rupsenproblemen in de Nederlandse kassen : eindraportage
    Griepink, F.C. ; Hora, K. ; Kogel, W.J. de - \ 2013
    Wageningen : Plant Research International - 36
    glastuinbouw - plantenplagen - chrysodeixis chalcites - rupsen - paringsverstoorders - insectenbestrijding - tests - vruchtgroenten - feromoonvallen - schade - greenhouse horticulture - plant pests - chrysodeixis chalcites - caterpillars - mating disrupters - insect control - tests - fruit vegetables - pheromone traps - damage
    In de periode 2008-2012 is een paringsverstoringsmethode tegen Turkse mot Chrysodeixis chalcites getest. Er is gekozen voor Turkse mot omdat dit insect snel veel schade kan aanbrengen in de tomaten- en paprikateelt. Ook is in het verleden door PRI in samenwerking met TNO aangetoond dat paringsverstoring tegen Turkse mot voldoende werkt. De destijds gebruikte feromoonverdamper bleek echter onpraktisch en is in dit onderzoek vervangen door een alternatieve verdamper. De in dit onderzoek ontwikkelde verdamper is op 5 locaties getest in een dichtheid van 500 dispensers per hectare. In feromoonvallen in de behandelde percelen werd geen Turkse mot meer gevangen in tegenstelling tot de niet met feromoon behandelde percelen. Echter in het gewas werden nog steeds rupsjes en dus schade gevonden. De gevonden schade wisselde van bedrijf tot bedrijf. De uiteindelijke conclusie is dat deze methode nog onvoldoende robuust is voor commerciële implementatie
    Drie mogelijke sluipwespen tegen Turkse mot in paprika (interview met Amir Grosman)
    Arkesteijn, M. ; Grosman, A.H. - \ 2013
    Onder Glas 10 (2013)12. - p. 32 - 33.
    glastuinbouw - groenten - capsicum - paprika's - organismen ingezet bij biologische bestrijding - chrysodeixis chalcites - sluipwespen - rupsen - landbouwkundig onderzoek - greenhouse horticulture - vegetables - capsicum - sweet peppers - biological control agents - chrysodeixis chalcites - parasitoid wasps - caterpillars - agricultural research
    Het onderzoek naar biologische bestrijders van de Turkse mot is zo goed als afgerond. Amir Grosman, onderzoeker gewasbescherming bij Wageningen UR Glastuinbouw, heeft na drie jaar onderzoek drie kandidaten: een ei-parasiet die sinds kort op de markt is en twee rupsparasieten.
    Landelijke inventarisatie insectenplagen 2010. Eerste ontdekking Aziatische boktor in Nederland
    Moraal, L.G. - \ 2011
    Tuin en Landschap 33 (2011)20. - ISSN 0165-3350 - p. 36 - 39.
    insectenplagen - insecten - anoplophora glabripennis - rupsen - hemiptera - inventarisaties - nederland - insect pests - insects - caterpillars - inventories - netherlands
    De bastaardsatijnrups bezorgde badgasten in de duingebieden veel overlast en stond nooit eerder zo hoog genoteerd in de Insecten Top Tien. Voor het eerst gemeld zijn een Amerikaanse wants, een Zuid-Europese cicade en een gevaarlijke nieuwkomer: de Aziatische boktor in Almere
    Landelijke inventarisatie insectenplagen 2009: Eiken hebben het zwaar te verduren.
    Moraal, L.G. - \ 2010
    Tuin en Landschap 32 (2010)18. - ISSN 0165-3350 - p. 36 - 39.
    quercus - struiken - insectenplagen - bosschade - webben - thaumetopoea processionea - inventarisaties - nederland - rupsen - shrubs - insect pests - forest damage - webs - inventories - netherlands - caterpillars
    Rupsenvraat in eiken springt het meest in het oog bij de landelijke inventarisatie van insectenplagen op bomen en struiken 2009. Nieuwkomer onder de eikvretende rupsensoorten is de najaarsspenner. Het meest gemeld werd de eigekn processierups en die staat dus bovenaan in de Insecten Top Tien.
    Geen spinsels van eikenprocessierupsen maar spinselmotten
    Hellingman, S. ; Vliet, A.J.H. van - \ 2010
    Nature Today 2010 (2010)21-05.
    insectenplagen - bomen - bosschade - yponomeuta malinellus - webben - rupsen - insect pests - trees - forest damage - yponomeuta malinellus - webs - caterpillars
    Momenteel denken veel mensen dat ze spinsels van de eikenprocessierups zien. De spinsels die rond deze tijd worden aangetroffen zijn echter van de spinselmotten. Die van de eikenprocessierups worden pas later in het jaar gevormd.
    Eikenprocessierups doorstaat koude winter goed
    Mulder, S. - \ 2010
    Nature Today 2010 (2010)19-02-2010.
    thaumetopoea processionea - overwintering - bosplagen - kou - plantenplagen - rupsen - thaumetopoea processionea - overwintering - forest pests - cold - plant pests - caterpillars
    Eikenprocessierupsen zijn niet gedeerd door de langdurige koude van deze winter. Bij het opensnijden van eipakketjes blijken de rupsjes springlevend naar buiten te komen. Het is nog te vroeg om nu al iets te zeggen over de mogelijke overlast later dit jaar. Dat is afhankelijk van de weersomstandigheden in april, wanneer de rupsen normaalgesproken uit hun ei komen.
    Eikenprocessierups in processie op 12 juni te Ede
    Vliet, A.J.H. van - \ 2009
    Wageningen : Wageningen UR
    thaumetopoea processionea - lepidoptera - insectenplagen - brandharen - rupsen - insect pests - urticating hairs - caterpillars
    Video-opname van eikenprocessierupsen (juni 2009) in Ede die in meerdere processies tegelijkertijd de boom in klimmen om te eten
    Eikenprocessierups verpoppen begint
    Vliet, A.J.H. van - \ 2009
    Wageningen : Wageningen UR
    thaumetopoea processionea - lepidoptera - nesten - insectenplagen - plagenbestrijding - poppen - rupsen - nests - insect pests - pest control - pupae - caterpillars
    Video-opnamen van eikenprocessierupsen (juni 2009) in Ede die zijn begonnen aan de verpopping tot vlinder. De verpopping vindt plaats in het nest
    Keizersnee eikenprocessierups oktober 2009
    Vliet, A.J.H. van - \ 2009
    Wapserveen : Biocontrole
    thaumetopoea processionea - ontwikkelingsstadia - levensvatbaarheid - insectenplagen - rupsen - developmental stages - viability - insect pests - caterpillars
    Om te bepalen hoe ver de eikenprocessierupsjes in recent gevonden eipakketjes ontwikkeld zijn is op 3 oktober 2009 een 'keizersnede' uitgevoerd. Het blijkt dat de rupsen al volledig levensvatbaar zijn. Dit kan betekenen dat in warme jaren een tweede generatie van de eikenprocessierupsen mogelijk is. Meer informatie over de ontwikkeling van de eikenprocessierups in Nederland is te vinden op www.natuurbericht.nl of op www.natuurkalender.nl
    Consultancy: inventarisatie Diaphania perspectalis aanwezigheid en schade door Daphania perspectalis in de Nederlandse boomkwekerij
    Blok, J.J. de - \ 2009
    Lisse : PPO Bloembollen en Bomen - 13
    diaphania - houtachtige planten als sierplanten - houtachtige planten - oogstschade - rupsen - buxus - teelt - plantenplagen - plantenziektebestrijding - nederland - diaphania - ornamental woody plants - woody plants - crop damage - caterpillars - buxus - cultivation - plant pests - plant disease control - netherlands
    In mei 2007 werd in het zuidwesten van Duitsland ernstige vraatschade geconstateerd in Buxus (o.a. B. microphylla, B microphylla var. insularis, B. sempervirens, B. sinica). De vraat aan de bladeren en scheuten werd veroorzaakt door rupsen van de soort Diaphania perspectalis Walker (syn. Glyphodes perspectalis). Het betreft een voor Europa nieuw plaaginsect, overgekomen vanuit Azië. De European and Mediterranean Plant Protection Organization (EPPO) heeft deze rups opgenomen in haar ‘alert list’ omdat het een potentiële bedreiging vormt voor Buxus, o.a. op kwekerijen (http://www.eppo.org/QUARANTINE/Alert_List/alert_list.htm). . In Nederland is de Buxus-teelt een belangrijke teelt binnen de boomkwekerij. Voor 2008 was in Nederland nog geen melding gemaakt van deze rups, wel waren in 2007 vier vlinders aangetroffen: twee in de regio Boskoop en twee langs de grote rivieren ten zuiden van Gorinchem. Gezien het risico voor de Buxus-teelt is het belangrijk dat aanwezigheid van de rups op kwekerijen vroegtijdig wordt opgemerkt. Het doel van dit onderzoek is om de aanwezigheid van Diaphania perspectalis in de Nederlandse Buxus-teelt in kaart brengen om ernstige schade, zoals in Duitsland, te kunnen voorkomen.
    Climate change exacerbates the oak processionary caterpillar problem in The Netherlands
    Oudenhoven, A.P.E. van; Vliet, A.J.H. van; Moraal, L.G. - \ 2008
    Gewasbescherming 39 (2008)6. - ISSN 0166-6495 - p. 236 - 237.
    klimaatverandering - opwarming van de aarde - thaumetopoea processionea - quercus - meteorologische waarnemingen - brandharen - huidziekten - rupsen - climatic change - global warming - thaumetopoea processionea - quercus - meteorological observations - urticating hairs - skin diseases - caterpillars
    Since its first observation in the south of The Netherlands in 1991, the geographical range of the oak processionary caterpillar has increased steadily over the years, moving in north-eastern direction. It shows that it now occurs in the whole southern part of The Netherlands
    GGD-Richtlijn medische milieukunde : de eikenprocessierups en gezondheid
    Ass, M. van; Franssen, A.E.M. ; Jans, H.W.A. ; Lelie, S. van der; Schoeters, K. ; Vliet, A.J.H. van; Brederode, N.E. van - \ 2008
    Bilthoven : RIVM (RIVM rapport 609330007/2008) - 64
    thaumetopoea processionea - lepidoptera - brandharen - gezondheid - risicofactoren - richtlijnen (guidelines) - rupsen - thaumetopoea processionea - lepidoptera - urticating hairs - health - risk factors - guidelines - caterpillars
    De kenmerken van de eikenprocessierups, de verspreiding van de rups over Nederland, de ontwikkelingen van de populatie en over de (blootstelling aan de) brandharen van de rups worden eerst beschreven. Verder wordt kort ingegaan op andere rupsen die lijken op de eikenprocessierups of die vergelijkbare klachten veroorzaken. Vervolgens wordt beschreven welke gezondheidseffecten veroorzaakt kunnen worden door contact met de brandharen. Tevens wordt beschreven welke beheersmaatregelen mogelijk zijn en welke gezondheidsrisico's deze met zich mee kunnen brengen. De wet- en regelgeving en de aansprakelijkheid bij het optreden van overlast door de eikenprocessierups komen ook aan bod. Afsluitend worden de rol en takenvan de GGD beschreven
    Het bevorderen van natuurlijke vijanden in de boomkwekerij en de bollenteelt
    Linden, A. van der; Conijn, C.G.M. - \ 2007
    Entomologische Berichten 67 (2007)6. - ISSN 0013-8827 - p. 237 - 238.
    boomkwekerijen - bloembollen - natuurlijke vijanden - amblyseius andersoni - zweefvliegen - roofmijten - aphididae - bevordering van natuurlijke vijanden - rupsen - forest nurseries - ornamental bulbs - natural enemies - amblyseius andersoni - gliding - predatory mites - aphididae - encouragement - caterpillars
    De boomkwekerij omvat duizenden soorten met de teelt van laanbomen, ‘bos- en haagplantsoen’, rozen en onderstammen, vruchtbomen, coniferen en klimplanten, sierheesters en vaste planten. De bollensector is minder omvangrijk. Vele soorten hebben zo hun eigen plaagproblemen, maar enkele hoofdgroepen zijn te onderscheiden, waaronder schadelijke mijten, bladluizen en rupsen
    Bevorderen van natuurlijke vijanden in de boomkwekerij : resultaten van natuurlijke- en biologische bestrijding op kwekerijen
    Linden, A. van der - \ 2006
    Lisse : Praktijkonderzoek Plant & Omgeving, Akkerbouw, Bollen, Bomen & Fruit - 43
    sierteelt - straatbomen - bomen - siergewassen - rozen - rosa - geïntegreerde plagenbestrijding - geïntegreerde bestrijding - plaagbestrijding met natuurlijke vijanden - biologische landbouw - houtwallen - roofmijten - gewasbescherming - akkerranden - rupsen - vogels - predatoren van schadelijke insecten - ornamental horticulture - street trees - trees - ornamental crops - roses - rosa - integrated pest management - integrated control - augmentation - organic farming - hedgerows - predatory mites - plant protection - field margins - caterpillars - birds - predators of insect pests
    Op tien boomkwekerijen (vier laanboomkwekerijen, vier siergewassen- en twee rozenkwekerijen) en op twee PPO locaties met diverse gewassen in het biologische en geïntegreerde bedrijfssysteen onderzoek werd van 2003 tot en met 2005 geïnventariseerd wat er aan plagen en natuurlijke vijanden voorkwam en zijn maatregelen uitgevoerd om natuurlijke vijanden te bevorderen. Op alle kwekerijen zijn introducties uitgevoerd met de roofmijt Amblyseius andersoni tegen fytofage mijten. Op vier kwekerijen zijn randen in de vorm van een houtwal of bloemstroken toegepast om de natuurlijke vijanden te bevorderen, vooral met het oog op bestrijding van bladluizen en rupsen en op drie kwekerijen zijn nestkasten geplaatst om insectenetende vogels te bevorderen, vooral bedoeld tegen (bastaard)rupsen. De uitkomst van het project biedt een aantal voorlopige adviezen om betere omstandigheden te bieden aan natuurlijke vijanden van plagen.
    Sluipwesp heeft moeite met rups
    Bloemhard, C.M.J. - \ 2006
    Vakblad voor de Bloemisterij 61 (2006)21. - ISSN 0042-2223 - p. 42 - 42.
    siergewassen - biologische bestrijding - geïntegreerde plagenbestrijding - braconidae - cotesia - parasitoïden - hymenoptera - landbouwkundig onderzoek - glastuinbouw - rupsen - ornamental crops - biological control - integrated pest management - parasitoids - agricultural research - greenhouse horticulture - caterpillars
    Elk jaar weer zorgen rupsen voor problemen in de glastuinbouw. Er zijn enkele biologische bestrijders op de markt, maar die hebben allemaal minpunten. Dat geldt ook voor sluipwespen, waarvan bekend is dat ze effectief kunnen zijn tegen rups. Toch ziet PPO mogelijkheden voor geïntegreerde bestrijding
    Check title to add to marked list
    << previous | next >>

    Show 20 50 100 records per page

     
    Please log in to use this service. Login as Wageningen University & Research user or guest user in upper right hand corner of this page.