Staff Publications

Staff Publications

  • external user (warningwarning)
  • Log in as
  • language uk
  • About

    'Staff publications' is the digital repository of Wageningen University & Research

    'Staff publications' contains references to publications authored by Wageningen University staff from 1976 onward.

    Publications authored by the staff of the Research Institutes are available from 1995 onwards.

    Full text documents are added when available. The database is updated daily and currently holds about 240,000 items, of which 72,000 in open access.

    We have a manual that explains all the features 

    Current refinement(s):

    Records 1 - 20 / 142

    • help
    • print

      Print search results

    • export

      Export search results

    Check title to add to marked list
    The steering role of plant-soil interactions in natural community dynamics and nature restoration
    Wubs, Engel Reinder Jasper - \ 2017
    Wageningen University. Promotor(en): W.H. Putten; T.M. Bezemer. - Wageningen : Wageningen University - ISBN 9789463434447 - 242
    soil plant relationships - soil - plants - ecological restoration - terrestrial ecosystems - soil inoculation - plant communities - soil ecology - bodem-plant relaties - bodem - planten - ecologisch herstel - terrestrische ecosystemen - bodeminoculatie - plantengemeenschappen - bodemecologie

    Biodiversity is declining worldwide and many ecosystems have been degraded due to human actions. There have been many attempts to restore degraded ecosystems, but restoration success varies. Past human management has left important abiotic and biotic legacies and active intervention is needed to overcome these legacies. Legacy effects include altered abiotic conditions and limited availability of appropriate seeds. However, plants also have many interactions with the myriad organisms that inhabit the soil. Soil biota include e.g. bacteria, fungi, nematodes, collembolan, and mites. Restoring plant-soil interactions may be key to successful ecological restoration, because studies on natural succession in ecosystems show that both plant and soil communities develop in concert. In addition, late-successional soil communities promote the performance of late-succession plant species that are often the target species for restoration. The aims of my thesis were to 1) test whether inoculation of living soil can improve restoration of species-rich grasslands and dry heathlands, and 2) understand how plant-soil interactions affect plant composition and diversity.

    In a large-scale field experiment, called “Reijerscamp-experiment”, I tested the potential of soil inoculation to speed up ecosystem restoration. On a former arable field large areas of on average 0.5 ha were inoculated with a thin layer of <1 cm living soil, which was taken either from a mid-succession grassland or a dry-heathland. After six years I monitored the species composition of the vegetation and the soil community. I found that both types of inoculum had substantially altered the community composition of both soil and vegetation. Moreover, the soil inocula had caused a shift in the direction of the respective donor communities. In a parallel mesocosm experiment I repeated the experiment while sowing a standardized species-rich seed mixture to ensure that seed availability was the same in all treatments. Also in this case the sown plant community developed towards the respective communities found in the donor sites. Consequently the soil community is, at least in part, able to steer plant community composition in the field.

    I also tested how mixtures of inocula from different donor systems affect restoration success. In a greenhouse experiment I made replacement series of soil inocula sourced from arable fields, mid-succession grasslands and dry heathlands and monitored the responses of target and ruderal plant species. The target species all responded positively to higher proportions of heathland material in the inoculum, while the responses of the ruderal species were variable. Interestingly, a 50:50 mixture of arable and heathland inoculum strongly reduced the growth of the ruderal species. Soil inoculation may be considered as a way of microbiome engineering, which is a newly emerging field mainly used to improve human health and agricultural production. My results show that conceptually similar techniques can be applied to improve inocula for the restoration of ecological communities.

    In a second field experiment I tested the long-term consequences of soil inoculation with and without sowing mid-successional plant species for plant and soil community composition. I found that sowing strongly altered plant community composition for over two decades. Soil inoculation, on the other hand, substantially altered the composition of the soil nematode community and that these effects persisted for at least 15 years. However, in contrast to the Reijerscamp experiment, the effect of soil inoculation on vegetation composition was transient. I propose that in this case the presence of an intact arable top soil, as well as perhaps a too minimal difference between the composition of the donor and recipient soil communities may have limited the impact of the soil inocula.

    In general, the restoration of plant cover and a number of common (‘matrix’) plant species can be achieved using standard approaches, e.g. reducing site fertility and providing seed material, but creating conditions that allow for coexistence of both locally dominant and rare subordinate species proves much more elusive. Fundamental knowledge on how biodiversity is regulated is needed to restore diverse plant communities including the rare species. Testing plant-soil feedback provides a way to directly study the net consequences of the myriad interactions between plants and soil biota for plant performance and community composition. However, while both plants and soil communities are strongly heterogeneous in space and time, spatiotemporally explicit tests of plant-soil feedback are rare.

    In a greenhouse experiment I studied how spatial heterogeneity in plant-soil feedbacks influence plant communities. I found that when multiple species conditioned the soil, plant performance was reduced compared to mono-specific soil conditioning. This reduction in competitive ability led to a higher plant diversity in the experimental communities. The plant responses were not related to differences in abiotic conditions, but soil conditioning induced clear changes in fungal community composition. Recent meta-analyses and experiments have shown that spatial heterogeneity in abiotic conditions only promotes plant diversity when the grain of the heterogeneity is larger than the size of individual plants. When it is smaller, heterogeneity simply selects for those species that have the highest root plasticity and this leads to lower plant diversity. Together, these results suggest that spatial heterogeneity in abiotic conditions only promotes plant beta diversity, while interaction with the soil community, primarily soil-borne antagonists, maintains plant alpha diversity.

    Finally, I used repeated soil conditioning by conspecific and heterospecific species to show that soil feedbacks may carry over across soil conditioning periods. In contrast to what is commonly assumed my data show that heterospecific soil-conditioning can result in equally negative PSF as repeated conspecific soil-conditioning and repeated conspecific soil-conditioning does not always lead to stronger negative feedback. Instead, the particular sequence of plant species that successively condition the soil strongly determines the sign and magnitude of PSF. These results highlight the need to incorporate sequential soil-conditioning in models of plant communities and effective crop-rotations.

    In conclusion, plant-soil interactions are a key aspect in the natural dynamics of plant communities and can be used to improve restoration of semi-natural ecosystems. Abiotic conditions and dispersal ability determine which species may occur in a given site. However, at small spatial scales plant-soil feedbacks and particularly interactions with soil borne antagonists can enhance plant species diversity. Manipulation of the soil community, through inoculation of soil from well-developed donor sites can speed up natural succession and even steer its direction in the field. However, soil inoculation success will not be universal and depends on the match in abiotic conditions of donor and recipient sites, as well as the community composition of the inoculum and the resident communities. Future studies are needed to test the success of introducing soil communities across environmental gradients.

    'De plant voedt ook de bodem' : 'Inzicht in bodem-plantrelaties gunstig voor bodemvitaliteit en productkwaliteit'
    Sukkel, W. - \ 2017
    Ekoland 37 (2017)1. - ISSN 0926-9142 - p. 14 - 15.
    bodem-plant relaties - biologische landbouw - groenbemesters - grondbewerking - bodemvruchtbaarheid - soil plant relationships - organic farming - green manures - tillage - soil fertility
    Een belangrijk uitgangspunt van biologische landbouw is dat de bodem de plant voedt. Maar het omgekeerde is ook waar. Aandacht voor variatie in gewassen en groenbemesters kan de bodem helpen verbeteren. Het is een van de zaken waar WUR-onderzoekers tijdens de BioBeurs op inzoomen in een serie workshops over de bodem.
    PEARL model for pesticide behaviour and emissions in soil-plant systems
    Berg, F. van den; Tiktak, A. ; Boesten, J.J.T.I. ; Linden, A.M.A. van der - \ 2016
    Wageningen : Statutory Research Tasks Unit for Nature & the Environment (WOt-technical report 61) - 134
    pesticides - emission - models - leaching - modeling - soil - drainage - groundwater - soil plant relationships - pesticiden - emissie - modellen - uitspoelen - modelleren - bodem - drainage - grondwater - bodem-plant relaties
    In the EU the risk of leaching of plant protection products is assessed according to the new regulation 1107/2009. For the assessment of this risk the FOCUS Groundwater scenarios have been developed. The PEARL model is one of the models that can be used to calculate the leaching concentration in groundwater
    for these scenarios. At the national level, the GeoPEARL model is used to assess the 90th percentile in space of the plant protection product in its area of use. In this report a description is given of all processes considered to describe the fate of the plant protection product in the plant-soil system, such as transport in
    the soil matrix and in the macropore domain of the soil, transformation, volatilisation and sorption in soil, and processes at the plant canopy (volatilisation, penetration into the plant tissue and phototransformation
    on the plant surface). The PEARL model is integrated with the hydrological model SWAP. This report describes the most important processes to describe the hydrology of the soil system. Furthermore, the recent additions of the PEARL model for paddy rice systems, as well as those to simulate the fate in
    greenhouse systems are also presented.
    De stikstofkringloop in duinbodems : Micro-organismen in de Amsterdamse Waterleiding Duinen
    Bloem, J. ; Jagers Op Akkerhuis, G.A.J.M. - \ 2015
    Infoblad Veldwerkplaats (2015). - p. 2 - 3.
    duingebieden - bodem-plant relaties - stikstof - bodemchemie - ecologisch herstel - duneland - soil plant relationships - nitrogen - soil chemistry - ecological restoration
    In het kader van Natura2000 worden zeldzame soorten en
    habitattypen beschermd, waaronder Habitattype H2130, de
    Grijze duinen. Dit is zelfs een van de prioritaire habitattypen,
    dat wil zeggen dat spoedmaatregelen gewenst zijn om ze in
    een gunstige staat van instandhouding te brengen.
    In veel duingebieden is de hoge stikstofdepositie een probleem
    voor een gunstige staat van instandhouding van dit
    type. Daarom is binnen de PAS (Programmatische Aanpak
    Stikstof) voor de Grijze duinen een herstelstrategie uitgewerkt,
    die onder andere is gebaseerd op de beheermaatregel
    plaggen. Er is echter nog veel onduidelijkheid over de stikstofkringloop
    in de bodem en in welke mate de atmosferische
    stikstof wordt vastgelegd en welke gevolgen dit heeft voor
    het bodemleven en de vegetatie. Daarom zijn in het kader van
    OBN en in opdracht van de duinwaterleidingbedrijven enkele
    onderzoeken uitgevoerd in verschillende typen duinbodems
    (kalkrijke en kalkarme) naar de rol van stikstof en het bodemleven
    (vooral bacteriën, schimmels en micro-arthropoden) en
    naar de bodem en vegetatiesuccessie in Grijze duinen.
    In deze veldwerkplaats zijn een viertal onderzoeken gepresenteerd.
    Tijdens een fietstocht door de Amsterdamse Waterleidingduinen
    zijn drie onderzoekslocaties bezocht en is in het
    veld gediscussieerd over de implicaties van de onderzoeken
    voor de effectiviteit van plaggen en andere beheermaatregelen
    in de Grijze duinen.
    Bodemonderzoek heischraal grasland Drouwenerzand : ecopedologisch en bodemchemisch onderzoek voor maatregelen tot behoud en verbetering van de kwaliteit van heischraal grasland
    Delft, S.P.J. van; Waal, R.W. de - \ 2015
    Wageningen : Alterra, Wageningen-UR (Alterra-rapport 2651) - 53
    bodem-plant relaties - bodemchemie - herstelbeheer - natuurgebieden - heidegebieden - drenthe - soil plant relationships - soil chemistry - restoration management - natural areas - heathlands - drenthe
    In het terrein is een gedetailleerd veldbodemkundig onderzoek verricht. Er zijn bodemmonsters gestoken en geanalyseerd. Uit het gedetailleerde bodemecologisch onderzoek blijkt dat de huidige stabiele staat van het grasland vooral samenhangt met de eigenschappen van de humus-houdende, biotisch actieve bovengrond. Op grond van gedetailleerd veldonderzoek zijn een bodem- en fysiotopen kaart vervaardigd die een goed overzicht geven van de ecopedologische geschiktheid van het gebied voor instandhouding en ontwikkeling van heischraal grasland. Door uitgebreide analyse van bodemmonsters is inzicht verkregen in de zuur-, basen- en nutriëntenhuishouding van de verschillende standplaatsen en daarmee hun geschiktheid voor behoud en uitbreiding van het heischrale grasland.
    Predictability of plant-soil feedback
    Cortois, R. - \ 2015
    Wageningen University. Promotor(en): Wim van der Putten, co-promotor(en): Gerlinde de Deyn. - Wageningen : Wageningen University - ISBN 9789462573406 - 152
    bodem-plant relaties - bodem - planten - biodiversiteit - graslanden - bodembiologie - bodemfauna - soil plant relationships - soil - plants - biodiversity - grasslands - soil biology - soil fauna


    In my thesis project I studied the role of soil biota as possible drivers of linkages between plant community diversity and plant productivity. My study was carried out in the framework of a large grassland biodiversity experiment in Jena, the so-called Jena Experiment.
    In chapter 1 I explain how soil biota may exert control over plant community productivity by recycling organic material and by intimately interacting with plant roots, either acting as antagonists to plants or as plant growth-promoting symbionts. Reciprocal interactions between plant and soil communities are an important component of so-called ‘plant-soil feedbacks’ (PSFs). In the PSF loop, plant community composition drives changes in belowground communities and abiotic conditions, which can subsequently alter plant community composition and productivity. Such PSF interactions have been proposed to play a major role in plant community composition and functioning.
    In the second chapter I review studies that use an experimental approach of inoculating live soils into sterilized background soils to study the effects of root symbionts on plant growth. I demonstrate that we make many assumptions when translating results of controlled studies to natural systems. I propose that we should continuously and carefully consider these assumptions and aim for rigid hypothesis testing by cross-talking between different levels of ecological realism.
    In chapter 3 I test how plant traits relate to PSF using a 49 grassland plant species of the Jena Experiment. First, I grew individuals of all species for two months in sterilized soil inoculated with field soil. In the subsequent feedback phase, I grew all plant species for 6 weeks in sterilized soil inoculated with (I) species-specific inoculum (conspecific conditioned soil), (II) sterilized species-specific inoculum, or (III) a mixture of all 49 species-specific inoculums (mixed conditioned soil). Subsequently I compared biomass production in conspecific conditioned soil to biomass production in sterilized soil (PSFsterilized) and in mixed conditioned soil (PSFmixed). Species with increasing specific root length (SRL) were increasingly susceptible to antagonistic interactions in conspecific conditioned soil (i.e. they had strong negative PSFsterilized), while thick-rooted plants had both positive PSFsterilized and high colonization rates of arbuscular mycorrhizal fungi (AMF). Finally, I showed that species ranking of PSFmixed was similar to species ranking of PSFsterilized, indicating that plants with increasingly negative net interactions in conspecific conditioned soil increasingly

    benefit from growing in mixed conditioned soil. With these findings, I made a first important

    step in placing PSFs in plant ecological strategy frameworks: high SRL is typical for plants

    that adopt a ‘fast’ growth strategy, characterized by fast resource acquisition but poor defense

    against antagonists and little reliance on AMF.
    In chapter 4, I test the relation between phylogenetic relatedness and the feedback effect of one (soil conditioning) plant species to another (responding) plant species. This is named indirect PSF. I grew eleven focal plant species, chosen to represent plants that had negative, neutral and positive PSFsterilized, in soils that were conditioned by conspecifics and soils conditioned by three to four other species with a varying degree of phylogenetic relatedness to the focal plant species. I found that plant species with negative PSF had no different or slightly better growth when growing in soil conditioned by plant species with larger phylogenetic distance to the focal plant. In contrast, plant species with neutral PSF grew less well, and species with positive PSF even worse, in soil conditioned by plant species with increasing phylogenetic distance to the focal plant. I conclude that the effect of phylogenetic relatedness on PSF interactions between plant species may depend on the tendency of the focal plant species to develop detrimental or beneficial interactions with soil microbes.
    In chapter 5, I use the PSFmixed values of chapter 3 in a correlational analysis to test how short-term PSFs relate to longer-term species’ performances in the field, using established monocultures and species-rich (60 species) plant communities of the Jena Experiment. Based on some recently published studies I expected that plants with more negative PSFmixed would benefit most from growing in mixtures; these plant species were expected to overyield most in mixed plant communities. However, opposite to the expectation, plant species with the most negative PSF produced least biomass in the 60-species plant communities, whereas plant performance in monoculture was not related to its short-term PSF. I conclude that species-specific overyielding was positively related to species-specific PSF, and that community overyielding was mostly driven by plant species with a neutral to positive PSF. Finally, in chapter 6 I examine the role of quality and quantity of plant biomass in driving nematode feeding group abundance and diversity. I found strong positive effects of both plant species- and plant functional group-richness on abundances of plant feeding, bacterial feeding and fungal feeding nematodes, as well as omnivores, but not for predators. Structural equation modeling (SEM) analysis showed that the positive effect of plant diversity on the abundance of microbial feeding nematodes (fungal plus bacterial feeders) could not be explained by increased microbial biomass. Similarly, the abundance of plant feeding nematodes was not driven by the higher plant biomass in species rich plant communities. Instead, increased plant biomass explained the positive relation between plant species richness and the abundance of microbial feeding nematodes, while for plant feeding nematodes, increased C to N ratio of aboveground plant biomass appeared to explain the positive relation between the abundance of plant feeding nematodes and plant species and functional group richness. Importantly, the density of plant feeding nematodes per unit root biomass decreased with increasing plant diversity, indicating a root feeder dilution effect. I conclude that plant diversity does not explain nematode community composition primarily by simple bottom-up relations, but that other aspects, such as quality of resource and microhabitats quality, may play a role as well.

    Eikensterfte: een serieus en complex probleem
    Oosterbaan, A. ; Bobbink, R. ; Decuyper, M. - \ 2015
    Vakblad Natuur Bos Landschap (2015)113. - ISSN 1572-7610 - p. 10 - 14.
    quercus - bodem-plant relaties - bodemchemie - verzuring - droogte - bomen - groeiplaatsen - quercus - soil plant relationships - soil chemistry - acidification - drought - trees - sites
    Steeds meer beheerders zien met lede ogen aan hoe de eiken in hun bossen langzaam maar zeker afsterven. Over de precieze oorzaak is nog niet zo heel veel bekend. Wel maakt onderzoek duidelijk dat er meerdere oorzaken zijn die elkaar lijken te versterken. Droogte en aantasting door insecten zijn zeker een deel van het probleem, maar ook de snelle uitspoeling van basische kationen zijn waarschijnlijk een heel belangrijke factor
    Increase of plant resistance with rhizosphere competent entomopathogenic fungi (EPF)
    Tol, R.W.H.M. van - \ 2015
    gewasbescherming - tuinbouw - entomopathogene schimmels - biologische bestrijding - rizosfeer - natuurlijke vijanden - bodeminsecten - insect-plant relaties - conferenties - melolontha melolontha - bodem-plant relaties - insectenplagen - plant protection - horticulture - entomogenous fungi - biological control - rhizosphere - natural enemies - soil insects - insect plant relations - conferences - melolontha melolontha - soil plant relationships - insect pests
    Entomopathogenic fungi are able to kill insects and are as such a potential mean for pest control. Recently it was discovered that these fungi can also colonize plant roots. Most previous work with EPF has ignored the habitat preferences and survival of the fungus outside of the host. It is possible that factors associated with fungal biology outside of the host are more important when selecting an isolate than how pathogenic it is against a particular host in a laboratory bioassay. Poster van PlantgezondheidEvent 12 maart 2015.
    De invloed van vegetatie op de verdroging van kleikades
    Zee, F.F. van der; Frissel, J.Y. - \ 2014
    Wageningen : Alterra, Wageningen-UR (Alterra-rapport 2590) - 51
    dammen - bodemtypen - bodem-plant relaties - bodemwater - verdroging - dams - soil types - soil plant relationships - soil water - desiccation
    In 2003 braken bij Wilnis en Terbregge de (veen)dijken door als gevolg van extreme droogte. Sinds die tijd is veel zorg en aandacht besteed aan deze nieuwe vorm van bezwijkende dijken. Naast de grondsoort (klei, veen) als belangrijkste factor is ook de vegetatie mogelijk van invloed op het ontstaan van scheuren in de kade.
    Potential sensitivity of fen plant species to salinity
    Stofberg, S.F. ; Klimkowska, A. ; Paulissen, M.P.C.P. ; Witte, J.P.M. - \ 2014
    Utrecht : Knowledge for Climate Programme Office - 57
    vegetatietypen - zouttolerantie - bodem-plant relaties - standplaatsfactoren - waterkwaliteit - ecohydrologie - vegetation types - salt tolerance - soil plant relationships - site factors - water quality - ecohydrology
    Het is te verwachten dat laagveen plantensoorten verschillend kunnen reageren als gevolg van een blootstelling aan zout. In dit rapport worden verschillende typen informatie vergeleken, waaronder verspreidingsdata, indicatiegetallen en experimentele data. Een aantal soorten (13–18% van totaal aantal soorten, vooral wijdverspreide soorten) tolereren brakke condities, terwijl 41 andere (minder wijdverspreide) soorten mogelijk gevoelig zijn voor chlorideconcentraties boven 100 à 200 mg/L, maar er blijven onzekerheden. Verspreidingsdata geven een beperkt inzicht in de tolerantiegrenzen, maar gevoeligheid hangt niet altijd samen met verspreiding. Daarnaast kan de blootstelling in de wortelzone verschillen van het zoutgehalte in het oppervlaktewater. Experimentele gegevens zouden meer inzicht kunnen bieden, maar op dit moment is er weinig informatie beschikbaar van experimenteel onderzoek naar wilde plantensoorten.
    Onderzoek naar de relatie van eikensterfte met droogte en bodemchemie
    Oosterbaan, A. ; Bobbink, R. ; Decuyper, M. - \ 2014
    Wageningen : Alterra, Wageningen-UR (Alterra-rapport 2575) - 29
    quercus - bodem-plant relaties - bodemchemie - verzuring - droogte - bomen - groeiplaatsen - quercus - soil plant relationships - soil chemistry - acidification - drought - trees - sites
    In verband met verhevigde eikensterfte is onderzocht of er verband is tussen de eikensterfte en droogte en/of bodemchemie. Hiervoor is op tien locaties in een opstand met veel sterfte en een opstand met weinig sterfte de jaarringbreedte van de laatste 50 jaar vergeleken met weersgegevens van de dichtstbijzijnde weerstations, de hoeveelheid fijne wortels op 0-25 cm en 25-50 cm diepte bepaald en aan de hand van grondmonsters de bodemchemie gekarakteriseerd. Uit dit onderzoek is gebleken dat er een duidelijk verband is tussen de van tijd tot tijd optredende sterke groeivermindering van eiken en droogteperioden. Niet alle sterke groeiverminderingen zijn hiermee te verklaren. Er zijn aanwijzingen dat het aantal vorstdagen in de lente ook een rol speelt. In opstanden met veel sterfte zitten gemiddeld bovenin het bodemprofiel meer wortels en onderin minder dan in opstanden met weinig sterfte. In opstanden met veel sterfte heeft de bodem in de meeste gevallen lagere gehaltes aan uitwisselbaar Ca en/of K en/of Mg (dus een lagere buffercapaciteit). Het gehele proces van primaire oorzaken en secundaire factoren, die verantwoordelijk zijn voor de sterfte, is nog niet helder. Hiervoor is een breder en fundamenteler onderzoek noodzakelijk. Voor het beheer van eikenbossen worden voorlopige adviezen gegeven.
    Zijn Mars- en maanbodem geschikt voor plantenteelt?
    Wamelink, G.W.W. ; Frissel, J.Y. ; Krijnen, W.H.J. ; Verwoert, M. ; Goedhart, P.W. - \ 2014
    Landschap : tijdschrift voor landschapsecologie en milieukunde 31 (2014)3. - ISSN 0169-6300 - p. 125 - 127.
    maangronden - bodem-plant relaties - vegetatie - gewassen - bodemgeschiktheid - experimenteel veldonderzoek - innovaties - lunar soils - soil plant relationships - vegetation - crops - soil suitability - field experimentation - innovations
    Als ruimtereizigers in de toekomst langere tijd op de maan en op Mars willen verblijven, dan zullen ze daar voedsel moeten gaan verbouwen. Maar kan dat wel? Is plantengroei mogelijk op bodems van die hemellichamen? Om dat te onderzoeken hebben we een experiment opgezet met kunstmatige Mars- en maanbodems waarop zaden van verschillende plantensoorten te kiemen zijn gelegd en gevolgd in hun groei.
    Biodiversiteit van graslanden en moerassen in het zeekleilandschap : een inventarisatie van knelpunten, succesfactoren en kennislacunes
    Jagers Op Akkerhuis, G.A.J.M. ; Delft, S.P.J. van; Huiskes, H.P.J. ; Sival, F.P. ; Corporaal, A. ; Ozinga, W.A. - \ 2014
    Vakblad Natuur Bos Landschap 11 (2014)101. - ISSN 1572-7610 - p. 26 - 29.
    vegetatietypen - bodem-plant relaties - bodemchemie - biodiversiteit - zware kleigronden - verzilting - zuidwest-nederland - groningen - friesland - vegetation types - soil plant relationships - soil chemistry - biodiversity - clay soils - salinization - south-west netherlands - groningen - friesland
    In een OBN studie heeft Alterra onderzoek gedaan naar succesvolle maatregelen en kennisvragen van belang voor het behoud van biodiversiteit in binnendijkse graslanden en moerassen. De volgende primaire standplaatsen (PS) vielen binnen de onderzoeksvraag naar graslanden en moerassen op zeeklei: Brak verlandingsveen (PS025), Binnendijkse zilte kleigronden (PS041), Zoet en brak verlandingsveen (PS026), Eutrofe, matig basenrijke veengronden (PS019), Kalkrijke, of kalkarme vochtig tot natte zeekleigronden (PS042A, PS042C), en kalkrijke, of kalkarme afgesloten strandvlakten en kreekruggen (PS043A, PS043C)
    Klimaatverandering en natuur : ontwikkeling van een provinciaal adaptatieplan
    Geertsema, W. ; Vos, C.C. ; Wamelink, G.W.W. ; Baveco, J.M. ; Mol-Dijkstra, J.P. - \ 2014
    Landschap : tijdschrift voor landschapsecologie en milieukunde 31 (2014)2. - ISSN 0169-6300 - p. 63 - 72.
    klimaatadaptatie - natuurbeheer - bodem-plant relaties - grondwaterstand - ecohydrologie - klimaatverandering - noord-brabant - climate adaptation - nature management - soil plant relationships - groundwater level - ecohydrology - climatic change - noord-brabant
    Klimaatverandering heeft zowel direct als indirect gevolgen voor planten en dieren. Adaptatiestrategieën versterken ecosystemen zodanig dat ze in staat zijn om veranderingen op te vangen. We hebben een methodiek ontwikkeld om samen met stakeholders ruimtelijke adaptatieplannen voor een provincie te ontwerpen. De methodiek is generiek inzetbaar op provinciale schaal; de toepassing is beschreven voor Noord-Brabant.
    Moestuin op mars lijkt haalbaar
    Kleis, R. ; Wamelink, G.W.W. - \ 2014
    Resource: weekblad voor Wageningen UR 8 (2014)10. - ISSN 1874-3625 - p. 9 - 9.
    landbouwplantenteelt - buitenaardse bodemtypen - bodem-plant relaties - teelt - experimenten - crop husbandry - soil types (extraterrestrial) - soil plant relationships - cultivation - experiments
    Ruimtepioniers die hun eigen groenten willen kweken, kunnen waarschijnlijk beter op Mars terecht dan op de maan. Tuinkers kiemt, bloeit en vormt zaad op Marsgrond. Maanbodem is niet zuur genoeg voor plantengroei.
    Voedselkwaliteit en biodiversiteit in bossen van de hoge zandgronden
    Burg, A. Van den; Dees, A. ; Bijlsma, R.J. ; Waal, R.W. de - \ 2014
    Bosschap, bedrijfschap voor bos en natuur - 128
    zandgronden - ecosystemen - bosecologie - insect-plant relaties - bodem-plant relaties - bossen - fauna - zure depositie - veluwe - sandy soils - ecosystems - forest ecology - insect plant relations - soil plant relationships - forests - fauna - acid deposition - veluwe
    Terrestrische ecosystemen die geen invloed kennen van grondwater en bovendien een van nature matig tot slecht gebufferde bodem hebben, zijn heel erg gevoelig voor verzuring. Hierbij horen bijvoorbeeld de natuurlijke standplaatsen van Oude eikenbossen (H9190) en Beuken-Eikenbos met hulst (H9120), waarvoor het moeilijk is om beheerstrategieën te ontwerpen die de effecten van verzuring en vermesting tegengaan. Er is in dit OBN-project gewerkt aan de volgende drie onderzoeksvragen: (1) Via welk mechanisme kan de bodem-plant interactie bijgestuurd worden, zodat herstel optreedt van de voedingsbalans van planten en vervolgens ook van de daarvan afhankelijke fauna (plant-insect interactie), (2) Onder wat voor omstandigheden (bodem, depositie, evt. maatregelen in verleden) treedt een verstoorde voedingsbalans op en (3) wat zijn mogelijke praktische maatregelen.
    Low investment in sexual reproduction threatens plants adapted to phosphorus limitation
    Fujita, Y. ; Olde Venterink, H. ; Bodegom, P.M. van; Douma, J.C. ; Heil, G.W. ; Hölzel, N. ; Jablonska, E. ; Kotowski, W. ; Okruszko, T. ; Pawlikowski, P. ; Ruiter, P.C. de; Wassen, M.J. - \ 2014
    Nature 505 (2014). - ISSN 0028-0836 - p. 82 - 86.
    vegetatie - flora - soortendiversiteit - voortplantingsgedrag - ecosystemen - wetlands - veenplanten - bodem-plant relaties - stikstof - fosfaat - waterbeheer - bedreigde soorten - europa - azië - vegetation - flora - species diversity - reproductive behaviour - ecosystems - wetlands - bog plants - soil plant relationships - nitrogen - phosphate - water management - endangered species - europe - asia - n-p stoichiometry - biological stoichiometry - endangered plants - mineral-nutrition - community biomass - european flora - life-history - patterns - traits
    Plant species diversity in Eurasian wetlands and grasslands depends not only on productivity but also on the relative availability of nutrients, particularly of nitrogen and phosphorus1–4. Here we show that the impacts of nitrogen:phosphorus stoichiometry on plant species richness can be explained by selected plant life-history traits, notably by plant investments in growth versus reproduction. In 599 Eurasian siteswithherbaceous vegetationwe examined the relationship between the local nutrient conditions and community-mean life-history traits. We found that compared with plants in nitrogen-limited communities, plants in phosphorus-limited communities invest little in sexual reproduction (for example, less investment in seed, shorter flowering period, longer lifespan) and have conservative leaf economy traits (that is, a low specific leaf area and a high leaf dry-matter content). Endangered species weremore frequent in phosphorus-limited ecosystems and they too invested little in sexual reproduction. The results provide new insight into how plant adaptations to nutrient conditions can drive the distribution of plant species in natural ecosystems and can account for the vulnerability of endangered species.
    The influence of spatiotemporal variability and adaptations to hypoxia on empirical relationships between soil acidity and vegetation
    Cirkel, D.G. ; Witte, J.P.M. ; Bodegom, P.M. van; Nijp, J.J. ; Zee, S.E.A.T.M. van der - \ 2014
    Ecohydrology 7 (2014)1. - ISSN 1936-0584 - p. 21 - 32.
    bodemchemie - bodemaciditeit - vegetatietypen - bodem-plant relaties - soortensamenstelling - plantenfysiologie - rizosfeer - wetlands - heterogeniteit - ecohydrologie - ruimtelijke variatie - soil chemistry - soil acidity - vegetation types - soil plant relationships - species composition - plant physiology - rhizosphere - wetlands - heterogeneity - ecohydrology - spatial variation - ellenberg indicator values - field-measurements - plant ecology - ph changes - iron - regression - diversity - diffusion - oxidation
    Soil acidity is well known to affect the species composition of natural vegetation. The physiological adaptations of plants to soil acidity and related toxicity effects and nutrient deficiencies are, however, complex, manifold and hard to measure. Therefore, generally applicable quantifications of mechanistic plant responses to soil acidity are still not available. An alternative is the semi-quantitative and integrated response variable ‘indicator value for soil acidity’ (Rm). Although relationships between measured soil pH and Rm from various studies are usually strong, they often show systematic bias and still contain high residual variances. On the basis of a well-documented national dataset consisting of 91 vegetation plots and a dataset with detailed, within-plot, pH measurements taken at three periods during the growing season, it is shown that strong spatiotemporal variation of soil pH can be a critical source of systematic errors and statistical noise. The larger part of variation, however, could be explained by the moisture status of plots. For instance, Spearman's rho decreased from 93% for dry plots and 87% for moist plots to 59% for wet plots. The loss of relation between soil pH and Rm in the moderately acid to alkaline range at increasingly wetter plots is probably due to the establishment of aerenchyma-containing species, which are able to control their rhizosphere acidity. Adaptation to one site factor (oxygen deficit) apparently may induce indifference for other environmental factors (Fe2+, soil pH). For predictions of vegetation response to soil acidity, it is thus important to take the wetness of plots into account
    Basisrapport voor de Rode Lijst mossen 2012
    Siebel, H.N. ; Bijlsma, R.J. ; Sparrius, L.B. - \ 2013
    KNNV / Bryologische en Lichenologische Werkgroep, Oude-Tonge (BLWG-rapport 14) - 98
    mossen - bryophyta - flora - bedreigde soorten - natuurbescherming - habitats - bodem-plant relaties - nederland - mosses - endangered species - nature conservation - soil plant relationships - netherlands
    In dit rapport is een voorstel voor een herziene Rode Lijst Mossen opgenomen. Wanneer het Ministerie van Economische Zaken deze lijst publiceert in de Staatscourant, zal daarmee de Rode Lijst van 2000 worden vervangen. Van de 517 soorten die zich in ons land regelmatig voortplanten, is bepaald of ze volgens de Nederlandse criteria op de Rode Lijst moeten worden opgenomen. Daarvoor komen soorten in aanmerking die na 1900 zijn verdwenen of die bedreigd zijn. Deze laatste groep wordt in vier klassen onderverdeeld. In Figuur 1 is het resultaat zichtbaar. De Rode Lijst 2012 bestaat uit de volgende categorieën soorten: • 22 Verdwenen uit Nederland • 27 Ernstig bedreigd • 52 Bedreigd • 43 Kwetsbaar • 102 Gevoelig De Rode Lijst 2012 omvat dus 246 soorten (48% van de beschouwde soorten). De overige 271 soorten zijn Thans niet bedreigd.
    Klimaatbestendige beplanting
    Hiemstra, Jelle - \ 2013
    public green areas - plantations - urban areas - microclimate - soil plant relationships - climatic change - resource materials - climate - water harvesting - water holding capacity
    Check title to add to marked list
    << previous | next >>

    Show 20 50 100 records per page

    Please log in to use this service. Login as Wageningen University & Research user or guest user in upper right hand corner of this page.