Staff Publications

Staff Publications

  • external user (warningwarning)
  • Log in as
  • language uk
  • About

    'Staff publications' is the digital repository of Wageningen University & Research

    'Staff publications' contains references to publications authored by Wageningen University staff from 1976 onward.

    Publications authored by the staff of the Research Institutes are available from 1995 onwards.

    Full text documents are added when available. The database is updated daily and currently holds about 240,000 items, of which 72,000 in open access.

    We have a manual that explains all the features 

    Records 1 - 15 / 15

    • help
    • print

      Print search results

    • export

      Export search results

    Check title to add to marked list
    Subsidence of organic dredged sediments in an upland deposit in Wormer- en Jisperveld : North Holland, the Netherlands
    Oliveira, Bruna R.F. ; Smit, Martijn P.J. ; Veld, Harry ; Paassen, Leon A. van; Rijnaarts, Huub H.M. ; Grotenhuis, Tim - \ 2018
    Environmental Earth Sciences 77 (2018)4. - ISSN 1866-6280
    Dredged sediments - Lowlands - Organic matter oxidation - Peatlands - Shrinkage - Subsidence - Upland deposit
    Land subsidence in low-lying peatlands can be caused by shrinkage and organic matter oxidation. When these areas have networks of ditches and canals for drainage purposes, the sediments that accumulate in the waterways can be used to reverse the process of land subsidence. The objective of this study is to understand how dredged sediments can be used to reverse the process of land subsidence by analysing the contribution of shrinkage and organic matter mineralization to the subsidence observed in an upland deposit. A deposit of dredged sediments in the Wormer- en Jisperveld—North Holland, the Netherlands—was characterized during 17 months in terms of subsidence of the sediments, subsidence of the soil underlying the deposit, geotechnical water content, organic matter content, type of organic matter and nutrients. The deposit was filled to a height of 195 cm, and after 17 months, the subsidence of the sediments was 88 cm. In addition, a subsidence of 19.5 cm of the underlying soil was observed. Subsidence could be attributed to shrinkage since no significant changes in the organic matter content and total organic carbon were observed. The type of organic matter changed in the direction of humification until winter 2014, stabilized from winter 2014 to spring 2015 and changed in the direction of mineralization after the spring of 2015. Subsidence of dredged sediments in upland deposits is caused by shrinkage during the first 17 months. The solution of spreading thinner layers of sediments over the land to decrease the subsidence rates should be explored since the pressure of the deposit on the underlying soil caused an extra subsidence of 19.5 cm.
    Lift up of Lowlands : beneficial use of dredged sediments to reverse land subsidence
    Figueiredo Oliveira, Bruna Raquel - \ 2017
    Wageningen University. Promotor(en): Huub Rijnaarts, co-promotor(en): Tim Grotenhuis. - Wageningen : Wageningen University - ISBN 9789462578838 - 229
    dredgings - dredging - sedimentation - soil - sediment - subsidence - recycling - environmental engineering - bagger - baggeren - sedimentatie - bodem - sediment - bodemdaling - recycling - milieutechniek

    In this thesis, the beneficial use of dredged sediments to reverse land subsidence in lowlands and delta areas is explored. The major constraints for beneficial use of sediments are the contaminant concentrations, and the proper managing of supply and demand of sediments (Chapter 1).

    When sediments are transferred from waterways to upland conditions, a series of processes take place that transform the waterlogged sediments into aerated soils, a process known as ripening. To understand the relation between the sediments and the soils formed, physical/chemical and biological processes were studied at three scales: laboratory scale, mesoscale, and field scale. The knowledge obtained with these experiments can provide guidelines to effectively use dredged sediments to reverse land subsidence.

    In the laboratory experiments, the environmental conditions were controlled, leading to constant water content and optimal oxygen concentration for biological processes. In the mesoscale experiment, the environmental parameters such as wind, precipitation and temperature, were not controlled as the 1 m3 containers used for these experiments were placed outside, in open air conditions. Still, the water level could be monitored and controlled, and the subsidence of the dredged sediment could be monitored. In the field experiment, the environmental and filling conditions could not be controlled but the changes occurring in the deposit were monitored.

    In the first laboratory experiment (Chapter 2) the behaviour of dredged sediments with varying particle size distribution and organic matter content was studied. The dredged sediments were dewatered using suction chambers and then submitted to biochemical ripening during 141 days. The five types of dredged sediments had similar overall behaviour. The most significant observation was that most volume lost during dewatering and biochemical ripening was due to shrinkage and not to organic matter mineralization. Furthermore, the type of organic matter changed in the direction of humification, i.e., more stable compounds were formed. The soils formed from biochemical ripening of dredged sediments had very stable aggregates and the load-bearing capacity was enough to sustain cattle and tractors.

    The second laboratory experiment (Chapter 3) was designed to investigate the influence of mixing compost and the solid fraction of swine manure (low in nutrients) with dredged sediments on dewatering and biochemical ripening. When the supply of dredged sediments is too low to compensate for land subsidence, bio-wastes, such as compost and manure, can be mixed with the sediments to reverse land subsidence. The results of this experiment confirm that most volume lost during ripening was due to shrinkage and not due to organic matter mineralization. Adding compost or the solid fraction of manure to the dredged sediments enhances the changes in the type of organic matter and CO2 production, i.e., the addition results in increased rates of organic matter mineralization which is described in the literature as the priming effect. In addition, the undrained shear strength of the mixtures of sediments with compost or manure was three times higher than the measured values for the sediments alone, meaning that organic amendments will improve the characteristics of the soil formed from ripening of sediments.

    The mesoscale experiment (Chapter 4) was performed during 400 days in 1m3 containers which allowed to control the water level. Two scenarios were tested: upland deposits in which the sediments are allowed to dry; and underwater deposits in which the water level is always 2 cm above the sediments. It was expected that the upland deposit conditions would lead to a higher subsidence than the underwater conditions. However, subsidence of the sediments was very similar for the two scenarios. Also in these experiments it was observed that most subsidence could be attributed to shrinkage and not organic matter mineralization, and the type of organic matter changed in the direction of humification. Furthermore, the water balance indicated that evapotranspiration results in higher loss of water than drainage. Still, in this case the undrained shear strength after 400 days of experiment was not enough to sustain cattle or tractors even though it increased with time.

    The monitored field scale upland deposit of dredged sediments (Chapter 5) is located in the Wormer- en Jisperveld area – North Holland, the Netherlands. The deposit was filled in two stages reaching a maximum height of sediments of 195 cm. After 17 months of monitoring, the subsidence of the sediments was 119 cm to which an extra subsidence of 19.5 cm of the underlying soil due to the overburden pressure was added. The results observed in the upland deposit are in line with the laboratory and mesoscale results since subsidence could also be attributed to shrinkage and no significant changes in the organic matter content were observed. However, in the case of the upland deposit, the type of organic matter changed in the direction of humification during the first 8 months (March to November), then stabilized during 7 months (November to June), and changed in the direction of mineralization afterwards.

    The outcomes of this research indicate that dredged sediments have the potential to reverse land subsidence. This statement is supported by the consistent results showing that the decrease in volume of dredged sediments is caused by shrinkage and not to organic matter mineralization as traditionally reported (Chapters 2, 3, 4, and 5).

    In addition, in places where composted and stable bio-wastes are available, these can be added to dredged sediments to further reverse land subsidence. Still, in this case special attention should be given to the potential priming effect (Chapter 3).

    Finally it is recommended to adapt the current practices of disposal of dredged sediments in upland deposits, since 19.5 cm of subsidence observed for the underlying soil in the upland deposit (Chapter 5), was caused by the overburden pressure of the dredged sediment. From the point of view of avoiding/reversing land subsidence it is recommended to spread thin layers (in the order of cm) of sediments over the land, although this might lead to an increase in the time and costs for the stakeholders involved in dredging and in managing the water boards.

    Praktijkproef onderwaterdrains Wormer- en Jisperveld
    Akker, Jan van den; Diggelen, J.M.H. van; Houwelingen, Karel van; Kleef, Jan van; Pleijter, Matheijs ; Smolders, A.J.P. ; Turlings, L.G. ; Wielen, S. van der - \ 2016
    Wageningen : Wageningen Environmental Research (Wageningen Environmental Research rapport 2765) - 67
    drainage - grondwaterstand - bodemdaling - veengronden - emissie - evapotranspiratie - noord-holland - drainage - groundwater level - subsidence - peat soils - emission - evapotranspiration - noord-holland
    Due to grassland evapotranspiration groundwater levels can be lowered decimeters below ditch water
    level. Use of submerged drains reduces the lowering of groundwater levels and so peat oxidation and
    subsidence and CO2 and N2O emissions. Submerged drains proved to increase the bearing capacity,
    however, also the penetration resistance for a meadowbird beak increased. The capacity to capture
    rain shower events increased. Groundwater and ditch water quality slightly improved. The infiltration
    of ditch water increased considerably, however, was less than expected. Probably this is caused by a
    hindered infiltration into the drain by sludge in the ditch. The use of a collector drain to regulate the
    inlet is recommended.
    Het legendarische gat van Wormer: de oorsprong : Geen mysterie, raketinslag, waterput of daliegat, maar ontstaan door droogte en scheurvorming in een verland petgat
    Dekker, L.W. ; Wesseling, J.G. - \ 2015
    Stromingen : vakblad voor hydrologen 24 (2015)4. - ISSN 1382-6069 - p. 73 - 86.
    veengebieden - graslanden - hydrologie - geohydrologie - verdroging (milieu) - scheurvorming - grondwater - peatlands - grasslands - hydrology - geohydrology - groundwater depletion - cracking - groundwater
    Op 17 september 1959 werd de rust in Wormer ruw verstoord door de vondst van een eigenaardig gat met een diameter van circa 60 centimeter in het weiland van veehouder J. Jongert. Ofschoon er steeds is gesproken over 'het Gat van Wormer' gaat het eigenlijk om drie gaten. Het eerste, in het veengrasland van R. Grevers, was al eerder ontdekt, namelijk op 4 juli van hetzelfde jaar. Grevers had het gat echter snel gedempt omdat het een gevaar vormde voor de koeien op zijn land. Het gat van Jongert werd groot nieuws en trok zelfs filmploegen uit Amerika, Canada en tal van Europese landen naar Wormer. De inslag van een projectiel van onbekende makelij leek de meest voor de hand liggende gedachte. En dus verscheen Defensie ten tonele. Onder leiding van kapitein J.J. Blommaart van de Explosieven Opruimingsdienst in Culemborg werd een poging gedaan om met zwaar materieel de boel uit te graven. Blommaart zocht de oorzaak in de inslag van een raket, mogelijk een Russische raket of een trap van een Spoetnik. Het onderzoek in en rondom het gat leverde echter niets op en werd daarom gestaakt. Op 19 augustus 1975 werd opnieuw een gat ontdekt in het een grasland van W. Dokter op geringe afstand van de weilanden waarin in 1959
    de gaten werden gevonden. De gemeente schakelde de Rijks Geologische Dienst in, die concludeerde dat het gat het gevolg was van eerder menselijk ingrijpen. De gaten zouden ontstaan zijn op plekken waar in de middeleeuwen kalkrijke klei uit de ondergrond was gewonnen voor bemestingsdoeleinden. In dit artikel zullen we echter aantonen dat de Wormer gaten het gevolg zijn van een hydrologisch verschijnsel. Ze zijn namelijk ontstaan door uitdroging en scheurvorming van de bovengrond in verlande trekgaten, waaruit vroeger turf is gewonnen.
    Achtergrondconcentraties in het oppervlaktewater van HHNK : Deelrapport 12 : Analyse achtergrondconcentraties voor stikstof en fosfor op basis van water- en nutriëntenbalansen voor deelgebied Wormer- en Jisperveld
    Boekel, E.M.P.M. van; Roelsma, J. ; Massop, H.T.L. ; Mulder, H.M. ; Jansen, P.C. ; Renaud, L.V. ; Hendriks, R.F.A. - \ 2014
    Wageningen : Alterra, Wageningen-UR (Alterra-rapport 2475.12) - 59
    polders - waterbalans - voedingsstoffen - uitspoelen - waterkwaliteit - oppervlaktewater - stikstof - fosfor - kaderrichtlijn water - landgebruik - modellen - noord-holland - polders - water balance - nutrients - leaching - water quality - surface water - nitrogen - phosphorus - water framework directive - land use - models - noord-holland
    In dit technisch wetenschappelijk onderzoeksrapport zijn de theoretische stikstof- en fosforconcentraties van het oppervlaktewater in deelgebied Wormer- en Jisperveld afgeleid op basis van water- en nutriëntenbalansen. De waterbalans is opgebouwd in een waterbalansapplicatie die is ontwikkeld voor HHNK en Waternet waarin de waterbalans elke dag geactualiseerd wordt met de nieuwste meetgegevens van gemaalafvoer, verdamping en neerslag. De nutriëntenbalans is opgesteld met behulp van het modelinstrumentarium ECHO waarin beschikbare metingen, data en kennis zijn gecombineerd met regionale informatie (landgebruik, bodemtype, Gt-klasse). Daarnaast is de herkomst van de nutriënten in het oppervlaktewater in beeld gebracht en opgesplitst naar antropogeen (rwzi’s, bemesting, etc.) of natuurlijk (kwel, veenoxidatie, etc.). De bijdrage van de natuurlijke bronnen aan de nutriëntenbelasting van het oppervlaktewater in deelgebied Wormer- en Jisperveld bedraagt ca. 58% voor stikstof en ca. 66% voor fosfor.
    Brandganzen en Kleine Mantelmeeuwen in het Wormer- en Jisperveld : effecten op weidevogels
    Kleijn, D. ; Hout, J.J. van der; Jansman, H.A.H. ; Lammertsma, D.R. ; Melman, T.C.P. - \ 2012
    Wageningen : Alterra (Alterra-rapport 2293) - 48
    ganzen - vogels - populatiedynamica - diergedrag - weidevogels - nadelige gevolgen - natuurreservaten - noord-holland - geese - birds - population dynamics - animal behaviour - grassland birds - adverse effects - nature reserves - noord-holland
    In het Noord-Hollandse natuurreservaat 'het Wormer- en Jisperveld' is een driejarig onderzoek (2009-2011) uitgevoerd naar de verspreiding van weidevogels in relatie tot de aanwezigheid van lokale broedpopulaties van de Brandgans en de Kleine Mantelmeeuw. Onderzocht is of er een directe relatie is (bijvoorbeeld via gedrag/interactie/predatie) of een indirecte relatie (via beïnvloeding van vegetatiehoogte/structuur). In de periode maart-juni (dus gedurende de vestigingsfase, broedfase en kuikenfase) van elk jaar zijn de onderzochte soorten gekarteerd en is de vegetatiehoogte in kaart gebracht. Met een toets die de ruimtelijke associatie dan wel dissociatie in beeld brengt, is bepaald of de soorten elkaar ‘mijden’ of elkaar ‘zoeken’. Daarnaast is gekeken hoe de ruimtelijke verspreiding van weidevogelterritoria zich verhield tot de komst en ruimtelijke verspreiding van de nesten van de Brandgans en de Kleine Mantelmeeuw in de periode 1992-2010. Aanvullend is een globale analyse uitgevoerd naar de invloed van ganzen op de mogelijkheden van agrarische exploitatie.
    De avifauna van de Engse Wormer 2. de wintergasten
    Noordijk, J. ; Klut, A. ; Belier, J. - \ 2009
    De Kieft 33 (2009)3. - p. 20 - 21.
    De avifauna van de Engse Wormer. 1. De broedvogels
    Noordijk, J. ; Veer, R. van 't; Jonker, K. - \ 2009
    De Kieft 33 (2009)2. - p. 26 - 27.
    De relatie tussen gebruiksintensiteit en de kwaliteit van graslanden als foerageerhabitat voor gruttokuikens
    Kleijn, D. ; Dimmers, W.J. ; Kats, R.J.M. van; Melman, T.C.P. - \ 2009
    Wageningen : Alterra (Alterra-rapport 1753) - 38
    limosa limosa - voedingsgedrag - geleedpotigen - graslandbeheer - grondwaterstand - kunstmeststoffen - mortaliteit - overleving - nederland - agrarisch natuurbeheer - weidevogels - friesland - noord-holland - utrecht - limosa limosa - feeding behaviour - arthropods - grassland management - groundwater level - fertilizers - mortality - survival - netherlands - agri-environment schemes - grassland birds - friesland - noord-holland - utrecht
    De huidige studie onderzocht op welke wijze de intensiteit van graslandgebruik het aanbod en de bereikbaarheid van prooidieren (arthropoden) voor gruttokuikens beïnvloedt. De ontwik¬kelingssnelheid van de vegetatie werd daarbij gebruikt als maat voor de landgebruiksintensiteit omdat deze het product is van alle maatregelen die een boer neemt om de productiviteit van de vegetatie te verhogen. De resultaten suggereren dat de vegetatiestructuur de belangrijkste bepalende factor is die de geschiktheid van grasland als foerageerhabitat voor Grutto families bepaalt. Het totale aantal arthropoden nam licht toe met toenemende intensiteit van het landgebruik. De toename in vegetatiehoogte was echter zo groot dat de dichtheid in arthropoden per volume vegetatie afnam met toenemende beheersintensiteit. De dichtere vegetatiestructuur tezamen met de afnemende prooidierdichtheid leidt ertoe dat de energetische kosten van foerageren toenemen bij toenemende beheersintensiteit. Dit duidt erop dat de meest ijle en open vegetaties de meest geschikte foerageerhabitat vormen omdat arthropoden hierin het sterkst geconcentreerd voorkomen en omdat de foerageerkosten het laagst zijn. Voor het creëren van een dergelijke open structuur lijkt onder de huidige omstandigheden het vasthouden van een hoog waterpeil tot en met de kuikenperiode essentieel omdat hiermee onafhankelijk van de voedselrijkdom de vegetatiegroei sterk geremd kan worden. Dit rapport beschrijft een gecombineerde analyse van de data, verzameld in Wormer- en Jisperveld, Gerkesklosster en Ronde Hoep (Kleijn, 2007)
    Ecologische randvoorwaarden voor weidevogelsoorten in het broedseizoen : resultaten van een pilotstudie in het Wormer- en Jisperveld
    Kleijn, D. ; Lamers, L.P.M. ; Kats, R.J.M. van; Roelofs, J.G.M. ; Veer, R. van 't - \ 2009
    Ede : Directie Kennis, Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (Rapport DK nr. 2009/dk113) - 122
    vogels - habitats - broedplaatsen - polders - weidevogels - agrarisch natuurbeheer - noord-holland - birds - habitats - breeding places - polders - grassland birds - agri-environment schemes - noord-holland
    Veel onderzoek aan weidevogels in het afgelopen decennium is uitgevoerd in agrarisch gebied. Dit onderzoek is grotendeels uitgevoerd in een natuurreservaat onder extensieve landbouwkundige omstandigheden. Het terrein is aangewezen als Natura2000 gebied voor moerasvogels zoals de Roerdomp. Actueel discussiepunt is of het beheer ten behoeve van weidevogels in Natura2000-gebieden niet op gespannen voet staat met andere instandhoudingsdoelen zoals moerasvogels. Dit rapport laat zien dat dit soms het geval kan zijn, maar opgelost kan worden met het uitgekiend ruimtelijk scheiden van moeras en weilandgebieden. Het rapport draagt een aantal relevante verbeteringen aan voor het beheer van de 18.000 ha weidevogelreservaten in Nederland.
    Nadere toetsing van aanwijzing en begrenzing van negen Vogelrichtlijngebieden
    Beintema, A.J. ; Schekkerman, H. - \ 2001
    Wageningen : Alterra (Alterra-rapport 328) - 61
    vogels - conservering - bescherming - beschermde gebieden - wetgeving - nederland - richtlijnen (directives) - selectiecriteria - natuurgebieden - nederlandse waddeneilanden - voordelta - noord-holland - vechtstreek - noord-brabant - birds - conservation - protection - reserved areas - legislation - netherlands - directives - selection criteria - natural areas - dutch wadden islands - voordelta - noord-holland - vechtstreek - noord-brabant
    In dit rapport wordt de aanwijzingssystematiek besproken van negen belangrijke vogelgebieden die in 2000 zijn aangewezen als speciale beschermingszone (sbz) onder de Vogelrichtlijn. Het gaat om gevallen waarbij tegen de aanwijzing als zodanig, tegen de begrenzing van de sbz of tegen beide bezwaar is gemaakt, en waarbij het gebruik van vogelkundige criteria bij de aanwijzing een punt van discussie vormt in de bezwaarschriften. Het gaat hierbij om de volgende gebieden: Voordelta, Waddeneilanden/-Noordzeekustzone/Breebaart, Lauwersmeer, Wormer- en Jisperveld, Ilper-veld/Varkensland/Twiske, Oostelijke Vechtplassen, Zuidlaardermeergebied, Brabantse Wal, en Strabrechtse Heide.
    Landschapsbeschrijving van een aantal veenweidegebieden
    Jansen, S.R.J. ; Stortelder, A.H.F. - \ 1984
    Wageningen : Rijksinstituut voor Onderzoek in de Bos- en Landschapsbouw "De Dorschkamp" (Rapport / Rijksinstituut voor Onderzoek in de Bos- en Landschapsbouw "De Dorschkamp" no. 360) - 163
    landbouw bedrijven - natuurbescherming - landbouw - landschap - landschapsecologie - veengronden - nederland - agrarisch natuurbeheer - noord-holland - zuid-holland - noordwest-overijssel - farming - nature conservation - agriculture - landscape - landscape ecology - peat soils - netherlands - agri-environment schemes
    Het betreft de gebieden Giethoorn-Wanneperveen (NW-Overijssel), Waterland-Oost (N-Holland), Het Ilperveld (N-Holland), Het Wormer- en Jisperveld (N-Holland), De Eilandspolder (N-Holland), Het Reeuwijkse plassengebied (Z-Holland en Utrecht), Het Nieuwkoopse plassengebied (Z-Holland) en het Friese veenweidegebied
    The histogenesis of callus in Coffea canephora stem ex-plants and the discovery of early embryoid inititiation
    Nassuth, A. ; Wormer, T.M. ; Bouman, F. ; Staritsky, G. - \ 1980
    Acta botanica neerlandica 29 (1980). - ISSN 0044-5983 - p. 49 - 54.
    Ruilverkaveling Waterland - West, de Wijde Wormer en het Wormer- en Jisperveld : bodemgesteldheid en bodemgeschiktheid
    Mulder, J.R. ; Helmich, M.K.N.M. ; Hurk, J.A. van den - \ 1978
    Wageningen : STIBOKA (Rapport / Stichting voor Bodemkartering no. 1351) - ISBN 9789032700041
    grondvermogen - ruilverkaveling - landevaluatie - landgebruik - kaarten - ruimtelijke ordening - bodemgeschiktheid - bodemkarteringen - nederland - noord-holland - land capability - land consolidation - land evaluation - land use - maps - physical planning - soil suitability - soil surveys - netherlands - noord-holland
    Morphologische waarnemingen aan rijstplanten, gegroeid bij verschillende lengten van de photoperiode
    Wormer, T.M. - \ 1953
    Wageningen University. Promotor(en): C. Coolhaas. - 's-Gravenhage : Excelsior - 154
    rijst - oryza sativa - plantkunde - rice - oryza sativa - botany
    After a literature study the morphology is described of rice plants grown under short (12 h) and long (18 h) photoperiods. The varieties Nero di Vialone, Kameji, Fortuna, Tjina and Karang Serang were used. Effects of photoperiod on leaf growth were examined. In Nero di Vialone tillering was studied. An active tillering period was distinguished in which buds developed rapidly into tillers; thereafter tillering stopped and some tillers died back. The photoperiod had no effect on tiller number. When tillering continued after floral initiation had occurred in the main culm, the time of flowering of the tillers was irregular. Renewed tillering was found in some widely spaced Kameji plants after floral initiation.

    In Nero di Vialone buds at the base of the main culm and of the principal tillers normally developed into tillers, although some buds elongated, and did not grow out. The buds of flowering plants of Nero di Vialone and Kameji were found to contain panicle primordia.

    The direct and indirect effects of photoperiod on elongation of stem, particle, sheath of the uppermost (flag)leaf, peduncle and awns are described.

    Check title to add to marked list

    Show 20 50 100 records per page

    Please log in to use this service. Login as Wageningen University & Research user or guest user in upper right hand corner of this page.