Staff Publications

Staff Publications

  • external user (warningwarning)
  • Log in as
  • language uk
  • About

    'Staff publications' is the digital repository of Wageningen University & Research

    'Staff publications' contains references to publications authored by Wageningen University staff from 1976 onward.

    Publications authored by the staff of the Research Institutes are available from 1995 onwards.

    Full text documents are added when available. The database is updated daily and currently holds about 240,000 items, of which 72,000 in open access.

    We have a manual that explains all the features 

    Records 1 - 20 / 74

    • help
    • print

      Print search results

    • export

      Export search results

    Check title to add to marked list
    Targeted and non-targeted effects in cell wall polysaccharides from transgenetically modified potato tubers
    Huang, J.H. - \ 2016
    Wageningen University. Promotor(en): Harry Gruppen; Henk Schols. - Wageningen : Wageningen University - ISBN 9789462576292 - 126
    potatoes - cell walls - polysaccharides - transgenic plants - pectins - tubers - xyloglucans - genetically engineered foods - galactans - characteristics - nontarget effects - effects - aardappelen - celwanden - polysacchariden - transgene planten - pectinen - knollen - xyloglucanen - genetisch gemanipuleerde voedingsmiddelen - galactanen - karakteristieken - onbedoelde effecten - effecten

    The plant cell wall is a chemically complex network composed mainly of polysaccharides. Cell wall polysaccharides surround and protect plant cells and are responsible for the stability and rigidity of plant tissue. Pectin is a major component of primary cell wall and the middle lamella of plants. However, pectin biosynthesis in planta and the mechanisms underlying the influence of structural differences arising from a modified biosynthesis machinery on functional properties remain poorly understood. In our research, the changes in the chemical structures of cell wall polysaccharides after transgenic modification of potato tuber polysaccharides were examined. The cell wall material from potato wild-type varieties, from known and from new potato transgenic lines targeting changes of the homogalacturonan or rhamnogalacturonan I backbone were isolated and characterized. The modified cell wall polysaccharides were examined by determining their individual monosaccharide levels on fresh weight base and their cell wall characteristic parameters, and levels of acetylation and methyl esterification of cell wall pectin. Data for both targeted and non-targeted structures of cell wall polysaccharides from wild-type and transgenic potatoes were obtained. A shorter galactan side chain was found from the buffer soluble pectin and calcium bound pectin of β-galactosidase (β-Gal) transgenic lines. All pectin fractions from rhamnogalacturonan lyase (RGL) transgenic lines had less galactan chains attached to their rhamnogalacturonan I backbones. Two uridine diphosphate-glucose 4-epimerase (UGE) transgenic lines, UGE 45 and UGE 51, had diverse effects on length of the galactan side chain. The xyloglucans from the RGL and UGE transgenic lines retained its XXGG building blocks but differed in the proportion of repeating units compared to the respective wild-type varieties. In contrast, the β-Gal transgenic lines predominantly consisted of XXXG-type xyloglucan in the 4 M alkali extract, but showed XXGG-type building blocks in 1 M alkali extract. In addition, a quick-screening method was validated and used to analyze 31 transgenic lines and their respective wild-type potato varieties. An overall comparison of pectin backbone, pectin side chains, acetylation and methyl-esterification of pectin, pectin content and (hemi)cellulose content of cell wall polysaccharides from these transgenic lines provided a better insight in the frequency, level and combination of both targeted and non-targeted structural changes compared to that of their respective wild-type varieties. The same evaluation method was used to correlate cell wall composition in wild-type and selected transgenic lines and their established gene expression with the texture of corresponding cooked potato cubes. Changed physical properties for the genetically modified tubers could be connected to specific cell wall characteristics. Tubers from transgenic lines containing cell wall pectin with short galactan side chains were less firm after cold processing compared to wild-type tubers. The enhanced understanding of transgenic modifications of potato tubers resulting into significant targeted and non-targeted modifications in cell wall polysaccharides will lead to a better selection of potato lines with tailored cell wall characteristics and desired properties of the tubers during processing.

    Potato cell walls are composed of pectin, hemicellulose and cellulose. Cell wall polysaccharides are responsible for the stability, rigidity and flexibility of plant tissue. Pectin, a major component of primary plant cell walls, primarily consists of homogalacturonan (HG) and rhamnogalacturonan I (RG-I). To understand the structure–function relationships of potato cell wall pectin, this study aimed to identify the characteristics of both pectin and other polysaccharides as present in cell wall material (CWM) and of individual polysaccharide populations from wild-type potato varieties and their respective transgenic potato lines.

    Chapter 1 gives a general introduction to the fine chemical structures of potato cell wall polysaccharides, the main models of cell wall architecture and the cell wall-degrading enzymes, which include pectinases, hemicellulases and cellulases. In addition, transgenic modification of the cell wall through the heterologous expression of various enzymes from fungal or plant origin that could modify potato cell wall polysaccharides in planta is addressed. Transgenic modifications of potato cell wall polysaccharides that targeted pectin structures and cellulose levels are summarised. However, due to unsuccessful starch removal during CWM isolation and incomplete analysis of CWM yield and composition, characteristics regarding the different cell wall polysaccharides from previously-studied transgenic potato lines are hardly available.

    CWMs were extracted from the Karnico (wild-type) potato and its transgenic lines that expressed either β-galactosidase or rhamnogalacturonan lyase (Chapter 2). Improved starch removal procedures proved to be successful. Pectic polysaccharides were fractionated from CWMs of wild-type potato and its transgenic lines β-Gal-14 and RGL-18. Most β-Gal-14 pectin populations had less galactose (Gal) than wild-type, indicating that the transgenic line had shorter galactan side chains, although the side chain length differed for individual pectin populations. The ratio of HG:RG-I was introduced to evaluate the pectin backbone structure. High HG:RG-I ratios were consistently found in RGL-18 pectic polysaccharide populations. A low level of RG-I segments in combination with lower Gal contents indicated the removal of the galactan-rich RG-I segments in all pectin populations of RGL transgenic lines. In addition, RGL-18 transgenic modification increased the methyl-esterification and lowered the acetylation of pectins present in hot buffer extracts, when compared to wild-type. No effect on pectin esterification was found for β-Gal transgenic lines. Side effects of the mutation generated unexpected changes in the various pectin populations.

    The xyloglucan structure was extensively modified after transgenic modification of the pectin structure. Two xyloglucan extracts were obtained from the Karnico and its β-Gal-14 and RGL-18 transgenic lines (Chapter 3). The extracts of the Karnico and RGL-18 lines were mainly comprised of the XXGG-type xyloglucan as represented by XXGG and XSGG as predominant repeating units. In contrast, the XXXG-type xyloglucan was primarily present in the β-Gal-14 4 M alkali extract built up by LLUG repeats, although XXGG type of xyloglucan was present in the 1M alkali extract. Both the RGL and β-Gal transgenic lines had different proportions of xyloglucan building blocks (XSGG/XXGG ratios) than wild-type. After transgenic modification of pectin backbone or pectin side chains, the xyloglucan structures has been biosynthetically modified by plant itself.

    Uridine diphosphate (UDP)-glucose 4-epimerase (UGE) catalyses the conversion of UDP-glucose into UDP-galactose, which hypothetically should lead to more galactose being built into the cell wall polysaccharides. CWMs from the Kardal (wild-type) potato and its UGE45-1 and UGE51-16 transgenic lines were isolated, fractionated and characterised (Chapter 4). Both the UGE45 and UGE51 genes encoded for UGE enzymes, but the corresponding transgenic lines exhibited different modifications of the galactan side chains and of other cell wall structures. The Gal content of CWM from the UGE45-1 transgenic line was 38% higher than that of the wild-type and resulted in longer pectin side chains. The Gal content present in CWM from UGE51-16 was 17% lower than that of wild-type, which resulted in a slightly shorter galactan side chains for most pectin populations. Both UGE transgenic lines showed a decreased acetylation and an increased methyl-esterification of the cell wall pectin. Side effects were found in the xyloglucan structures of the transgenes as reflected by different proportions of XSGG/XXGG repeating units in comparison to wild-type. Pectin side chain biosynthesis had not only a varying level of galactan side chain modification, but also influenced the structure and possibly the interaction of other cell wall polysaccharides.

    In Chapter 5, a new screening strategy is introduced to evaluate higher numbers of transgenic potato tubers via CWM yield and sugar composition. A total of four wild-type potato varieties and 31 transgenic lines were evaluated to determine the effects on targeted structures including RG-I or HG pectin backbone elements, galactan or arabinogalactan side chains, acetyl groups of pectin and cellulose levels. Modification of the pectin backbone or pectin side chains in the transgenic lines has either a simultaneous increase or simultaneous decrease of HG:RG-I ratio, side chain length and methyl-esterification of pectin. The pectin esterification transgenic line exhibited only limited side effects. The cellulose level targeted lines had also high HG:RG-I ratios, longer galactan chains and similar pectin content compared to the wild-type, indicative for a less branched pectin backbone with longer side chains. From the monosaccharide composition data, various pectin and cell wall characteristics parameters are suggested as powerful indicators of cell wall polysaccharide structure.

    In Chapter 6, the achievements of this research are summarised and discussed in the context of potato cell wall architecture. The strategy and outcome of a quick screening method for multiple transgenic lines and an in-depth analysis of individual pectin and xyloglucan populations for the evaluation of potato CWMs is discussed. Furthermore, the texture of steam-cooked potatoes and the stability of potato cubes after freeze-thaw cycles are correlated with gene expression and cell wall composition in wild-type and selected transgenetically modified potato tubers. CWMs from transgenetically modified potatoes showed different physical properties during processing. In isolated CWMs, acetylation of cell wall pectin, molar Gal levels and starch content were the main parameters that could be related to the texture or firmness of tubers. Tubers from transgenic lines that resulted in shorter pectin side chains felt apart more easily after several freeze-thaw cycles than wild-type tubers and tubers with an increased length of pectin side chains. The modification of both targeted as well as non-targeted structures have now been shown to occur in many different potato transgenic lines, but precise mechanisms and consequences for the cell wall architecture remain unclear. Research performed so far, as well as research needed for getting a better understanding of plant cell wall architecture, is discussed.

    Freesia op substraat : praktijkproeven 2013 en 2014
    Blok, C. ; Kromwijk, J.A.M. - \ 2014
    Bleiswijk : Wageningen UR Glastuinbouw (Rapport / Wageningen UR Glastuinbouw 1309) - 22
    freesia - knollen - kweekmedia - substraten - irrigatiewater - hergebruik van water - emissie - teeltsystemen - materialen - landbouwkundig onderzoek - freesia - tubers - culture media - substrates - irrigation water - water reuse - emission - cropping systems - materials - agricultural research
    Oktober 2013 overlegden belanghebbenden uit de Freesiawereld de toenemende maatschappelijke en politieke druk om te komen tot teeltsystemen met minder emissie van voeding en gewasbeschermingsmiddelen. Er werd besloten een serie praktijkproeven te doen met als doel een teeltsysteem te vinden dat het recirculeren van drainagewater mogelijk maakt. De keuze van het meest geschikte substraatmateriaal stond hierbij centraal. Wageningen UR Glastuinbouw werd gevraagd de telersbegeleidingsgroep en de experimenten te volgen en te adviseren over het proces. Bij Penning Freesia zijn twee 6-weekse proeven uitgevoerd met weggroei van freesia knollen op 10 substraten in plastic kratten. Het resultaat toonde de hoogste versgewichten op kokosgruis/grof veen en veenmosveen; zandmengsels, kleikorrels en perliet bleven achter. De telers kozen voor het ontwikkelen van zand als substraat omdat het materiaal goedkoper en duurzamer is en het schoonmaken van de knollen met organische substraten moeizamer verloopt. Het advies op dit punt is de keuze voor zand te heroverwegen en in vervolgonderzoek ook rekening te houden met problemen die bij de teelt van andere gewassen op zand van belang bleken zoals: de invloed van het jaargetijde, dosering van water en voeding en opbouw van ziektedruk in het systeem in de tijd. Octobre 2013 Freesia stakeholders met to discuss the explicit societal and political pressure to reduce the emission of nutrients and crop protection agents. It was decided to start a series of on-farm tests to find a cultivation system in which reuse of drainage water would become possible. The choice of the best substrate material was a focus of the research. Wageningen UR Greenhouse horticulture was asked to follow the the experiments and advice on the process. At Penning Freesia two 6-week experiments were organised growing Freesia bulbs in plastic crates. The results showed the highest fresh weight yields for a mix coir pith/coarse peat and peat moss. Sand, clay pellets and perlite produced less. Growers choose to develop the sand system as the material is cheaper / more durable and organic substrates require more labour to clean the corms at harvest. The advice at this moment is to reconsider the choice for sand and to include in the research some items which proved important in prior research for other crops on sand such as: influence of season, supply of water and nutrients and development of in-system disease pressure over time.
    Verslag onderzoek zomerbloemen geteeld op water 2013 : PT/Teelt de grond uit
    Blind, M. ; Slootweg, G. ; Vermeulen, T. - \ 2013
    Zwaagdijk : Proeftuin Zwaagdijk - 82
    zomerbloemen - cultuurmethoden - hydrocultuur - voedingsoplossingen - plantenvoeding - cultivars - bemesting - knollen - substraten - proeven - summer flowers - cultural methods - hydroponics - nutrient solutions - plant nutrition - cultivars - fertilizer application - tubers - substrates - trials
    Op verzoek van de sector (financiering via Productschap Tuinbouw) en de overheid (Ministerie van Economische Zaken) doet Proeftuin Zwaagdijk al enige jaren onderzoek naar alternatieve en innovatieve systemen voor o.a. de teelt van zomerbloemen. De aandacht heeft zich daarbij steeds nadrukkelijker gericht op een systeem waarbij de planten in een drijver (van EPS = geëxpandeerd polystyreen, merknaam Tempex) in een voedingsoplossing drijven en vrijwel de gehele wortelontwikkeling in de voedingsoplossing plaatsvindt (drijvend teeltsysteem). Het onderzoek richtte zich daarbij meer en meer op gewassen die in de gangbare grondteelt steeds meer problemen ondervinden en die ook op in het drijvende teelt niet probleemloos te telen zijn.
    Novel root & tuber crops and food security in West Africa : Factors influencing successful introduction of new R&T crops for food security in West Africa - cases of Benin and Ghana
    Opoku, M. ; Ingenbleek, P.T.M. ; Hell, K. - \ 2012
    Saarbrücken, Germany : LAP Lambert Academic Publishing - ISBN 9783659000829 - 192
    marketing - wortelgewassen - knollen - voedselzekerheid - west-afrika - ghana - benin - introductie - consumentengedrag - root crops - tubers - food security - west africa - introduction - consumer behaviour
    Physiology of tuber development and stolon architecture
    Roumeliotis, E. - \ 2012
    Wageningen University. Promotor(en): Richard Visser, co-promotor(en): Christian Bachem. - S.l. : s.n. - ISBN 9789461733832 - 138
    solanum tuberosum - aardappelen - plantenontwikkeling - knollen - stolonen - solanum tuberosum - potatoes - plant development - tubers - stolons

    In this thesis, we used phytohormonal applications, cloning of potato genes related to phytohormone biosynthesis and investigated the content of several phytohormones in order to clarify how different phytohormones work together to achieve potato tuber development. Our research revealed that phytohormone auxin is important during tuber development, and possibly works together with gibberellins, another group of phytohormones, to achieve tuber initiation and tuber growth. In addition, we clarified the mechanism that mediates stolon branching, which involves a cross-talk between auxin and a new group of phytohormones, called strigolactones. Our research helps understand the physiology of tuber initiation and development, reveals that auxin has a role also in the development of tubers, clarifies that auxin can be produced also in underground stolons and that the mechanism that regulates branching in present also in underground shoots.

    N-behoefte Zantedeschia voor onderbouwing nieuw bemestingsadvies
    Leeuwen, P.J. van; Reuler, H. van - \ 2012
    Lisse : PPO Bollen en Bomen - 31
    bloembollen - knollen - zantedeschia - stikstofmeststoffen - normen - plantenontwikkeling - achterblijven in groei - proeven - bereikt resultaat - ornamental bulbs - tubers - zantedeschia - nitrogen fertilizers - standards - plant development - runting - trials - achievement
    Zantedeschia is een knolgewas dat de laatste jaren een sterke groei heeft doorgemaakt. Het is een visueel aantrekkelijk gewas waarvan de knollen vooral worden gebruiken voor de snijbloemen- en potplantenteelt. De knollen behoren tot de duurste uit de bollenteelt. Voor de productie van de knollen geldt een gebruiksnorm van 110 kg/ha stikstof. Dit wordt door de telers als te laag ervaren waardoor het gewas minder goed groeit dan het zou kunnen. Een minder goede groei leidt tot minder knollen van de maximale grootte die het meeste geld opbrengen. Een suboptimale groei heeft daarom grote financiële gevolgen. Dit bezwaar is vanaf het moment van vaststellen van de gebruiksnorm geuit. Op basis van het uitvoerige onderzoek uit de jaren ’90 kan worden aangegeven waarom de gebruiksnorm hoger zou moeten zijn vanuit landbouwkundig oogpunt. Een drietal proeven uitgevoerd in 2011 ondersteunen dit idee. In dit verslag worden de belangrijkste resultaten uit het onderzoek uit de jaren ’90 weergegeven evenals die van drie proeven die in 2011 zijn uitgevoerd waarbij Zantedeschiaknollen wel of geen stikstofbemesting hebben gehad. De verschillen in gewasontwikkeling en knolgroei tussen deze twee behandelingen waren groot. Op basis van deze resultaten wordt voorgesteld aan de CDM om het advies te verhogen tot 150 kg/ha N waarvan dan een forfaitair Nmin van 30 kg N moet worden afgetrokken.
    Oorzaak Erwiniaproblemen dahlia vooral Dickeya dianthicola
    Leeuwen, P.J. van; Dees, R.H.L. ; Vreeburg, P.J.M. ; Doorn, J. van - \ 2012
    BloembollenVisie 2012 (2012)246. - ISSN 1571-5558 - p. 22 - 23.
    dahlia - knollen - plantenziekten - erwinia - dickeya dianthicola - dickeya chrysanthemi - plantenziekteverwekkende bacteriën - ziektepreventie - landbouwkundig onderzoek - dahlia - tubers - plant diseases - erwinia - dickeya dianthicola - dickeya chrysanthemi - plant pathogenic bacteria - disease prevention - agricultural research
    Dahlia kan, net als een aantal andere bol- en knolgewassen, worden aangetast door Erwinia. Bacterieverwelkingsziekte in dahlia wordt veroorzaakt door Erwinia chrysanthemi, een bacterie die tegenwoordig Dickeya heet. PPO Bloembollen onderzocht welke problemen Dickeya veroorzaakt bij dahlia en wat er bekend is over de besmetting door deze bacterieverwelkingsziekte in dit gewas.
    The genus Gloriosa (Colchicaceae) : ethnobotany, phylogeny and taxonomy
    Maroyi, A. - \ 2012
    Wageningen University. Promotor(en): Jos van der Maesen, co-promotor(en): Lars Chatrou. - S.l. : s.n. - ISBN 9789461732446 - 190
    gloriosa - taxonomie - fylogenie - etnobotanie - zaden - plantensamenstelling - knollen - colchicine - economische botanie - gloriosa - taxonomy - phylogeny - ethnobotany - seeds - plant composition - tubers - colchicine - economic botany
    This thesis focuses on the ethnobotany, phylogeny and taxonomy of the genus Gloriosa L. over its distributional range. Some Gloriosa species are known to have economic and commercial value, but the genus is also well known for its complex alpha taxonomy. An appropriate taxonomy for this group is of great importance because it includes widely used species as traditional medicine, horticultural plants and sources of industrial and pharmaceutical chemical colchicine. The seeds and tubers of G. superba are valued as a commercial source of colchicine. The genus Gloriosa has considerable horticultural appeal because of the conspicuous inflorescence of its members and the ease with which taxa are propagated, introduced into new areas and hybridise in cultivation. G. carsonii, G. modesta, G. simplex and G. superba have been taken into cultivation as ornamental plants in several countries, including native countries of these species.
    Ziek en Zeer : Slechte kieming en schimmelrot bij de broei van Anemone blanda
    Vink, P. - \ 2012
    BloembollenVisie 2012 (2012)239. - ISSN 1571-5558 - p. 24 - 24.
    bloembollen - knollen - anemone - erwinia - landbouwkundig onderzoek - droogmethoden - opslag - ornamental bulbs - tubers - anemone - erwinia - agricultural research - drying methods - storage
    Slechte kieming en schimmelrot bij broei van Anemone blanda een aantal jaren een groot probleem geweest. Onderzoek en een inventarisatie bij een aantal grote knollentelers van Anemone maakte duidelijk dat het ontstaan van de problemen hoogstwaarschijnlijk is veroorzaakt door de manier van droging en bewaring van de knollen na de oogst. Met het aanpassen van het droog- en bewaarregime van de knollen is ook het probleem opgelost, want de laatste jaren zijn geen klachten meer gehoord van slechte kieming en schimmelrot.
    Ziek en Zeer : De werking van Contans tegen sclerotiënvormende schimmels
    Vink, P. - \ 2012
    BloembollenVisie 2012 (2012)236. - ISSN 1571-5558 - p. 59 - 59.
    bloembollen - knollen - schimmelziekten - fungiciden - gewasbescherming - alternatieve methoden - antagonisten - ornamental bulbs - tubers - fungal diseases - fungicides - plant protection - alternative methods - antagonists
    Bij de teelt van verschillende bol- en knolgewassen kunnen ziekten door sclerotiënvormende schimmels zoals zwartsnot, slcerotiën-rot, kroonrot en kwadegrond voor veel uitval zorgen. In voortgezet diagnostische onderzoek bij PPO is nagegaan of deze ziekteveroorzakers in de grond op een duurzame manier kunnen worden bestreden met het middel Contans. Dit bleek in staat om sclerotiën (sclerotiën-rot en zwartsnot) te koloniseren waardoor hun kiemkracht geheel of grotendeels afnam. De sclerotium rolfsii (Kroonrot) en Rhizoctonia tuliparum (kwadegrond) werden helaas niet voldoende bestreden.
    Ziek en Zeer : Vorstschade bij Zantedeschiaknollen
    Vink, P. - \ 2011
    BloembollenVisie 2011 (2011)235. - ISSN 1571-5558 - p. 29 - 29.
    knollen - zantedeschia - beschadigingen door vorst - gevoeligheidsanalyse - landbouwkundig onderzoek - symptomen - tubers - zantedeschia - frost injury - sensitivity analysis - agricultural research - symptoms
    De gevoeligheid van Zantedeschiaknollen voor vorst wordt als vanzelfsprekend beschouwd. Toch was geen onderzoek bekend waarin dit haarfijn was uitgezocht. Daarom is bij Diagnostiekservice van PPO onderzoek gedaan naar de vorstgevoeligheid van Zantedeschiaknollen. Ook is nagegaan of vorstschade te meten is aan de hand van suikerbepalingen van het spruit- en knolweefsel. Het bleek zoals verwacht dat Zantedeschiaknollen uiterst gevoelig zijn voor vorst. Er werd geen betrouwbaar verband gevonden tussen suikergehalte en vorstschades in Zantedeschiaknollen.
    Vorstgevoeligheid in gladiolenknollen
    Vink, P. - \ 2011
    BloembollenVisie 2011 (2011)233. - ISSN 1571-5558 - p. 72 - 72.
    gladiolus - knollen - opslag - houdbaarheid (kwaliteit) - beschadigingen door vorst - risicofactoren - temperatuur - transport - gladiolus - tubers - storage - keeping quality - frost injury - risk factors - temperature - transport
    Bij de Diagnostiekservice van PPO wordt regelmatig de vraag gesteld hoe gevoelig gladiolenknollen zijn voor vorst tijdens de bewaring en transport. Dit in verband met de schadeafwikkeling bij bewaar- en transportcalamiteiten. Uit voortgezet diagnostisch onderzoek bij PPO is duidelijk geworden dat gladiolenknollen een korte periode van temperaturen net onder 0°C goed kunnen doorstaan zonder dat er zichtbare vorstsymptomen op de knollen ontstaan of later sprake is van schade tijdens de bloementeelt.
    Voorspellen van slijmstelen Zantedeschia moeilijk, voorkomen is beter
    Doorn, J. van; Martin, W.S. ; Trompert, J.P.T. ; Leeuwen, P.J. van - \ 2011
    BloembollenVisie 2011 (2011)234. - ISSN 1571-5558 - p. 18 - 19.
    zantedeschia - bacteriën - bloemstelen - slijm - bedrijfshygiëne - knollen - gewaskwaliteit - preventie - zantedeschia - bacteria - pedicels - mucus - industrial hygiene - tubers - crop quality - prevention
    Op de bloemenveilingen is Zantedeschia een belangrijk product geworden. Minpunt van deze snijbloem is dat er slijmstelen kunnen optreden. Het onderste stengeldeel rot weg door bacteriën, zoals Erwinia en Pseudomonas die de celwand kunnen afbreken. Slijmstelen tasten de sierwaarde van mengboeketten sterk aan. Tijd voor een grondig onderzoek om de problemen te voorkomen.
    Voorspellen slijmstelen zantedeschia kan, voorkomen is beter
    Doorn, J. van; Leeuwen, P.J. van - \ 2011
    Vakblad voor de Bloemisterij 66 (2011)49. - ISSN 0042-2223 - p. 42 - 43.
    zantedeschia - bacteriën - bloemstelen - slijm - bedrijfshygiëne - knollen - gewaskwaliteit - preventie - zantedeschia - bacteria - pedicels - mucus - industrial hygiene - tubers - crop quality - prevention
    Minpunt van zantedeschia is dat er slijmstelen kunnen optreden omdat bacteriën zoals erwinia en pseudomonas de celwand afbreken. PPO ontwikkelde een toets die bacteriën aantoont en het optreden van slijmstelen behoorlijk kan voorspellen. Daarnaast zijn oorzaak en gevolg van besmette knollen nader vastgelegd.
    Genetic analysis of potato tuber quality traits
    Werij, J.S. - \ 2011
    Wageningen University. Promotor(en): Richard Visser, co-promotor(en): Christian Bachem. - [S.l.] : S.n. - ISBN 9789461730923 - 125
    solanum tuberosum - aardappelen - plantenveredeling - knollen - kwaliteit - kenmerken - genetische kartering - genoomanalyse - genetische analyse - solanum tuberosum - potatoes - plant breeding - tubers - quality - traits - genetic mapping - genome analysis - genetic analysis

    In this thesis the results of the four year project P5 within the Centre for BioSystems Genomics (www.cbsg.nl) are described. The intention of this project was to gain understanding of the genetic principles underlying a series of different potato tuber quality traits and the development of molecular markers linked to the traits of interest. Molecular markers that can be used in breeding programs with the aim of producing potato varieties with improved quality. To provide a window in which the research of this thesis can be placed, a review of the current status of quality genetics in potato is given in chapter 1. Here the different quality traits applicable for potato are described and different breeding methodologies discussed. Enzymatic discoloration (ED) of potato tubers was investigated in chapter 2. QTL analysis of the trait itself an it’s potential substrates was performed in combination with an allele specificity study (including expression analysis) on the candidate genes PPO. In chapter 3, potato starch related traits and the underlying starch biosynthesis and degradation are investigated by a QTL analysis in combination with a candidate gene approach. Furthermore, in chapter 4 we analyzed potato tuber metabolic content through liquid chromatography-time of flight mass spectrometry (LC-QTOF MS). This resulted in a large set of mass peaks. Clustering of the signals through a multivariate mass spectra reconstruction strategy revealed reconstructed metabolites (ea centrotypes). Quantitative Trait Locus (QTL) analysis of the centrotypes revealed over 800 metabolite QTLs (mQTLs), distributed over all 12 chromosomes. To investigate the contribution of the metabolome to phenotypic traits, the mQTL results were compared with the QTL results for tuber flesh colour (raw and after-cooking) and total tuber protein content. Finally in chapter 5, the general discussion, the results obtained in the preceding chapters are discussed and placed in the bigger perspective of finding tools for breeding for quality traits in potato. Prospects on the basis of these results and an outlook for breeding for quality are presented as well.

    Gewas schoonhouden voorkomt knolaantasting : weer, knol en infectie risicofactoren knolphytophthora
    Bekkum, P.J. van; Evenhuis, A. - \ 2011
    Akker magazine 2011 (2011)7. - ISSN 1875-9688 - p. 32 - 33.
    phytophthora infestans - epidemiologie - aardappelen - knollen - aantasting - infectie - akkerbouw - plantenziekten - plantenziekteverwekkende schimmels - phytophthora infestans - epidemiology - potatoes - tubers - infestation - infection - arable farming - plant diseases - plant pathogenic fungi
    Knolphytophthora komt elk jaar wel voor. De knollen zijn aangetast, terwijl er in het gewas helemaal geen phytophthora is gesignaleerd. Toch begint knolphytophthora vrijwel altijd vanuit een infectie in het gewas. En als de omstandigheden gunstig zijn, kan een minimale besmetting in het gewas toch zorgen voor veel knolaantasting.
    Bestrijding trips in gladiool met warme lucht
    Kok, B.J. - \ 2011
    Lisse : PPO Bloembollen en Bomen - 39
    gladiolus - knollen - thysanoptera - plantenplagen - gewasbescherming - heteluchtbehandeling - behandeling na de oogst - teelt - bloembollen - gladiolus - tubers - thysanoptera - plant pests - plant protection - hot air treatment - postharvest treatment - cultivation - ornamental bulbs
    Tijdens de knollenteelt van gladiolen zijn geen goede middelen meer beschikbaar om trips in het gewas te bestrijden. Als gevolg van de slechtere bestrijding van tripsen in het veld komen er na het rooien veel knollen in de schuur die door tripsen zijn aangetast. Om vraatschade van de tripsen op de knollen tegen te gaan moeten de tripsen in de schuur volledig worden bestreden. In dit project is duidelijk geworden dat een warme luchtbehandeling van pitten en knollen van 24 uur bij 41°C alle stadia van tripsen (eitjes, larven, poppen en volwassen trips) volledig bestrijdt. De warme luchtbehandeling kan het best worden toegepast na het pellen of verwerken van pitten en knollen tijdens het nadrogen. Een warme luchtbehandeling van 24 uur bij 41°C (bij een RV van 50%), toegepast in verse knollen enkele weken na het rooien, had geen schadelijke gevolgen voor de plantkwaliteit na opplanten van de knollen in het volgende groeiseizoen of na opplanten een jaar later. Knollen kunnen zelfs 2 keer dezelfde warme luchtbehandeling doorstaan, bijvoorbeeld bij de teler en bij de exporteur na afleveren. Dit heeft geen gevolgen voor de plantkwaliteit. De warme luchtbehandeling kan ook vlak voor het planten worden toegepast in verse knollen, al dan niet met penvorming of overjarige knollen zonder dat dit schadelijk is voor de plantkwaliteit. Bij toepassing van de warme luchtbehandeling onder praktijksituaties moet er rekening mee worden gehouden dat de ruimte waarin de warme luchtbehandeling wordt uitgevoerd langer op 41°C gehouden moet worden dan 24 uur. De warme luchtbehandeling van 24 uur start op het moment dat het op alle plekken in de kisten 41°C is tussen de knollen. Het goed bijhouden van de temperatuur is hierbij noodzakelijk. Een warme luchtbehandeling van 24 uur bij 41°C kost € 0,75 per m³ knollen als deze in december wordt uitgevoerd.
    Slijmstelen bij Zantedeschia
    Doorn, J. van; Leeuwen, P.J. van; Martin, W.S. ; Trompert, J.P.T. - \ 2011
    slijm - bloemstelen - bloementeelt - bacteriën - zantedeschia - knollen - mucus - pedicels - floriculture - bacteria - zantedeschia - tubers
    Informatieposter over slijmstelen bij Zantedeschia.
    Onderzoek naar de bestrijding van de bacterieziekte Burkholderia gladioli in gladiool
    Kok, B.J. ; Aanholt, J.T.M. van - \ 2010
    Lisse : PPO Bloembollen en Bomen - 39
    gladiolus - knollen - burkholderia - heetwaterbehandeling - plantenziektebestrijding - bloembollen - gladiolus - tubers - burkholderia - hot water treatment - plant disease control - ornamental bulbs
    Gladiolenkralen kunnen tijdens de teelt net als pitten en knollen door de bacterieziekte Burkholdeia worden aangetast. In de praktijk wordt Burkholderia in kralen volledig bestreden door een warmwaterbehandeling van 0,5 uur bij 53°C gevolgd door een ontsmetting van de kralen in een reinigingsmiddel. r In proeven bleek dat de bacterie in pitten en knollen, afkomstig uit een van nature besmette praktijkpartij niet was te bestrijden door een ontsmetting, een warmwaterbehandeling of door een heetstookbehandeling uit te voeren vlak voor het planten. Ook kon de bacterieziekte niet worden bestreden door de grond voor het planten met GFT te bemesten. De Burkholderia aantasting werd zelfs heftiger na toepassing van GFT. In kunstmatig besmette partijen pitten en knollen (door dompeling in een bacteriesuspensie) was Burkholderia wel te bestrijden door een ontsmetting of heetstookbehandeling voor het planten. Een ontsmetting van pitten en knollen in 2% Jet 5 of een heetstookbehandeling van 48 uur bij 45°C resulteerde in een sterke vermindering van het aantal planten met Burkholderiasymptomen op het veld en resulteerde in gezondere knollen bij de oogst dan in de onbehandelde controle. De bestrijding van Burkholderia was het best na een heetstookbehandeling van 48 uur bij 45°C. Een warmwaterbehandeling van 1 uur bij 43°C in 0,5% F2000* heeft Burkholderia in kunstmatig besmette knollen niet kunnen bestrijden. *F2000 is een code naam voor een ontsmettingsmiddel in bloembollen.
    Vorstschade bij Zantedeschiaknollen
    Vink, P. ; Leeuwen, P.J. van; Trompert, J.P.T. - \ 2010
    Lisse : PPO Bloembollen en Bomen - 19
    zantedeschia - knollen - beschadigingen door vorst - bloembollen - opslag - zantedeschia - tubers - frost injury - ornamental bulbs - storage
    Een aantal gespecialiseerde bedrijven die zich in Nederland bezig houden met de teelt en handel van Zantedeschiaknollen zijn geconfronteerd met het fenomeen van vermeende vorstschade in knolmateriaal van Zantedeschia waardoor problemen in de bloementeelt zouden zijn ontstaan. Uit dit onderzoek is duidelijk geworden dat Zantedeschiaknollen uitermate gevoelig zijn voor het ontstaan van vorstschade. Wel kunnen lang bewaarde, en meer uitgedroogde Zantedeschiaknollen voor een zeer korte tijd nog net een temperatuur van 0°C verdragen terwijl verse knollen daarbij al snel vorstschade kunnen oplopen. Uit de suikerbepalingen bleek dat in de lang bewaarde Zantedeschiaknollen meer suiker kon worden gemeten dan in de vers geoogste Zantedeschiaknollen (oude knol = 20,2% en nieuwe knol = 11,9%). Er was echter geen betrouwbaar verschil in suikerwaarde te meten tussen de controle (aanvang meting) en de -2°C bewaring. Vooralsnog moet dan ook op basis van de nu vastgestelde suikergehaltes worden gesteld dat suikerbepalingen van spruit- of knolweefsel van Zantedeschiaknollen geen betrouwbare indicatie oplevert voor vorstschade. De geplante Zantedeschiaknollen (oude oogst) gaven een normale opkomst te zien van knollen uit de bewaring van 9°C en 0°C. Uit de Zantedeschiaknollen die waren bewaard bij -2°C groeiden geen normale planten uit en gingen de knollen verloren door secundair bederf.
    Check title to add to marked list
    << previous | next >>

    Show 20 50 100 records per page

     
    Please log in to use this service. Login as Wageningen University & Research user or guest user in upper right hand corner of this page.