Nogmaals snelvoederen.


Aan Mejuffr. Mulder, Leiden.


De kans voor leegloopen bij de fleschjes van mijn voedertoestel is zoo goed als uitgesloten, als het bakje maar glad geschaafd is en niet al te veel uit 't waterpas, op de broedramen gezet wordt. Ik heb dat bij ondervinding.
Een kennis van mij maakte ook zoo'n voederbakje (en heel spoedig) na, en toch heeft hij niet geklaagd dat er bijen bij het voederen verdronken zijn. Ik geloof zelfs dat daarvoor bij uw toestel nog meer kans bestaat. Juist in den aanvang, als de zinken bak geheel gevuld is, zullen de bijen heele acrobaten moeten zijn, om niet van den wal in de sloot terecht te komen. Vooral als ze zich een beetje driftig op 't voer werpen.

Ik heb menigmaal gezien dat, bij 't opplaatsen van een bord met suiker of honig, al was daarop fijn gesneden stroo of iets dergelijks als drijver gelegd, toch nog bijen in haar dolle drift een ongewenscht bad namen.
Wat bij mij echter wel 't zwaarste woog, dat was om het toestel bij eenige doelmatigheid, zoo goedkoop mogelijk te maken en de bijen nog eenige moeite te geven het voedsel op te halen, om zoodoende aan hen, die meenen dat overdreven veel voedsel op een gegeven oogenblik verkeerd is, eenig recht te laten wedervaren (Gerstung, Beil enz. )

Door nu op twaalf of meer plaatsen de bijen dezelfde gelegenheid te verschaffen als het Thüringer voedertoestel b. v. maar op één plaats geeft, en de fleschjes niet te groot te nemen, om licht te hanteeren en goed af te kunnen dekken, heb ik dit voor, dat ik het vervelende dragen met die kleine quantums voedsel vrij ben, wat mij altijd ergerde, als ik, zooals dit najaar, veel invoeren moest. Voor noodvoedering in het vroege voorjaar prefereer ik een toestel, dat de warmte in de broedkamer beter opsluit, hoewel men met een beetje overleg ook met het voederbakje ver komt. Daarom maakte ik het binnen de maat van de honigkamer, om die er omheen te sluiten, en dan het geheel af te dekken met een stroomat. Ik geloof niet dat er dan zooveel warmte ontwijkt, te meer ook, daar tijdens het voederen de bijen een ongewone warmte ontwikkelen. en men behoeft maar een klein gaatje in het dekkleedje te maken, om de bijen door de ronde opening van het bakje toe te laten. Wat de prijs van aanschaffen betreft, geloof ik, dat het houten bakje heel wat goedkooper is, dan uw zinken. Daarbij komt dat het gebruik van zinken toestellen voor honig afgeraden wordt, wat u mogelijk wel bekend is.

Honigglazen hebben de meeste imkers reeds zelf en voor eenige centen kan men er bij de winkeliers wel machtig worden. Die zitten vaak opgescheept met ledige jamglazen.
Doordat ik wat laat met het Snelvoedertoestel begon, heb ik maar 3 volken er mee opgevoerd. Tot nu toe kan ik geen nadeelig gevolg ontdekken, tegenover die met het Thüringer voedertoestel gevoerd, dat mij altijd het beste bevalt, ook omdat het blikken voederbakje zoo mooi het spongat afsluit. Ik geloof echter dat het nadeel van snel-voederen maar loos alarm is en voortspruit uit vrees, dat zoodoende duurdere voedertoestellen gepasseerd zullen worden.

Overigens heb ik alle respect voor uw vinding, die goed bedacht is en zeer goed bruikbaar kan worden.
Met 't voederen van de bijen wordt soms nog raar omgesprongen. Vooral bij kasten van boven gevoerd kan men allerlei potjes en pannetjes zien gebruiken en zijn de doode bijen vaak de brug, waarover de levenden heen trekken, zooals Napoleon's leger in Rusland.

J.H. te Velthuis.