Uit Amerika.
In de Februari-aflevering van „Gleanings in Beeculture" trof ik een artikel aan onder den vrij sensationeelen titel: Een duizend dollar kunstje, een nieuwerwetsch-oude manier om de ruimte in de bijenkast te vermeerderen zonder deze te vergrooten door E.R. Root.
Voorzoover de lezers het niet weten, is Root een zeer bekende persoonlijkheid in de bijenwereld, hoewel niet zoo groot als die van wijlen nu Dr. Miller, is zijn autoriteit toch onbetwistbaar.
Of het kunstje nu voor de lezers van dit Maandblad 1000 dollar waard is, betwijfel ik, maar wanneer zo ongezocht en zonder meer moeite de broedruimte in hun kasten met 20% — dat is dus de grootte van twee raampjes — kunnen vermeerderen, daar zal dit voor hen toch wel eenig belang hebben.
Om o.m. beschadiging van de raat tijdens het slingeren te voorkomen, spannen wij in de raampjes ijzerdraad. Door de thans gevolgde wijze van draadspanning, d.w.z. 3 à 4 draden op gelijken afstand en evenwijdig met de horizontale latten, worden door de zwaarte, van de raat de bovenste cellen gerekt. De afmetingen dier cellen worden dus onzuiver, hetgeen om de twee volgende redenen niet gewenscht is.
1o. Een normale koningin heeft het land eieren te leggen in cellen welke noch werkster- noch darrencellen zijn.
Laat de consequentie u hiervan duidelijk voor oogen staan. Als het feit juist is, is een strook van twee Eng. duim ongeschikt voor broed, dat is een vijfde deel van een geheel raamoppervlak.
2o. Door het rekken krijgen sommige cellen de afmetingen van darrencellen, en hierdoor gebeurt het, dat men bij volle dracht een groot aantal darren te voorschijn ziet treden, dat hoe men ook over het broedverwarmingsvermogen dier darren denkt, een groote verspilling van energie voor de werksters en van honing voor ons met zich brengt.
Wanneer deze redeneering van Root juist is, moet door een verbeterde draadspanning worden getracht het rekken der cellen te voorkomen.
De tegenwoordige Amerikaansche manier, welke meer of minder gewijzigd sedert verscheidene jaren in Californië werd toegepast is aldus:
In het midden aan den benedenkant van de bovenlat wordt een krammetje geslagen en de bovenste twee draden (er worden er in het geheel ook vier gespannen) aan elkaar en aan het krammetje door een draad verbonden, en dus gesteund.
De tweede manier is aldus: Weer worden de vier evenwijdige draden gespannen, doch daarenboven van de uiterste linker en rechter einden van den ondersten draad een nieuwe draad naar en bevestigd aan een U-vormig krammetje in het midden van de bovenlat. Met den ondersten draad als basis heeft men dus een door drie evenwijdige lijnen gekruisten gelijkbeenigen driehoek met den top in het midden van de bovenlat.
Spant men alle draden aan elkaar, uit één stuk dus, dan kan dit gemakkelijk door langs de zij latten naar den volgenden spandraad te gaan. Aan een der benedenhoeken uitkomend trekt men den draad door het bovenkrammetje naar den anderen benedenhoek.
Voor zoover ik weet is het in Holland nog weinig gebruikelijk de spandraden electrisch in de was te smelten, doet men dat dan is er een kleine handigheid noodig om te voorkomen dat de ééne draad gloeiend wordt, terwijl de andere nauwelijks warm is. De firma Dadant & Sons, Hamilton, Ills, Amerika adverteert die electrische insmelters ter vervanging van ons spoorwieltje voor den prijs van dollar 1,25.
Root geeft nog een voordeel aan van bovenstaande draadspanning. Omdat de koningin haar eieren kan leggen tot aan den rand van de bovenlat, is zij te eerder bereid en geneigd om naar de ruimte daarboven over te stappen. Ongezocht vergroot zij haar gebied, waardoor zwermlust veel minder optreedt, zelfs geheel wordt voorkomen.
Komt zij, bij draadspanning op de oude manier, aan de uitgerekte cellen dan stopt zij, de hoogte van het broednest wordt daardoor kleiner, als gevolg daarvan ook de breedte. Hierdoor worden de buitenste raten niet belegd, heeft zij op acht ramen gelegd dan ontstaat er reeds zwermlust uit gebrek aan ruimte, hoewel er nog twee ramen niet zijn belegd.
Als het kunstje goed is, zou het dan 1000 dollar waard zijn? Verdeeld over jaren zeer zeker. Meer broed, meer bijen, meer honing, minder zwermen, deze voordeelen somt Root op. Nu wij in de winteravonden raampjes hebben te spannen, lijkt me een proefneming zeer gewenscht, wellicht vernemen wij later de resultaten van het gevolgde Amerikaansche voorbeeld.
's-Gravenhage, Dec. 1920,
F.J. VAN PAASSCHEN.