Ingezonden.
Reeds eenige jaren brengen imkers-honinghandelaren een soort consumptiehoning in den handel zooals de gewone imker hem niet kent en ook moeilijk kan leveren. Doorschijnend als een likeurtje, meestal vloeibaar, wordt deze honing in nette verpakking tegen zeer hooge prijzen het publiek aangeboden. Natuurlijk wordt in deze gespeculeerd op dit gedeelte van het honingetend publiek dat geen honing kent en het goed kan betalen.
Deze honing wordt verkregen door verdunning met water, verhitting en filtreering om tenslotte weer ingedikt te worden tot oorspronkelijk vochtgehalte. Dat de kwaliteit van deze honing veel te wenschen overlaat behoeft geen betoog. Erger gevaar is echter aan deze koopmanstruc verbonden dat het streven van onze vereeniging en elk rechtgeaard imker om honing populair te maken door deze praktijken wordt belemmerd. Wanneer toch toonaangevende, en met naam bekende imkers het publiek honing trachten te verkoopen zoover afwijkende van het natuurlijk product zal het heel wat moeite meer kosten het publiek te overtuigen hoe honing niet en hoe hij wel moet zijn.
M.H. de Redacteur, door plaatsing van deze mededeeling hopen wij dat tal van imkers bij elke gelegenheid winkelier en honingverbruikers zullen overtuigen dat alleen honing in natuurlijken toestand je ware is. Met dank voor de plaatsing.
Het Bestuur Coöp. Bijenhoudersbond Loppersum W.A.
De roepstem heeft geklonken .... thans is de daad aan U.
Naar ik vernam, heeft op de laatste Alg. Verg. de Afgev. voor de Afd. Amsterdam het voorstel gedaan, gelden beschikbaar te stellen, waarvoor het Hoofdbestuur de nieuwe bijenfilm, door de filmfabriek polygoon onder deskundige leiding van den Heer de Meza opgenomen, zou kunnen huren en bij verschillende Afdeelingen zou kunnen laten circuleeren.
Dat mooie, origineele voorstel, dat den voorsteller alle eer aandoet, is helaas niet aangenomen. Niet, dat men er niets voor voelde, integendeel. Het werd niet aangenomen om de reden, waarom zoovele goede en nuttige dingen achterwege gelaten moeten worden: er was geen geld voor beschikbaar. Ik noem dat meer dan jammer. Want die film, ... ik heb ze gezien, ... is een prachtwerk. Een bijenfilm als die heeft er in Nederland nog niet gedraaid. Wat zouden de Afdeelingen een machtig propaganda-middel hebben, als ze die film eens konden laten afdraaien voor leden en genoodigden!
Evenwel, ofschoon ik er diep van overtuigd was, dat het Hoofdbestuur het geld daarvoor niet heeft, toch wilde het voorstel Amsterdam me maar niet uit de gedachten. 't Was voor mij als een roepstem, waarvoor ik niet doof kon blijven.
Nu hoorde ik toevallig, dat de polygoon een copie van de film verkocht heeft naar Indië. Toen rees bij mij het denkbeeld: Kunnen wij dan ook niet zoo'n copie koopen? Ge ziet, dit is het voorstel Amsterdam, zij het dan ook in een eenigszins gewijzigden vorm.
Ik heb naar een en ander geïnformeerd. En de polygoon is bereid, voor onze Vereeniging een copie te maken. Ik moet bekennen, dat ik eerst van den prijs schrok. Die bedraagt ƒ 2535.—. Dat is een heel bedrag, nietwaar? Maar, goed beschouwd toch ook weer niet. Ja, ik weet wel, dat men oude, afgedankte, half versleten, zoogenaamd verregende films, en films, waarvan de perforatie voor een goed deel vernield is, voor een veel geringer bedrag kan koopen. Maar voor een nieuwe film, van meer dan 2000 M. lengte, een film, die nog nooit geloopen heeft, is ƒ 2535.— toch heusch geen hoog bedrag. En dan, voor een Vereeniging van 7000 leden is ƒ 2535.— ook geen reuzen-kapitaal. Reken maar even na, nog geen 40 cent per hoofd.
Zeker, ik weet wel, dat er in iedere vereeniging egoïsten rondloopen, menschen, die voor zich zelf wel wat over hebben, maar voor dingen van algemeen belang .... niets. Als we aannemen, dat er in onze Vereeniging 2000 van die menschen zijn (wat ik voorloopig nog weiger te gelooven), dan zou het voor de overige leden nog maar het luttele bedrag van 50 cent per persoon worden, om in het bezit te komen van deze prachtfilm. Zouden wij met elkaar dat bedrag nou niet bij elkaar kunnen brengen?
En als we op den 5-en Imkersdag, ter gelegenheid van het 30-jarig bestaart der Vereeniging, die film dan eens gaven, als een geschenk van de leden aan het Hoofdbestuur, dan zouden we een daad doen. Een daad, die onze Vereeniging, die zich zoo vaak geblameerd heeft door innerlijke verdeeldheid, met één slag zou rehabiliteeren. Een daad, die het meest sprekend bewijs zou zijn van onze ingenomenheid met en onze achting en waardeering voor het werk van ons Hoofdbestuur. Een sympathieke daad, waarvan de goede nawerking zich nog heel lang zou laten gevoelen. Want een Hoofdbestuur, dat zich op dusdanige wijze gesteund en gedragen en gestuwd weet door de medewerking van z'n leden, zoo'n Hoofdbestuur zal blijken tot vele en groote dingen in staat te zijn.
Afdeelings-besturen, mede-leden, kunnen wij die daad volbrengen? Of neen, laten we niet spreken van kunnen. 't Is hier geen kwestie van kunnen, 't is enkel en alleen een kwestie van willen. En daarom vraag ik U: Wilt gij die daad doen? Zoo ja, wie Uwer helpt ons dan aan een goed plan van uitvoering? Wie Uwer zendt ons een voorloopig bewijs van instemming? Leden van de Vereeniging tot Bevordering der Bijenteelt, wilt gij inderdaad de bijenteelt bevorderen? Wilt gij den geest van samenhoorigheid, van eensgezindheid, van wederzijdsche waardeering in de Vereeniging doen leven? Indien ja. Dan is het woord aan U. Of eigenlijk niet het Woord. De roepstem heeft nu ook voor U geklonken .... Thans is de daad aan U.
L.J. RAADERSMA. Secretaris Afd. Kennemerland.
Rampenlaan 6 Overveen.
NASCHRIFT RED.
Onnoodig te zeggen, dat wij deze „Roepstem" hartelijk aanbevelen, een stem die rechtstreeks uit het hart voorkomt en zeker bij andere warmvoelende harten gehoor vindt!
J.A. J.