S. Frankenhuis overleden
Op 11 Januari maakte de onverbiddelijke dood een plotseling einde aan een leven, dat tal van jaren zeer nauw aan de bijenteelt en onze vereniging verbonden was.
Frankenhuis dood! Het is moeilijk zich te kunnen indenken, dat die kundige en hulpvaardige imker, die prettige kameraad, die kenner van de bijenteelt, die heldere kop, óók op verenigingsgebied, ons niet meer met zijn wijze raad terzijde zal staan.
Reeds in Haaksbergen, zijn voormalige woonplaats, was hij het middelpunt van alles wat imker heette en toen menig onzer het levenslicht nog niet had aanschouwd, was het Frankenhuis, die al aanspoorde tot verbetering van bedrijfswijzen, overgang tot losse bouw en verbetering door selectie van onze bijen.
In die jaren schreef hij in het Maandschrift zijn brieven "Van den Bijenman", brieven, waaruit men een hartstochtelijke liefde kon beluisteren voor zijne bijtjes. Brieven ook, die blijk gaven van een helder inzicht in de practijk van het imkeren.
Op de Algemene vergaderingen werd zijn stem gaarne gehoord, al kon hij soms de zaken wat gepeperd zeggen.
Frankenhuis was een van de mannen, die zijn schouders zette onder de gezondmaking van onze vereniging, al werd dit destijds door sommigen niet begrepen.
Als Hoofdbestuurder nam hij een zeer werkzaam aandeel aan de besprekingen en menig advies werd dankbaar aanvaard.
Schrijvende Bijen van wijlen S. Frankenhuis.
Als lid van de commissie van bijstand van afd. Handel heeft hij veel en goed werk verricht en t.a.v. de honinghandel heeft hij zijn steentjes bijgedragen. Wie herinnert zich niet zijn goed opgezette reclame in het Warenhuis te Den Haag, waar hij een kunststuk etaleerde op het gebied van de bijenteelt, n.l. "schrijvende bijen", welke destijds zeer de aandacht van de pers trokken? Wie herinnert zich niet de door hem op touw gezette prijsvraag inzake reclameborden voor Honing onder Rijksmerk? Men wist het, Frankenhuis kwam niet met oude kost; steeds had hij nieuwe ideeën, die goed doordacht als zij waren, meestal ingang vonden bij hoofdbestuur en leden, indien financiële overwegingen soms geen beletsel vormden.
Voor enige jaren trok hij zich uit zaken terug en kon zich toen meer met de bijenteelt bemoeien. In Rijswijk Z.H. richtte hij een keurige bijenstand in en diende allen die bij hem om raad kwamen belangeloos van advies.
ln zijn werkplaats werd de "Esef" wassmelter geboren, een wassmelter, welke door zijn eenvoud en degelijkheid aan de spits staat van de gereedschappen voor kleinbedrijf.
De koninginneteelt had reeds, zoals hiervoor gezegd, van oudsher zijn grote belangstelling en het vorig jaar verscheen van zijn hand een boekje over deze tak van de bijenteelt.
Hoezeer de moderne bijenteelt zijn belangstelling had, bleek nog uit de beschrijving van de "Twentekorf" in het December-no. 1937.
Schrijvende Bijen van wijlen S. Frankenhuis.
Frankenhuis was een gemoedelijk man en een goed vriend. Voor zijn geliefde bijenteelt was hem niets te veel en men klopte nooit tevergeefs bij hem aan.
Bij zijne teraardebestelling op de Israëlitische begraafplaats te Wassenaar was het de Rabbi, die een zo treffende gelijkenis maakte tussen Simson en den ontslapene. Wie veel en hard gewerkt heeft, wacht een zoete rust!
Moge deze rust de beloning zijn voor het vele en goede, dat de Nederlandse bijenteelt van hem heeft mogen genieten, en moge zijn vrouw en beide zonen gesterkt worden in het besef, dat de Nederlandse imkers hem dankbaar blijven voor al hetgeen hij direct en indirect voor hen gedaan heeft en hem een ereplaatsje zullen gunnen in hunne harten.
JOH. A. JOUSTRA.