Bijen, die paarden aanvallen.


Zwerm bijen valt twee paarden aan.
Beide dieren bezweken. Oosterwolde, (Fr.) 30 Aug. - Op de heide onder Fochteloo staan momenteel talloze korven met bijen opgesteld, in verband met de bloeitijd van de heide. Gistermiddag was de landbouwer M. v.d. Veen op een aangrenzend perceel bouwland aan het ploegen, toen zijn beide paarden plotseling door een menigte bijen werden aangevallen. De dieren werden op zoveel plaatsen gestoken, dat één paard na korte tijd dood neerviel. Het andere paard kon nog naar de stal worden vervoerd, maar is later op de dag eveneens bezweken.
De heer v.d. Veen kreeg zelf zoveel bijensteken, dat hij zich onder geneeskundige behandeling heeft moeten stellen. Vermoedelijk zal hij evenwel geen nadelige gevolgen van het gebeurde ondervinden.


Neven[boven]staand berichtje deed de ronde door de pers; o.a. vonden wij het in Het Nieuws van den Dag van 31 Augustus j.l.
Nu kunnen wij zo nu en dan dergelijke berichtjes wel meer aantreffen en ieder imker weet wel, dat ze wellicht formeel juist, door hun onvolledigheid vaak een geheel verkeerde indruk vestigen op het publiek, dat onnodig vrees gaat koesteren voor bijen, die, zoals we weten, niet zo aanvallerig zijn als men uit dergelijke berichtjes zou kunnen opmaken. Zo lazen wij onlangs een soortgelijk berichtje, waar het drama zich had afgespeeld te Seppenrade in Westfalen. Hier waren 4 paarden het slachtoffer en het opschrift was nogal sensationeel, n.l.: Bijen nemen wraak voor een aanval op een van zijn leden.
Bijen, die "wraak" nemen! En een "zwerm" die paarden aanvalt.
Nu weten wij wel, dat zwerm menigte betekent, doch als men over bijen spreekt en het dan over een zwerm heeft, dan heeft dit woord een speciale betekenis; het is een organisch geheel. Bovendien weten wij, dat een "zwerm" allerminst neiging tot aanvallen heeft, daarvoor is de dag hun te hoog en zijn ze te welgemutst.
Het geval te Seppenrade kennen we niet, doch naar dat te Fochteloo hebben we eens een onderzoek ingesteld.

Wat is hier gebeurd? Een landbouwer had 3 akkers, waarvan er 1 omgeploegd was. Vlak bij de ene akker stond een bijenstal van 15 korven. De bijen hadden hun vlucht over die akker naar de heide. Op ongeveer een honderd m. afstand stond een stal van 300 volken en op nog een honderd m. afstand 4 à 500. Die ongeveer 800 volken hadden allen hun vlucht naar hetzelfde stuk heide, doch de boer ploegde vóór de stand met 15 volken, welke op hoogstens 3 m. van zijn akker verwijderd was.
Er zou niets zijn gebeurd, indien de landbouwer zijn verst afgelegen akker was gaan ploegen, doch dit deed hij niet en hij nam onder protest van zijn paarden - die het gevaar blijkbaar beter inzagen dan de boer - de dichtstbijgelegen akker onder handen.... althans, dat probeerde hij. Zijn paarden waren echter weigerachtig en dat scheen den geleider uit zijn humeur te hebben gebracht, althans, hij sloeg er met de teugels duchtig op los; ploegen zouden zij! De paarden waren nat van het zweet en moesten door de volle vlucht van de bijen heen. Door het aandrijven van de paarden kwam er een te vallen en belandde in een sloot en wel met zijn poten in afsluitende prikkeldraad. Nu was hulp wel nodig en die werd ook luidkeels ingeroepen. Er snelde iemand te hulp - toevallig een imker - en het bleek, dat het gevallen paard al bijna dood was; zijn neusgaten en zijn lichaam zaten onder de bijen, die natuurlijk naar hartelust steken uitdeelden.

Had de man nu maar naar het advies van den imker geluisterd en het andere paard losgesneden, dan was misschien 1 paard behouden gebleven, doch de landbouwer begon nu met zijn jas op de bijen, die op het paard zaten, te slaan. Vanzelfsprekend kwamen er toen veel meer bijen op het appél. De imker sneed nu het paard los, dat het op een lopen zette, doch later toch nog bezweek. De landbouwer stelde zich onder dokters behandeling en was de volgende dag weer klaar.

Ziedaar het verhaal van onzen zegsman en wij imkers begrepen wel bij het lezen van dat krantenbericht, dat er wel iets dergelijks plaatsgehad zou hebben.
Als tegenhanger plaatsen wij hier een foto van een bijenman, tevens als demonstratie, dat bijen bij verstandige, rustige behandeling allerminst behoefte gevoelen om aan te vallen en tevens om te doen zien, dat een zwerm bijen noch aanvalt, noch wraak neemt.
Hiermede hebben wij tevens verschillende vraagstellers beantwoord en indien nodig gerustgesteld.
RED.


Zó kan 't ook!
Dhr. K. Poel te Rotterdam heeft zijn bijen letterlijk en figuurlijk in de hand.