HET LIED VAN DE INWINTERING.
Inderdaad! Ook in Vlaanderen zingt de één dit liedje zus en de ander zóó. Verleden herfst maakte ik op eigen hal een meerstemmig liedje van de inwintering. 't Begin klonk goed, maar het eind van het liedje was leelijk valsch. Van de negen noten klonken er nog vier zuiver en vol. één zwak, twee valsch, d.w.z. hadden roer, en twee gaven geen geluid meer. De melodie die nog mooi klonk zelfs in en na den winter 1939-1940 wil ik anderen ook leeren, want ik meen dat het goed is.
Ziehier mijn werkwijze. Rond 15 September komen we van de heide. Daarna heb ik echter weinig tijd en met het uithalen en slingeren van den honing wordt het eind September. Dan is er nog maar weinig gezorgd voor den winter. Voor vloeibaar voedsel wordt het dikwijls al te laat, als ze het nog ophalen. Om zeker te spelen moet vloeibaar voedsel eind September zijn toegediend, anders loopt men de risico moordenaar te worden van zijn bijen. Een halve bijenstand zag ik ten onder gaan aan te laat suikerwater voeren.
Hoe nu de zaak opgelost? Eenvoudig met de suiker- of borstplaat. Hier volgt mijn werkwijze. Mijn kasten zijn allemaal Simplexmodel. Als de honing afgenomen is en de ramen uitgelikt zijn haal ik 't broednest in 't hoogsel. Langzamerhand krimpt het volk op 10 à 8 ramen, soms nog minder. Als voorraad hebben ze dan rond het broednest wat heihoning en een klein beetje suikerwater. Op een mooie dag in de tweede helft van October zet ik scheidingsplankjes, zoover 't volk zit en daarop leg ik de borstplaat.
Borstplaat wordt als volgt bereid. Een klein beetje water laten koken; al roerende doet men
er suiker bij. Neem vooral weinig water, maar zorg er voor dat al de suiker vochtig wordt. Het is gemakkelijker er water bij te doen dan te laten verdampen. Is het een dikke, stijve massa, die kokend heet nog maar even uit de pan loopt dan giet men de suiker in schoteltjes met hoeveelheden van vier kilo. De middellijn ± 25 c.m. en de dikte ± 6 à 7 c.m. Heel precies komt het niet als de plaat maar binnen de scheidingsplankjes blijft en, als men in het hoogsel overwintert, moet men natuurlijk zorgen geen last te krijgen met het deksel. De suikerplaten laat men afkoelen en stoot ze uit de schoteltjes. Ook kan men van te voren papier in de schoteltjes leggen. De suikerplaat en het volk dek ik af met zakken, tochtvrij en toch luchtig en droog.
De voordeelen hiervan zijn:
1e. Geen overbodige uitvluchten, zooals bij het voeren van suikerwater en bijgevolg
2e. veel voordeeliger. Vergel.: ,,Uit de jaagkieps", blz. 127.)
3e. Het volk zet zich tegen de borstplaat en hoeft zich niet te verplaatsen, waardoor
4e. voorkomen wordt dat het volk zich splitst.
5e. Bij een lange winterzit veel minder gevaar voor roer.
Later schrijf ik misschien wel meer over inwintering enz. Dit geef ik alleen maar omdat er altijd nog zijn, die schuldig of onschuldig, te laat inwinteren en daardoor minder goed uitwinteren. Probeer eerst één plaat om te oefenen. Het kan n.l. gebeuren dat de suiker wel hard wordt bij het afkoelen, maar boven het volk toch weer zacht wordt. Een paar dagen na het opleggen kan men zien of men een goede suikerbakker is of niet. Bij een kennis heb ik zelfs begin November nog zoo'n plaat gelegd.
MAASEIK,
F. POTVEER.