Uit de jaagkieps.
In een fruitwinkel heb ik voor het eerst kunsthoning te koop gezien. Volgens het sierlijke etiket was hieraan ook natuurhoning gevoegd. Dit zal wel het overschot zijn van den buitenlandschen honing, waarvoor zoo nog goede prijs wordt gemaakt, want dit mengsel kostte 45 cent per pondspot, benevens 7 cent statiegeld. Dit is meer dan voorheen voor den goedkoopsten honing gevraagd werd. Op mijn vraag hoeveel de zuivere honing deed, kreeg ik ten antwoord, dat deze niet in voorraad was.
-0-
Mijn idee om celotex in de bijenpijp te gebruiken is niet nieuw. In de rubriek The Postcrip in het American Beejournaal 1939/4 komt de volgende mededeeling voor:
"Een imker uit Missouri deelt mede, dat stukken "Wall board" de beste rook voor de bijenpijp maakt. Grootere stukken leveren prachtige isolatiestukken tusschen het binnenen buitendeksel. Hij gebruikt ze het geheele jaar door. In den zomer voorkomt het oververhitting en, indien in den winter boven de bijentros geplaatst, neemt het het vocht op, dat soms ziekte veroorzaakt.
De verzorger van deze rubriek voegt hieraan toe: Ik heb dikwijls Wall board hooren aanbevelen als isolatiemiddel, maar het gebruik als brandstof is nieuw voor mij. Iets om bij de eerste gelegenheid te probeeren.
-0-
Voor eenige jaren werd er in Duitschland een tentoonstelling gehouden. Hierop had de schrijfster van het boek "Ich koche mit Honig" (Ik kook met Honing) Frida Aisch een stand, waar zij in het belang van den honingomzet haar producten aan den man trachtte te brengen, Zoo noodigde zij ook een groepje heeren uit van haar kookkunst te proeven, maar gezien de combinaties voelden deze er niet veel voor.
Beleefdheidshalve gingen zij hiertoe over, met het gevolg, dat de standhoudster hen weg moest zenden, anders hadden ze alles opgegeten. Ik kan mij dat geval zoo goed voorstellen, ik ben zelf een goede klant van mijn honing, maar met visch en vleesch toegediend lijkt het mij ook niet, maar......ik heb het nog nooit geprobeerd.
Bij het gebruik maken van honing bij het koken moet men rekening houden met de verhitting, daar anders de honing door het wegvallen der fermenten, zeer voorname bestanddeelen verliest. Volgens de schrijfster van genoemd boek hebben jarenlange proefnemingen dit vraagstuk opgelost, het resultaat is te vinden in haar werk. Zij zegt verder in haar voorwoord, dat naast zout en peper in de keuken de honingpot staat, Honing is niet in de eerste plaats een zoetmiddel, maar een specerij; daar elke honing een aparte smaak heeft kan men niet elke honing voor hetzelfde doel gebruiken. Men onderscheidt twee groote groepen n.l, de zachte voorjaars- en zomerhoning en de scherpere najaarshoning. De eerste gebruikt men als vanille, citroen enz,; de scherpere als kaneel, kruidnagelen enz. Bij appels past iedere soort. Men moet echter voor verkeerde samenstellingen oppassen. De met honing klaar gemaakte spijzen zijn zeer voedzaam, men heeft er gauw genoeg van en zij houden lang in de maag, Van de verschillende aangegeven gerechten wil ik er eenige noemen, die op onze Hollandsche tafels wel niet zullen voorkomen: warm bier met honing - braadworst met biersaus - bier - vischsaus - eenvoudige haringsaus.
Maar de Hollandsche gerechten zullen ook wel met honing kunnen worden bereid. Het is voor ons imkers van het grootste belang, dat het gebruik van honing veel meer algemeen wordt. Is er niet onder onze leden een deskundige op dit gebied, die enkele gerechten kan beschrijven?
-0-
In de Jaagkieps van Juni/Juli hebben we gezien, dat de Duitsche imkers in de omgeving van de Westwal hun bijenvolken onverzorgd en zonder wintervoedsel achter moesten laten. In de Neue Bienenzeitung (1940/8) vertelt een imker uit Trier, hoe hij na de terugtocht der Franschen zijn bijenstand weer zag. Deze bestond uit 20 volken in nieuwe Freudensteinkasten.
Op een prachtigen zomerdag ondernam hij een wandeling van twee uur door een streek, die veel van den oorlog geleden had, maar overal bloeide het gewas. Bij zijn huis gekomen was zijn eerste gang naar de bijen, die hij in geen tien maanden gezien had. Het dak van zijn bijenhuis was door een granaat getroffen. Hoewel er niet gevoerd was en de bijen geen winterdekking hadden gekregen, waren er nog 4 volken in leven. Bij zijn eerste bezoek had de schrijver niet veel tijd om zijn kasten na te zien, maar bij een bezoek, dat hij 14 dagen later bracht. bleek hem, dat zijn stand reeds was uitgebreid, er vlogen 8 kasten. In drie kasten waren zonder twijfel zwermen getrokken, hij vond hierin slechts eitjes en larfjes. In dezelfde kasten zaten nog de resten van de omgekomen volken. Een kast was door een granaatscherf getroffen, waardoor een vuistgroote opening in de broedkamer was ontstaan. Deze werd door de bijen als vlieggat gebruikt. De verheugde imker kon uit de standvolken nog 70 mond honing oogsten, deze werden op de overblijfselen van een handwagen naar het op 2 uur afstand gelegen station gesleept.
-0-
In de rubriek Sprechsaal van de Schweizerische Bienenzeitung 1939/1 vinden we eenige mededeelingen over het gebruik van honing bij mond- en klauwzeer.
1e. Een boer in Aargau had een stal met circa 30 beesten ziek en heeft goede resultaten met honing gehad. Hij heeft de zieke dieren dagelijks den bek met salie-thee, waarin honing was opgelost, uitgespoten en uitgewasschen. Reeds na drie dagen hebben de meeste dieren weer normaal gegeten en melk als tevoren gegeven. De dierenarts was zeer verwonderd over het verloop. Hij kocht 10 kilo honing voor dit doel.
2e. Ook volgens het Bulletin d'Apiculture heeft men in Frankrijk honing bij de bestrijding van deze ziekte beproefd en daarmede goede gevolgen gehad. Honing werd in lauwwarm drinken gegeven en bij het afwrijven der uiers gebruikt. De pijnen der beesten werden daardoor verminderd en de genezing bevorderd.
3e. De bekken en neuzen der aangetaste dieren werden met aluinwater schoongemaakt, met een zachte lap afgedroogd en vervolgens met honing ingesmeerd. Dit moet om de vier uur herhaald worden, terwijl de uiers en hoeven om dezelfde wijze behandeld moeten worden. Men gaf ook thee(?) en in 3-4 dagen keerde de oude eetlust weer terug (Deutsche Imker).
4e. In een veestal bij Luzern ging men op de volgende wijze te werk: Goede honing worde vloeibaar gemaakt, een lap ter grootte van een flinke zakdoek wordt hierin gedompeld, aan een punt vastgehouden en het zieke dier zoover mogelijk in den bek gegeven. De beesten zuigen de doek langzaam uit, zoodat de honing in aanraking met de zieke plaatsen komt en de genezende werking kan uitoefenen. De hoeven worden met honing bedruppeld of met een penseel bestreken. Deze handelswijze moet dagelijks viermaal herhaald worden. De dieren nemen den honing graag en het resultaat is uitstekend.
(Wat zegt Dr. Winkel wel van dit middel? Red.)
-0-
Als bladvulling nog een oud Chineesch spreekwoord overgenomen uit Het American Beejournal 1939/4:
Indien je een uur gelukkig wilt zijn: bedrink je.
Indien je drie dagen gelukkig wilt zijn: trouw.
Indien je een week gelukkig wilt zijn: slacht je varken en eet het op.
Indien je voor altijd gelukkig wilt zijn: wordt tuinman of imker.
Jekavé.