In 1937 ontwerpt Bergmans voor de directeur van de schoenfabriek Timtur, Raming Verschure, een 1,5 ha groot park. Het woonhuis ligt naast de fabriek aan de Mr. Coothstraat vlakbij het centrum van Waalwijk. De tuin direct achter het huis aan de Mr. Coothstraat wordt gerenoveerd met een klein gazon, beplante keermuurtjes, flagstonepad en smalle borders. De opdracht is de tuin bij het huis uit te breiden naar achteren, naar het binnenterrein tussen de bebouwing. Het terrein strekt zich uit tot aan de huidige Burg. Moonenlaan in het zuiden. Het heeft een smal deel in het noorden en een breder deel in het zuiden. Een aanwezige begraafplaats wordt door het terrein omsloten. De grote tuin wordt in de landschapsstijl ontworpen. Dat wil zeggen dat alles met soepel gebogen lijnen wordt vormgegeven: grote gazons en een vijver, boomgroepen, heestergroepen, borders en paden. Vanuit de nieuwe villa, die in het zuiden wordt geprojecteerd, is er een lange zichtlijn in de lengte van het park. Het centrum van het park wordt gevormd door een grote vijver temidden van boomgroepen. De vijver, die pas in 1950 zou zijn aangelegd, heeft een sterkere haltervorm gekregen dan op de ontwerptekening om over het smalle deel een bruggetje mogelijk te maken. In het noorden van het park, zichtbaar vanuit het oorspronkelijke huis vormt een kleine vijver het scharnier tussen de tuin en het nieuwe park. Deze vijver is een intieme plek met een treurwilg en rhododendrons. Hier is een zitje, van waar omhuld door dichte beplanting het park is te overzien. Het park is zo groot dat bomen met een hoogte boven 15 m (bomen van de eerste grootte) er ook werkelijk kunnen uitgroeien. Bergmans stelt Nordmann-sparren (Abies nordmannia), gewone sparren (Picea abies - Bergmans noemt ze bij de oude naam P. excelsa), een Atlas ceder (Cedrus atlantica) en een Himalaya ceder (Cedrus deodara), treurbeuk (Fagus sylvatica ‘Pendula’) en treurwilg (Salix alba cv. ‘Tristis’) voor. Waar het smalle deel van het park overgaat in het brede deel staat een visueel belangrijke groep jeneverbessen (Juniperus). In de zuid-oostelijke hoek van het park dichtbij het geprojecteerde nieuwe huis ligt een rosarium en een zwembad. Bergmans gebruikt voor dit deel de tuinarchitectonische stijl met rechthoekige vormen, hoogteverschillen, gemetselde muurtjes, trappen en pergola's. Een brede strook van bomen en struiken langs de grenzen van het park wordt niet nader gespecificeerd. Verborgen achter de begraafplaats ligt een moestuin. Bij de verwerving van het park door de gemeente in 1950 werd de aanleg en de beplanting grotendeels gehandhaafd. Voor het openbaar gebruik van het ‘Wandelpark’ werden de paden verbreed en het rosarium en het zwembad omgevormd tot kinderspeeltuin. De meeste bomen in het huidige park hebben majestueuse vormen. Ze doen het goed op het natte, lemige zand. Toch zijn er niet veel bomen over van de eerste aanleg. Bomen uit 1938 zijn een plataan (Platanus acerifolia), twee essen (Fraxinus excelsior en Fraxinus angustifolia), een beuk (Fagus sylvatica), een els (Alnus glutinosa), een suikeresdoorn (Acer saccharum) en een hemelboom (Ailanthus altissima). Jammer genoeg worden geen van deze bomen op de ontwerptekening van Bergmans genoemd. In latere jaren zijn andere soorten bomen aangeplant: ongedoornde acacia (Robinia pseudoacacia ‘Unifoliola’), tulpenboom (Liriodendron tulipifera), treurbeuk (Fagus sylvatica ‘Pendula’) en esdoorns (Acer platanoides, Acer negundo en A. negundo ‘Aureomarginatum’). De Monumentencommissie van de Nederlandse Tuinenstichting heeft in 2001 geadviseerd bij een groots renovatieplan door de Gemeente Waalwijk. Naar aanleiding van dat plan is het sortiment bomen op interesssante wijze uitgebreid met linden (Tilia tomentosa ‘Brabant’, en T. europaea ‘Euchlora’), een plataan met mooi ingesneden blad (Platanus orientalis ‘Digitata’), een esdoorn met donker roodbruin blad (Acer platanoides ‘Faassen’s Black’) en sparrensoorten (Abies). Struiken werden terug gesnoeid. Vaste planten kregen weer een prominente plaats, waarbij het oorspronkelijke ontwerp en de tijd van aanleg inspiratiebronnen waren. Foto's: M. van Lidth de Jeude